"Bunları sen benim için ağla diye değil, benim gözümde kendi değerini anla diye anlattım birtanem. Bir şey başarmadığını düşündüğün her an, bana bak. Senin en büyük eserin, benim." Bu sözleri onun dudaklarından; her dinleyişimde kalbimin var olduğundan bile habersiz olduğum noktalarında birer kıvılcım alevlendiren sesinden duymak, kaç yıl geçerse geçsin hala gerçekmiş, sahiciymiş gibi hissettiriyor. Sanki ellerine hiç ailemin kanı bulaşmamış ve bu kanı içinde gizlediği Şeytan`ın İki Yüzü`nün ardına saklamamış gibi. Kitabın bütün hakları tamamiyle şahsıma aittir. Ve herhangi bir çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

Canlı varlıkların aslında cansız varlıkları örnek aldığını biliyor muydunuz? Nasıl mı; bir çay bardağına cayını doldur, bi yudum al tadı biraz acı gelecek sonra bi kaşık şeker koy içine yine bi yudum al ,ımmmm yine istediğin lezzeti alamadın bu sefer karıştır bak o zaman ne de tatlı oluyor , işte tam da burada başlıyor herşey. bi an yaşarsın hayatım alt üst oldu dersin ,ama bazen hayatın altı üstünden daha güzeldir bunu farketmek için daha çok karıştırmak gerekmez mi sizce? Bi deneyin derim..

"Bazı mezarlar boştur, çünkü içindeki ölüler hâlâ aramızda yürümektedir." Sare, geçmişin üzerine çöken ağır kül tabakasının altında nefes almaya çalışan bir "Külçiçeği". Yaşadıklarını bir mutfağın buğusuna, sahne ışıklarının parıltısına ve en çok da derin bir sessizliğe hapseden genç bir kadın. Onun dünyasında dokunmak yasak, hatırlamak ise bir intihar biçimi. Ancak kaderin, yarım kalan hikâyeleri tamamlama gibi acımasız bir huyu vardır. Mahir Duru, yıllardır boş bir toprağın başında evladının yasını tutarken; yanı başında duran Yaman, bir yalanın gardiyanlığını yaparken vicdanının enkazı altında can çekişmektedir. Sırların, üzerine basılmayı bekleyen birer mayın olduğu bu hayatta Sare, celladına mı sarılacaktır? Kurulan tüm sahte dünyalar sarsılırken; ulaşılan o huzur taze bir başlangıç mı müjdeleyecek, yoksa her şeyi yakıp küle mi çevirecektir?

"Korkuyor musun benden?" diye sordu. Dürüst davranıp başımı salladım. Önce sessizlik oldu. Sonra çenemde elini hissettim. Yüzümü kendisine çevirip gözlerimi yeşilleriyle buluşturdu. Adem elması hareket etti. "Neden?" sessiz kaldım. "Cevap ver." yutkundum ve yeşillerini işaret ettim. "Siz kızınca çok korkunç bakıyorlar." "Söküp verirsem eline, geçer mi korkun?" dedi ciddi sesiyle. Başımı hızla iki yana salladım. "Hayır!" sonra gözlerimi kaçırıp utanarak devam ettim. "Gördüğüm en güzel gözler onlar." "Karar ver kız çocuğu, korkunç mu, güzel mi?" dedi sanki vereceğim cevap onun için önemliymiş gibi. Utansamda bakışlarımı yeşillerine çevirdim ve aklımdan geçeni dilimle kavuşturdum. "Korkunç güzel." Önce baktı sonra dudaklarını yavaşça kıvırdı. Cevabıma tepkisi daha da utandırdı beni. DİKKAT! Bu kitap; şiddet, argo, travma vb. unsurları içermektedir. Küçük okuyucu kitlesine uygun değildir. BU PLATFORMDA "ATEŞBAR" İSİMLİ İLK KİTAPTIR. TÜM HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR. KOPYALANAMAZ VE ÇALINAMAZ! • Bu hikâyedeki tüm karakterler ve olayların gerçek kişi ve kurumlarla ilgisi yoktur. Tamamen hayâl ürünüdür.

Kendi benliğini kendi içerisinde kaybedenler, kim olduğunu unutanlar ve kendisine, hayata yetişemeyenler. Hoşgeldiniz...

