Dört yüz yıl önce Mardin’de gizlenen bir sır, günümüzde işlenen seri cinayetlerle yeniden ortaya çıkmaya başlar ve genç bir kadın başkomiser, hem katili hem de tarihin unutturmaya çalıştığı gerçeği ortaya çıkarmak zorunda kalır. Bu, geçmişte yaşanmış bir lanetin hikayesi değil. Bu, geçmişte insanların yaptığı korkunç bir tercihin, nesiller boyunca süren sonuçlarının hikayesi.

Arkana bakmadan yürüdüğün o sokakta seni gözüme kestirdim. Canın için geri sayım başladı. Gel ve duy beni küçük oyuncağım.

On yaşından öncesine dair tek bir anısı bile olmayan Elif, polis olduktan sonra tayiniyle Kuyucak Köyü`ne gelir. Lavanta tarlalarıyla dolu bu köyde bazı bakışlar Elif`i çok rahatsız ediyordur. Ardı ardına işlenen cinayetler, olay yerlerinde bırakılan gizemli notlar ve peşini bırakmayan o ağır lavanta kokusu... Elif, bir katilin peşine düşer ancak küçüklüğüne dair anılarını hatırlamaya başlar. Çünkü bazı sırlar unutulmaz. Sadece hatırlanmayı bekler

"Gerçeği kopyalayabilirsin. Sonuçlarını asla." KOPYA Bir insanın yerini başka biri alabilir mi? Su, geçmişinin yüküyle yaşamaya çalışan sıradan bir gençtir. Ancak bir gün kendisini, hiç kimsenin karşılaşmaması gereken bir gerçeğin ortasında bulur: Bir kopyalama makinesi ve geri dönüşü olmayan sonuçlar. Bir patlama. Kanla kaplı bir olay yeri. Ve komaya giren bir genç kız... Herkes cevapların peşindedir. Polis, doktorlar ve geçmişten gelen gölgeler gerçeği ararken kimsenin sormadığı bir soru vardır: Ya gördüğünüz kişi gerçekten o kişi değilse? Gerçek ile yalanın, insan ile kopyanın birbirine karıştığı bu hikâyede hiçbir sır sonsuza kadar saklı kalmayacaktır. Çünkü bazı gerçekler yok edilemez.

ÖNSÖZ Bu kitap, doğru ile yanlış arasındaki çizginin silindiği bir yerde başlar. İnsanların kendilerini savunmak için sustuğu, suskunluğun zamanla bir dile, o dilin de bir karara dönüştüğü bir yerde. Dengesizler, düzenin dışına itilmiş insanların hikâyesi değildir yalnızca; düzenin bizzat kendisiyle hesaplaşan karakterlerin anlatısıdır. Burada yaşananlar bir tesadüfün sonucu değil, birikmiş duyguların, bastırılmış öfkelerin ve ertelenmiş yüzleşmelerin kaçınılmaz patlamasıdır. Bu sayfalarda anlatılan dünya, güvenli değildir. İnsanlar yarım kalır, kararlar gecikmez, bedeller ertelenmez. Sevgi, korunaklı bir alan değil; çoğu zaman insanı en savunmasız hâline getiren şeydir ve kayıp, yalnızca bir eksilme değil, insanın içindeki dengeyi bozan bir kırılmadır. Bu romandaki karakterler kusursuz değildir. Hataları vardır, zaafları vardır ve çoğu zaman doğru olanı değil, katlanabildikleri yolu seçerler. Çünkü bazı insanlar için adalet bir kavram değil, bir eylemdir ve eylemler, sonuçlarıyla birlikte gelir. Anlatılanlar bir kahramanlık öyküsü değildir. Bu, bir adamın ya da bir grubun “iyi” olmak için verdiği mücadele de değildir. Bu kitap, insanın sevdiğini kaybettiğinde neye dönüşebileceğini, sınırların hangi noktada anlamını yitirdiğini ve bir kez geçilen çizgilerin neden geri dönülmez olduğunu anlatır. Okurdan beklenen, taraf tutması değil; tanıklık etmesidir. Çünkü bu hikâyede herkes kendi gerekçesiyle haklıdır ve herkes, bir başkasının felaketinde pay sahibidir. Dengesizler, rahatlatmak için yazılmadı. Teselli sunmak, yol göstermek ya da umut dağıtmak gibi bir niyeti yok. Bu metin, yalnızca olanı olduğu gibi anlatır: Sert, karanlık ve filtresiz. Eğer bu kitabın sayfalarını çevirmeye devam edersen, şunu bilerek ilerle: Burada bazı soruların cevabı yoktur. Bazı yaralar kapanmaz ve bazı insanlar, bir kez değiştiğinde, bir daha eski hâline dönmez. Bu bir hikâye değil sadece. Bu, bir kırılmanın kaydıdır.

