20 yaşındaki Ayana ve Erçin, en sevdikleri şarkıcının Türkiye`de vereceği ilk konsere gitmek için iki gün önceden yola çıkar. Ancak gece yolculuğu sırasında arabaları ıssız bir kasabada arızalanır. Tam ne yapacaklarını düşünürken, aynı konsere gitmekte olan 20 yaşındaki Akın ve Barlas ile karşılaşırlar. Birbirlerini hiç tanımayan bu dört gencin yolları beklenmedik şekilde kesişir ve geceyi aynı otelde geçirmek zorunda kalırlar. Bu tesadüfi karşılaşma, hayatlarını değiştirecek bir yolculuğun başlangıcı olur.

"Yine mi sen" oda halinden memnun değilmiş gibi konuştu"Evet maalesef yine ben" gülerek devam etti "Noldu yoksa yine etkilenmekten mi korkuyosun" kendimi bozmayarak gülümsedim "Hıh ben mi önce sen kendine bak ben seni unutalı çok oldu aklıma bile gelmiyorsun" oda aynı şekilde gülerek "Asıl ben seni unutalı çok oldu birdaha karşıma çıkarsan seni pişman ederim demiştin ettte görelim" diye pişkinlikle cevap verdi

Açelya karahan sadece 19 yaşında bir kız idi nerden bilebilirdi abisi Gökhan yüzünden bir ton çile çekeceğini... bakalım onca çileye rağmen mutlu bir hayatı olacak mı?

İnsan bazen hiç işlemediği bir suçun gölgesinde kalır. Ben de onun gözlerine baktığım gün, kaderimin değiştiğini anladım. Bazı yollar tesadüfen kesişmez. Bazı kalpler, en yanlış zamanda birbirine dokunur. Ben adaleti seçtim, o ise emir vermeyi. Ama ikimiz de aynı yaraya düştük. Ve biz… Bu kefareti ödemek için yolları kesişen iki yabancıydık.

Siz:Hee tamam Sormadın ama bende Leyla Memnun oldum Ukala:Her şeyi yoluna koyalım bende memnun olacağım Siz:Koyarsın ya inanıyorum sana Ukala:Telefonu diyorum Siz:Hee o mu Dedim ya telefonun bende güvende Ukala:Umarım öyledir Siz:Öyle öyle *ੈ✩·₊˚༺☆༻*ੈ✩·₊˚ Leyla bankta otururken yanlışlıkla yanında ki kişinin telefonunu alır ve işler tamamen karşır, konuşmalar ise bundan sonra başlar.

Yıllardır süren bir aile düşmanlığı, kardeşinin intikamını almak isteyen bir adam ve bu savaşın ortasında kalan bir genç kadının hikayesi... Kimine göre yaşam; sonsuz mavi bir deniz, dalları göğe uzanan görkemli ağaçlar veya hiç ayak basılmamış bakir topraklar... Kimine göre ise keskin buz kırıkları, parçalanmış aynalar, buruk siluetler ve hazin sonlar...

Ben Leyla, 5 senelik güzel giden bir ilişkim var sanıyordum. Sadece ben sanıyordum. Ailem, arkadaşlarım onun doğru insan olmadığını söylüyorlardı. Bunlara pek kulak astığım söylenemezdi. Haklılarmış, malesef bunu çok kötü tecrübelerle öğrenmek zorunda kaldım. Şimdi ise sadece işime odaklandım. Sadece iş. Aşk yok. "Leylaa, Leylaa !" Evet bu ses patronumdan başkasına ait değildi. Her zamanki gibi masanın başında oturmuş ve bir şeylere sinirleniyordu. "Buyrun Mete Bey."

Kör Nokta`nı bulduklarında, artık kaçacak yerin kalmaz. Çünkü Kör Nokta`n, ölümündür... Annesinin ölümüne karşılık İspanya`nın en büyük mafya ailesi olan Morozov`ların en büyük erkek çocuğunu öldüren Valeska Arsen, asla tek bir intikam ile yetinmez. Öldürdüğü adamın erkek kardeşi Adrian Morozov, onun yeni avıdır. Ama Valeska avlayacak mı? Yoksa ava giderken avlanacak mı?

Aşkı romantik satırlarda, derin cümlelerde arayan bir blogger..." "Ve romantizmin `r`sinden bile anlamayan, buz gibi masmavi gözlere sahip bir itfaiyeci." Asel, gecenin bir yarısı takipçilerine mükemmel ve derin bir aşkın tarifini yazıyordu. Hayalindeki adam nazik olmalıydı, ruhunu dinlendirmeliydi ve en önemlisi... estetikten anlamalıydı. Ancak uykusuna yenik düştüğü o talihsiz gecede, kader ona süslü cümleler yerine sirensiz gelen bir felaket ve kuralcı bir adam gönderdi. Karşısında pembe pijamalarıyla ilk andan rezil olduğu bu adam, Asel`in kurguladığı hiçbir romantik masala uymuyordu. Ama bazı yangınlar, bloglarda yazılan ideal aşk tariflerinden çok daha gerçekti. Kalemini aşka adayan bir kızın, hayatının en absürt ve en yakıcı hikayesini yazmaya başladığı o gece...

