Masallar... Ah... Hani şu ölü çocukların bile sevimli hayaletler kılığına sokularak tatlılaştırıldığı, yazarların zihninde dolaşan; anı bahçelerinden bir üzümmüşçesine tane tane dudaklarına bulaşan zehirli aroma tadındaki vahşeti, ruh hapishanesinin içindeki karanlık bir hücreye kapatmayı başaramayıp kalemlerine bulaşan kanla kâğıda döktükleri şu dandik öyküler mi? Tanrım... Hâlâ onları okuyan kaldı mı? Bence artık çocuklarımızı uyutmak için daha yaratıcı yöntemler denemeliyiz. Ya da daha gerçekçi hikayeler uydurmalıyız. Mesela... Ya Kırmızı Başlıklı Kız, kurtla bir olup büyükannesini yeseydi? O zaman ne olurdu? Yaşlı bir kadının birkaç gün fazla yaşaması, gerçekten Kırmızı Başlıklı Kız`ın açlığını dindirmesinden daha mı önemli? Ben... Pek sanmıyorum. Eğer Kırmızı Başlıklı Kız ben olsaydım; muhtemelen sivri bir bıçak alır ve büyükannemin kalbini sökerdim. Sonra da etiyle güzel bir ziyafet çeker ve hayatıma hiçbir şey olmamış gibi devam ederdim. Ta ki açlık yeniden bastırana kadar. Peki... Ya sen? Sen ne yapardın? Karanlığın Prensi, AshLupin Katili yıllar sonra tekrar sahada. Ancak bu sefer kurallar, alışılmışın dışında. Günah çemberine eklenen yeni bir halka, her şeyi değiştirdi. Bu kitapta çeşitli rahatsız edici öğeler bulunmaktadır. Yaşınız küçükse, lütfen es geçiniz. Öykünün tamamı yazar Judgement Lane tarafından kaleme alınmıştır. İzinsiz herhangi bir alıntı veya kopyalamada yasal işlem başlatılacaktır.

Mihra`nın bir soyadı yok. Çünkü ona bir kimlik değil, bir görev verildi. Yetimlerden kurulan, devlet dışı ve illegal bir örgütün içinde büyütüldü.Emir almayı, iz bırakmamayı, gerekirse öldürmeyi öğrendi. Hayatta kalmanın bedelinin duygular olduğunu çok erken yaşta anladı. Onun yeni görevi, yeraltı dünyasının en güçlü mafya liderlerinden biri olan Uras Tolga Karaçay`dı. Yaklaş. Sız. Çökert. Ama bazı hedefler yalnızca düşman değildir. Bazıları kalbin en savunmasız yerine kurulur. Uras, gücüyle korku salan bir adamdı. Güvene inanmayan, zaafa yer bırakmayan, karanlıkla barışık biri. Mihra ise onu yok etmek için gönderilen ateşti. İkisi de gerçeği bilmiyordu: Bu savaşta kazanan olmayacaktı. Emirler kan ister. Kalp itaat etmez. DİRENİTAT, düşmanlıktan aşka, itaatten isyana, karanlıktan ateşe uzanan bir hikâye. Ve bu hikâyede asıl soru şudur: Bir insan, kendisini yok etmekle görevli birine âşık olabilir mi? Kesit "Günahım sensin," dedi. Kelimeler dudaklarından dökülürken, içimdeki parmağı hareketini hızlandırdı, beni bir uçurumun kenarına doğru sürüklerken ruhumu da bedensel bir zevkle yaraladı. "Bütün günahlarımın toplamı, senin o yeşil gözlerinde saklı." ​Bedenim kontrolümden çıkıyordu. Sırtımı mermer duvara daha sert dayadım, tırnaklarımı onun ıslak omuzlarına geçirdim. "Ben senin hiçbir şeyin değilim," dedim, inleyerek. "Duyuyor musun? Hiçbir şeyin!" ​Uras başını hafifçe yana eğdi, dudakları dudaklarıma o kadar yakındı ki her kelimesi ağzımın içine dökülüyordu. "Öyle mi?" dedi, sesi bir vaat kadar karanlıktı. "Peki, bu bir tek parmağımın yanına yenilerini eklesem... Seni tamamen ele geçirip, bu soğuk mermerlerin üzerinde sana çığlık attıracak kadar zevk versem... O zaman ne olur? Yine hiçbir şeyin değilim diyebilir misin?" ​Gözlerinin içine baktım. Ölüm ve tutku aynı masada oturuyordu. "Ölümün olur," dedim, sesimdeki titreşimi öldürmeye çalışarak. "Eğer bunu yaparsan Uras, o çığlığın sonunda duyacağın son şey, kalbine sapladığım bıçağın sesi olur."

