"Gördüğün her şeyin gerçekliğinden nasıl emin olabilirsin?" Meyra, arkadaşlarıyla birlikte katıldığı bir yılbaşı partisinde kendini bir kavganın ortasında bulur ve bu kavganın sonucunda Meyra ikinci kattan düşer. Gözlerini araladığında olay günü de dahil son bir senesini hatırlamıyordur, üstelik onu bekleyen tek sürpriz bu olmayacaktır. Uyandığında zihninde beliren kişilerle başı derttedir. *** Kapak Tasarımı: Büşra Yörük Tüm hakları saklıdır.

Arslan kapının önünde durduğunda onun adımlarıyla birlikte içimde bir şeyler de durmaya hazırlandı. Sanki dükkânın içindeki bütün sesler aynı anda sustu da, geriye sadece kalbimin atışı kaldı. Başımı kaldırdığımda ona baktım her zamanki gibiydi sakin mesafeli olması gerektiği kadar yakın... “Hoş geldin Arslan abi,” dedim. Sesim bana ait değilmiş gibi çıktı. “Bir şey isteyeceğim senden,” dedi. İşte o an…her şeyin değişeceğini anladım. Gözlerimi kaçırdım. Bir şey olacak, dedim içimden. Ve ben buna hazır değilim. “Söz çiçeğini sen yapar mısın?” dedi. “İnce işlerden anlamam ben.” Kalbim, göğsümün içinde yanlış bir yerde atmaya başladı. Sanki yerinden kaymış gibiydi. Bir an yüzüne baktım. Belki başka bir şey söyler diye. Belki şaka yapıyordur diye. Belki yanlış duymuşumdur diye. Ama o sadece bana bakıyordu. Hiçbir şey yoktu yüzünde. Ne heyecan, ne mahcubiyet, ne fark ediş. Benim içimde kopan fırtınadan haberi yoktu. “Tamam,” diye fısıldadım. Arkamı döndüm. Tezgâhın üzerindeki çiçeklere uzandım ama ellerim titriyordu. Gözlerimden süzülen damlalar yanaklarıma ulaştığında, onları durdurmaya çalışmadım bile. Çünkü bazı acılar gizlenmez. Sadece yaşanır. Gülleri seçtim. Her birini elime alırken içimden bir şey daha eksiliyordu. Bu çiçek, onun mutluluğuna gidecekti. Ve ben… onu ilk kez gerçekten kaybediyordum. O arkamda sessizce bekledi. Ben ise onun için, hayatımda yaptığım en zor çiçeği hazırlamaya başladım. O an anladım ki, bazen bir insanın kalbi kırılmaz; sadece yavaş yavaş söner. Ama o gün henüz bilmiyordum… insanın kalbi sönerken bile, başka bir yerde yeniden yanmaya başlayabilirmiş.

Savaşın ortasında, aşkın kıyısında kalanlar. Fırtınayla başlayan bir savaş, güneşli bir günle biter mi peki? O güneşli gün gelene kadar insan aynı kalır mı? Bu savaşta bazıları canından bir parça olanları kaybedecek belki. Bazıları ise savaşı durdurmak için geldiği yerden, yanına birini de alıp evine, yurduna dönecek belki.

Ben teröristlerin elinden kurtulan bir kızdım. O ise yanlız bir asker. Derimin üstüne kazınmış ismi öptü. O ismi kazırken ki acıyı almak ister gibiydi. Yeşilleri titredi. Eli silah tutarken titremeyen dağ gibi adam benim acıma kahroldu. Biz Tahir ve Zühreydik. Elma ile bağlanan o destanın isimleriydik.

Çatık kaşlarla ona baktım. ``Neden bana böyle bakıyorsun yüzbaşı?`` Ela gözlerini gözlerime kilitledi. ``Çünkü gitmen gereken yerde değilsin doktor.`` Gözlerimi devirdim. ``Beni tanımıyorsun bile.`` “Tanımama gerek yok,” dedi sakin bir sesle. “Burada kalırsan canın yanacak.” Bir adım daha yaklaştı. Yutkundum. ``Sen kimsin yüzbaşı?`` Bakışları sertleşti. ``Senin uzak durman gereken biri.``

Annesinin ölümüne karşılık İspanya`nın en büyük mafya ailesi olan Morozov`ların en büyük erkek çocuğunu öldüren Valeska Arsen, asla tek bir intikam ile yetinmez. Öldürdüğü adamın erkek kardeşi Adrian Marozov, onun yeni avıdır. Ama Valeska avlayacak mı? Yoksa ava giderken avlanacak mı?

