Gece, abimin ellerine bulaşan kanla başladı; benim üzerime dikilen kefenle son bulacaktı. Ölümümün kurgulanmış videosu ekranlara düştüğünde, abimin çığlığı sessizliğe karışırken ben bir canavarın ininde, buzdan bir kalbin ortasındaydım. Herkes benim öldüğümü sanıyordu, oysa ben onun en derin nefretinin içinde nefes alıyordum. Beni öldürmek için alan adam, gözlerimin içine baktığında orada ölümü değil, kendi karanlığının yansımasını gördü. Namlunun ucu kalbimdeyken, parmağı tetiğe gitmedi. Çünkü cellat, kurbanının gözlerinde ilk kez kendi ruhunu bulmuştu...🥂

Gözümü kırpmadan onu izlerken o oturduğu deri koltuğa yaslanmış "Neden en çok geceyi sevdiğimi biliyor musun?"demişti. Benden cevap gelmeyişini bir cevap olarak algılamış olmalı ki tok sesi ile cümlesine devam etmişti. "Bütün günahları tıpkı bir yorgan gibi örter" İçtiği kısmından bardağı tutup yavaşça ayağa kalkmış boy farkımız yüzünden kafamı kaldırmama sebep olmuştu. Tek elini pahalı kumaş pantolonunun cebine yerleştirdi. "Günahlarımı,günahlarımızı" Küçük kız iplerle düğüm yapmayı öğrenmişti. Balonu uçmasın, o da ondan gitmesin diye. Büyüyünce aynı düğümü atmıştı. Bu sefer giden balon değil geçmişin izleriydi.

İstanbul’dan Mardin’e atanan Jandarma Komutanı Selin Akıncı, görevine tek bir amaçla gelir: Bölgenin en güçlü aşiret ağası olan Boran Cevheroğlu’nu yakalamak. Fakat hesaplanamayan tek şey vardır: Kalplerinin birbirine yenilmesi. Görev ile aşk arasında sıkışan Selin… Geçmişi ile duyguları arasında kalan Boran… Ve ikisinin de bilmediği bir gerçek: Bazı aşklar sadece imkânsız değildir… yasaktır.

Vellmora krallığının korkulan başarılı ilk kadın komutanı Emily Graves krallığını tehdit eden Sylvarion İmparatorluğun veliaht prensi Raphael Montclair tarafından beklenmedik bir anlaşma teklifi alacaktı.

Seni düştüğün bataklıktan kurtaracak birini beklemen saçmalıktan ibarettir. Ama bazen aniden çıkan bir şans, bir umut senin kaderini baştan aşağı tekrardan değiştirir. Eğer bu romana Davetli biriysen başta Eridea olmak üzere bu romandaki herkesten "Hoşgeldiniz"i hakketin ama eğer Davetsizsen düşeceğin bataklığa karşı dikkatli ol ve başta Eridea olmak üzere sakın kimseye güvenme.

Abisinin hatası yüzünden küçük yaşta töreye kurban edilen Ezo Leyla Eroğlu. Kardeşinin yaptığı hata yüzünden küçük bir çocukla evlenmemek için memleketi terk eden Alaz Xidrekan . "Baba lütfen yalvarırım ben daha çok küçüğüm okulum var baba lütfen verme beni onlara " diye yalvarıyordu babasının ayaklarının dibinde çökmüş halde. Annesi zerrin hanım `ın ise içi yanıyordu biricik kızları oğlunun hatası yüzünden töreye kurban gidiyordu. Başını yana çevirip zorla yutkundu sidar ağa ve ona yalvaran kızına baktı. "Keşke kızım keşke elimden bir şey gelse" "Baba ben... ben e-evlenemem... ben yapamam lütfen baba ." "Beyim bir şey yapasın kurbanın olayım bir şey yapasın benim kızım küçüktür onu hor görürler." "Elimden bir şey gelmez hanım görmezmisin gelse zaten yaparım canımı bile veririm ... ama yapacak hiç bir şey yoktur elim kolum bağlıdır ." Diyerek kızının önüne çöktü sidar ağa ve kocaman sarıldı canından çok sevdiği kızına . "Beni affedesin kızım ben seni koruyamadım affedesin kızım ben sana baba olamadım " Genç kız başını kaldırıp ona kızarmış gözlerle bakan babasına baktı ve ayağa kalktı . burnunu çekip derin bir nefes verdi ve babasının gözlerinin içine baktı hiç bir duygu olmadan . "Bugünü hiç unutmayasın sidar ağa çünkü ben hiç unutmayacağım her zaman aklımda olacak sen oğlun için kızını töreye kurban ettin keşke abim kadar değerim olsaydı ama yemin ederim ki bu gün düştüm ama elbet ayağa kalkacağım işte o zaman herkes ezoyu görecek !"Diyerek hızlıca merdivenleri çıkmaya başladı. Genç kız daha on altısında bir çoçuktu ezo onun hayellerini ve hayatını çalmışlardı. Ama elbet bir gün devran dönerdi... Wattpad kitabıdır. Terk etmek #1🥇