Kalbiniz durduğunda canınızın yanmayacağını sanıyorsanız yanılıyorsunuz. Daria’nın hikayesi, bittiği yerden başlıyor. İhanetle zehirlenmiş bir ruhun, acıyı uyuşturmak için seçtiği en karanlık yol: Morfin Sülfat. Bazı yaralar iyileşmek için merhem değil, bir cellat bekler. Daria için ölüm bir son değil; sadece uykusuz geçen bir gecenin sabahıydı. İhanetin soğukluğuyla uyuşmuş bir ruh, Morfin Sülfat’ın karanlığında nefes almayı yeniden öğrenebilir mi? "Çünkü bazen ölmek, hayatta kalmaktan çok daha kolaydır."

Silikleşen dilde silikleşen bir kuzunun kurtla olgusu, insanoğlunun masalı; Lupus Et Agnus. Zihinlerin mahşere kadar uyanmayacağına inanabilir misin? Nöron çekirdeklerini görüntülemeyi başardığı eeg çalışmasıyla Nobel ödülü almaya laik görülen Agnita Karamanlis, son rötuşları yaptığı aşamada aniden, projesine dair tüm kanıtların silinmesiyle kabus gibi bir güne uyanır. Medyaya aktardığı taslaklarının çalınmasına dair ulaştığı verileriyle yakın arkadaşının aldığı suç dosyasının verilerinin tarih olarak örtüşmesi tesadüf olamayacak kadar orantılıyken asırları aşmış bir geçmişten gelen belirsiz telefon da bunun cabasıdır. Dünyaca tanınmış Nörobiyolog Agnita Karamanlis`in beklenmedik yollarla keşfettiği gerçekler medyanın gözünde tüm okları ona çevirir. Artık tüm kariyeri ve idealleri tehlike altında olan Agnita, tablosunun asıl resimle ne gibi bir bağlantısı olduğunu anlamaya çalışırken ailesi hakkında öğrendiği gerçekler onu Romanya`ya iter. Etik ahlak, adalet, eşitlik gibi felsefi konuların ele alındığı bu kitapta insanlık olgusu sorgulanırken, başkıldırırken kesilen bir başın bizlerin gerçek ve kurgu benliği üzerindeki rolüne ve tarihle iç içe geçmiş bir polisiye efsanesine değinilir.

Kendine neden yeni bir sen yaratmak için adım atmıyorsun? sadece bir adım cesur insan .

Bir Anka misali, yanmış hayatımızın küllerinden doğduk. Birbirinden kopmuş beş kişi... Bir zamanlar aynı sokaklarda yürüyen, aynı hayalleri paylaşan bu beş kişi, şimdi birbirine yabancı, hatta düşman. Bir psikolog, başkalarını kendi karanlıklarıdan kurtarırken, kendisi karanlığın içine düşüyor. Bir polis, adaletin peşinde koşarken, aslında eski bir dostunun izini sürüyor. Bir mafya, intikamın kanlı yollarında yürürken, kendi ablasını hedef alıyor, aşktan yok oluyor. Bir ajan, gerçeği saklamakla görevlendirilmişken, eski bir ihanetle yüzleşiyor. Ve aralarında tüm bu karanlığı kahkahasıyla delen, geçmişin yükünü hafifleten biri... Aynı şehirde yeniden karşı karşıya geldiklerinde, hem sevgiler hem de silahlar çekiliyor. Dostlukla düşmanlık, aşkla nefret birbirine karışıyor. Herkesin gizlediği bir sır, herkesin içine işleyen bir yara var. Nihandan Gelenler, sadece kaybolmuş dostlukların değil, küllenmiş duyguların da hikayesi. Peki, bu beş kişi yeniden aynı yolda yürüyebilecek mi, yoksa nihanda yarım kalan geçmiş onları sonsuza dek birbirine düşman mı edecek?

Bazı insanlar suçludur. Bazıları ise kurbandır. Ama nadiren biri... Hem katil, hem kurban, hem de tanık olur.

"Rüzgarın iyileştiren şefkati ile Özgür`ün ruhunu ateşe veren tutkusu arasında sıkışan hayal, bedeninde beliren açıklanamayan kanamalarla kendi savaşını veriyor bu bir özgürlük hikayesi mi, yoksa kendi yarattığı bir hapis mi?"