Kimseye güvenme. Özellikle de gerçeğe en yakın olana... Arya, teşkilatın en başarılı ajanlarından biridir. Soğukkanlı, zeki ve hata yapmayan biri olarak tanınır. Onun için her operasyon yalnızca çözülmesi gereken bir bulmacadır. Ta ki geçmişten gelen tek bir iz, yıllardır kapalı kalan yaraları yeniden açana kadar... Sıradan görünen bir görev, onu çocukluğundan kalan karanlık sırların peşine sürükler. Attığı her adımda yeni bir bilmeceyle karşılaşırken, dost ile düşman arasındaki çizgi giderek silinmeye başlar. Artık tek bir soru vardır: Gerçekten avcı olan kim? Çünkü bazı oyunlar kazanılmak için değil... Gerçeği saklamak için oynanır.

Bazı savaşlar cephede kazanılır, bazıları vicdanda. En zoru ise ikisini aynı anda vermektir.”

Aynı şehir, iki farklı kişi. Bir telsiz, iki farklı anons. Tek Emniyet, iki farklı alan. Benzer görünüş, zıt kişilik. Ve görünmeyenler...

Toprağın haykırışları oldu pusulam. Benliğimi bıraktığım kanatlarım ölümün habercisiyle buluştu. Sarmaşıklarına sarılı bedenler onun varlığında vücut bulurken, hayat verdiği topaktan can alacaktım. O kefene sarılmamış ruhları benim için süslerken, kasvetli havasını mavi kanatlarımla dağıtacaktım. Ruhu arşa çıkmış bu insanların, cellatlarının son tanıklarıydık biz. Varlığım yok oluşun miladı. Yaşamı var oluşun yok oluşu.

Özel Zirve Koleji`nin ikinci kitabıdır. Ece gerçekten katil mi? Yoksa yanlış yerde miydi? Neşe tam katili buldum derken ortaya yeni sorunlar çıkıyor. Peki Neşe bu defa katili bulabilecek mi? Yoksa sıradaki kurban o mu?

Sen mi karanlığın içindesin? Yoksa karanlık mı senin içinde?

Psikolojik olarak kafasında binlerce savaş veren Eflan, yıllardır bir kuruma, tesise üyedir ve burada çocukluğunu geçirmiştir. Ancak tesiste yaşanan olaylar küçükten büyüğe sıralanmaya başlar. Aynı anda İstanbul`da işlenen cinayet gizemiyle beraber tesise gelir, peki olaylar ne derecede bağlantılıdır? Eflan bu cinayetin tam olarak neresindedir? Belki de cinayet sadece bahanedir.

İnsan, yaşadığı acılar yüzünden ne kadar değişebilir? Ve o değişim onu canavara mı dönüştürür, yoksa daha güçlü bir insana mı? Asena Çelik, küçüklüğünde ağır travmalar yaşamış, ailesi tarafından yüzü gülmemiş genç bir kadındır. Ailesinden görmediği sevgiyi artık kimseden beklememesi gerektiğine inanır ve kendini karanlık bir hayata sürükler. Bir gün yolu bir başkomiser ile birleşir ve büyük sır çözülene kadar da ayrılmaz.

Geçmiş ile bugün arasında sıkışmış sorular ve cevabı hiç verilmemiş bir ölüm...