Acı yoksa sınır da yoktur. Ama en kusursuz yapının bile göçmeye mahkûm olduğu bir kırılma noktası vardır. Doğduğu günden beri eti yırtan acıyı da, ruhu çürüten korkuyu da tanımayan bir deha: Kuzey Kırılhan. Onun için dünya, duyguların bulandırmadığı, sadece ölçülebilen ve kontrol edilebilen soğuk bir mimariden ibaret. Gerçeğin peşinde koşarken sistemin dışına fırlatılan, kapılar yüzüne birer birer çarpılan dışlanmış bir kriminolog: Sare Hazarbay. Ve yedi asırdır bu kanlı tiyatroyu gölgelerden yöneten, gözlerinde zamanın tozu birikmiş albino bir çehre: Lucien. Çiğ ışıklar altında açılan canlı yayınlar, nefes kesen itiraflar ve ilahi bir gazap gibi inen kaçınılmaz ölümler... Toplumun "Yargıç" diyerek tapındığı ya da lanetlediği o kanlı gölge, aslında nesilden nesile aktarılan asırlık bir çarkın son dişlisi. Güç, para ve mutlak kontrol vaat eden bu uğursuz mirasta sıra şimdi Kuzey’de. Ve önündeki pusulada tek bir kanlı sayı yazıyordu… Bu bir tesadüf değil, ruhunuzun en kuytu köşesiyle yüzleşme vakti. Çizgi çekildi, bodrum katının kilitleri kırıldı. Sınırlar zorlanacak, dengeler parçalanacak ve insanlık o kaçınılmaz eşikte un ufak olacak. Kırılma Noktası`na hoş geldiniz. Sayfayı çevirmeye hazır mısınız?

Bir seri katil ile bir cumhuriyet savcısının ortaklık hikayesine tanık olmaktasınız. Ya bu adaleti kendi sağlayacaktı ya da sağlanmasını bekleyecekti. Ama Miray da katil de sabırsızdı.

Bir seri katil ve onu yakalamaya çalışan gazetecinin hikayesi...

" Hafıza ne kadar önemli bir şey değil mi, bazıları içinse bir kabus. İnsan hatırlarsa ölür, insan hatırlarsa acı çeker. Bu dünyada kimse kimseye güvenmemeli miydi? Yoksa geçmişindeki izleri silip mahkum mu olmalı.. ruhu daha ne kadar yasaklıydı.." Küçükken travmalar üstüne travmalar çekip oradan oraya savrulan ,herkesin tek suçlusu olmuş, hayata dair her şeyini kaybeden Yuri... Yoksa geçmişindeki Güneş miydi, her şeyin tersini yaşamış insan psikolojisi. Alev mi? Oysa başından beri geçmişin bir etkisi. Bir insanın ne kadar karakteri olabilirdi ki? Hiçbiri hayatta kalmamış mıydı, kalmaya mı uğraşmamıştı? Çoklu karakter, çoklu meslekler.. Bir tarih uğruna ödenen bedeller. Bir seri katilin ağzından yazılan Zincir Vaka`sına hoşgeldiniz. Katliama sebep sunmak için gelen seyircilerimsiniz. Sahne sırası size geçtiğinde güvenli bir sığınak olamayabilirsiniz.~