Bazen en büyük yalan "İyiyim." demektir. Hayal, kimsenin gerçekten tanımadığı bir kızdır. Ailesi onun iyi bir kız, öğretmenleri onu parlak bir öğrenci olarak görür. Nitekim öyledir de. Ancak her yürek karanlık taşır. Onun karanlığı ise dipsiz bir kuyuda birikmektedir. Ne gösterebilir ne de içinden atabilir. Sadece birikir ve bir gün maske çatlar, karanlık taşar. Basit bir çatlak geri dönüşü olmayan bir sızıntı oluşturur. Masumiyet, görünmeyen yaraların, iyileşmeyen travmaların ve birbirlerini anlama çabasındaki insanların romanıdır. Her söz, her ima, her sessizlik birer anlam taşır. Ek: Sıradan bir kızın hayatına hoş geldin. İçeride sende olabilirsin, bende. Bu hikayede ise görünen ve gerçek arasındaki çizgide sade bir tanığız. Uyarı: Bu karakter odaklı, psikolojik gerilim romanıdır. İçinde rahatsız edici unsurlar bulunmaktadır. On sekiz yaşından küçükler için uygun değildir. Lütfen sadece kendi sorumluluğunu hem yasal olarak hem de psikolojik olarak alabilen okuyucular kitaba şans versin.

Rauf bir isimdi. Sonra bir yük oldu. Şehirler değişti. İsimler değişti. Yüzler değişti. Her yeni isim, Rauf’tan biraz daha uzak demekti. Peki bir insan kaç kez değişirse artık kendisi olmaktan çıkar? Bir arayış değil; bir kayboluşun anatomisi.

Alina, bir gece sahafta "tesadüfen" bulduğu, distopik ve ilgi çekici ama basım hatalı olan bir kitabı "yanlışlıkla" alır ve hayatı hiç beklemediği bir şekilde tamamen değişir. Ertesi sabah hiç bilmediği bir evrende uyanır; kitap onu kendi içine davet etmiştir. Geçiş yaptığı evren, Valeria, yapay zeka kullanılarak insanları köleleştirilmiş, özgür iradesi ellerinden alınmış bir evrendir. Ve Alina`nın görevi, ona yardımcı olacak elementleri bularak baş kaldırmak ve evrene özgürlüğünü geri vermektir, bu sayede geçit açılacak ve Alina dünyaya geri dönebilecektir. Ama her şey onun düşündüğünden daha karmaşık ilerler, sırlar ortaya çıkar, geçmiş ona bilmediği kapıları aralar ve tanıştığı her element, yeni bir psikolojik durumla onu zorlar. Altı başrol karakter, altı gerçek psikoloji, onların yaşanmışlıkları, bu günleri ve çok daha derin konular, “ZİHİR; Ölü Ruhların Uyanış Şarkısı” serisinde sizlerle. Eğer çoklu karakter, eğlenceli dinamikler, zekice yazılmış bir kurgu, satranç üzerine inşa edilmiş bir evren, plot twistler ve her detayın birçok olaya uzandığı bir kitap okumak isterseniz, Valeria evreni sizi bu serüvene bir savaşcı olarak davet ediyor. Çünkü bu kurguyu okumak bile, yozlaşmış düşünce kalıplarına ve bize dayatılmaya çalışan her şeye bir başkaldırıdır. Peki ya siz, bu daveti kabul edecek kadar, cesur musunuz? Bu hikaye bir kaçış, bir özgürlük, bir tutsaklık, bir direnişin hikayesi ama her şeyden önce... Gerçekliğin ta kendisi. Şimdi tarafınızı seçin; Özgür iradesi olmayan, sisteme boyun eğen bir senkral mı olacaksınız, yoksa savaşa rağmen başkaldıran ve o kapıyı açan bir arıza mı?

Her gerçek bir gün çıkar;ne kayıp izler vardır yolunu bulan,ne ruhlar vardır yıllar sonra karşılaşan...ama asıl yalan vardır insanın dünyası`nı yıkan. İşte kayıp izler kitabı da budur; iki ruh yıllar sonra karşılaşır, yalan ve çaresizlik dünyasını karanlığa çevirir. Bu kitap her acının kalemini yazdı. Bu kitap kayıp izlerin kalemiyle sonlandırdı.

