Merhaba , ben bı kitap yazmaya başladım açıkçası beğeneceğinizi düşünüyorum okumanızı talep ederim ☺️

"Birbirine düzgünce veda edememiş her insan günün birinde mutlaka tekrar karşılaşır. Veda eder, ve yoluna bakar" ~ "Gerçek özgürlük senin için hiçbir zaman bu taştan konak olmadı," dedi fısıltıyla. "Çünkü bu duvarların içinde sevgi dışında her şey var." Kulağıma değen saçlarımı geriye çekti. Nefesi bu kez boynuma çöktü. Sıcaklığı tenimde iz bırakır gibiydi. "Ve sen buraya özgür olmak için gelmedin. Esir olacağını bile bile geldin. Yine de özgürlük diye yanıp tutuşuyorsun." dedi, bu uğurda kendimi bile yakacağımdan habersiz. Sözleri kadar yakınlığı da kaçacak yer bırakmıyordu. Gözlerim kendiliğinden kapandı. Vücudumdan geçen ürperti korkudan çok tanıdık bir teslimiyet gibiydi. "Bir gün," diye mırıldandı, sesi umut kadar yumuşaktı, "sana özgürlüğün gerçekten ne olduğunu göstereceğim, komşu kızı." Sırtım tamamen göğsüne yaslanmıştı artık. Nefes almak bile zor geldi. "O gün geldiğinde, sana ‘özgürsün’ diyerek zincir takan herkes arkamızda kalacak. İntikamın için kinin en büyük silahın,” Bir an durdu. Nefesi kulağımın dibinde ağırlaştı. "Ben ise," dedi alçak bir sesle. Gözlerimi daha sıkı kapattım, açmaya korktum "o karanlıkta yürürken elini bırakamayacak kadar sana adanmış, sadece sana ait olan yoldaşınım." ~~ Onu tanıdım... Ya da en azından tanıdığımı sandım. Karanlığın içinde büyüyen bazı insanlar vardır; kim olduklarını anlatmaya gerek kalmaz, gözlerindeki boşluk her şeyi söyler. O da öyleydi. Bir bakışında terk edilişin izleri, bir gülüşünde işkencenin soğukluğu saklıydı. Hangi yüzüyle karşılaşacağını kimse bilemezdi. Bazen sessiz, ürkek, gözleri dolmuş küçük bir kız gibi konuşurdu. Sonra birden değişirdi; ses tonu sertleşir, bakışları buz keserdi. O an yanındaki insanın içini donduracak kadar soğuk olurdu. Sonra bir kahkaha atar, sanki az önceki hâli hiç olmamış gibi davranırdı. Kim olduğunu sormayın. Çünkü bir cevabı yok. Ya da belki çok fazla cevabı var... ~

İMGE MAYIS SEZER Yıllar önce korkunç bir adam tarafından yetiştirilmiş bir çok duygusunu kaybetmiş yetim bir kızdır.Tek yaptığı hırsızlık ve cinayettir.Ancak bir gün gizli görevler için ajanları eğiten bir kurumdan teklif alır.Bir ekibin içinde olmak ona hem arkadaşlığı hemde aşkı tattıracaktır.Ancak İmge buna nasıl alışacaktır. !vahşet ve küfür içerir !

Geçmişin hataları yürekte yangın iken, Biri pişmanlıkla, Diğeri ise acıyla yoluna devam etti. Calton beklediklerinin yükünü de sırtlanırken her yerde eşini aradı. Enna ise kayıp bir ruh iken yeniden canlanmayı başardı.

Midesi hasas olanlar okumasın! İşkence ve argo içerir. YETŞKŞN İÇERİKLİDİR ! O bir melekti. “ İşkence meleği.” “ SEN BENİM MAVİMSİN, HIRÇIN MAVİM.” Midesi hassas olanlar okumasın. :)

20 YIL ÖNCE İKİ BEDENİN ATEŞTEN KURTULUŞU AİLE .KAN . HERŞEY

"Söz." serçe parmağını uzatarak "Kurdele sözü..." ... Seni bulacağıma söz veriyorum Kelebek sözü... ... Ben sadece desenlerle lanetlenen bir kızım..