“Küçüklüğümden özür dilerim,kendimden özür dilerim.." Karanlığın,hiçliğin ortasında büyüyen bir çiçek.Adı Liva Aköz Çocukluğundan beri babası tarafından şiddet gören,Babası tarafından çocukluğu alınan ve ajan olmakla zorlanan bir kız çocuğuydu Liva.Öz annesi onu sırf sırtından sağ omzuna doğru tırmanan beyazdoğum lekerinden ötürü terk etmişti çünkü onun gibi çirkin bir kızın annesi olamazdı bunu gururuna yediremedi.Liva karanlık bir geçmişe sahip olan bir kızdı ve zamanla acımasız bir kadına dönüştü.Tek zaafı sevgi ve merhametti ve bunu bilen sayılı kişi vardı.Seri katil yakalamak için girdiği bir köşkte onu çok şey bekliyordu.Yeni bir aile, gerçekler ve daha nicesi ama en önemlisi Giray Alp Akdoğan. Ülkenin korkulu rüyası bir seri katil.Liva hakkında herşeyi bilen bir manyak.Manyak denilir mi?Evet ama bir o kadarda içinde biryerlerde iyilik vardır.Sonuçta ne demişler Her iyiliğin içinde bir kötülük,her kötülüğün içinde bir iyilik vardır ve bu ikisi dünyanın dengesini oluşturur. Livanın içinde bir kötülük vardı.Girayın içindede bir iyilik vardı. “Senin Işığındaki en büyük günah benim Liva." “Olsun,ben senin için o günahı taşımayada razıyım Giray."

“Ben gölgelerdeyim. Adımı bilmeyeceksin, ama her çığlıkta beni duyacaksın. Her cinayet bir işaret, her beden bir mesaj. Ben öldürmüyorum… ben seçiyorum. Onların kanı, benim ritüelim. Ve sen, sayfaları çevirdikçe, bu oyunun içine daha da çekileceksin. Adaletin yüzünü takıyorum, herkes bana güveniyor. Ama maskemin altında yalnızca karanlık var. Kim suçlu, kim masum? Bunu öğrenmek için sonuna kadar benimle kalmalısın. Çünkü bu şehirde tek gerçek var: Bir gün sıra sana da gelecek.” LÜTFEN 15YAŞINDAN KÜÇÜKLER OKUMASIN! kORKU VE ŞİDDET BARINDIRIR. VE BİR SERİ KATİLİN AĞZINDAN YAZILMIŞTIR! 27 Mart 2026 saat 09:20

"Geçmiş onu büyüttü. Karanlık onu şekillendirdi. İntikam ise onu geri çağırdı.” Eflin Öztürk, yeraltının en tehlikeli gölgesidir. Demir Ateş ise Batı’nın değişmeyen gücü. İkisi karşı karşıya geldiğinde, artık hiçbir sır güvende değildir.

~ÇAKILI KADER~ Üç yıl boyunca aynı sınıfta kalan bir zorba... Ve ondan kaçmaya çalışan sessiz, çalışkan bir kız. Sinan Ayaz Yıldırım, okulun en büyük belası. Üç kere sınıfta kalmış, kuralları hiçe sayan, sert ve soğuk tavırlarıyla herkesin korktuğu o çocuk. Aslı Mira Aksoy ise onun tam zıttı; kitap kurdu, sessiz, çalışkan, gözlüklerinin ardına saklanan bir inek kız. İkisi de birbirinden nefret ederken kader, onları aynı sıraya, aynı sınıfa ve aynı hikâyeye çakılı bırakır. Aslı ne kadar kaçarsa, Sinan o kadar yaklaşır. Sinan ne kadar sustukça, Aslı`nın kalbi o kadar çığlık atar. Peki ya nefretle başlayan bu yol bir gün aşka dönüşür mü? Yoksa "çakılı" kalmış kader, onları sonsuza kadar aynı yerde mi hapsedecek? Başlangıç: 1 Eylül 2025 ●HER HAFTA İKİ BÖLÜM