​"Bazı dosyalar tozlanınca değil, kan kuruyunca açılır." ​On altı yaşındaki bir kız çocuğu, kardeşini buz gibi bir ceset torbasına mahkûm ettiğinde sadece yas tutmaz; bir intikam yeminini ruhuna kazır. Alara Güz Valente Yıllar sonra İstanbul`a indiğinde, bu kadim şehir onu bir dost gibi değil, bir alacaklı gibi karşıladı. Çünkü bu bir dönüş hikâyesi değil; bir infaz planıydı.​Kapısına bırakılan isimsiz bir kutu, zihnindeki mühürleri paramparça etti. Kız kardeşi Alçin`in dosyası bitmemişti, örtbas edilmişti. Karşısında her kapıyı kilitleyen karanlık bir ağ var. ​Alara Güz Valente, sustuğu yerden çığlık atmaya, tozlu rafları kendi damarlarını kanatarak temizlemeye geldi. Unutmayın, kan sustuğunda geçmiş bağırmaya başlar. "Kimseye gün yüzü göstermeyeceğim. Bundan sonra sadece GüzYüzü"

Bazı hayatlar kusursuz birer yalandır, ta ki biri gerçeğe ilk taşı atana kadar. Lise hayatım, aklı havada hayallerim ve her şeye rağmen korumaya çalıştığım o neşeli dünyam... Her şey yolunda gidiyordu. Ya da ben öyle sanıyordum. Tek bir kuralım vardı: Geçmişimdeki o karanlık sayfaları kapalı tutmak. Geçmişimden kopup gelen eski bir gölge, bu kusursuz görünen resmin üzerine ilk lekeyi bıraktığında sadece huzurumun bozulacağını sandım. Oysa o sadece ilk domino taşıydı. Bazı sırlar fısıltıyla söylenir, bazıları ise çığlıklarla gün yüzüne çıkar. Ben sadece gülmeye devam etmek istiyordum, ama kaderin benim için attığı düğüm çoktan sıkılaşmaya başladı. Düğüm 1 : İlk ilmek atıldı.

Geçmişin acımasız izleri bedeninde taşıyan Ilgın ve hayatını kabusa çeviren günü zihninden silemeyen Serhas tutkulu bir aşkın ikilisiyken aralarına giren kurşunlar ikiliyi farklı hayatlara savurur. Serhas büyük bir enkaz içerisinde nefes almaya çalışırken, Ilgın hatırlamadığı geçmişin izleri ile hayata devam etmeye çalışır. Üstlerden gelen emir ile gizli görev yolculuğu başlayan Ilgın, Türkiye`den Rusya`ya uzanan ipin ucunu bir noktadan yakalamak için çaba sarf ettiği noktada kendisini hayatına giren yeni yüzler ve yeni bir aşk ile baş başa bulur. Bir yandan Serhas bir yandan yeni aşkın rüzgârları ve çözmesi gereken bir görev ile hayat git gide karışıklaşırken, lİgın ipin ucunu bir kör düğüm haline getirerek onu baştan çözmeye başlayacaktır. Peki ya sahiden, ipin ucunu çözmek bu kadar kolay mıdır? Yazılan tüm bölümlerde geçerli olmak üzere; bölümlerde adı geçen kurum ve kuruluşlar, gerçek hayattan esinleme olup, kalan yerlerin tamamı yazarın hayal dünyasına dayanmaktadır. Kitabın gerçek kurum ve kuruluşlarla ilgi-alakası yoktur, tamamı kurmacadır. Unutulmaya Mahküm adına yazılan bir kurgu olarak; kitap içeriği, alıntılar ve bölümlerin tammaı Duru Taşkulak`a aittir. Uyarlanma veya kurgunun alıntılanması sonucu, adli işlem başlatılacaktır.

"İntikam bir hedef değil, dönüşü olmayan bir yoldur." Bedri`nin Yolu, Bedri romanının devamı niteliğinde olan serinin ikinci hikâyesidir. Bu kitapta Bedri`nin bir katile dönüşmesinden çok, onu o noktaya sürükleyen karanlık yol anlatılır. Annesinin ölümüyle başlayan acı, adalet arayışı, Sait Dayı ile kurduğu bağ ve geri dönüşü olmayan kararları, Bedri`yi bugünkü hâline dönüştüren sürecin temelini oluşturur. Bu, bir intikam hikâyesinden çok; kaybedilen masumiyetin, ağır bedellerin ve insanı karanlığa sürükleyen yolun hikâyesidir.

Adli Tıpta çalışan Betül işlenen kadin cinayetleri çözmek için çabalarken karşısına Yahya Baskomiser çıkar ve bir süre sonra içinde ona karşı engel olamadığı duygular besler

Geçmişten gelen bı yabancı geleceğin olabilirmi....

