71.Garip Tavırlar

Oy sınırı:50*

Yine ben yine ben ve yine bennnnn

Bir haftalık serüvenin üçüncü gününden selamlar.Ben şimdiden çöktüm,teşekkürler.

Ama yine de size bölüm getirdim.Bu bölüm diğer bölüme göre azıcık kısa olabilir ama kusura bakmayın anca böyle oldu.

Bölümleri çok az kişi okuyor ve oyluyor.Biraz üzülüyorum açıkçası.

O yüzden bu bölüm bir sürü oy ve yorum verir misiniz ?

Vereceğinize inanarak sizi bölümle baş başa bırakıyorum.

Keyifli okumalarrrr

******

Balım önden ilerlerken Demir onun hemen arkasından geliyordu.Adımları hızlı kendisi öfkeliydi.Henüz yeni sayılabilecek arabası kim bilir şuan ne haldeydi.

“Ulan sen benim başıma bela olup kaldın iyice!Uzak dursana kızım benden!”diye söylendi önden yürüyen Balıma karşı.Balım ise onu takacak durumda değildi.

“Ay şuan seninle hiç uğraşamam.Bak arabana masrafı neyse söyle hallettireyim.”Arabanın yanına geldiklerinde demir gördükleriyle durmak zorunda kaldı.Elini kaldırıp kalbine koydu.

“Lan!”dedi çaresizce.”Lan hani küçük bir çizikti.Arabanın arkası pert olmuş!”dediğinde neredeyse patlamak üzereydi.Balım gözlerini devirmekle yetindi.

“Abarttıkça abarttın ha sende.Sadece ucundan çarptım işte ne var ?Ayrıca benimle lanlı lunlu konuşma hiç hoşlanmam!”Demir Alpin derdi daha farklıydı.Yaralı olan arabasının yanına çöküp başını ellerinin arasına aldı.Yaşadığı şoku henüz atlatabilmiş değildi.

“Pardon bu arada.Araban çarptığım için.”dedi Balım sessizliği bozarak.Demir öyle bir depresyona girmişti ki sadece arabasına hüzünle bakıyordu.

“Ulan ben şimdi ne yapayım ?Ne diyeyim sana ?”

“Tamam ya üzülme.”diyerek Demirin yanına çöktü balım.Bir eli destek vermek istercesine demirin omzuna yerleşmişti.”Gerçekten hasar neyse karşılayacağım.Araban eskisindende güzel olacak!”Demir öfkeyle yanına çöken kadına baktı ve ayaklandı.

“Seni bir daha sağımda solumda çevremde görmeyeceğim.Bana bak Savcı,çok fena ayar oluyorum sana!”Demirin sözleri ile balımda sinirle ayağa kalktı.

“Öyle mi ?Hah,bende çok bayılıyordum zaten sana!Yaptık bir hata bedeli neyse ödeyeceğiz.”

“Kızım başka araba mı kalmadı ?Sağın solun araba dolu gidip onlara çarpsaydın benim bebeğimden ne istedin ?”

“Yahu ben nereden bilebilirdim senin araban olduğunu ?Kusura bakma çarparken araba seçmeyi unutuyorum.Bir dahakine başka birisine çarparım!”

Demir Alp arabasının hasarlarını inceledi bir süre.Genel olarak yüzeysel bir hasar olması onu rahatlatmıştı.En azından bunu düzeltebilirdi.

“Madem sen benim arabama çarptın,o zaman cezasını çekeceksin.”dedi birden bire Demir.

“Ne cezası ?Beni şikayet mi edeceksin ?”

“Hayır kendi yöntemlerim doğrultusunda bir ceza vereceğim.”

“Nasıl bir ceza ?”

“Şöyle bir ceza,malum bir süre arabam benimle olmayacak.Bu yüzden arabam tamirden gelene kadar beni her sabah sen işe götüreceksin!”

“Ne ?”diye bir tepki verdi Balım.Özel şoför mü olacaktı birde ?