"demek fah**işe olmak istiyorsun öyle mi senin gibi kendi isteğiyle fah**işe olmak isteyeni de ilk defa görüyorum"evet azgın bir çocuktum ve erkeklerle yatmayı seviyordum soğuk şekilde karşımda duran kocaman iri yarı kaslı uzun boylu esmer dövmeli yakışıklı adama baktım valla bunun bile altına yardım"evet fah**işe olmak istiyorum senin bile altına yatarım"dedim adam bana bakıp sırıttı (KOCAMAN BİR UYARI MAL MAL YORUM ATMAYIN BU HİKAYE YETİŞKİN HİKÂYE ERKOLAR GELMESİN VE GÖZÜNÜZ KÖR DEĞİLSE UYARIYI OKUYUN ÖYLE KONUŞUN KOCAMAN UYARI YAZIYOR💀💀) ⚠️ DİKKAT - UYARI ⚠️ Bu bölüm 21+ yaş üstü okuyucular içindir. WATTPADDE 70,6 BİN OKUNMASI OLAN KİTABIM

"Sevmenin en acı hâli, imkânsız olduğunu bile bile sevmektir."

"İyi insanlara zarar veren, hasta olmalarına sebep olan insanları cezalandırmak kötü bir şey mi?" Kalın sesiyle kurduğu cümle midemin ağrımasına yettiğinde yüzümü buruşturdum. "Öyle söylediğinizde çok da kötü bir şey değilmiş gibi geliyor... Ama yinede birinin yaşayıp yaşamayacağına karar vermek Allah`ın bileceği şey, dünyada birden fazla Azrail`in olması kaosu getirir. Getirmez mi?" Güçlü sesimde merak duygusunun ağırlığı vardı. "Sen karar ver, Burak`ın yokluğunu öğrendiğinde ne hissetmiştin?" "Kayıp olduğunu duyduğumda içimi artık bana veya başkasına zarar veremeyeceğini bilmenin huzuru kaplamıştı." Ona döndüğümde yürümeyi bırakıp bana döndü. "Ona sizin zarar verdiğinizi öğrendiğimde bana sıcacık hissettiren insanın başkasına nasıl buz dağı olduğunu gördüğümde gerçekliğini sorguladım. Tahayyül sandım." "İnsanların bir tek yüzü yoktur. Herkes bir başkasının öyküsünde iyi ya da kötü rolünü üslenir." "Ben hiç kötü rolünü üslenmedim." Umursamazca omuz silktiğimde kaşları havaya kalktı. Dudakları muzipçe yukarı kıvrıldığında "Emin misin?" Bir kâinat; yedi varlık. İkisi bilinmemekte... Ancak gerçeği bilen yalnızca bir kişi var. Geceleri kendi adaletini kendi kurallarıyla sağlayan bir katil. Hedefindekiler yalnızca "kötüler." İki varlıktan yardım alarak cinayetlerini kusursuz sayılabilecek şekilde işler. Ama bir gün... Biri, her şeyin farkına varmaya başlar. Feride Saral. "Hayal olmasını dileyeceksiniz..." Feride, yaşadıklarının omuzlarına bıraktığı yükten kurtulmak ister ve yardım almaya karar verir. Bilmediği, gittiği psikoloğun hayatını tamamiyle değiştireceğidir. -FANTASTİK- Kitap kapağını tasarlayan Sevgili: bataklikyakamozu` na teşekkürlerimi sunuyorum.

İçerik uyarısı: +1& içerir, İşkence, ölüm gibi unsurlar içerir Not: kitaptaki bazı gerçekler ortaya çıktıkça rahatsız edici sahneler bulunacak. “Çok konuşuyorsun güzelim, böyle devam edersen kendimi daha fazla tutamayabilirim.” ———————————————————————

Bir sabah uyandığında kendini hastane odasında bulan kız hafızasını tamamen kaybetmiştir. Şehirde bir seri katil vardır ve kızın katilin son kurbanı olduğu düşünülür. Adli tıp uzmanı Savaş Vural Alkaner ve Baş komiser Ulaş Akhan davaya dahil olur ve katilin peşine düşerler... "Kimliksiz?" "Benim bir kimliğim var. Senin verdiğin bir kimlik hemde..."

