Bir anlaşmalı evlilik sınırları ne kadar zorlayabilirdi? Peki ya çıkarlar üzerine kurulu bu evlilik verilen sözlerden saparak aşk ve sevginin duvarlarına çarparsa aşkın sınırı olur muydu? Bir sır... Bir emanet... Verilen sözler... Nar Çiçeği Mahallesinde beklenmedik anda filizlenen bir aşkın hikayesi... Güzce Dağhanlı (Sunturlu)& Alparslan Sunturlu

Süleyman abi bu kadar yakışıklı mıydı

" Doğru sen herkesi gördün, kalbinde herkese yer vardı da bi bana yoktu , söylesene cemre hiç mi sevemezsin beni " Kitabımın her hakkı saklıdır, konunun kapağın ve ismin uygulamada olmadığı bir kitap, Herhangi bir çalıntı da gerekli olan herşey yapılacak. ... "Sarı saçlarına deli gönlümü bağlamışım çözülmüyor " İki gencinden sesi bu ana kadar çıkmıyordu fakat adam türkünün bu sözlerini genç kıza bakarak devam ettirmişti, görsün istiyordu içindeki sevgiyi, "E-emir ab-"genç kız şuan ki bulundukları durumdan fazlası ile rahatsızdı, korktuğu şeyin başına gelmesini istemiyordu. "Görmüyorsun değil mi, Şu kalbimin senin için nasıl attığını görmüyorsun! "Genç kız duydukları ile korktuğu şeyin başına geldiğini anlamıştı, abisi olarak gördüğü hatta mecbur kalmadığı sürece bir araya gelmedikleri adamın onu sevmesinden korkuyordu. " Doğru sen herkesi gördün, kalbinde herkese yer vardı da bi bana yoktu , söylesene cemre hiç mi sevemezsin beni "genç kız düşündü sevebilir miydi ki? Hiç bir zaman böyle bir soruyu kendine sormamıştı , şimdide sormak istemiyordu... Evet burası Gülce mahallesi;bir mahalle düşünün eskiden olduğu gibi sıcacık bir mahalle. Oğluna kız arayan, dedikoducu teyzelerin, delikanlı erkeklerin olduğu, mahallenin genç ve güzel kızları, küçük çocukları ve herkoşulda iyi günde kötü günde birbirinin yanında duran bir mahalle burası GÜLCE MAHALLESİ iyi yönlerinin olduğu gibi çoğu aşkların yarım kaldığı bir mahalle..

Aynı mahallede büyüyen Mehmet ve Suna yıllardır birbirlerini sevmektedirler. Aralarında ki bu aşk bir nişanla taçlandığında bu mutlu günleri bölen bir görev gelir Mehmet`e. Uzun süren görevi sona erdiğinde memleketine gelen Mehmet hiç beklemediği bir şeyle karşılaşır. Suna ölmüştür... Hayatının başına yıkıldığını hisseden Mehmet bu süreçten nasıl çıkacaktır, nasıl zorluklarla karşılaşacaktır?

Sıcacık bir mahalle, gırgır şamata ve herkesin içinde yaşadığı bolca aşk... Bu mahallenin bir ferdi olan Neslihan ve kendini bildi bileli nefret ettiği, her hareketinde gıcık olduğu komşu oğlu kaba saba külhanbeyi bozuntusu Yusuf... Ufak bir intikam oyunu oynamak isterken açığa çıkan gerçeklerin altında ezileceğini tahmin etseydi hiç o mesajı atar bu yola girmek ister miydi Neslihan? ••••• Hazırsanız başlayalım ✨❤️ ••••• Not: Bol bol Argo ve küfür bulunmaktadır. Rahatsız olanların okumaması tavsiye edilir. Bu hikayeye başlanma tarihi 14 Temmuz 2020 Hikayenin yayımlanma tarihi 6 Ağustos 2020