“Ne duyduysanız o Savcı hanım.Beni her gün evimden alıp askeriyeye bırakacaksınız.”

“Yok öyle bir dünya,uşağın mıyım ben senin ?Kabul etmiyorum.”

“Edeceksiniz.Siz adaleti sağlamak için uğraşmıyor musunuz?O zaman bunada karşı çıkmayın.”

“Of tamam,ama sadece vicdanım rahat etsin diye kabul ediyorum.Başka bir şey düşünme.”Keyifle ellerini cebine yerleştirdi Demir.Araba falan bahaneydi,istese herkesle işe gidebilirdi bu onun için sorun oluşturmazdı.Amacı karşısındaki kadınla uğraşmak ve intikam almaktı.

“Anlaştık o zaman savcı hanım.Yarın sabah beni buradan alırsınız.Numaram arabanın ön camında var oradan bakarsınız.Saatleri size mesaj olarak atarım.İyi akşamlar.”dedikten sonra ıslık çalarak yürümeye başladı.Fazlasıyla eğleneceği şeyler yaşanacaktı bu yüzden keyfini bozmaya gerek yoktu.

Balım giden adamın arkasından bakarak ayağını yere vurdu.İstese kabul etmeyebilirdi ama adamın arabasını yamultmuştu.

“Bir şey olmaz kızım ya sen bunu da halledersin hem toplasan bir hafta falan sürer herhalde.”diye kendini avuttu ama bir hafta sürmeyeceğinin oda farkındaydı.Oflayarak tekrar binaya yöneldi.Bu kaosu düşünmeyi daha sonraya erteledi.

******

Herkes evlere dağıldıktan sonra bende babama gelmiştim.Abim henüz arabasının yanından gelmemişti.Bir süre de geleceğini düşünmüyordum.Büyük ihtimalle arabasının başında ağıt yakacaktı.

Balım Hanımla göz göze geldiklerinde abimin öfkesi fark edilmeyecek gibi değildi.Yeni tanıdığı bir insana bu kadar öfkelenmesi bana normal gelmemişti.Bence abim bu kadını önceden tanıyordu.Eve gelince ona tüm sorularımı soracaktım.

Benim kaldığım odaya girip burada ki yedek pijama takımlarımdan birisini aldım ve üzerimi değiştirdim.Makyajımı silip saçlarımı da açtığımda resmen hafiflemiştim.Aç olmadığım için mutfağa geçmeden salona ilerledim.Babam da kendi odasında olmalıydı.

Koltuklardan birisine oturup televizyonu açtım ve karşıma çıkan rastgele bir diziyi izlemeye başladım.Dizilerle pek aram yoktu ama sıkılınca izlerdim.Kapı zili çaldığında babamdan önce davranarak kapıyı ben açtım.Abimi görünce şaşırmıştım çünkü beklediğimden erken gelmişti.

”Ne olmuş abi ?Arabanın durumu ne ?”Ona uzattığım terlikleri giyerken sırıtıyordu.

”Arka kaputun yarısı içe çökmüş.”

”Nasıl yani ?Arabanın arkası hasarlı ama sen bu kadar keyiflisin.Ben doğru mu anladım ?”O salona ilerleyince bende pıtı pıtı arkasından yürüdüm.

”Çok doğru anladın kardeşim.”

“Bir dakika bu nasıl oluyor ?Sen arabana minicik bir şey olsa yataklara düşerdin!”

“Kızım bir dur ya,demek ki keyfimizi yerine getirecek bir şey oldu.”Koltuğa oturunca bende merakla yanına çöktüm.

“Ay anlatsana ne oldu ?O kadınla mı ilgili ?”Meraklı bakışlarımı ve heyecanımı görünce güldü.

“Arabama çarpan kişi o olduğuna göre başkasıyla ilgili olamaz.Arabama çarptığı için ceza verdim.”

“Ne cezası ya ?”

“Her sabah beni evimden alıp işe bırakacak.”

“Ne ?!”