"Hey ? Sence katil dendiği kadar vahşimidir?" "Hiçbir fikrim yok Noah. Amaa... Belki bunu yakından görebilirsin." "Nasıl yani?" ...

İki düşman aile ve birbirini seven çocuklar Selim Aras KARAHANLI & Nisan YILMAZER Bazen kendi aşklarına kendileri engel oldu, bazen de başkaları engel oldu ama onlar engelleri temizledi. Mafya kurgusu Zorunlu evlilik Vahşet

Soytarılar krallarını eğlendirmek için vardır. Tüm soytarıların görevi budur. Ama bu seferki farklı olacak. Gülüşleri, kanla boyanmış birer gözyaşına dönecek. Bu soytarı, şenliklerin maskotu olmayacak. Bu sefer ki soytarı kana bulanacak ve onları kendi kanında boğacak. bu kasaba şenliği onlar için artık birer kan gölü olacak. Her yıl Demcalne kasabasında, cadılar bayramına yakın tarihte "Soytarı Şenliği" adında bir şenlik düzenlenir. Bu şenlikte her yıl başka bir soytarı seçilir ve şenlikte insanları eğlendirmek için küçük oyunlar oluşturur. Ama bu seferki soytarının amacı insanları eğlendirmek değildir. Bu yıl ki şenlik, insanların zihnine kanla yazılmış bir katliam olacaktır. Soytarının oyunu bu sefer insanları cadılar bayramında küçük korkularla eğlendirmek değil, onları kan ve vahşetle ödüllendirmektir. ilk kurbanın kanı bir başkasına bulaştığında, sırada ki kurban seçilmiş olur ve oyun katlanarak artan bir korkuyla devam eder. Ya soytarıyı yok edip bu vahşet oyununa son verirsiniz, ya da bedeninizi kızıla boyamaya yemin edersiniz. Kalp yok, huzur yok, mutluluk yok. Bu sıradan bir cinayet hikâyesi değil, bu hikâye vahşetin ve katliamın habercisi.

"Bugün de uyanamadım, sadece açtım gözlerimi." Sabahın beş buçuğu. Masal için bu bir zaman dilimi değil, bir histi. Herkesin uykuda olduğu, hayatın nefes bile almadığı o aralıkta, kendini en çok hissediyordu. Ne geceye aitti ne gündüze. O, ikisinin arasında sıkışmış, arada kalmış bir canlıydı. Tıpkı ne göğe yükselebilen, ne de yere sığınabilen bir kaldırım serçesi gibi. Küçük bir valiz , gri bir atkı ve içinde adını koyamadığı kalın bir sessizlik. Masal, kendi evine dönerken bile bir yabancıdır. Çiçeklerin arasında solan , "Uykusuzluğun da bir sesi var" diye yazan defteri, onun içindeki görünmez cenazenin tek şahididir. Kaldırım Serçesi, kayboluşun eşiğindeki bir ruhun, bir sabahın beş buçuğunda geçen, yorgun ve hüzünlü hikâyesidir. Bazen uçmayı unutmak, sadece gözlerini açmak demektir.

Ev 171 Oda Yedinin devam kitabı olan Bodrum Katında gençler sınav ile Londra ya giderler ve Ev 171 olayını öğrenirler. orayı araştırmaya giderler. birinci kitaptan daha aksiyonlu. daha ters köşeli ve aklınızın alamayacağı şekilde vahşet vardır. dikkat yanlışlıkla siz ölmeyin veya yoksa katil siz misiniz

Nilda`nın baş komiserin ölümüne şahitliği ile hayatı tepe takla olur. Yılda bir kez gerçekleşen Pazvant toplantısı ile bir ruhu takip edip kendi kaderlerini bir Bodrum katında tabutlarla lanetlenerek yazarlar. Kendilerin bambaşka bir evrende bulduklarında artık onlara yardım edecek tek birşey vardı Glimmora`lar...