“İmkanım olsaydı, seni sonsuza dek severdim.” Yalnızca masallarda kalacak bir aşkın hikâyesi. 🌊🐚🌁 ⚓️🛥️🪢 *** Final oldu. 🌊⚓️🦋🌺 Romantik/ Dram **Bu kitabın hiçbir kurum kuruluş ve/veya kişi ya da yer ile alakası yoktur. Tamamen hayal ürünüdür. Herhangi bir benzerlik veya aynı olma durumu yalnızca tesadüften ibarettir. **KİTABIN HAKLARI TARAFIMA AİTTİR.

Sibel mesleğinde tecrübe kazanmak istediği için bakıcılık yapmak ister. Babasının önerisiyle geldiği ailenin oğlu bekâr bir babadır. Kızına bakıcı bulunduğundan habersiz olduğu için görüşmeye gelen kadını, ailesinin seçtiği anne adaylarından biri sanar. Yanlış anlaşılmalarla tanışan ikili, içine kapanık bir kız çocuğu sayesinde günden güne birbirlerine alışırlar. "Hap kullanıyor musunuz?" "Anlamadım?" "Buraya evlilik görüşmesine gelmediniz mi?" diye sordu Hazar gergince. "Siz yanlış anladınız." dedi aceleyle. "Buraya sizin için gelmedim." "Ne için geldiniz o zaman?" "Kızınız için." diye hızla cevap verdi Sibel. "Bakıcı olarak geldim."

Ekranın arkasına saklanan iki inatçı ruhun, tek bir yanlış mesajla altüst olan dünyası...Bir tarafta hayata karşı kendi savunma mekanizmaları olan, mesafeli ve neşeli ama sınırları net Duru; diğer tarafta ise zekası, esprileri ve karizmatik tavırlarıyla onun o aşılmaz duvarlarında gedikler açmaya kararlı olan Emre. Arkadaşına göndereceği anlık bir sitem veya dedikodu mesajını tamamen bir numara hatasıyla yanlışlıkla Emre’nin hattına düşüren Duru, hayatının en eğlenceli fırtınasını başlattığından henüz habersizdir.Önce şaşkınlıkla, ardından merak uyandıran laf dalaşlarıyla ve bol emojili atışmalarla başlayan bu dijital bağ, zamanla ikisi için de günün en heyecanla beklenen anı haline gelir. Duru`nun inatçı ve geri adım atmayan tavrı ile Emre’nin onu sürekli köşeye sıkıştıran hazırcevaplığı, her "görüldü" bildiriminde kalplerini daha hızlı çarptırmaya başlar.Ancak ekrandaki bu gizemli ve flörtöz oyun, gerçek hayatın kaçınılmaz yüzleşmesiyle çakıştığında işler tamamen çığırından çıkacaktır. Şimdi Duru ve Emre`nin sorması gereken tek bir soru vardır: Sanal dünyadaki bu harika uyum ve çekim, karşı karşıya geldiklerinde de gerçek olabilecek mi? Selamm biraz içimiz açılsın dedim Yeni kurgumuz 💙

Berk:hızlı gel özledim Bende özlemiştim. Biz daha dün beraber değilmiydik ya İnsan sevdiğini özlermiş Bende sevdiğimi özlemiştim İki kaptan aşkı ve çılgın arkadaşlar mıııı????

Gül kardeşine bakmak zorunda olan bir kızdır. Babası ile annesini trafik kazasında kaybetmiş . Ailesinden geride kalan kız kardeşiyle hayata tutunmaya çalışmışlardı . Ailesinden kalan borçlar yüzünden hayatı mahvolan gül kaderin bambaşka yüzüyle karşılaşır .