“O da aynı tepkiyi verdi.”diyerek güldü abim.Ben ise ona garip bakışlar attım.

“Abi bu ne biçim ceza ?Kadın senin şoförlüğünü yapmak zorunda mı ?”

“Onu bebeğime çarpmadan önce düşünecekti.”

“Sanki bilerek çarptı ya!”

“Valla olabilir çünkü ben o deliden her şeyi bekliyorum.”

“Abi sen bu kadınla ne zamandır tanışıyorsun ?”

“Bilmem hiç saymadım.Ama oluyor baya.”

“Tahmini ne kadar ?”

“Bir kaç ay falan.”

“Yuh abi!Bu kadar süredir hayatında olan kadını bana niye söylemiyorsun ?”Yanlış bir şey söylemişim gibi kaşlarını çatarak baktı.

“Yok öyle bir şey hayatımda falan değil.Askeriye de karşılaşmıştık o kadar.Dahası yok.”

“Ama abi kadından özel şoförün olmasını istemişsin emin miyiz dahası olmadığına ?”

“Canım kardeşim benim sen ne olsun istiyorsun ?Dahası yok işte.İkimizde birbirimizden hazmetmiyoruz.”

“Öyle diyorsan öyle olsun,”dedim ama bu işin peşini bırakacak değildim.”İleride görürüz sizi.”dedim ama bu sefer sesim kısıktı o yüzden abim duymadı.

“Neyse o zaman ben odama geçiyorum,gelirim yine.”diyerek salondan ayrıldım.Odaya girer girmez telefonumdan rehbere girip arazın ismine bastım.Bir kaç saniye çaldıktan sonra telefonu açmıştı.

“Söyle güzelim ?”

“Neredesin Canım ?”

“Lojmandayım.”

“Hala gitmedin mi eve ?”

“Yok gitmedim,camdan bakarsan anlarsın.”Heyecanla pencerenin yanına gidip aşağı bakınca arazı gördüm.Bir ağaca yaslanmış benim olduğum odanın camına bakıyordu.

“Aşkım bu soğukta ne yapıyorsun dışarıda ?Çabuk içeri gir hasta olursan bozuşuruz.”

“Tamam ama öncesinde üzerine bir hırka giyip camı açsana.”Dediklerini yapıp üzerime bir hırka geçirip pencereyi açtım ve camın kenarına yaslandım.

“Eee dediklerini yaptım ne olacak şimdi ?”

“Hiç,öyle yüzünü görmek için söylemiştim.”Gülümseyerek baktım aşağıda ki sevgilime.Hani bir adam nasıl böyle olabilirdi ya ?

“Ay beni boşver sen üşüyeceksin şimdi.Gir içeri ya görüntülü konuşuruz.”Küçük bir çocuk gibi omuz silkti.

“Biraz daha bakayım gideceğim zaten.”İsteğini kırmadan yumruğumu yanağıma yaslayarak öylece baktım ona.Sonra da öpücük attım.Attığım öpücüğü havada yakalayıp elini göğsüne yerleştirdi.Sonra sağa sola bakarak oda bana öpücük attı.Bende bir daha attım.Oda attı.Bir süre böyle ilerledik.Araz Bir öpücük atmaya daha niyetliydi ki bakışları benim yanımda ki odanın penceresine kaydı.Bende ona uyarak o tarafa baktığımda babamla karşılaştım.

Araz öne doğru büzdüğü dudakları ile öylece kalırken ben telaşla ne yapacağımı bilemeden durdum.Babamın tüm odağı arazdaydı.

”Tövbe Estağfirullah,kızım söyle şuna garip garip hareketler yapmasın bir de yüzbaşı olacak başımıza.”dedi bana çünkü araza sesi ulaşmazdı.Telefonu tekrar kulağıma yaklaştırdım.

”Araz babam diyor ki garip hareketler yapıp durmasın,bence sen direk topukla buradan.Karizman babamın gözünde zedelenme yaşadı.”dedim sessizce.Göz ucuyla araza baktığımda hazır ola geçmiş boşlukta ki elini alnına yerleştirip asker selamı vermişti.