Arslan kapının önünde durduğunda onun adımlarıyla birlikte içimde bir şeyler de durmaya hazırlandı. Sanki dükkânın içindeki bütün sesler aynı anda sustu da, geriye sadece kalbimin atışı kaldı. Başımı kaldırdığımda ona baktım her zamanki gibiydi sakin mesafeli olması gerektiği kadar yakın... “Hoş geldin Arslan abi,” dedim. Sesim bana ait değilmiş gibi çıktı. “Bir şey isteyeceğim senden,” dedi. İşte o an…her şeyin değişeceğini anladım. Gözlerimi kaçırdım. Bir şey olacak, dedim içimden. Ve ben buna hazır değilim. “Söz çiçeğini sen yapar mısın?” dedi. “İnce işlerden anlamam ben.” Kalbim, göğsümün içinde yanlış bir yerde atmaya başladı. Sanki yerinden kaymış gibiydi. Bir an yüzüne baktım. Belki başka bir şey söyler diye. Belki şaka yapıyordur diye. Belki yanlış duymuşumdur diye. Ama o sadece bana bakıyordu. Hiçbir şey yoktu yüzünde. Ne heyecan, ne mahcubiyet, ne fark ediş. Benim içimde kopan fırtınadan haberi yoktu. “Tamam,” diye fısıldadım. Arkamı döndüm. Tezgâhın üzerindeki çiçeklere uzandım ama ellerim titriyordu. Gözlerimden süzülen damlalar yanaklarıma ulaştığında, onları durdurmaya çalışmadım bile. Çünkü bazı acılar gizlenmez. Sadece yaşanır. Gülleri seçtim. Her birini elime alırken içimden bir şey daha eksiliyordu. Bu çiçek, onun mutluluğuna gidecekti. Ve ben… onu ilk kez gerçekten kaybediyordum. O arkamda sessizce bekledi. Ben ise onun için, hayatımda yaptığım en zor çiçeği hazırlamaya başladım. O an anladım ki, bazen bir insanın kalbi kırılmaz; sadece yavaş yavaş söner. Ama o gün henüz bilmiyordum… insanın kalbi sönerken bile, başka bir yerde yeniden yanmaya başlayabilirmiş.

Eğitim hayatı için yaşadığı mahalleden ayrılan Irmak yıllar sonra geri yuvasına döner. Döner dönmesinede nereden bilecektir ki yıllardır abi bildiği abisinin arkadaşı Kaana aşık olacağını? "sabrımı sınama komşu kızı" dedi Kaan sabırla. omuz silktim ve "ne var? en büyük hastan benim işte" dedim inatla.

Siz: Allah belanı versin senin Siz: serçe parmağını masanın köşesine vurursun inşallah Siz: tuvaletteyken peçete kalmasında bokunu peçetenin kartonuyla silmek zorunda kal Siz: Dünya ters dönsünde everest dağı bir yerlerine montelensin Siz: O kadar boyun var zeka sıfır Çınar: Ne pluyo ln • Kantinde onu ezen çocuğa mesaj atan Zuhal, sonrasında Çınar`ın onu merak edeceğini nereden bilebilirdi?

Kekre aşçı bir kızın hayatı

Yıllar önce yanlış adamı seçmenin bedelini, bugün baba evine elinde küçük bir çocukla dönmek zorunda kalarak ödüyordu Bahar. Zamanında komşularının oğlu Serdar`la değil de, doğrusunun o olduğuna inandığı adamla evlenerek en büyük hatayı yapmıştı. Şimdi nedamet vaktiydi genç kadın için, şimdi maziye dönme vaktiydi... Giderken son gördüğü de, döndüğünde ilk bulduğu da yine Serdar olacaktı. Artık savaş pilotu, binbaşı F-16 Çelebi olan Serdar...