Küçüklükten beri ailesinden psikolojik ve fiziksel şiddet gören Asya`nın bir gece babası tarafından evden kovulmasi sonucu bir parka gitmesi. Gittiğinde babası kızına birşey gelmesinden değilde başına bela almamak için kızının peşinden gelmesi orda çıkan ikisi arasındaki kavgaya ise bir kişinin daha katılması bu kişi ise en başta ABD olmak üzere birçok ülkede aranan seri katil Ayaz Demir Algan olmasıdır.

Gerçekler bazen ay ışığında saklanır. Liya, geçmişinin sessizliğiyle baş etmeye çalışırken kendini bir cinayet soruşturmasının tam ortasında bulur. Yanında, geçmişin yükünü omuzlarında taşıyan Atlas ve her detayı çözmeye ant içmiş Gece vardır. Üçü birlikte, soğuk bir ay ışığında işlenmiş esrarengiz cinayetleri araştırırken sadece kurbanların değil, kendi sırlarının da gölgesine çekilirler. Bu sadece bir cinayet değil. Bu, karanlıkla yüzleşmenin, dostlukla sınanmanın ve gerçekle başa çıkmanın hikâyesi. Ay ışığı altında hiçbir sır sonsuza dek saklı kalmaz. Ay Işığındaki Cinayet, karanlık sırlar, geçmişten gelen hayaletler ve gökyüzüne yazılmış bir adalet öyküsü...

“Anne sanırım ben bir Hayalete aşık oldum..." 💞

Lucas Cole 32 yaşında New Yorkta yaşayan dışarıdan başarılı, zeki, dost canlısı bir gazeteci gibi gözükür ama geceleri işler değişir. zekasını suçluları yakalamaya kullanır ve gazetecilikte ki başarısınıda suçlular üzerinde kullanır ama o gizli bi dedektif veya polis değil o bir seri katil. Suçluları avlayan bi seri katil.

Ben Ilgın. Uzun zamandır öldüğünü sandığım tek aşkım Azrak`ın aslında yaşadığını, doğa adıyla yeni bir hayat kurduğunu öğrendim. O an içimde hem delice bir sevinç patladı hem de derin bir yıkım. Çünkü o artık bambaşka bir adamdı; yeni eşi, çocukları ve benden eser olmayan bir hayatı vardı. Bu gerçek beni paramparça etti, kalp krizi geçirdim ve babam beni uyuşturucu kliniğine yatırdı. Orada her gece ağır ilaçlar altında bir güvenlik görevlisi tarafından dövülüp istismar ediliyordum. Bir gece ilacı yutmadım, o pisliği yakaladım ve pencereden aşağı atarak öldürdüm. Olayı intihar gibi gösterdim. Ve o gece, uzun zamandır ilk defa huzurlu uyudum. Karanlık, psikolojik bir intikam hikayesi.

Not: Küfür, cinsellik, cinayet, vahşet, psikolojik olaylar ve travma vardır. Hassas olan okuyucular için uygun değildir. "Ne yapıyoruz biz şuan?" Diyerek sordum. Neden iki seri katil yan yana ki? "Papatya Toprak..." Dedi kısık sesle ama duymuştum yerimde kaskatı kesildim. Adımı ve soyadımı nereden biliyordu? Elim onun elinden düştü onun bakışlarını üzerimde hissettim. Salıncaktan kalktım onu düzdüm. Sonra o da kalktı, ve bana doğru yaklaştı aramızda 2 adım vardı. 3 olmadığına sevindim uğursuz bir sayıydı. "Çift sayıları seviyorsun" bir anda gelen sesi ile irkildim. Bu neden hakkımda bu kadar çok şey biliyordu? "Nerden biliyorsun bunu?" Ters sorun ile hafifçe güldü. "Daha bir çok şeyi biliyorum." Yine sakin kaldım. "İyi dersine çalışmışsın" alay edercesine güldüm. Delici bakışları beni izliyordu. "Çalıştım" cebimde ki hançeri çıkardım elimde salladım. "Ahiret soruların için de çalış bence" alayla maskenin altında sırıtarak baktım. "Kaan Demirhan benim" bir anda gelen itiraf ile donup kaldım. Ne Kaan mı? Hadi ama umarım şaka yapıyordur. "Yalanı sevmem" "Biliyorum" "O halde neden hâlâ yalan söylüyorsun?" "Yalan söylemem" "Şuan söylüyorsun" "Yalan olan bu hayat..."