Aşk bazen iyileştirmez. Bazen iz bırakır. Bazen yakar. Su, karanlıktan kaçtığını sanırken kendini daha derin bir gölgenin içinde buldu. Kilitli kapılar, izlenen adımlar ve cevapsız sorular... Her şey, geçmişin hâlâ nefes aldığını fısıldıyordu. Birinin gözleri hep üzerindeydi; ama bunun bir koruma mı yoksa bir av mı olduğunu ayırt etmek imkânsızdı. Noyan ise ateşten geriye kalan bir adamdı. Kaybettiklerinin küllerini sırtında taşıyor, dokunduğu her şeyi yanmaya mahkûm ediyordu. Su`ya yaklaştıkça, sınırlar siliniyor; tehlike ile arzu aynı çizgide buluşuyordu. Bazı insanlar yangından kurtulmaz. Bazılarıysa yangının ta kendisi olur. Ve bazı aşklar Sadece acıtır gibi sever..

​​"Sözleşmeyi ver," dedim ve ne olduğunu okumadan imzaladım. ​"Ve bu sözleşmeye göre," dedi kız, zafer kazanmış bir edayla. "Artık abimin sevgilisisin." ​"Bir anlık merhametle atılan imza, bazen ömür boyu sürecek bir mahkûmiyetin ilk satırıdır.".

Asker konulu bir kitaptır, kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünüdür. Ruh, insanın dipsiz bir kuyusudur. Sen ruhunda dolaştığını sanırsın ama onun ne kadar derin olduğunun hiçbir zaman farkına varamazsın. Ta ki biri çıkıp orayı talan edene kadar. "Yanacaksınız, yakacaklar. Canınızın acımasını önemsemeyecekler." Parmaklarına sarılı urganı sertçe gerdi. Parmak boğumları giderek beyazlaşırken gözleri, alev topuna dönüşmüştü. "Nefesinizi kesecekler." İki farklı asker; Asena Eyşan Boduroğlu ve Mete Mert Çakır. Birbirlerinden haberi olmadan aynı göreve atanırsa en fazla ne olabilir ki? "Bugün bir tehdit mektubu aldım MMÇ`den gelmiş." *Tüm hakları saklıdır.*

Talihsiz bir güne uyanan Valerie`nin Dünya`nın gerçekliğini aşan sihirli bir boyutta kendini bulmasıyla başlayan bu yaşam savaşı, ilk başlarda herkes için kendini feda edebilecekken ona takıntılı olan düşmanı yüzünden kendisi için her ne varsa yıkıp yok edecek birine dönüşümünü ve sonunda sadece hayattan tek bir beklentisi kaldığını anlayıp kendini düzeltmeye odaklanmasını anlatıyor. Güçlü ve güzel bir genç kız olan Valerie, herkesin onu kendi tarafına çekmeye ve kullanmaya çalıştığını düşündüğü için kendi yolunu çizmeye çalışıyor fakat bu yolda takıntılı düşmanının aklına girmesiyle beraber bu adamın psikolojik işkencelerine maruz kalmasıyla güç zehirlenmesi, psikolojik ve güçleriyle ilgili dengesizlikler yaşıyor.

Aşkın şefkatli kollarında can vermek için yaşayan bir genç kızın hikayesi...

HUDUT: Her Sınır Geçilmek İçin Çizilir Bir kafesin içinde doğmak, özgürlüğe susamış bir ruh için en büyük cezadır. Yeraltı dünyasının acımasız hükümdarı Mirza, çocukluğunda kaybettiği ailesinin boşluğunu, sevdiği kadını bir malikaneye hapsederek doldurmaya çalıştı. Bu karanlık tutsaklığın en masum meyvesi olan Sare ise yıllarca gökyüzüne sadece pencerelerden bakabildi. Ancak Sare için Ankara’daki o seçkin üniversiteyi kazanmak, sadece bir eğitim değil; babasının çizdiği sınırları aşmak için tek kurtuluş biletiydi. Sare özgürlüğe ilk adımını attığında, peşindeki tek kişinin babası olduğundan habersizdi. Yıllardır Mirza’nın izini süren hırslı dedektif Boran, aradığı açığı Sare’nin kaçış sinyallerinde bulmuştu. Kimliğini bir iş adamı maskesinin ardına gizleyen Boran, intikamına giden yolda Sare’nin güvenini bir silah gibi kullanmaya kararlıydı. Boran için Sare bir hedefti; Sare için ise Boran dünyayı öğreten bir rehber. Ancak yalanlar üzerine kurulu bir yakınlık, kalpler araya girdiğinde en büyük yıkıma dönüşecekti. Sınırlar aşılacak, sırlar dökülecek ve aşk, intikamın en büyük engeli olacak.