Kimsenin birbirinin arkasından konuşmadığı , herkesin birbirini kolladığı , birlikte eğlendiği, birlikte üzüldüğü , komşuluğun ölmediği, çocukların sabahtan akşama kadar sokakta oynadığı bir mahalle düşünün. Yakamoz Mahallesi .İşte bu güzel mahallenin birde güzel ruhlu bir tarih öğretmeni var : Ahu Yaman. Bu hikaye Ahu`nun hikayesi. Bize katılın, Ahu`nun hikayesini birlikte okuyalım. ____________________________________________________________________________________________________________ ``Bize gelen belgeye göre, Ahu hocanız farklı bir okula tayin edilecektir. Daha fazla karmaşa çıkarmanızı, kargaşa koparmanızı istemiyorum. Lütfen sakin olun ve derslerinizi dinlemeye devam edin. `` Burcu hocanın yaptığı açıklamadan sonra başımı önüme eğmiştim. Sınıfta ilk birkaç dakika süren sessizlik sonrasında Batuhan`ın gür sesi sınıfı doldurdu. ``Başka bir okula tayin edilecek öyle mi ? Ben zaten `` böyle bir hocayı bize nasıl verdiler? `` diye şaşırmıştım. Çünkü biz size göre iyi olan hiç bir şeyi hak etmiyoruz, değil mi? Biz kendilerinden hiç bir şey beklenmeyen çocuklarken o , bize istediğimiz her şey olabileceğini gösteren tek öğretmendi. Bizim için uğraştı. Siz ` liseyi bile bitiremeyecekler , nasılsa bunlardan bir şey olmaz. ` diye tüm kapıları kapatıp çıktığınızda , o bize ışığı gösterdi. `` Sizden de olur dedi. Şimdi bu öğretmeni bizden alacaklarını söylüyorsunuz ve diyorsunuz ki kargaşa çıkrtmayın, sakin kalın ; size inanan tek öğretmeni elinizden alıyoruz ama siz sessizce oturun diyorsunuz, öyle mi ? Öyle yağma YOK! Batuhan`ın tüm sınıfı inleten sesiyle gözümden bir damla yaş aktı. Okulda kalayım ya da gideyim, fark etmezdi artık. Ben başarmıştım , ben bu çocuklara kendi yüreğimdeki umutla yol göstermiştim. Benim çocuklarım başarmıştı artık vazgeçmeyeceklerdi ; kendileri için çabalayacaklardı...

"Zaaf insanın zayıf noktasıdır. Ve tam o noktaya basarsan, insandan geriye sadece küller kalır." 𓎤 Kana kan, dişe diş bir savaş. Ya öl. Ya da mağlup ol. Ecele son bir adım kala, bir hayatın başlayıp bittiği yer burasıydı. Hayatın, nefesinizi kesene kadar en derine sapladığı pençeleriyle durduğu o an... O tek adımın sonunda ya ölür, ya da arafta asılı kalırdınız. Gecelerin uzun, gündüzlerin kısa olduğu bir zamandı. Geceler uzundu; çünkü kabuslar o vakit çökerdi insanın üzerine. Gündüzler kısaydı; çünkü bu mahallede iyi anılara yer yoktu. Yalaz; sessizliğin içinde cayır cayır yanan, karanlığın kendisiyle yüzleştiği bir yerdi. Mehru Maral ve Korkut Mazhar. İki farklı beden... Tek bir kalp.

“Bazı aşklar çocuk kalır…” Arhan, yaşadığı mahallenin dar sokaklarında hep kendinden bir adım önde yürüyen Bahar Ece’yi izlerdi. Ayağına dolanan toz bulutlarından daha hafif bir şeydi içindeki his; o zamanlar sevda denmezdi buna, “oyun arkadaşlığı” derlerdi. Ama Arhan, Bahar Ece’nin beyaz tokalarının güneşte parlamasını izlerken, bunun bir oyun olmadığını bilirdi. Mahallenin bayırında dururlardı. Bahar Ece’nin bir eli hep babasının hediye ettiği kırmızı bisikletin gidonunda olurdu, diğer eli ise Arhan’ın cebindeki misketlere uzanırdı. “En çok hangisini seviyorsun?” diye sormuştu bir gün Bahar Ece, elindeki cam misketi güneşe tutarak. Arhan o gün cevap vermemişti, ama içinden ‘seni’ demişti. Yıllar geçti, misketler kayboldu, sokakların tozu kalktı. Ama Arhan, çocukken her sabah Bahar Ece’yi gördüğü o köşede, hâlâ bir şeylerin eksik olduğunu hissederdi. Çünkü bazı aşklar çocuklukla birlikte büyümezdi; sadece içinde bir yerlerde, hep aynı masumiyetle kalırdı.