Enlenceli neşeli birazda çılgın olan Duru Kaya bir kaza sonucu gerçek ailesiyle tanışır fakat Duru bu şaşalı ve zengin hayata uyum sağlamakta biraz zorlanacaktır ve onu istemeyen bir kişi daha vardır Yiğit Ata Erdem

Genç bir kadın, hayatını altüst eden hamilelik gerçeğiyle tek başına yüzleşmek zorunda kalır. Bu sır, hem kalbini hem de geleceğini derinden etkilerken, bebeğin babası her şeyden habersizdir. Gerçek ortaya çıktığında hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktır. Arel Alpsoy nasıl budurumu karşılayacak? Lâvin Ural Bu durumda neler yapacak? Hep birlikte görelim

"Bugün kaçıncı kez öttü bu..." diye söylendi Mira, kolundaki sensöre sinirle bakarak. Umut gülümsedi. "Biliyor musun?" dedi. "Sensörün her öttüğünde bir çiçek dikeceğim." Mira kaşlarını çattı. "Ne?" "Böylece ondan nefret etmek yerine, her sesi yeni bir hayatın başlangıcı gibi hatırlarsın." "Bir gün çiçek dikmekten yorulursan?" Umut hiç düşünmeden cevap verdi. "O zaman orman olur." Bazı insanlar yazmak için yaşar. Bazılarıysa yaşayabilmek için yazar. Umut Aksu, hayatı boyunca kendini başkalarının hikâyelerinde arka planda kalan sessiz bir ağaç gibi hissetti. Mira Yıldırım ise kendi hayatına sığamayan bir kızdı. Biri satırlara tutunarak yaşadı. Diğeri o satırlara tutunarak hayatta kaldı. Ve bazen... İnsanı hayata bağlayan şey büyük mucizeler değil, bir ekranın ardındaki yabancı, bir sensör sesi ve o sese verilen küçücük bir sözdür. Peki ya bazen umut, bir duygu değil de bir insanın adıysa?

“Adalet mi önce gelir, aşk mı? Ya kalp ikisine de dayanmazsa?” Adaletin zulmüne teslim edilmiş bir kalp... Komiser Varkan Eren Erel, disiplinli, zeki ve görevine sadık bir polis. Onun için hiçbir dosya kişisel değildir, ta ki Beliz Türkmen’in adı bir suçun ortasında geçene dek… Beliz, kalp rahatsızlığıyla yaşamaya çalışan genç bir kadın. Sessizdir ama içine attığı çığlıklar büyüktür. Tek bir yanlış adım, onun sadece özgürlüğünü değil, canını da alabilir. Ve o adım, bir sabah sorgu odasında atılır. Yasa dışı örgütlere para aktarımıyla suçlanan Beliz, aslında masumdur. Ama gerçek ortaya çıkmadan kalbi durmak üzeredir. Varkan Eren için artık her şey değişmiştir. Bu bir görev değil; bir kurtarma savaşıdır. ____ Kitap Yazım Tarihi : 09.06.2025 Tüm Telif Hakları saklıdır. Soğuk Nabız adında yazılan ilk eserdir. Benzeri ve kopyalanması durumunda yasal işlem yapılacaktır.

“Seni yıllardır arıyorum,” dedi. Gözlerimin içine baktı. Ama ben… artık o eski ben değildim. “Keşke aramasaydın,” dedim. “Çünkü bulduğun kişi… o kişi değil.”

Bir zamanlar sadece bir kızdı... Şimdi ise herkesin korktuğu bir gölge. Adalet bazen mahkemelerde değil, kırılmış bir kalbin içinde doğar. İhanetle büyüyen bir ruh, merhameti unutmayı öğrenir. Geçmişi kanla lekelenmiş bir gecede yok edilen hayatı, onu iki seçeneğin ortasında bıraktı: Zalim olmak... ya da sonsuza kadar mazlum kalmak. Güç, korku ve yalnızlık arasında sıkışan genç bir kadın; gerçeğin peşine düştükçe en büyük düşmanının yabancılar değil, kendi geçmişi olduğunu fark eder. Her sır açığa çıktığında bir hayat söner, her adım onu geri dönüşü olmayan bir karanlığa sürükler. Bazı hikâyeler... mutlu sonla bitmez. Bazıları ise... kanla yazılır. Zalim ve Mazlum, adalet ile intikam arasındaki ince çizgide yürüyen bir ruhun hikayesi. İntikamın ağırlığını taşırken, aşk kalbine dokunmaya cesaret edebilecek mi?

Aysima, bir adamı yıllarca sessizce sevdi. Kalbinin en kırılgan yerini Arslan’a sakladı; büyüdü, sustu, bekledi ama bazı insanlar insanın içinde yara gibi kalıyordu. Deniz ise hayatına hiç beklemediği bir anda giren adamdı. Önce arkadaşı oldu. En karışık zamanlarında yanında duran, onu herkesten iyi tanıyan, sustuğunda bile ne hissettiğini anlayan kişi sonra fark etmeden sığındığı yere dönüştü. Aysima bir gün, en güvenli hissettiği yerin Deniz’in yanı olduğunu anladığında artık hiçbir şey eskisi gibi değildi. Çünkü Deniz ona ilk kez gerçekten sevilmenin nasıl bir şey olduğunu öğretti. Yorulduğunda yaslanacak bir omuzun varlığını korkmadan bir çift gözün içine bakabilmeyi aşkın can yakmak değil, insanı iyileştirmek olduğunu. Ama hayat, insanı en mutlu olduğu yerden sınardı. Geçmiş peşlerini bırakmadığında, sırlar birer birer ortaya döküldüğünde ve Aysima hiç beklemediği bir gerçekle yüzleştiğinde artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı. Çünkü bazı hikâyeler yalnızca bir aşkı anlatmazdı. Bazı hikâyeler; kaybetme korkusunu, yarım kalmayı, kırılan yerlerinden yeniden sevilmeyi anlatırdı. Ve Aysima, sevdiği adamın gözlerinde korkunun rengini gördüğü gün anlayacaktı. Bazı aşklar insanın sadece kalbini değil bütün hayatını değiştirirdi.

