Ellerim onun ellerine temas edince nefes alamadığımı hissettim. Ben her seferinde biraz daha nefes almakta zorlanırken o bayık bakışlarla bana bakmaya devam ediyordu. "lütfen" diye mırıldandı "lütfen sende beni yalnız bırakma, sende gitme onun gibi." Sonra bakışları uzunca bir süre boşlukta dolaştı. Gözlerimi ondan ayırmıyordum her hareketini izlemekten kendimi geri tutamyordum. Ne zamandan beri konuşmamıştık böyle eskisi gibi? Dört hafta oldu mu ki? Bir anda gözleri kapanınca ellerimi ondan çektim ve ayağa kalktım üzerine bir şey atmak için odalarda dolaşmaya ve  aklımı kurcalayan sorularla ilerlemeye başladım. Neden, neden konuştuğumuz süre boyunca bana anlatmamıştı? İç çektim bazı kişiler ebeveyn olmayı hak etmiyordu. Geri döndüğümde elimde bir örtüyleydim. Bulduğum örtüyü üzerine attığım esnada bir anda elimi tuttu, tekrardan. Yine aynı şey oluyordu. Yanaklarım kızarmaya başlayınca ismini zikrettim. "Ne yapıyorsun?" gözleri kapalıydı ama konuştu. "beni yalnız bırakmasan olur mu?" Bir şey diyemedim, çünkü ona şuan karşı cıkamazdım. Ona karşı çıkılamayacak  kadar savunmasızdı. Gülümsedi, yanaklarındaki gamzeler belirginleştiken sonra konuştu. "seni seviyorum." Genelde olsa bu dediğine cevap vermezdim ama o yarın uyandığında nasıl buraya geleceğini sorgulayacak ve bu yaşadıklarımızı hiçbir şekilde hatırlamayacaktı. Bunun verdiği cesaretle cevap vermek için ağzımı açtım. "Bende seni seviyorum."

Toksik bir hikaye.

Annelerin tanıştırdığı iki genç... Biri vatan sevdası ile yanıp tutuşan bir asker, diğeri ise silahlardan korkan, yüreğinde geçmişten kalan bir acı ile yaşayan bir öğretmen... "Beni istiyorsan şayet silahını bırakacaksın Özgür! Başka türlü olmaz bu iş!" "Yüreğimde ki yangının sahibidir bu vatan, nasıl bırakırım? Yapma, Leyla! Beni sınama bununla..." "Ya silahın ya ben Özgür!" Elleri barut kokan adamla,elleri mürekkep kokan kadının aşkını merak ediyorsanız, beklerim!

Zihnimde akmakta olan bir kum saatinin sesini duyuyordum. İnce, dar kısımdan geçen tanecikler üzerime doğru akıyordu. Bedenime yapışmış kum tanelerinin ağırlığı, ruhumdaki ağırlığa eşitti. Sanki geçmiş, üzerime çöküyordu. Andromeda. Beni geçmişimle yüzleştiren oyunun adı buydu. "Ben bir yazarın, hiç yazmak istemediği karakterim. Ruhumun saklandığı ruhun, kaybolan siluetiyim. Karanlığın, şimdi en aydınlık yerindeyim. Dilimden düşmeyen ölümün, en silinmez sahnesindeyim." *** dokuz kasım pazartesi ∣ 2020 BANA GÖRE `Andromeda` isimli ilk kitaptır! TÜM HAKLARI SAKLIDIR © HERHANGİ BİR ÇALINTI, KOPYALAMA VE BENZERİ ŞEYLER SÖZ KONUSU OLDUĞUNDA, GEREKLİ HUKUKİ İŞLEMLER BAŞLATILACAKTIR.

Lifa anne ve babası kaybetmiş bir kız kardeşi felix için mücadele eden Lifa b babası ve annesinin katilini bulmaya çalışıyor bu süre zarfında başından geçe olayları ne karanlık`ın gönderdiği mesajları takip ediyor

Ben Ay`dım. O ise Güneş. O istediği gibi parlayabiliyordu. Ama benim parlayabilmek için ona ihtiyacım vardı. Unuttuğun bir şey var. Ay olmadan Güneş geceleri parlayamaz. Birbirlerini tamamlıyorlar. Aynı beyin ve vücut gibi. Ay olmadan Güneş olmaz. Güneş olmadan Ay olmaz. Özgür olmadan Deniz, Deniz olmadan Özgür olmaz. Ama unutma. Korkak olmazsa cesur içindeki gücü fark edemez.

