Bazen hayatınız bir telefonla değişir. Ama o telefon yanlış kişiye aitse, işler biraz karışabilir. Eylül… Yeni atanmış bir biyoloji öğretmeni. Gürültülü mahallesinden çıkıp İstanbul’da yeni bir hayat kurmaya çalışan, dili hızlı, aklı daha da hızlı çalışan biri. Ama uçakta yaptığı küçük bir hata her şeyi değiştirir: Yanlış telefonu alır. Sorun şu ki o telefon, ünlü basketbolcu Mete Eren Çetinkaya’ya aittir. Daha büyük sorun ise… Eylül’ün çoktan herkese Mete’nin sevgilisi olduğunu söylemiş olmasıdır. Bir yalan, bir telefon, ve kontrol edilemeyen bir kaos… Peki gerçek ortaya çıktığında ne olacak? Belki de bazı hatalar… Hayatın en doğru başlangıcıdır.

Arslan kapının önünde durduğunda onun adımlarıyla birlikte içimde bir şeyler de durmaya hazırlandı. Sanki dükkânın içindeki bütün sesler aynı anda sustu da, geriye sadece kalbimin atışı kaldı. Başımı kaldırdığımda ona baktım her zamanki gibiydi sakin mesafeli olması gerektiği kadar yakın... “Hoş geldin Arslan abi,” dedim. Sesim bana ait değilmiş gibi çıktı. “Bir şey isteyeceğim senden,” dedi. İşte o an…her şeyin değişeceğini anladım. Gözlerimi kaçırdım. Bir şey olacak, dedim içimden. Ve ben buna hazır değilim. “Söz çiçeğini sen yapar mısın?” dedi. “İnce işlerden anlamam ben.” Kalbim, göğsümün içinde yanlış bir yerde atmaya başladı. Sanki yerinden kaymış gibiydi. Bir an yüzüne baktım. Belki başka bir şey söyler diye. Belki şaka yapıyordur diye. Belki yanlış duymuşumdur diye. Ama o sadece bana bakıyordu. Hiçbir şey yoktu yüzünde. Ne heyecan, ne mahcubiyet, ne fark ediş. Benim içimde kopan fırtınadan haberi yoktu. “Tamam,” diye fısıldadım. Arkamı döndüm. Tezgâhın üzerindeki çiçeklere uzandım ama ellerim titriyordu. Gözlerimden süzülen damlalar yanaklarıma ulaştığında, onları durdurmaya çalışmadım bile. Çünkü bazı acılar gizlenmez. Sadece yaşanır. Gülleri seçtim. Her birini elime alırken içimden bir şey daha eksiliyordu. Bu çiçek, onun mutluluğuna gidecekti. Ve ben… onu ilk kez gerçekten kaybediyordum. O arkamda sessizce bekledi. Ben ise onun için, hayatımda yaptığım en zor çiçeği hazırlamaya başladım. O an anladım ki, bazen bir insanın kalbi kırılmaz; sadece yavaş yavaş söner. Ama o gün henüz bilmiyordum… insanın kalbi sönerken bile, başka bir yerde yeniden yanmaya başlayabilirmiş.

Savaşın ortasında, aşkın kıyısında kalanlar. Fırtınayla başlayan bir savaş, güneşli bir günle biter mi peki? O güneşli gün gelene kadar insan aynı kalır mı? Bu savaşta bazıları canından bir parça olanları kaybedecek belki. Bazıları ise savaşı durdurmak için geldiği yerden, yanına birini de alıp evine, yurduna dönecek belki.

" Kıraç Abi" dedim onu biraz sinirlerdirerek, boynunda ki damarları belirginleşmişti.İstediği mi aldığım için zevkle gülümseyip bana sinir ile bakan Kıraça baktım. "Bakalım altımda inlerken abi dicekmisin" UYGUNSUZ BÖLÜMLER İÇERMEKTEDİR!!!

