8.İlk Emir!

Bunalmıştım.Yemin ediyorum bunalmıştım.Şuraya yığılıp kalacaktım.

Hala tetikteydik.O kadar isyan etmeme rağmen araz konuşmuyordu ve bu beni bunaltıyordu.

"Ay yeter be!Nasıl bir adamsın sen karşında sabır taşı olsa çatlar."dedim en son dayanamayarak.

Yandan bir bakış attı.

"Neyse ki sen sabır taşı değilsin.O yüzden çatlamana gerek yok."dediğinde sırıttım.

"Ama taş gibi güzelim."dedim övünerek.

Bir şey demedi.Sakince önüne döndü.

"Gece konuştuklarımız yetmedi mi sana ?"diye sordu.İyi de gece toplasan on dakika konuştuk!

"Doğru düzgün konuşamadık ki!Ama hata bende yanıma seni almayacaktım.Parla olsa dedikodu yapardık."dedim hüzünle.

İmayla güldü.

"Bence parla olduğu yerde mutlu."dedi.Ne demek istediğini anlamıştım çünkü yaklaşık bir kaç saat önce kulaklığı açık unuttukları için sohbetlerini daha doğrusu gelecek hayallerini dinlemiştik.

Ve Göktunç beş çocuk istediğinden bahsetmişti!

İşte orada kahkaha attığım için kulaklığı kapatıp devam etmişlerdi.

"Ah ah benim bu talihsiz başım da işte böylelerine kalıyor."dedim elimle arazı işaret ederek.

"Benim neyim varmış ?"

"İşte bende onu diyorum ya hiçbir şeyin yok."dediğimde tam cevap verecekken araya başka bir ses girdi.

"Komutanım beş araç yaklaşıyor."dedi Kaan.Hemen dürbüne baktığımız da beş arabanın mağaranın girişinde durduğunu gördüm.

Sırıttım.

"Sanırım oyun başlıyor."dedim ve gözetlemeye devam ettim.

Araçların içinden inen adamları izliyordum ki hedefi gördüm.

"Hedef göründü.."diye mırıldandım.

Abdullah Tamo

Aradığımız adam buydu.Kendisi bu çetenin asıl başlarından biriydi ama onun da birisinden emir aldığı kesindi.

Abdullah mağaraya girdikten sonra adamları girişin önüne dizildi.Ön tarafta 12 tane adam vardı.

"Burası 12."dedim.

"Burası 10."komutanım dedi Sinan.

"Burası 20."dedi Parla.

"Çıkışı oradan yapacakları için en fazla adamı oraya dizmiş köpekler."dedi Araz.

"Ama bilmiyorlar ki buradan çıkamayacaklarını."diye ekledim.

"Kenan hazır mısınız ?"dedim telsize.Onlarda bize yardım edeceklerdi.

"Hazırız başlayalım."diyen sesini duydum Kenanın.

Araza döndüm.

"İlk emrini ver bakalım KIZILKURT."dedim.

Bu ona böyle ikinci seslenişimdi.

Kendisi baya sevmiş duruyordu.

Bir şey demedi.Gözlerime baktıktan sonra kulaklığa konuştu.Bende konumumu ayarladım.

"Sancak...Atış serbest!"dediğinde susturucu silahlarla adamları vurmaya başladık.

Adamlar daha ne olduğunu anlayamadan hepsini indirmiştik.Özelliklede alınlarının ortasına vurmuştum.

Beş dakika bekledim.Sonra tüm sesler kesilince her yerin temiz olduğunu anladım.

"Bitti mi sancak ?"diye sordum.Kulaklıktan onaylayan bir mırıltı yükselince ayağa kalktım.

Şimdi başlıyorduk!

Sakin bir o kadar da temkinli adımlarla tepeden inip mağaranın girişine yaklaştık.

Ekibin kalanıyla buluşmuştuk.Ben biraz arkadan etrafı kontrol ederek geliyordum.

Kenanların timi arkadan giriş yapacaklardı böylece onları sıkıştıracaktık.

Mağaranın girişine gelmiştik ki kolumda bir acı hissettim.Eğilip baktığım da sağ kolumun kaynadığını gördüm.

Kaşlarımı çattım.Bu ne zaman olmuştu.

Hızla arkamı döndüğümde bir teröristin kalan son nefesiyle silahı bana doğrulttuğunu gördüm.

Bu nasıl ölmemişti!

O daha tetiğe basamadan kafasına sıktım.Kurşunun sıyırdığı koluma baktım.

"Bari bir şey yapıyorsan tam yap şerefsiz köpek.Sıyırmak nedir ?"dedim.Ekibin çok gerisinde kalmıştım.

"Minela neredesin ?"diyen arazın sesini duydum.

"Geriniz de kaldım geliyorum."dedikten sonra mağaranın girişine yöneldim.

Bizim ekip mağaranın biraz içine girmişti.Yanlarına gittiğimde Araz koluma baktı.

"Koluna ne oldu senin ?"

"Kansız köpek beni vurmaya çalıştı ama sıyırdı."dedim.Bu durumdan pek hoş durmuyordu.

"Dikkat et Minela."diye uyardı Parla.

"Komutanım şimdilik sarayım."dedi Sinan ve koluma bir bez parçası sardı.

"Abartmayın hadi bitirelim şu işi."dedim ve silahımı kavradım.

Artık konuşmamamız gerekiyordu çünkü içeridekiler duymamalıydı.Araz eliyle ileriyi işaret etti.

İçeri tamamen girdiğimizde bizi minik bir salın karşılamıştı.Hemen yanda iki tane kapı vardı.Sonra ise uzun bir koridor.

Hiç vakit kaybetmeden kapılardan birini tekmeleyerek açtığımda gördüklerimle miğdem bulandı.

