Giriş İlk Adım

Lâl Mazi’nin Giriş bölümü sizlerle efendim. Bu kitap benim için çok fazla şey ifade ediyor ne kadar karışık bir kurgusu olsada bu kitabın kurgusu çok eskiye dayanıyor. Sizlerin de seveceğine inanıyorum. Bölüm hakkında ki yorumlarınızı bekliyorum.

Keyifli okumalar dilerim.🥰

Geçmişin içinde hapis olanlara…

2013
Geçmişimde sıkışıp kalmıştı Kader . Neden peki? Kendini oradan kurtaramadığı için mi? Hayır. Kaçamadığı içindi. Herkesin geçmişi güzelken onun ki bir lâl maziydi.
Annesi yine üstüne giydiği badiye kızıyordu niye mi? Çünkü yeni gelişen göğüsleri çok belli oluyordu. Ama bu Kader’in umrumda değildi sonuçta o da bir kadın olacaktı ve bu normaldi elinde sonunda her şekilde belli olucaktı yani sonuçta kendini erkeklere sunmuyordu. O rahatsız değildi ama ailesi neden bu kadar “muhafazakar”dı. Yani regl olmak, ayıptı kadın olmak ayıptı, kalçan belli olamazdı, belin açıkta kalmazdı, özellikle göğüslerin asla belli olamadı. Çünkü bu onların dininde haramdı. Evet haram olabilirdi. Kader bu konuda onlara hak veriyordu ama bu haramsa dedikoduya gelince neden akar sular duruyordu. Dedikodunun dibine vuruyorlardı ama Kader’in bir yeri belli olsun hemen “Yok bu olmaz oran belli oluyor buran belli oluyor haram kızım değiştir şunu el alem sana bakar rezil etme bizi.” tarzında cümleleri çok duyardı Kader. 8. Sınıftı bu sene sınava girecekti ama dersleri iyi olmasına rağmen hem psikolojik hemde fiziksel şiddet uygulayan bir ailede ders çalışması ne kadar verimli olabilirdi ki. İçini birine dökmek istiyordu bunun için aklımdan bir plan vardı. Ailesine hiçbir şey anlatamazdı çünkü “Saçmalama kızım.” tarzında cümleler duyacaktı. Arkadaşları hiç olmazdı hiç birine güvenmiyordu. Bu yüzden ailesine sınavı bahane edip psikoloğa gidecekti. Buna izin verirlerdi ailesi ne kadar korkunç insanlar olsa da kızlarının -köle gibi davrandıkları kızlarının- iyi bir okula gitmelerini çok istiyorlardı. Sanki çok iyi ebeveynlermiş gibi. Kader bunu annesine söyledi annesi babasına kabul ettiler. Bugün psikoloğuyla ilk randevusu vardı. Üstünde yine annesinin zorla giydirdiği bol kısa kollu ve üstünde bol Kader’e çuval gibi olan kalçalarının altına gelen bir hırka ve bol bir eşofman. Bu sıcakta giydiği bu şeyler onu çok terletiyordur ama zorundaydı. Ona kalsa şort, kısa kollu giderdi ama el alem vardı şimdi ne derlerdi. Annesi dışarıda bekledi. Kader psikoloğun odasına girdi. Masada oturan kadını gördü. Kadın çok güzeldi. Yeşil gözleri simsiyah saçları ve dolgun dudaklarıyla Kader’e bakıyordu. Kadın Kader’e çok benziyordu. Kader kumral saçlı, yeşile yakın ela gözlü, çilliydi. Evet özellik olarak çok benzemiyordu ama yüz hatları neredeyse aynıydı. Kader psikoloğun masasını önünde ki koltuklardan birine oturdu. Psikoloğu konuştu.
“Merhaba Kader ben Filiz Suna sana yardımcı olmak için elimden geleni yapacağım.” Kadının konuşması çok güzeldi. Kader mest olmuştu bile. “Merhaba size de. Ben hiç vakit kaybetmeden konuya girmek istiyorum müsaadenizle.”

Filiz Hanım gülümsedi. “Müsade senin.”

Kader anlatmaya başladı. “Öncelikle gelme sebebimi anlatıyım benim ailem beni sınav stresi için geldiğimi sanıyor ama benim amacım bu değil.” Filiz Hanım anlamayan gözlerle Kader’e baktı. Kader devam etti. “Benim ailem beni aşırı kısıtlar sürekli her yaptığıma söylenecek bir şey bulurlar. Ben bundan çok sıkıldım Filiz Hanım. Ben hayatımı yaşamak istiyorum. Siz hiç ailenizden dayak yediniz mi? Ben yiyorum. Siz hiç psikolojik şiddete maruz kaldınız mı? Ben kaldım. Ben kurtulmak istiyorum. Ben de her genç kız gibi hayatımı yaşamak istiyorum. Bende özgürce dolaşmak istiyorum. Ben çok kolay sinirlenirim ve saçma belki ama öfke problemim olduğunu düşünmüyorum. En saçma olanında ne biliyor musunuz? Benim kafamın içinde iki ses var bir ben birde Asena ismini verdiğim diğer kişiliğim. Bunu kabullenemiyorum çünkü benim hayallerim yok, geleceğim yok, ben geleceği düşünmem hatta bir saniye sonrasını bile düşünmem ama Asena’nın hayalleri var. Ben hep Asena’yı oynuyorum. Onun hayallerini kendi hayallerim gibi bahsediyorum. Ben artık Asena’yı oynamak istemiyorum. Asena olmak istiyorum.Eğer beni bu cehennemden kurtaramıcacaksanız söyleyin bir daha görüşmeyelim bana yararı olayan bir şeyi yapmama gerek yok.”Filiz Hanım şaşkındı hiç bir hastası kendini bu kadar açık bir şekilde izah etmemişti. Kendinde ki hastalıkları fark etmemişti. Kader çok farklıydı. Belki 14 yaşındaydı ama çok zekiydi. O bu kadar şeyi o kadar güzel açıklamıştı ki. Filiz Hanım o an şunu anladı.

Zorluklar insanı büyütüyordu. Yaşın ne kadar küçük olursa olsun yaralar her zaman olgunlaştırıyordu.

Filiz Hanım “Tamam Kader sakin ol. Şimdi kişilik bozukluğu ve öfke problemi dedin. Bunu anlamak için bir kaç seans daha yapmamız gerekecek ve ailen şiddet uyguluyor dedin bunun için her şeyi yapmaya çalışıcam ama önce her şey sırayla önce bir kaç seans daha sonra her şeyi teker teker halledeceğiz.”

Biraz daha konuştuktan sonra Kader odadan çıktı ve haftaya olan seansı merakla beklediğini fark etti. Filiz Hanım ona yardım edecekti. Kurtulmaya bir adım daha yaklaşmıştı.

Her şey tıkırında işliyordu. Bunu başaracaktı. Kendine olan inancı tamdı.