Bir berdel başladı Diyarbakır`ın kanlı toprağında,Bu Rezan Şahmeran ile Azra Demirşah `ın hikâyesidir ,... UYGUNSUZ BÖLÜMLER İÇERİR!!

Her hikâye bir suskunluktan doğar; söylenmeyen, saklanan ya da ertelenen şeylerden… Benim hikâyem de işte orada başladı: küçük bir kızın kalbinde, dile gelmeyen kelimelerin gölgesinde. Bazen bir bakış ömür boyu hatırlanır, bazen de bir kayıtsızlık… Benim payıma düşen, hiç fark edilmeyen bakışlar ve sessizce atıp duran kalp çarpıntılarıydı. O, başkasının hayatına koşarken ben sustum. Sustukça içimde büyüyen yangını kimse bilmedi. Ve ben, o yangınla büyüdüm.”

Arkadaşının `Emir` ismiyle açtığı fake hesaba istek attığını sanan Mahperi, yanlış kişiyle konuştuğunu anlar ancak çok geçtir.

Edebiyat fakültesinden Kara Harp Okulu`na uzanan bir aşkın hikayesi; Etrafını ateş gibi yakan fakat Lavinia`sının, Mona Rosa`sının, Rüveyda`sının yanında miran olanlara ithafen...

Bir kız düşünün... Bir gecede iki temelini kaybediyor... Birincisi özgürlüğü... İkincisi dürüstlüğü... İyi okumalar...

"Şunu al, yemin ederim bunu ters çevirip malûm bir yerlerine sokarım!" Diyerek elimdeki terliği erkek kardeşim Haktan`a fırlattım. Gerizekalı yine beni delirtmeyi başarıyordu! "Abla bence sen şizofrensin." Dedi ve yerdeki terliği alıp bana salladı. "Bu terlik senin?" "Sen ciddi misin ya? En son ben mi giydim gerizekalı!" Diyerek bu sefer ayağımdaki terliği çıkardım. Erkek kardeşler bazen çileden çıkarabiliyordu. Yine ve yine sabah bir kaosa uyanan annem, şişmiş gözleri ile bize bakıyordu. Anlam vermeye çalışıyor olabilirdi, yani. Birazdan Gökçen ablam da uyanırdı zaten. O da ağzıma ederdi bu kavga gürültü ne diye. Allah`ım, sabır!

"Bir can için bir can, bir ömür için bir ömür... Kalplerin rızası sorulmadan kesilen bu hüküm, ya iki hayatı kül edecekti ya da küllerinden yeni bir hikaye var edecekti." Mardin`in sert rüzgarları, iki yabancıyı "Berdel" adı altında aynı kaderin zincirine vurduğunda; ne töre aşkı tanıyordu ne de aşk töreyi. Bir yanda sessizliğini yemin bilen bir kadın, diğer yanda hükmünü yüreğiyle vermeye hazırlanan bir adam. Hüküm verildi, kalem kırıldı. Şimdi sıra yüreğin sesinde. . . . . . . . Mirza ve Dilan kaçınca, töre gereği ölüm fermanı verilecekken; Zerya`nın babası Reşat, oğlunu kurtarmak değil, kızından kurtulmak ve ağaya dünür olmak için berdel teklif eder. Hazar Ağa, sevdiği kadına kavuşacağını düşünerek (gerçek acısını bilmeden) bu teklifi kabul eder. Zerya ise abisinin hatasını canıyla ödeyeceğini düşünerek büyük bir korku ve babasından yediği son dayakların izleriyle konağa gelin gider. ZERYA VE HAZAR AGANİN AŞKI

Nisa okulun basketbol takımın kaptanına platoniktir ve en iyi platonikler bilir ki sevdiğim kişiye asla açılamazsın. Ama Atlas bir gün onunla konuşmaya başlar... "Kaçmayacak mısın?" "Kaçayım mı?" "Kaçamazsın ki." Gel bence bir oku;)

Başrol karakterleri; Kumsal Arslan Atlas Karahan Olan ve sürekli değişim halinde olan bir ilişkinin anlatisidir İyi okumalar dilerim 🌸

Nil Tiryal üniversite ikinci sınıf bir organizatördür. Yaklaşan spor festivali için de birtakım hazırlıklara girişip yine kendi düzeniyle ilerleyeceğini düşünmektedir ama hayat aynı fikirde değildir ve okulun popüler basketbol kaptanı ile iş birliği yapması gerekir.