Bu kitapta eskiden yazdığım 10şiiri paylaşıyorum

- Ne yani şimdi bu kadının lafı ile mi hareket edeceğiz ? - Evet , bücür ve sen sorgulamadan dediğimi yapacaksın - Hadi ya tanımam etmem kadını belki yalan söylüyor elimizde delil yada haklı olduğuna dair kanıt olmadan kılımı kıpırdatmam ben ! - Özgür , bücür ! Sinirlenmeye başlıyorum ! Ben ne dersem o , unuttun mu ? Şimdi daha fazla uzatmadan hallet bu işi ! Alparslan son sözünü söylemiş ve arkasını dönüp gitmişti . Ben ise arkasından öylece bakıyordum . Benden istediği şey çok zor değildi elbet ama o kadında adını koyamadığım bir şey vardı ve içim bir türlü ısınmıyordu . Alparslan Karatepe umarım beni pişman etmezsin !

KARANTİNA: Lanetli Okul - Kısa Özet Güneykent Anadolu Lisesi’nde aniden başlayan bir salgın, öğrencileri ve öğretmenleri birer ölümcül yaratığa dönüştürmeye başlar. Okul hızla karantinaya alınır ve çıkış yolları kapatılır. Arda ve birkaç arkadaşı hayatta kalmak için mücadele ederken, bu virüsün gizli bir biyolojik silah deneyi olduğunu öğrenirler. Kaçmaya çalışsalar da hem enfekte olanlar hem de hükümetin ölümcül planları onları köşeye sıkıştırır. Sonunda sadece dört öğrenci hayatta kalır ve okul patlamayla yok edilir. Ancak geride kalanlar bu kâbusun bir gün yeniden başlayacağını bilir.

Özet: "Zoraki Aşk" Zeynep, babasının borçları yüzünden güçlü ve tehlikeli bir mafya lideri olan Baran Aras’la zorla evlendirilir. Baran’ın acımasız dünyasında bir esir gibi hisseden Zeynep, ondan kaçmak için her yolu dener. Ancak Baran, onun kaçmasına asla izin vermez. Zeynep, Baran’ın sadece sert ve tehlikeli bir adam olmadığını, aslında derin sırları ve geçmişiyle kendi içinde bir savaş verdiğini fark ettikçe ona dair hisleri değişmeye başlar. Nefretle başlayan ilişkileri, zamanla güç savaşına ve tutkulu bir çekime dönüşür. Zeynep, Baran’a teslim olmak yerine onunla eşit olmayı seçer. Artık ne tutsaktır ne de kaçak… Baran’la birlikte savaşmaya karar verir. Ve böylece bir esaret gibi başlayan hikâye, iki güçlü insanın karanlık dünyada yan yana yürümesine dönüşür.

Anonomin tam kenini açıklamaya karar verdiğinde onu bulan ana karakterimiz.... Küfür,argo bulunmaktadır.

Sevgilim karanfil kokusunu sevmezdi ama Krallık Tim`in komutanı Özgür Sadık,karanfil kokusuna bayılırdı aynı benim gibi...

Onlar bir trende birbirlerini buldular ve o hikaye orda başladı

Kaptan yıllarını verdiği denize açılırken pusulasını daima yanında taşır. Deniz evidir ancak limana yanaşıp dinlenmek de lazım gelir. Yolun başında limana ulaşmak hayali vardır çünkü. Uçsuz bucaksız deniz kaptan da olsa korkutur insanı. Peki, ya pusula olmasaydı? Sığınak güvende hissettiğin yerdir. Kaybolmayacağını bildiğin her yer güvendir. Peki insan hiç evde kaybolur mu? Sığınak sandıkları, asıl sığınağın orası olmadığını anlayacakları bir yolculuk var onlar için. Biraz dalgalı, biraz durgun, biraz da alaboralı. Hatice, Zehra ve Kamuran. Üç kadın, üç farklı hayat. Ne zaman gider buralardan?

Telefonuma taramalı tüfek gibi gelen mesajlar gözlerime kaydı bu kimdi?

"Söylesene bana Özgür senin için ne ifade ediyorum, sadece bir oyundan mı ibaretim?" "Sen benim her miliminde boğulduğum okyanussun, Deniz."

Damlayylmz: sen abimin yakın arkadaşısın Damlayylmz: bende abimin kardeşiyim Damlayylmz: bizim sevgili olmamız yanlış olarak karşılanmaz mı? Ozgurakinci: neden karşılansın ki: Ozgurakinci: sonuçta birbirimizi karşılıklı olarak seviyoruz kimse karışamaz kimseyi de ilgilendirmez Damlayylmz: aslında haklısın ama Damlayylmz: korkuyorum abimden Ozgurakinci: korkma gerekirse tüm cezayı ben çekerim