Cemre: Selam, yavru ceylanım. :) Yavru Ceylan: Pardon?? Yavru Ceylan: Kimsiniz? Cemre: Beni nasıl tanımazsın yaaa! Yavru Ceylan: Yabancı numara; numaramı nereden buldunuz? Sizi tanımıyorum. Cemre: Karınım, çocuklarınla bırakıp gittiğin karınım

Çöl Krallığı, kum taneleri gibi kayıp giden hayallerle, serap gibi parıldayan yanılsamaları takas ediyordu; ve Uçurum Diyarı gölgeler arasında dolaşıyor, yine de ışığın ortasında boğuluyordu. Ve o, Donmuş Taht`ın hükümdarı, egemenliğini ölümlü kalplere yayardı ve oralara azap ekerdi. Ve ben, kaderin yankısından doğmuş bir Gözyaşı Toplayıcısıydım. Ağlayan ruhların gözyaşlarını topladım, anılarına dokundum ve soğumuş kalpleri şefkatle sardım. Böylece Gözyaşı Diyarı korunmuş oldu; kutsal, boyun eğmez ve kayıp olanlara karşı acımasızdı.

“Berfin,” dedi, adımı ağzının içinde yuvarlıyordu. Gözleri üzerimde gezindi. “Anlamı ne?” Duruşumu dikleştirdim. Onun karşısında asla dik duramayacağımı, geçmişimin araya gireceğini biliyordum ama başka çarem yoktu. “Kalbi kar gibi temiz olan kadın demek.” Kelimeler ağzımdan dökülürken gözlerim vereceği tepkideydi. “Kar ilk yağdığında temiz olur, sonra dünyanın kötülüğüne kanar, pislenir.” Derin bir nefes verdi. “Senin gibi.”

“Bir tarafta imparatorluk… Bir tarafta aşk.”

Beren kendi halinde yaşayan komik,tatlı bir kızdı bir gün işe geç kaldı ve bisikleti ile yetişmeye çalışırken bir arabayla çarpıştı. Bir kazanın aşka dönüşme hikayesini okumaya hazır mısınız?

Bazı aşklar sessiz başlar ve en derin izleri de onlar bırakır. Nevra, Enver’i yıllardır kimsenin fark etmediği bakışlarla, söylenmeyen cümlelerle sever. Onun için bu aşk, dile gelmeyen ama her gün biraz daha büyüyen bir histir. Enver ise Nevra’nın varlığına alışmıştır; yanındadır ama hiç sorgulamadığı kadar uzaktır. Mezuniyet yaklaşırken herkes geleceğini planlar, Nevra ise sevdiği çocuğu ardında bırakacağını düşünür. Oysa kader, ikisi için de aynı yolu çoktan çizmiştir. Aynı üniversiteyi, aynı şehri ve aynı bölümü birbirlerinden habersiz kazanırlar. Geçmişte söylenemeyen her şey, üniversite koridorlarında yeniden karşılarına çıktığında bu kez kaçmak mümkün olmayacaktır. Bu bir tesadüf hikâyesi değil; zamanı gelince filizlenen, sabırla beklemiş bir aşkın hikâyesidir.

Görev uğruna canını bile verebilen bir kız..eski nişanlısı yüzünden kimseye güvenmeyen bir adam. Bakalım ikisinin bir araya gelmesi onları mutlu edebilecek mi?

Başta romantik bir komedinin içine düştüğümü sanmıştım ama zaman ilerledikçe aslında her şeyin o kadar tatlı olmadığını fark ettim..

Gerçek kimliğini saklayarak yayın yapan İlay Deniz, aile dostalarının oğlu f1 pilotu Baran Aras ile yayın yaparken chat üstünde yakıştırılmaya başlar. Baran halinden memnundur. Çünkü İlay`a anonim mesaj atan platonik kişidir.