Bazı karanlıklar, bir daha çıkamayacağın kadar derindir. Esin Vural... Narkotik şubenin en zeki, en soğukkanlı dedektifi. Kurallara bağlı, geçmişe kapalı. Ta ki bir soruşturmanın ortasında, yıllar önce sadece bir gece tanıdığı o adamla tekrar karşılaşana dek. Araf Azer Karzun... Bir zamanlar yeraltı dünyasının karanlığında yaşayan, sonra her şeyi bırakıp kayıplara karışan bir adam. Ama intikam denen yara, kapanmadan kanamaya devam eder. Ve şimdi, aynı çeteye karşı yolları kesiştiğinde, Esin’le arasında kalmış geçmiş kadar, gelecek de tehlikeye girecek. O gece sustular. Bu kez konuşurlarsa, hem hayatları hem de kalpleri yanacak. Polisiye, tutku ve intikamın iç içe geçtiği bu hikâyede, kim dost kim düşman bilinmez. Çünkü bu dünyada adalet gri, aşksa ölümcül olabilir.

Beş yetim, beş dost, beş sır. Birlikte büyüdüler, birlikte korktular. Ama geçmiş, kimsenin sandığı kadar geride kalmaz… Aria, Mason, Finn, Lila ve Nox — aileden yoksun ama birbirlerine sıkı sıkıya bağlı beş arkadaş — “terk edilmiş yerleri” gezip belgeleyen bir grup kurarlar. Bir gün, kasabanın dışında yıllar önce kapatılan Ravenhill Akıl Hastanesi’ni keşfederler. Ama bu sadece yeni bir macera değildir. Çünkü Ravenhill’in içinde bir oda vardır — ODA 13. Söylentiye göre o odada kalan son hasta, adını duyan herkesin zihnine yerleşen bir varlıkla konuşuyordu. Ve o varlık, hâlâ orada… Kameralar kayda girer. Kahkahalar yankılanır. Ama gecenin ilerleyen saatlerinde her biri, kendi geçmişinin gölgesini görmeye başlar. Ve Oda 13’ün kapısı bir kez aralandığında, hiçbir dostluk aynı kalmaz. > “Korkunun başladığı yer kapı değil… hatıradır.”

0546: sen benim anne ve babamı öldüren kişilerin kızısın. 0546: sen benim ailemi katleden ailenin kızısın 0546: sen benim hayatımın mahvolmasına sebep olan ailenin kızısın 0546: belki de sen de biliyordun bu cinayeti Selen Soyder 0546: benim hayatımı yok eden senin ailendi 0546: senin de hayatını mahveden ben olacağım. Bu yaptıklarınızı sizin yanınıza bırakamazdım. Yatağında uyuyan 2 yaşında ki kardeşime baktım. Daha bu yaşta annesiz ve babasız kalmanın sorumlusu Soyder ailesi bunları onların yanına bırakamazdım

Kuzgun Gölgeyle örtülü bir dünyada, kimse göründüğü gibi değildir. Gizli operasyonların, istihbarat savaşlarının ve ölümcül ihanetlerin arasında, yalnızca en zeki ve acımasız olanlar hayatta kalabilir. "Kuzgun", Mit`in derinliklerinde çalışan bir ajanın kod adı—ve aynı zamanda onun en büyük sırrıdır. Gerçek ile yalanın iç içe geçtiği bu oyunda, Kuzgun’un düşmanları sandığından daha yakın, dostları ise düşündüğünden daha tehlikelidir. Peki, karanlıkta yürüyen birinin kurtuluşu mümkün müdür? Yoksa Kuzgun, kaderini kabul edip eninde sonunda kendi gölgesine mi dönüşecektir? İhanetin, entrikanın ve intikamın iç içe geçtiği bu soluksuz hikâyede, hiçbir şey göründüğü gibi değil…

Normal bir okul günü giyilen formalar...Bugün o formalar kanla yıkanacaktı, tüm öğrenciler kendini bir oyunun içinde bulacak ve hayatta kalmak için Tanrı`ya dualar edecekti. Kimisi dualara tutunacak kimisi ise oyunu ciddiye almayacak ve en acı şekilde hayata gözlerini yumacaktı. Verilen görev belliydi; Hayatta kal!