Sanal gerçeklik oyunlarını sever misiniz? "Şeytanla dans etmeyi seçtin ve şanslı çıktın." Oyuncuları özenle seçilmiş,tuhaf kuralları olan gizemli bir oyun.Her şey normal sayılırdı ta ki oyun kendi kurallarını hiçe sayana kadar. Yüksek teknolojiden daha fazlasını içeren bu oyun neye hizmet ediyordu? Barlas Ateş,sıradan bir oyuncu olduğunu düşünüyordu. 🀄Gerçek ölümün ensenizde olacağının farkında olun. ~Oyun bildirgesini aldıysan eğlence,ölüm ve yaşam kelimeleri senin için birbirine çok yakındır.~

GÖNLÜMÜN YAZGISI 1989 Nazmiye asla ailesinin kabul etmeyeceğini bildiği bir adama yıllar önce aşık oldu. Yoncalı köylünün kısır ve topal dendiği adama Süleyman`a... Onun bakışlarında kendine ait tek bir iz bile bulmasa da. Nazmiye`nin gönlü çoktan onun adını yazmıştı. Ta ki Nazmiye, Süleyman`ın başka bitiyle evlenecegine kadar... O an , yıllardır içinde büyüttüğü aşkın artık sona erdiğini sandı. Ama kader, Nazmiye`nin sandığı kadar kolay vazgeçecek değildi

"Seni bir çöplüğe bıraktıklarında, dünya üzerindeki tüm yuvalar sana yabancılaşır. Ben o çöplükten kendi küllerimle doğdum. Şimdi ise bir İnci değil, namlunun ucundaki kurşunum." Dört yaşında, ülkenin en karanlık terör örgütü tarafından intikam uğruna kaçırılan ve sınırın soğuk bir köşesinde, bir çöp konteynerinin kenarına ölüme terk edilen küçük bir kız çocuğu... Travmanın sessizliğine gömülen, yetimhanenin buz gibi koridorlarında büyüyen ve o duru, yeşil gözlerine bakan herkesin bir eşya gibi sahiplenmek istediği bir çocuk. Ama onun kalbi bir kez kırılmıştı ve o, bir daha asla terk edilmemek için kimsenin elini tutmadı. Tek sığınağı, kendisi gibi kimsesiz olan Yiğit’ti. Devletin en gizli askeri projesi olan "Gölge Nesil" yetimhanenin kapısını çaldığında, o küçük kız çocukluğunu tamamen feda etti. Ağlayarak, yalvararak, tırnaklarıyla kazıyarak girdi o acımasız eğitim kampına. Korkudan titreyen o küçük kız öldü; yerine asice, sertçe ama kalbindeki hassas yaraları kimseye göstermeyen bir savaşçı doğdu: Üsteğmen Hazal Bir yanda, kızlarını öldü bilip 20 yıllık bir hasretle kavrulan köklü bir askeri aile: Karasoy Ailesi. Albay Akif Karasoy ve her biri ayrı birer güç olan abileri, pamuklara saracakları "İnci"lerini ararken; karşılarında helikopterden atlayan, sivil hayata ve aile sevgisine duvarlar örmüş asabi bir tim komutanı bulacaklardı. Diğer yanda ise...Hazal ın hayatına adeta bir fırtına gibi giren, onun gibi sert, onun gibi tavizsiz Tim Komutanı. İnci, bugüne kadar kimseye açmadığı o yaralı kalbini, her adımında kendisini sınayan bu adamın karşısında koruyabilecek miydi? Kalbini aşka tamamen kapatmış bu iki savaşçı, dağların ortasında imkansız bir sevdaya düşerken, kuralları yıkmayı göze alabilecekler miydi?

İleride ki yapılan kendi cenaze törenime bakıyordum. Evet yanlış duymadınız kendi cenaze törenim. İşte böyle başlamıştı, 15 yaşında ki Hazal ölmüş, 25 yaşında yeni bir Clara gelmişti dünyaya...