Bazı hisler sevilmez. Bastırılır. Ama bastırılan her duygu, bir gün kanar. Karışık Hisler, doğruyla yanlışın, aşkla nefretin birbirine karıştığı bir evren. Burada herkes bir seçim yapar. Ve her seçim, bir bedel ister. Yorumlarınız hikâyenin yönünü etkileyebilir 🖤

“Kan kokusunu alan köpekler gibi yaşarız biz.Ama bizim dişlerimiz, sıradan köpeklerin ısırığından derindir…Bu şehirde her şeyin bir sahibi vardır; sokakların, limanların, kumar masalarının… ve insanların.Biz, sahip olunan tarafta değiliz — sahip olan taraftayız.İsmimi duyduğunda ya selam durursun… ya da son duanı edersin.Çünkü biz, aile deriz; ama kan bağı değil, kan dökerek kurarız ailemizi.Ve bu şehirde bir kural vardır:Yemin bozulursa, can alınır.” Yarı Rus yarı türk bir mafya vârisi Baran Vasiliev düşman ailenin kızı ile tek gecelik ilişkisi olursa ne mi olur ?

Bu hikâye, ölüme meydan okuyan bir ruhun, ateşin ve öfkenin hikâyesidir. Bu, sadece bir tahtın değil; hak ettiğini almak için yanıp tutuşan bir kalbin savaşıdır. Burada anlatılanlar, sadece savaşların ve kılıçların değil, aynı zamanda yitirilen ve yeniden doğan güçlerin öyküsüdür. Her diriliş, daha büyük bir ateş doğurur; her düşüş, öfkeyi ve azmi besler. Karşınıza çıkacak karakterler, sıradan insanlar değil. Onlar ölüme, ihanete ve acıya rağmen dimdik duran, kendi kaderini tayin eden varlıklardır. Bir kısmı yıkılır, bir kısmı küllerinden yeniden doğar. Hepsi, sınırlarını zorlar, güçlerini keşfeder ve sonunda yalnızca gerçeğe ulaşır: Hak edileni almak için durmak yoktur. Bu satırlar arasında, zamanın ve mekânın ötesine geçecek, bir Anka kuşunun kanat çırpışını, bir kralın öfkesini ve bir liderin kararlılığını hissedeceksiniz. Hazırlanın; çünkü bu, sadece bir savaş değil... Bu, ateşin, öfkenin ve iradenin savaşıdır...

Aşk bir mantık hatası mıdır, yoksa kalbin ritmine bırakılması gereken bir senfoni mi? Bir vücudu oluştura bilen iki aşık doktorun hikayesi.

Beni sevilmemek öldürür sanmıştım. Sevdiğim adamın, prensesin elini öptüğünü gördüğümde öleceğimi sanmıştım. Ama hayır. Hiç de öyle olmadı. Beni öldüren şehrimize saldıran bir canavar oldu. Ölürken gördüğüm son şey ise, beni kurtarmayı seçmeyen o adamdı. Kader mi yoksa kehanet mi bilmem, gözlerimi açtığımda ve zamanda geriye kaydığımda emin olduğum tek şey vardı; AŞK İÇİN 1 KEZ DAHA ÖLMEYECEĞİM!

Yazgı Demirhan, annesini henüz iki aylıkken kara toprağa vermişti. Annesini kaybeden Yazgı artık babası Bülent ile yaşamak zorundaydı. Ancak Bülent, onu hiçbir zaman kabullenmedi. Bülent Demirhan`ın vazgeçemediği kumar oyunu, önce 28 yaşındaki karısını canından etti. Şimdi ise 2 yaşındaki kızı, Yazgı Demirhan`ın hayatını hedef almıştı. Bu sefer kazanacağını düşünüyordu lakin son hamle yenilisine neden oldu. Kumarı oynadığı insan aynı zamanda eceli düşmanı Ahmet Alkan, günahsız bir bebeğin ölümünü istemedi. Bülent`e iki adet seçenek sundu. Ya 2 yaşındaki kızı Yazgı Demirhan, 12 yaşındaki oğlu Eray Alkan’la büyüdüğünde evlenecekti. Ya da kızıyla birlikte bugün bu masada can verecekti. Bülent ise bir an bile düşünmeden kabul etti. Ama Bülent`in kabul ettiği o seçenek, Yazgı’nın tüm kaderini baştan yazmıştı.

Yıllar sonra döndü. Alara… Eski sokaklar, eski dostlar, ama en çok da Bora. İlk bakışta soğuk ve mesafeliydi; belki de geçmişin gölgesiyle. Ama kalplerin hikâyesi, görünmeyen iplerle birbirine bağlıydı. Bir adım, bir bakış, bir kelime… Ve her şey yeniden başlamıştı.