Dört terörist bir yer masasına oturmuş rakı içip zıkkımlanıyorlardı.

Beni görünce dondular.

"Türklerin selamı var!"dedikten sonra hepsini tek tek vurdum.

Övünmek gibi olmasın ama baya hızlıyımdır!

Odadan çıktığım da Araz da yan odadan çıkmıştı.

"Hallettim."dediğimde kafa salladı.O da halletmişti sanırım.

Sırada hedef vardı.Koridora girip yürürken kulaklıktan kenanın sesi geldi.

"Hedefe yöneliyoruz."dedi.

"Bizde hedefe gidiyoruz."

Koridorun içinde ki odanın önün geldiğimiz de durdum.İçeri de kaç adam olduğunu bilmiyordum.

"Sizce kaç adam vardır ?"diye sordum.

"Komutanım aslında bakarsanız o odada bir tane bile adam yok."dedi Kaan.

Kısık bir şekilde güldüm.Yaptığı ima çok basitti.

O odadakiler adam değil köpekti!

"Bayıldım bu espriye yazalım bir kenara."diyerek göz kırptım ona.

"Komutanım o zaman şöyle söyleyeyim o odada koruma olarak yedi tane köpek var."dedi Göktunç.Kaşlarım havalandı.

"Saydın mı lan ?"diye sordum.

"Evet komutanım."

"Sana da aferin."

"Eyvallah komutanım."diye karşılık verdi.

"Girelim mi artık ?"diye sordu Araz.Kafa salladım.Beni hafifçe iterek kapının önünden çekti.

Sonra da tekme atarak kapıyı kırdı.

Evet açmadı kırdı!

Etkilenmiştim ama belli etmeye gerek yoktu.Odaya girdiğinde hemen peşine gittim.Silahla önüme gelen adamları vurdum.

Masadakiler hariç.

Tüm korumaları bir kaç saniye de bitirmiştik.Masada ki adamlar bize korkuyla bakıyorlardı.

Bir tanesi hariç diğer ikisini tanımıyordum.Zaten tanıdığım adam da götürmemiz gereken adamdı.
Silahımı Sinan'a uzatıp gittim ve ellerimi masaya vurarak eğildim.

"Selamün Aleyküm beyler."dedim.

İşte oyun başlıyordu!

Kimseden cevap gelmedi.Cıkladım.Time baktım.

"Görüyor musunuz Allah'ın selamını bile almıyorlar."dedim.

Tim sırıttı.Araz hariç.O daha ne yaptığımı çözmüş değildi.

Tekrar masaya döndüm.

"Sizinle oldukça kısa bir işim var.Basit bir oyun oynayacağız."dedikten sonra doğrulup masanın etrafında dönmeye başladım.

"Hadi ama biraz konuşun."dedim ve önünde duran adamın çıplak kellesine vurdum.

"Sen konuş bari keltoş."yine ses çıkmadı.

Tekrar karşılarına geçtim.Madem konuşmuyorlardı biz de erken başlardık.

"Peki o zaman başlıyoruz."en soldakini işaret ettim.

"Sana bir soru.Üçünüz arasından sadece bir kişi sağ çıkacak sence kim ?"dedim.Yanlış cevap vermese bile sonu kaçınılmazdı.

"B-ben."dedi titreten sesiyle.Cıkladım.

"Bu ne bencillik arkadaş."dedikten sonra araza baktım.Kaşlarımla adamı işaret ettiğimde hiç vakit kaybetmeden kafasına sıktı.

Diğer adamlar korkuyla yerlerinden kalkmaya çalışacakları arada Sinan ve Kaan ikisini de tuttu.

Bu sefer keltoş olana baktım.

"Sence ikiniz arasından kim kalacak ?"diye sordum.

"Ben."dedi hiç çekinmeden.Kahkaha attım.

Bencilliğinde böylesi.

Araz bu sefer komutumu beklemeden adamın kafasına sıktı.

Dışarıdan silah sesleri yükselmeye başladı.

Abdullah Tamo ya baktım.

"Ve evet buradan sağ çıkacak kişi sensin.Ama sanma ki kurtuldum.Seni daha zor bir ölüm bekliyor."dedikten sonra silahımı alıp kapıdan çıktım.

Silah sesleri kesildi.Ne olmuştu az önce ?

Koridorda kenanın ve ekibinin geldiğini gördüm.

"Hayırdır ne oldu ?"diye sordum.

"Küçük bir pürüz çıktı ama hallettik.Siz hallettiyseniz helikopter bizi bekliyor."dediğinde kafa salladım.

Sinan ve Kaan adamı kollarından tutarak dışarı çıkardılar.Hepimiz toplandığımıza göre gidebilirdik.

Karşı timden iki adam Abdullahı bizimkilerden aldılar.Sonunda mağaradan çıktığımızda derin bir nefes aldım.

Bitmişti ve bende bitmiştim.

Helikoptere doğru yürürken benimle yanımda yürüyen ekibime baktım.

Biz eskiden beş kişiyken artık altı kişiydik.

Peki biz kim miydik?

Kıdemli Üsteğmen Araz KIZILKURT

Üsteğmen Minela ÇEVİK

Teğmen Göktunç KARAMAN

Teğmen Parla GÜNER

Asteğmen Sinan BİRSEN

Astsubay Başçavuş Kaan AKIN

Biz sancak timiydik...

Helloooo bölüm sonu.Bu sefer kaosuz bitti.Ama bende bittim yani dxabanam.Yarın bölüm gelir mi bilmiyorum.Bu arada sonda kaanın soy adını unuttuğum için salladım dvabsnzm.

İyi okumalar diliyorum))

Yıldıza basmayı unutmayın🎀💕