"Karanlıkta yönünü nasıl bulursun?" Balat`ın asırlık Demir Kilisesi`nde işlenen kusursuz bir cinayet... Ve o gece fırtınanın ortasında kapıdan dönen, birbirini hiç tanımayan beş genç: Kardelen, Ceren, İpek, Deniz ve Kerem. Polis için onlar, intikam yemini etmiş azılı bir suç çetesiydi. Olay yerinde bırakılan deliller —bir öğrenci kimliği, çizik bir USB bellek, bir çakmak, eski bir anahtarlık ve gümüş bir saç tokası— her birini doğrudan baş şüpheli yapıyordu. Hepsinin maktulle geçmişten gelen, kapatılmamış büyük bir hesabı vardı. Ama ortada büyük bir kumpas vardı ve tuzağa düşürüldüklerini kanıtlamalarının tek bir yolu kalmıştı: Nezathanenin o soğuk betonunda, birbirlerinin karanlık geçmişlerine güvenmek. Katil aralarından biri mi, yoksa onları dışarıdan izleyen bir gölge mi?

Adli psikoloji öğrencisi Beren Aykar için dünya, insanların kurduğu cümlelerden değil, sakladıkları karanlık ifadelerden ibarettir. O, bir katilin zihnini okuyabilecek kadar keskin, bir cinayetin soğukluğunu hissedebilecek kadar cesurdur. Ancak üniversiteye gelen Başkomiser Sarpay Karan ve Dedektif Aras Eren ile başlayan staj süreci, onu sadece bir dersin değil, gerçek seri cinayetlerin ve emniyetin içinde yürütülen o tehlikeli, belirsiz denklemin merkezine sürükler. Bir seri katil, şehri bir satranç tahtasına çevirmiştir ve Beren, katilin bir sonraki hamlesini doğru tahmin ederek bu ölümcül takibin kilit ismi haline gelir. Beren, katili durdurmaya çalışırken sadece dışarıdaki düşmanıyla değil, Sarpay’ın otoriter ve zorba tavırlarıyla da yüzleşmek zorundadır. Ancak unutma; bu hikayede kimse göründüğü kadar masum değil ve Sarpay Karan’ın dünyasında güvenebileceğin tek şey, attığın her adımda duyduğun o ritmik sestir: Bir katilin kalp atışı. POLİSEYE VE FANTASTİK KURGUNUN BİRLEŞİMİDİR YALNIZCA 2 FANTASTİK ÖGE VARDIR...

"13. İstasyona yeniden hoşgeldiniz,çocuklar." O an hepimiz aynı şeyi hissettik. Bu dosya bir cinayet soruşturması değildi. Bu dosya... Bizdik.

Ben Lina. Yeni evlenmiştik; geleceğimizi birlikte kuracağımızdan emindik. Ama kasabamızın gecesi değişti — ay ışığı vurduğunda sokaklar susuyor, lambalar sönüyor, telefonlar cevap vermiyor. İlk başta küçük şeylerdi: kapılar kilitli kalıyor, pencereler ardına kadar açık bulunuyordu. Sonra insanlar ölmeye başladı. Ölümleri o kadar korkunçtu ki onlara bakamadım; görüntüler zihnime kazındı, uykularımı çaldı. Polis susuyor; tanıkların anlattıkları birbirini tutmuyor. Her ipucu daha fazla soru doğuruyor. Evimizin etrafında, gecenin içinde bir sessizlik dolaşıyor — nefesler kesiliyor, sesler yok oluyor. Her kapı ardında yeni bir boşluk bekliyor. Bu notu sana yazıyorum çünkü artık başka çaremiz kalmadı. Eşimle beraber huzurlu bir hayat istiyoruz ama bu kasabaya taşındığımızdan beri her şey ters gitmeye başladı. Lütfen, birileri bize yardım etsin. Ölmek istemiyorum. — Lina

"İnsanın insanla kavgası, yeryüzüne ilk indiğinden beri var. Nefret, insan kadar eski bir hikâye. Toprak, Kabil`in akıttığı ilk kan damlasını da, Kabil`den sonra dökülen tüm kanları da sinesinde saklayan yeryüzü örtüsü. İhtiras, insan kalbine uzak olmayan bir hissiyat." Kendini, uzak durmak istediği hengâmenin içinde bulan bir kadın, içine doğduğu kavgayı söndürmek isteyen bir adam, kuralları can yakan bir yer altı dünyası. Yaren, Tunahan ve Difenbahya`nın hikayesi.