Adım Aden. İnsanları anlamak ve yönlendirmek benim işim. Ama bu sefer işim, sadece bir okulun sırlarını çözmek değil… aynı zamanda hayatım boyunca hiç tanışmadığım bir grup sorunlu gençle çalışmak. Onlar mı? Hacker, dolandırıcı, kavga manyağı, yalancı, hırsız, dövüş ustası, motor çetesi lideri… ve bir de ben: manipülasyon ustası. Caner Kara adında gizemli bir adam, oğlunu öldüren kişiyi bulmam için bizi bir araya getirdi. Görevimiz basit görünebilir: okulda gizli kalıp katili bulmak. Ama bu okul… sandığımızdan çok daha tehlikeli. Ve bu ekip, işleri biraz fazla karıştıracak gibi görünüyor. Eğer komik kavgalara, zekice planlara ve gizemli sırlarla dolu bir maceraya hazırsanız… aradığınız ekip tam burada: Okuldaki Gizli Ekip.

“Girebilirsiniz” dedim dosyanın sayfalarını çevirirken. İçeri giren simayı tanımadığım için kafamı tekrar dosyaya çevirdim ve mırıldandım, “Randevusuz müşteri almıyorum.” “Ben müşteri değilim.” Dedi kalın sesiyle tanımadığım adam. “O zaman girdiğin yerden çıkabilirsin. Çıkış kapısı orada.” Dedim yüzümü ona çevirerek kapıyı işaret ettim. “Lalin Ersoy… 3 yıl önce baro birinciliği, sivri dilinlede ünlüsün.” dediğinde içten içe şok olmuştum ama dışarıya yansıtmadım. Ne yapmıştı ergen liseliler gibi beni stalkladı mı? “Beni tanıyorsun?” “Benimle çalışacak insanları araştırırım.” Onunla çalışacak insanları? Pardon, Üstüme mi alınmalıyım? “Seninle çalıştığımı sanmıyorum.” Dedim kaşlarımı hafif çatarak. “Henüz.” Dedi karşımdaki koltuğa otururken.

Lanetli bir hazine, aşık bir kalbi çürütebilir mi?

Londra’nın puslu sokaklarında eğitimini tamamlayıp memleketine bir fırtına gibi dönen Miraç Harmanşah, sadece aşiretinin veliahdı değil; zekasıyla modern dünyayı, heybetiyle Mezopotamya topraklarını dize getiren gözü kara bir yiğittir. Onun için sadakat namus, dostluk ise can borcudur. Ancak Barzan konağının eşiğinden adımını attığı an, hayatı boyunca kazandığı tüm zaferler, bir çift ela gözün karşısında ağır bir mağlubiyete dönüşür. ​Şimal Barzan... Abisi Mirza’nın can emaneti, Barzan aşiretinin zarafeti ve ağırbaşlılığıyla nam salmış tek kızı. Çocukluğundan beri kalbinde büyüttüğü devasa aşkı, bir mühür gibi dudaklarına hapsetmiş; sevdasını iffetiyle harmanlamıştır. Miraç’a her bakışında kalbi yerinden çıksa da, töresine ve ailesine olan bağlılığı ona tek bir kelimeyi emreder: "Ağabey." ​Miraç için bu hitap, göğsüne saplanan en keskin hançerdir. En yakın dostu Mirza’ya olan vefası ile Şimal’in masumiyeti arasında sıkışıp kalan Miraç, hayatının en büyük sınavını verecektir. ​Gözü kara bir ağa, kalbinin esiri olursa ne yapar? ​Asaletini sessizliğiyle koruyan bir genç kız, "efendisi" olarak gördüğü adama karşı ne kadar susabilir? "O her kesin ağasıydı, ama sadece beni. "Sol yanımın efendisi`ydi

4 farklı hayat, ama tek bir kalp… Yetimhane yıllarını birlikte geçiren Atlas, Miran, Çağrı ve Işıl, ayrılmak zorunda kalsalar da birbirlerinden kopamayacaklarına yemin ederler. Günlük oyunlar, bahçedeki koşturmalar, gizli sohbetler ve küçük sürprizlerle dolu bu yıllar, onların bağlarını öyle güçlü kılar ki, yolları farklı ailelere düştüğünde bile hatıralar hep yanlarında olur.