Nazlı, yıllar önce ailesini karşısına alarak evlenmiş ve bu evlilikten doğan kızını tek başına büyütmek zorunda kalmış bir annedir. Kızı Aybüke ise doğuştan gelen kalp hastalığıyla yaşamakta ve bu hastalık, her geçen gün hayatını biraz daha zorlaştırmaktadır. Doktorların artık yapabileceği bir şey kalmadığında, Nazlı kızının kalan zamanını aile sevgisiyle geçirebilmesi için yıllar sonra baba evine geri döner. Bu dönüş, yalnızca bir çaresizlik değil aynı zamanda geçmişle, kırgınlıklarla ve yıllardır taşınan yüklerle yüzleşmesini sağlamıştır. Fakat nikah günü yaşanan ani kriz, Aybüke`nin hayatını tek bir ihtimale bağlar: kalp nakli. 14 Bahar, bir annenin çaresizliğiyle başlayan; sevgi, fedakârlık ve kaderin iç içe geçtiği, kalpten kalbe dokunan bir hikâye...

tatlı bir mahalle kurgusu dur Aysel mahallenin gözde güzel kızlarından kıyafetler diken bir kizimizdir mutludur aysel ama tek bir yarası vardır meltemin abisi mert , mert askerden dönmesine çok az kalmıştır artık onu eskisi gibi göre bilecek ama mert onu fark edecek mi mert annesi ve kızkardesine babalık yapmış Bi adamdır hayatında olan kadınlar bellidir ve evlenemke ve aşık olmak istememektedir o arabaları ve ailesi ile mutludur o sert duvarı aysel icin yikabilecek mi

Babam`ın tayin`i çıkmış bir anda kendimizi İzmir Foça`da buluştuk. Başta oturduğumuz yer küçük ve sakin gelmişti ama ta ki, ona görene kadar! Yanında getirdiği arkadaşları ile eve taşınan eşyalarımızı getiren kamyon`un önünde durmuştu. Üzerinde milli takım forması vardı. Şimdi bakınca hepsinde başka formalar mevcuttu. Mahalle maçı yaptıkları her hallerinden belli oluyordu. Sadece ona bakmak bile içimde geri dönülemez bir fitili ateşledi...

Külhanbeyi kitabının 2.`si. Kadir ve Şirin`in hikayesi... Mahallenin çiçekçisi, işlettiği dükkan gibi bahar kokulu cıvıl cıvıl genç, adı gibi bir kadın... Şirin. Boynunda muska, elinde tesbihin eksik olmadığı mahallenin kahvecisi ve aynı zamanda ağır abilerinden olan bir adam... Kadir. Şirin ve Kadir`in zaman zaman saç baş yolduracak zıtlıklarla dolu aşk hikayesine hazır mısınız? "Biz seninle aynı olamayacak kadar ayrı dünyaların insanlarıyız ve yine biz seninle ayrı olamayacak kadar aynı dünyanın insanıyız Şirin." Hazırsanız Şirin ve yıllardır kalbine bela olan, mahallenin kaba saba kahvehanecisi Kadir`in hikayesine başlayalım ✨❤️ Hikayenin yayımlanma tarihi 6 Ağustos 2020 TÜM HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR! HERHANGİ BİR ÇALINMA VEYA KOPYALANMA DURUMUNDA LÜTFEN BENİ HABERDAR EDİN ZİRA O KİŞİ VEYA KİŞİLERE YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR!