‘‘Yok oluşuma gittiğim bu yolda yanımda olur musun? Ben iki mucizevi alemin olduğu bir evrende alemlerin koruyucusuyum ve hayatı zindan eden bir gerçeğin yükünü taşıyorum tek kaçışım bir anlaşma, sırlarla dolu bir anlaşma... Yanıp kül olduğum bu yolda bana yardım eder misin?’’

Yalnızlığın kimsesizlğin hiçliğin kıyısında adım adım ilerleyen Feride Meva Ahlas, mutlak gerçeğin bütün ürkünç ve doğruluğuyla Ejder denilen bir ` Mafya bozuntusu `karşılaşır. Hayatının asıl o zaman değiştiğini kimse bilmese de annesi her şeyi en başından bilmekte ve yakından tanık olmaktadır. ༺═────❦─────═༻" "Ne var kardeşim bu adamda? Ne sus sus deyip duruyorsunuz? Neden korkacakmışım?" `...` "Adım ejder , bu kadarı da yetmiyorsa diğerlerine `insan kasabı ` diye sorarsan onlar beni titrek parmaklarıyla göstereceklerdir minik serçe" 🪽 Bu kurgunun tüm hakları saklıdır. Metnin tamamı veya herhangi bir bölümü yazarın açık izni olmaksızın hiçbir şekilde çoğaltılamaz yayımlanamaz veya farklı platformlarda kullanılamaz. Aksi bir durumun tespiti halinde gerekli yasal işlemler başlatılacaktır. Bu kurguda yer alan olaylar karakterler ve davranışlar tamamen hayal ürünüdür. Anlatılan unsurların gerçek hayatla herhangi bir bağ kurulmadan yalnızca kurgu çerçevesinde değerlendirilmesi önemle rica olunur. Metinde yer alan hiçbir durum veya davranış gerçek yaşamda kabul edilebilir ya da örnek alınabilir nitelikte değildir.

Voleybol takım kaptanı Ceylin, aynı okulda olduğu ve nefret ettiği basketbol takım kaptanı Barış`a bir gün mesaj atar. Sürekli birbirlerine karşı hamle yapan Ceylin ve Barış kaçınılmaz sona adım adım yaklaştığının farkında değildir... Birbirlerine duydukları nefret mi daha ağır basacaktı yoksa yüreklerine düşen kor mu? ~ Ayarsız: sen nasıl bir belasın Ayarsız: düş yakamdan Ayarsız: LİMON TİKİM OLDUĞUNU NEREDEN ÖĞRENDİN SEN Ayarsız: senin yüzünden gün boyu kaşındım sinirden artık kırıp dökmediğim yer kalmadı Ayarsız: masanın altında file limon var Ayarsız: masanın üstünde limon kaplaması var Ayarsız: akıllı tahtanın arka planı YİNE KOCA BİR LİMON Ayarsız: milleti nasıl örgütledin Ayarsız: sabahtan akşama kadar durmadan birileri limon dedi Ayarsız: öğle arasında limon yeme videosu açan çocuğu dövdüm az daha disiplinlik oluyordum Ayarsız: panoya bile limon fotoğrafları asmışsın Ayarsız: sen ne çeşit bir manyaksın Siz: işte tam olarak bu çeşit bir manyağım ~ Kitabın tüm hakları bana aittir. (Küfür içerir!)

Işıklar yeni yanmış bir şehrin pırıldayan keskin bıcağı saplanıyordu yanşızlığımın böğrüne. İşte şimdi dönüyordum kendi karanlığıma yaralıydım, yanlızdım, yabancıydım. Keskin acı belli ediyordu kendini her seferinde, soruyorum neden o da bilmiyordu nedenini. Komutandım, Komutandı... Ben Üsteğmendim o Yüzbaşı . Tek fark buydu ama kader birleştirmişti, hayır kader diye bir şey yoktu. Bir görev birleşmesi gereken kişiler sonsuz savaş ama hedef tek Vatanını koru... Albayın onlara verdiği görev ve bunu yerine getirmek zorunda olan iki insan... " Hate is casy, love takes courage... "

Aylardır, annemin arkadaşının oğlunun evinde kalıyordum ve okulum bitene kadar da orada kalmak zorundaydım. Sorun şuydu ki: birbirimizden öldüresiye nefret ediyorduk.