Evinden dışarı çıkamayan bir zihin, dışarıdaki ölümü nasıl yönetir? Bir yazarın hayal gücü, bir katilin bıçağıyla buluştu.

Sadece...imkansızdı.Böyle bir kadına aşık olamazdım.Hayır!O cadıyı öldürücem ne olursa olsun ölümü benim elimden olucak!(...)

Salona girdiğimde tüm yüzler bana döndü.Bazıları şaşkın hareleri ile bu kadar önemli bir toplantıyı neden bozduğumu düşünüyor,bazıları ise zaten böyle birşeyin olacağından haberdar oldukları için sessizce yapacağım hamleleri bekliyordu.Kimse ses çıkarmaya cüret etmiyordu. Masada oturan yüzlere teker teker bakarken bir yandan da baş köşesinde oturmuş ve arkası bana dönük Genel Başkan Vekil Hazarden`e doğru yürümeye başladım.Arkasını dönüp bir kere bile bakmamıştı.Aramızdaki mesafe sıfırlandığında,yavaşca eğilerek kulağına fısıldadım. "Ops, sei stato beccato!"İ İrkilmiş,bir kaç saniye yakalanma`nın verdiği korkuyu tatmış, yavaş yavaş titrmeye başlamıştı.Bunu ben hariç kimse göremiyor ve hissedemiyordu.İnsanların üzerinde bıraktığım etkiyi görmek oldukça hoşuma gidiyordu.Kuyumu kazmak ne demek birazdan öğrenecekti.Dudaklarım bu görüntü karşısında yavaşça iki yana kıvrıldı. Dudağımdaki sırıtış ile birlikte irislerimi diğer baş köşede oturmuş beni izleyen boş harlere çevirdim. Baransel Ferhunzade,kaşları belli belirsiz çatılmıştı.Kemikli yüzü kasılmıştı.Koyu kahverengi gözleri ne kadar boş bakıyor olsa da bu yaptıklarım onu bir hayli şaşırtmıştı.Gözleri önce kırmızı ruj ile boyanmış dudaklarıma kaydı,yüzümün her zerresini dikkatle izledi.Bakışlarımı ifadesiz,boş bakan harelerden çekip,gözlerimi titreyen bedene çevirdim.Kimse`den çıt çıkmıyordu.Ölüm sessizliği bu olsa gerekti.Parmaklarım yavaşça önümdeki korkak bedenin şah damarına dokundu.Orada akan kanı hissetti,bu his çok hoştu.Hamlem karşısında elimin altında ki beden transa girmiş gibi dondu kaldı.Alt dudağımı dişlerimin arasına aldım ve uzun manikürlü tırnaklarımı titreyen damara bastırdım.Ve bombanın pimini çekmiş bulundum. Kurgu bana aittir.Herhangi bir kopyalama durumunda yasal işleme başvurulacaktır.

Bazı hikayelerin tek ele aldığı iki kişidir... Bu onlardan biri değil. Bazı hikayeler okuduğunu sorgulatır... Bu onlardan tam olarak biri. --- Cinayetlerini ünlü kimliğiyle gizleyen bir suikastçı Yeraltı Dünyasının bildiğinden daha fazlası olduğunu keşfederse? Peki ya bunu o dünyaya ait başka bir suikastçıyla birlikte yaparsa? Yeraltı Mahzeni... -Lunara N. T. (Yazılmaya başladığı tarih: 24 Temmuz 2024) Orjinal kurgudur. Tanıtım dışı kitabın bir bölümünün ya da hepsinin başkası tarafından alıntılanması yasal değildir.