Umarım seversiniz♪★

Bu sefer, hançer kimin boğazında? Şiddet, vahşet ve cinsellik içerir.

Benim için adalet mahkeme salonu değildi kurtarıcı yoktu sadece ben vardım ben kim miyim ? kanla çizilmiş bir harfim , Bir gün geldi Bütün masallar bitti Ve o masalın sonundaki canavar bendim...

Her ihanetin bir bedeli, her liderin bir sırrı vardır. Bir masa kuruldu. Yedi lider, yedi ölümcül sırla çevrildi. Ve yalnızca biri bu düzeni yerle bir edecek kadar kırılmıştı. Geçmişine sırtını dayayan, intikamıyla beslenen bir kadın... Geçmişin yükünü omuzlarında taşıyan, o kadının planında bir piyon olan adam... Maskeler düştü. Kan aktı. Şimdi küllerin içinden yalnızca intikam değil; gerçek doğacak

Kuzey topraklarının acımasız karanlığında doğan Virelia, ardında bıraktığı geçmişini geleceğe kanla kazıyan acımasız bir kadın... Onun için merhamet, zayıfların taşıdığı bir yüktü; gözlerini kırpmadan aldığı canlar, gölgelerle kurduğu dostluklar kadar sessizdi. Geceleri buz gibi sessizlikle, gündüzleri kana susamışlıkla beslenen bu kadın; düşmanlarına korku, dostlarına ise mesafe getiren bir efsaneye dönüştü. Virelia, karla kaplı dağların öfkesini, gecenin içinden çıkan bir hayalet gibi sırtında taşırdı. Onun için tek gerçek, gölgeyle yoldaş olmak ve her adımda bir iz, her bakışta bir tehdit bırakmaktı. Bu dünya artık onun savaş alanıydı. Ve o savaş alanında yalnızca bir kural vardı: Ya Virelia’nın yanında savaşırsın... ya da kanın karla karışır.

Kraliçe Olmak İsteyen Zeyno`nun Kraliçe Olamadıktan Sonra Krallıkta Cinayetler işleyemeye başlar.Bu vahşet dolu hikayeye bayılacaksınız!

Vloria Suikastçı Akademisi`nin üç vârisi vardı. Birinci vâris, varislerin en büyüğü olan Aires. İkinci vâris, varislerin en dost canlısı ve sevdiklerine değer veren vâris olan Kaiser. Üçüncü ve son vâris ise akademinin kurucusu olan Marius`un en değer verdiği vârisi olan, tek kız vâris Elyra. Daha küçük yaşta Vloria Suikastçı Akademisine getirilen ve orada eğitim görmeye başlayan Elyra, on sekiz yaşına geldiğinde varislerden biri olarak Akademisinde eğitim görmeye başlar. Akademide hayatta kalmak oldukça zorken, Elyra`nın akademinin sırlarını açığa çıkararak hayatta kalması gerekir. Fakat bu akademide hayatta kalmak sandığı kadar kolay değildir. Kendisinden saklanan sırlar ve gizlenen gerçekler karşısında savaşmak zorunda kalan Elyra, bu sırlarla dolu ve kanlı akademide hayatta kalabilecek mi? Suikastçı`nın Sesi serisinin birinci kitabı olan Suikastçı`nın Ninnisi, Elyra`nın Vloria Suikastçı Akademisine gidip orada eğitim görmesi ve akademinin sırlarını açığa çıkararak hayatta kalmaya çalışmasını anlatmaktadır