Bir oyun. Bir DVD. Tek bir hata. Gamer olan Nalin bilgisayarına taktığı o eski DVD’yi asla ciddiye almamıştı. Ta ki gözlerini başka bir evrende açana kadar. Burada kurallar yok. Çıkış yok. Ve onu izleyen biri var. O, bu dünyanın en güçlü oyuncusu. Soğuk. Tehlikeli. Ve daha ilk saniyede kararını vermiştir: "𝘽𝙪 𝙤𝙮𝙪𝙣𝙪 𝙠𝙖𝙯𝙖𝙣𝙨𝙖𝙣 𝙙𝙖 𝙠𝙖𝙮𝙗𝙚𝙩𝙨𝙚𝙣𝙙𝙚 𝙖𝙧𝙩ı𝙠 𝙗𝙚𝙣𝙞𝙢𝙨𝙞𝙣" ❤️‍🔥

Krallıkların kaderi, geçmişin kanlı sırları ve gölgelerin içinde yürüyen altı suikastçının ellerinde şekilleniyor. Sarayın görkemli duvarları isyanın çığlıklarıyla sarsılırken, Orien, Arel, Nymera, Cassel, Batya ve Eliah’tan oluşan suikastçı ekibi, siyasi entrikaların ve kadim ihanetlerin tam ortasına düşüyor. Gürültülü savaşlar meydanlarda verilirken, asıl zaferler sessizce yapılan görevler ve edinilen ittifakların gölgesinde kazanılıyor.

Defne, Kerem’le birbirlerinden nefret ettiklerini sanıyordur. Aynı sınıf, aynı grup, aynı tarih projesi… Kaçış yoktur. Ortaokuldan beri aileleri yüzünden yolları kesişen bu iki kişi, zorunlu sohbetlerle birlikte sandıkları duyguların aslında hiç de sandıkları gibi olmadığını fark etmeye başlar. Bir nefret yanılgısı, beklenmedik bir yakınlığa dönüşmek üzeredir.

Kitabı okumadan önce ilk serisi olan Siyah`dan Mavi`ye Doğan Aşk+1& adlı kitabı okumanızı öneririm. Böylece konuya daha hakim olabilir siniz. Her son yeni başlangıçlar demektir. Helin`in yaşadığı o kadar zorluktan sonra doğan kızı ve herşeyin düzelmesi. Saye. Ailesinin Türkiye`nin en güçlü mafyalarından oluştuğunu bilmesine rağmen bir birşeyi umursamadan hayatını yaşayan Saye ve eskiden kalma bir düşmanlık. En büyük hayaliydi halası gibi avukat olup sesini duyuranayanların sesi olmak. Saye`nin hayallerinin peşinden gitmesine engel olabilecek mi bu düşmanlık? Peki ya bu düşmanlık aşka dönüşürse?

Bazı sevgiler şarkıyla başlar, bazı yaralar sessizce. 2011’de bir bahar günü, iki çocuk kalbi koridorlarda çarpıştı. Kerem “Bal böceğim” derken Aslı gülümsedi; ama içindeki korkuyu kimseye göstermedi. Çünkü sevgi, onun dünyasında hep acı demekti. On beş yıl sonra, İstanbul`un gri sokaklarında, ağır postalların altında hâlâ aynı şarkı çalıyor. Aslı artık istihbaratçı. Kerem ise çoktan geride kaldı… sandığı gibi. Hayat, bazen unuttuğumuz yaraları yeniden açar. Ve bal böceği, en sonunda iğnesini batırdığında geriye sadece bir şarkı kalır: Seni gidi bal böceği… Kim çözecek bu bilmeceyi?

Aleda Karael ve Ivan Mikhail Ramonov`un karşılaşması, kaderin elleriyle şekillenen bir oyunun ilk hamlesiydi. Aleda, her adımında ölümle burun buruna gelmiş, geçmişin acılarıyla yoğrulmuş bir Boksördür. Ivan Mikhail Romanov ise, Rusya`nın derin karanlıklarında adı duyulmamış bir gücün sahibi, bir mafya lideridir. İkisi de birbirinden farklı, ama bir o kadar birbirine çekilen. Bir anlaşma, sırlarla dolu bir müttefiklik, onları yavaşça birbirine yaklaştırırken, aralarındaki gerilim her geçen saniye daha da büyüyordu. Ve ne zaman iki karanlık ruh bir araya gelirse, aralarındaki ateş, her şeyi yakıp kül ederdi. Kaderin ince ipiyle bağlı, yasaklı bir aşkın ve karanlığın derinliklerine doğru yapılan bir yolculuk. Her karar, her adım, her dokunuş... Hepsi birbirini takip eden, yıkıcı bir sırrın peşinden sürükleyecek. Beni okumaya devam et, çünkü bu hikaye... Yeni başlıyor.

Aile demek sonsuzluktu. Aile demek sevgiydi, bağlılıktı. Aile güvendi. Karşımdaki adam ise bana hiçbir zaman bunları vaad edemeyecekti. Bu evlilik sözleşmesi bir yuva değil, yalnızca çatışan silahları susturmak için yapılan ateşkesti.