“Kayınbabamın gözünde resmen yerlerdeyim şuan.”diye kendi içinde konuştu ama ben duymuştum onu.Daha fazla babamın bakışlarına maruz kalamayacağı için başıyla selam vererek uzaklaştı hemen.Tabi telefon hala açıktı.

”Yavrum ben kapatıyorum öncelikle şu rezilliği üzerimden atmam lazım yine konuşuruz.”Onunla vedalaşıp telefonu kapattım ve odamdan çıktım.Salona geçtiğimde babam da buraya gelmişti.

”Gönderdin mi araz efendiyi ?”

“Gönderdim babacım gitti.”

”Bak aklıma geldikçe gülüyorum,”dedikten sonra kafasını iki yana sallayarak güldü.”Ulan adam askeriye de herkese çektiriyor ama gelmiş burada benim kızıma öpücük atıyor.”

”Ya baba çocuk utançtan yerin dibine girdi zaten!”

”Girsin zaten,öpücük atmak da neymiş ?”

”Romantiklik işte babam,çok seviyorsa ondandır.”diye minik bir savunma yaptım.

”Bizde sevdik zamanında,gidip de camlardan öpücük mü attık ?”

”Ne yaptınız peki ?”diye meraklandım.Babamın ve annemin gençliğini dinlemeye bayılıyordum.Babam kolunu kaldırınca hemen kolunun altına girip onu dinlemeye başladım.

”Eskiden her şey bu kadar göz önünde olmazdı.Laf söz olur derlerdi kimse yapmaya yeltenmezdi..Ancak nişanlılar biraz daha rahat görüşebilirlerdi.Biz annenle sevgili olduğumuz dönemlerde pek görüşemiyorduk.Askeriye de bile zor karşılaşırdık.Tabi deden bu konuda ki en büyük unsurdu.Anneni her şeyden sakınır kimselere vermek istemezdi.Askeriyede de bir sürü ahbapları vardı.Bundan sebep biz annenle pek yan yana gelmemeye çalışırdık.Eğer ki babası bir şeyi çakarsa beni rahat bırakmazdı.”

”O zaman nasıl çıktın karşılarına ?Nasıl annemi istedin ?Kızmadılar mı?”

”Kızmaz olurlar mı ?Babası beni süründürmekten beter etti.Bir şehirden yollamadığı vardı.Tabi ben bana yapılanlara hiç sesimi çıkarmadım hepsine boyun eğdim.Ama annen benden çok üzüldü.Hatta bir keresinde ondan vazgeçmem için yalvarmıştı.”

”Ama vazgeçmedin.”

”Sevdadan vazgeçilir mi ?Kafaya koymuştum ya Yıldız benim karım olacaktı yada olacaktı.Başka yol yoktu bana.Tabi babası bir süre böyle devam etti.Ama sesimi çıkarmadığımı ve vazgeçmediğimi görünce biraz kabullendi.Gel iste kızımı dedi bizde gittik istemeye.”

”Dur tahmin edeyim dedem sana kızı vermedi değil mi ?”

”Vermedi tabiki.Üç kere gittik istemeye.Üçünde de vermedi.Babam bana dedi ki bu sevdadan vazgeç sana başka birisini bulalım ama yok bende ki inat.Gittik dördüncü istemeye,yine vermeyecek gibi olduğunda annen girdi devreye.Geçti babasının karşısına tuttu elimi.Ya beni Urala verirsin ya da ben onunla giderim diye rest çekti.Ondan sonra da Yıldızla evlilik yoluna girdik zaten.”

”Yaa çok güzel,”dedim duygusal bir tonda.”Ama sende araza böyle yapmazsın dimi baba?”

”Sözünü veremem.Benden kız almak öyle kolay değil.”

”Ama babacım-“

”Hiç o konulara girme kızım daha zamanı gelmedi.Zamanı gelsin bakarız.”