Bu bir intikam hikâyesi değil. Ya da en azından sadece intikamdan ibaret değil. Bu, bir insanın kırıldıktan sonra nasıl yeniden şekillendiğinin hikâyesi. Gücün nereden geldiğini, korkunun nasıl sessizleştiğini ve acının bir silaha nasıl dönüştüğünü anlatıyor. Çünkü bazı yaralar kapanmaz; sadece sahibini değiştirir. Bu sayfalarda anlatılanlar, kahramanlık masallarına benzemez. Burada kimse masum değildir. Seçimler vardır, bedeller vardır ve bazen geri dönüşü olmayan kararlar. Sevgiyle şiddet, sadakatle ihanet, korkuyla cesaret iç içe geçer. Kimse tamamen iyi ya da tamamen kötü değildir; herkes hayatta kalmak için bir şeylerden vazgeçmiştir. Bu hikâyede güç, doğuştan gelmez. Kazanılır. Kaybedilerek. Ödenerek. Geçmiş, bu sayfalarda bir yük değil; bir gölgedir. Kaçtıkça uzayan, yüzleştikçe şekil değiştiren bir gölge. Karakterler bu gölgenin içinde yürürken, bazen kendilerini kaybeder, bazen de ilk kez gerçekten kim olduklarını bulurlar. Eğer bu kitabı açtıysan, şunu bil: Burada adalet yok. Burada kurtuluş yok. Ama gerçek var. Ve bazen, insanı ayakta tutan tek şey de budur. URAGİRİ

​"Bir psikoloğun en büyük kabusu nedir? Kendi zihnine hapsolmuş bir katille karşılaşmak mı, yoksa o katilin aslında kendi yansıması olduğunu fark etmek mi?" ​Ateş İkra, insanların ruhunu iyileştirirken kendi geçmişini çelik bir kutuya kilitlemişti. Pamir ise o kutunun anahtarını değil, baltasını getirmişti. Onu unvansız, işsiz ve kimliksiz bırakana kadar durmayacaktı. Ancak Pamir’in hesaba katmadığı bir şey vardı: Bir kadını tamamen yıktığınızda, enkazın altından çıkan gerçekler sadece onu değil, sizi de ezip geçer. ​Kimin ateşi daha yakıcı, kimin gölgesi daha derin? Gerçekler birer birer sızmaya başladığında; kimin cellat, kimin kurban olduğunu anlamak için artık çok geç olacak. ​"Tabelası sökülmüş bir ofis, yağmurda ıslanan eski bir yetimhane fotoğrafı ve birbirinin yarasını isminden önce tanıyan iki yabancı..."

☆Bu kitaptaki kişi, olay ve kurumlar tamamen hayal ürünüdür.☆ Laden Karun dışarıdan kusursuz bir hayatın içinde doğmuştu. Her şey normaldi, ta ki 14 yaşında akıl hastanesine kapatılana kadar. Tam 2 yıl orada kaldı ve iyileşti. Yani en azından o iyileştiğini sandı. Ama asıl olan tamamen yaşayan bir ölünün hikâyesiydi. Herkes ölmek ister, hayat dar gelir bazen. Ama bilmezler ki yaşayan bir ölü olmak daha zordur. Yaşayan bir ölünün hikâyesi en ağırıydı.

" Ya battığı bataklığa aşıksa... Zarar verse de sevmeye devam etmez mi insan?" Bazen insan, dizlerini kanatan yüklerden kurtulmak istiyordu. Geçmiş varsa bu mümkün müydü?