"Bestami, en azından tek bir cümlen doğru olaun." "İçinde sen olmayan tüm cümlelerim nasıl da yalancı ama." "Başladın yine." "Başlayamaz mıyım, seviyorum ulan seni. Aşığım sana kızım." "Geçenlerde sevdalıyım diyordun ama." "Sevda başka aşk başka Maral, o zaman sevdalıydım şimdi aşığım." "Koskoca mafyayı ne hale getirdim ya, bak sen şu işe." "Sen getirmedin güzelim, varlığın getirdi." "Bestami tamam yeter." "Hani beni pişman edecektin?" "Neye?" "Bilmem, özledim pişman etmelerini. Biraz vursana bana, sonra öpersin geçer."

Gizli bir krallık, gizli bir kral, gizli bir prenses... Bir de krallığın peşine düşen robot başkan. Büyük devrimden sonra demir derili robotlar artık yasalar önünde insanlarla eşitti. Robotlar insanlaşmaya başladı; evlendiler, doğurdular ve öldüler. İnsana benzemek için bir tanrı edinip ona tapındılar. İnsanların zaaflarıyla bezendiler, korku nedir öğrendiler. Robotlar ve insanlar artık birbiriyle aynıydı; bir şey hariç: aşık olmak. Büyük devrimin beşinci yılında, bir robot başkan seçildi, gizli krallık mensuplarını bulmak için bir ordu kurdu. Gelişmiş dünyanın nimetlerini yok sayan ve geçmişin yoksulluğuna tamah eden bu gizli topluluk büyüde de ustaydı. Robotların ihtiyacı olan tek şeyi verebilirlerdi, onların soğuk zihinlerinde bir alev yakabilir, onları aşk illetine düçar edebilirlerdi. Veliaht prenses Leyla ve robot başkan MCN2... Onlar birbirine karşı cephelerden bakmıyorlar bilakis onlar bir cephede aşk karşı cephede...

Defne Demirtaş: Mersin`de yaşayan 24 yaşındaki kız birkaç yıl önce babasını kaybediyor ve annesi ile yeni bir hayat kurmak istiyor Astım hastası olan Defne bir gün arkadaşı ile gezmeye çıkıyor. Eve dönerken yanlış yola gidiyor ve çıkmaz sokaklara giriyor. Arkadaşı Alis Kaya ile bir karar alıp ayrılıyorlar ve çıkış yolu bulmaya çalışıyorlar. Bu esnada defnenin karşısına bir köpek çıkıyor ve defneyi kovalıyor.Köpeklerden korkan Defne hızla koşarak yıkılmış,kırık dökük bir binaya giriyor. Defne nefes nefese kaldığı için ilacını kullanmak istiyor ama garip bir ses duyduğu için ilacını bile önemsemeden binanın içine doğru ilerliyor .Binanın içine girdiğinde ise bir çok cesetler görüyor .Defne Çığlık çığlığa binadan çıkacağı esnada arkadan gelen bir el ile bayılıyor ve bunu yapan kişi en büyük mafya örgüt lideri Ferhat Aslan dır

İki kaptan aşkı ve çılgın arkadaşlar mıııı????

Batın; annesinin günahı, babasının öfkesi. Şiddetin içinde yetişen, sevgiyi yanlış öğrenen… Ayşe, hayat; kaçmak isteyen, direnen, kırılmayan bir hayat… Batın sevdi, Ayşe direndi. Batın gizledi, Ayşe yaşamaya devam etti… Hiçbir sır sonsuza kadar saklı kalamaz Ve hiçbir karanlık sonsuza kadar süremez… * Merdümgiriz: Dilsiz Feryat kitabından tanıdığımız Batın ve Ayşe’nin hikayesi. Not: İki kitap birbirinden bağımsızdır, ilk olarak diğer kitabı okumanız gerekmez ancak daha fazla keyif almak için ikisini birlikte okumanız tavsiye edilir.