”İyi madem.”Tekrar babamın göğsüne yaslandık ve televizyonda açık duran diziyi beraber izledik.Abimde sonradan aramıza dahil olmuştu.Ben ve çekirdek ailem yine bir arada huzuru bulmuştuk.

*******

İlahi Bakış Açısı

Kendine son bir kez daha baktıktan sonra odasından çıktı Demir.On dakika öncesinde Balımdan aldığı Geldim aşağı in mesajıyla keyiflenmişti.Özel şoförünün olması apayrı bir duyguydu.Onu biraz sinirlendirmek adına ayna karşısında vakit geçirip durmuştu.

Odasından çıkıp direk koridora ilerledi.Babası ve kız kardeşi hala evdeydi.

”Ben çıkıyorum.”diye seslendi içeriye doğru.O sırada saçlarını düzelterek kendi odasından Minela çıkmıştı.

”Gerçekten inanamıyorum abi,sırf balım seni alacak diye bu kadar mutlu olman inanılır gibi değil.”

”Konunun balımla alakası yok.Ben intikam almayı seviyorum.”Minela onu geçiştirdikten sonra kenarda ki ayakkabılarına uzandı.

“Sen babamla çıkmayacak mısın ?”diye sordu demir.Minela kafasını iki yana salladı.

”Babam çok erken saatte çıktı.Ben arazla geçeceğim.”

”Hiç şaşırmadım.”

”Bana laf edeceğine kendine bak abi.Kadını özel şoför yapmışsın.”

”Ulan ben kötü bir şey yapmadım ki!”diye kızdı demir.”Zaten o da kabul etti.Etmese zorlamazdım.”

”Tamam abi tamam,hadi çık artık araz bekliyor beni aşağıda.”İki kardeş beraber aşağı indiklerinde Minela araza demir ise balıma doğru ilerledi.

Minela arazın boynuna kollarını dolayıp sarılırken araz da beline sarılarak karşılık verdi.Demir ve balım sadece birbirlerine bakıyorlardı.

”Sevgililer herhalde ?”diye sordu balım yandaki çifti işaret ederek.

“Öyleler.Yakın zamanda da evlenirler.”

”Çok yakışıyorlar maşallah.”

”Çok da yakışmıyorlar.”

”Neden öyle diyorsun ?Baksana adam ne güzel bakıyor kadına.”

”Evet çok güzel bakıyor benim kız kardeşime.”dedi demir göz devirerek.Balım yeni aydınlanmış gibi tepki verdi.

”Şimdi anlaşıldı senin niye beğenmediğin.Klasik abi kıskançlığı diyorsun yani ?”

”Çok biliyorsun sen yani.Dondum ben hadi arabaya binelim.”Balım demirin arkasından dil çıkardı ve ağzının içinde hödük diye söylendi.Hem hödüktü hem gıcıktı!

Araz ve Minela da arabaya bindiklerinde Minela araza abisini ve balımı anlatıyordu.

”Yani kısacası balım belli bir süreliğine abimin şoförü olacak.”diye bitirdi cümlesini.

”Tamda demirden beklenecek bir davranış.Hiç şaşırmadım nedense.”

”Aslında ben şaşırdım.Normalde olsa sadece arabasının derdinde düşerdi ama şimdi intikam derdine de düşmüş.”

”Neler geçiyor benim güzelimin aklından ?”

”Henüz kesin konuşamam ama bu işin altından da bir şey çıkacağına eminim.Demedi deme.”diye bir kenara yazdı bunu.Hislerinde hiçbir zaman yanılmayacağını görecekti yakın zamanda.

******

Minela

Askeriyeye geldikten sonra araz kendi işine ben kendi işime yönelmiştim.Kendime bir kahve almak için kantine indiğimde burası yine her zamanki gibi tıklım tıklımdı.Kaytarmak isteyen buraya geliyordu resmen.