KİRAZ MAHALLESİ🍒 Her mahallenin kendine özgü bir kokusu, bir rengi, bir sırrı vardır. Kiraz Mahallesi ise, umutla acının, sevdayla mücadelenin, geçmişle geleceğin kesiştiği bir yerdir. Yaren Çetinsoy, hayatın yükünü sırtında taşıyan genç bir kadındır. Bazen suskunluğu ile konuşur, bazen gözlerindeki derinlikte sakladığı sırlarla... Onun hikâyesi yalnızca kendi kalbinin değil, bir mahallenin kaderini de fısıldar. Çünkü kimi insanlar geldikleri yeri değiştirmez; varlıklarıyla oraya yeni bir ruh kazandırırlar. Kiraz Mahallesi`nin taş sokaklarında yankılanan her adım, aslında insanın kendi iç yolculuğuna da ışık tutar. Burada küçük görünen anlar, büyük anlamlar taşır; sıradan bir tebessüm bile yeri geldiğinde bir kalbi İyileştirir. Bu kitap, bazen en büyük gücün sessiz kalmakta değil, kalbini açabilmekte saklı olduğunu hatırlatır. Ve Kiraz Mahallesi, her satırında bize şunu söyler: "İnsan, en çok kendine tutunarak ayakta kalır... ve bazen kader, hiç ummadığın bir sokak başında seni bekler."

Hayatının yalan olduğunu öğrenen ve bir yalanla hayatına giren hayatının aşkı

Siz: Dün yaptıkların yetmedi, şimdi de böyle yaparak mı canımı acıtıyorsun? / Bu mesajı sildiniz. Siz: Beni ağlatmaya doyamadın mı? / Bu mesajı sildiniz. Siz: Sen benim Aziz`im değilsin. / Bu mesajı sildiniz. Siz: Seni değiştirmişler. / Bu mesajı sildiniz. Siz: Benim Aziz`im beni incitmezdi. / Bu mesajı sildiniz. Siz: Veya sen tanıdığım adam olmaktan çok uzaksın. / Bu mesajı sildiniz. Siz: Pardon adam dedim! / Bu mesajı sildiniz. Siz: Şu an insan olmaktan bile uzaksın! Siz: Hayır ya, bu mesajı göndermeyecektim. / Bu mesajı sildiniz. *** Aziz Dağhan Çelikel & Cennet Çakıl

Kalbini altı yıl sonra öğrendiği ihanetin üzerene aşka kapatmak üzere olan kadının karşısına çıkan adam ve kapıları kapatmasını engelleyemece çalışmasını anlatan sıcak bir askeri ve mahalle kurgusudur.

Yıllar sonra döndü. Alara… Eski sokaklar, eski dostlar, ama en çok da Bora. İlk bakışta soğuk ve mesafeliydi; belki de geçmişin gölgesiyle. Ama kalplerin hikâyesi, görünmeyen iplerle birbirine bağlıydı. Bir adım, bir bakış, bir kelime… Ve her şey yeniden başlamıştı.

Öğretmen bir kadın ve Aşçı bir erkek. İkiside normal bir şekilde yollarında giderken bir anda birbirlerinin yoluna girdiler. Ani ve ansızın gerçekleşen bu hikayede neler olacak hep beraber bakalım. Mahalle kurgusudur...

Limon tadında bu hayat. Şekeri katıp limonata yapmak da tuz basıp yemek de sana kalmış... Bir ninni çağırdığın vakit, ben o kayan yıldızın rûyasına uyanacağım limon çiçeğim... 🍋 17 yaşında yazmaya başladığım bu romanı bitirmem yaklaşık beş yılımı aldı. Şimdi ise onunla tekrar yüzleşip Kitappad`de değerli okuyuculara sunuyorum... umarım beğenirsiniz... Kapak çizimi bana aittir.

Yeni bir mahalle, yeni bir hayat ve hiç beklenmeyen bir aşk… Birce ve Akın arasında başlayan bu yakınlık, eski aşkların gölgesi, kıskançlıklar ve mahalle dedikodularıyla karmaşık bir hâle gelir. Peki, gerçek hisler bu kaosun içinde ayakta kalabilecek mi?