Kantinciden bir kahve isteyip beklemeye başladım.O sırada yanımda beliren bedene dönüp bakma ihtiyacı hissettim.Gelen kişi Arendi.Oda kantinciden bir çay isteyip benim gibi beklemeye başladı.

”Sana da merhaba Aren.”dedim iğneleyici bir tonda.Biz tim olarak kendi içimizde çok fazla samimiyken aren bu döngüye girmemek için uğraşıyor gibiydi.Ona seslenmemle dönüp bana baktı ama bu bakış kısaydı.

”Kusura bakmayın komutanım,fark etmemişim.”dedi ama pekde umursuyor gibi durmuyordu.

”Nasılsınız komutanım ?”diye sordu biraz beklemeden sonra.

”İyiyim,sende iyisindir umarım.”

”İyiyim komutanım.Şimdi izninizle.”dedikten sonra çayını aldı ve gitti.Yada ben öyle sandım.Bir iki adım attıktan sonra dönüp tekrar bana baktı.

”Bu arada komutanım bu kadar meraklı olmamanızı öneririm.Fazla merak insanı beklenmedik yerlere sürükler.Küçük bir öneri sadece.”dedi ve gitti.

“Aptallık bende abi neden gidip adama selam veriyorum ki ?Üstelik iyi misin diye sordum bunun neresi merak ?”diye kızdım kendime.Merak iyi değilmişmiş ona mı kalmıştı ne yapıp yapmayacağım.

Sinirle sandalyeyi çekip bir masaya oturdum ve kahvemi yudumlama başladım.Bir dahada konuşmazdım bu adamla.Bu ne böyle tavırlar ya ?

”Karadenizde gemilerin mi battı kız ?”Birden Parlanın sesini duyunca irkilerek kafamı kaldırdım.Elinde bir kahveyle yanıma oturmuştu.

”Yok öyle dalmışım ya.”

”Seni bu kadar daldıran şey ne peki ?”

”Şu yeni gelen asker,”dedim çekinmeden.Parla benim her şeyimi anlatabileceğim bir insandı.”Davranışları ve tavırları hoşuma gitmiyor.”

”Bir garip.”dedi o da bana katılarak.”Üzerinde garip bir soğukluk var.Kimseye yanaşmıyor sadece izliyor.”

”Ona takıldım biraz.Hayır yani biz bir timiz sonuçta böyle garip tavırlara gerek yok.”

”Mizacı farklı demek ki.Sen onu bırakta ben sana ne diyeceğim ?”

”Söyle bakalım ne oldu ?”

”Şimdi malum bizim nikah tarihiniz yaklaşıyor.Bu demek oluyor ki düğünümüz de yaklaşıyor.Bununla beraber kına da yaklaşıyor.”Heyecanla gülümsedim.

”Yaaa doğru diyorsun unutmuşum tamamen.”

”Biz diyoruz ki bu hafta sonu hem gelinlik hem bindallı bakmaya çıkalım.”

”Çok çok iyi olur.Zaten çok az kalmış anca hallederiz.O zaman bu haftasonu coşuyoruz!”

”Sende gelinlik bakarsın kendine.Ne diyorsun ?”İmayla karışık sözlerine güldüm.

”Bizim için daha erken ama bakarız bir kaç şey.”

Sonrasında parla bana hayalindeki gelinliği anlattı ben onu dinledim.Yakın arkadaşınız evlenince sizde onun kadar heyecanlı oluyordunuz.Ve bu heyecan çok güzel bir duyguydu.

Haftasonu için kesin bir karar kıldıktan sonra ayrıldık.Bu haftasonu biz coşacaktık sizde okuyacaktınız!Hadi hayırlısı

*******
Bölüm bitti ama bende bittim.Yığılıp kalacağım ha şimdi!

Ama yığılmamam için oylarınızla destek verebilirsiniz.

Aren hakkında ki yorumlarınızı buraya alalım

Yorumları buraya alalım.

Yarın ki bölümde görüşmek üzere.

Sizi seviyorum))))

Yıldıza basmayı unutmayın ✨💕