Adım Aden. İnsanları anlamak ve yönlendirmek benim işim. Ama bu sefer işim, sadece bir okulun sırlarını çözmek değil… aynı zamanda hayatım boyunca hiç tanışmadığım bir grup sorunlu gençle çalışmak. Onlar mı? Hacker, dolandırıcı, kavga manyağı, yalancı, hırsız, dövüş ustası, motor çetesi lideri… ve bir de ben: manipülasyon ustası. Caner Kara adında gizemli bir adam, oğlunu öldüren kişiyi bulmam için bizi bir araya getirdi. Görevimiz basit görünebilir: okulda gizli kalıp katili bulmak. Ama bu okul… sandığımızdan çok daha tehlikeli. Ve bu ekip, işleri biraz fazla karıştıracak gibi görünüyor. Eğer komik kavgalara, zekice planlara ve gizemli sırlarla dolu bir maceraya hazırsanız… aradığınız ekip tam burada: Okuldaki Gizli Ekip.

"Biz altı kişiydik. Aynı bahçede dizlerimizi kanattık, aynı sofrada doyduk, aynı gökyüzünün altında büyüdük. Mavi ve Giray aşkın en saf halini yaşarken, Lidya ve Yankı bitmek bilmeyen fırtınalarıyla birbirlerini hırpalıyordu. Ben mi? Ben ise çocukluğumun en büyük sırrını, Uraz’ın gözlerinde saklıyordum. Ailelerimizin kurduğu bu kusursuz tabloda, her birimiz birer mısraydık. Ama benim mısram, henüz yazılmamış olandı."

İstanbul’un hırslı cerrahı Mısra Ece Sarmaşık, geçmişinden kaçmak için gittiği sınır karakolunda, çocukluğunun en büyük sızısıyla karşılaşır: Uraz Yankı Karahan. Ancak karşısındaki adam artık o gülen gözlü çocuk değil, barut ve öfke kokan bir Yüzbaşıdır. Ailelerin bitmeyen baskısı, revirdeki kıskanç bakışlar ve yılların biriktirdiği sessiz öfke... Mısra, dikiş atmayı bildiği her yarayı kapatabileceğini sanıyordu; ta ki Uraz’ın gözlerindeki o eski yangını görene kadar. Eskiden her şeyiydik, şimdi ise sadece iki yabancı. Ya da biz öyle sanıyoruz.

Aile aşk lise platonik çocuk ve bilinmeyen numaradan atılan bir mesaj buyrun okumaya İlk bölüm kısa ve olay yok diğer bölümleri okumadan kitabı bırakmayın lütfen Bilinmeyen:Ben seni rastgele sevmedim ki

Bazı kayıplar insanı yıkmaz. Uyandırır. Öykü bir kez daha her şeyi ardında bırakıyor. Şehri, geçmişi, yarım kalmış cümleleri. Ama bu gidiş bir kaçış değil. Bu bir dönüş hazırlığı. Bir zamanlar “Ceza” olarak korku salan kız geri dönüyor. Fakat bu kez yalnız değil. Bu kez içinde sakladığı başka bir kimlikle geliyor: Ateş. Ceza aklı temsil ederdi. Ateş ise yakmayı. Kalbinin içindeki çığlık artık bastırılmayacak. Maskenin altındaki gerçek ortaya çıkacak. Onu karanlığa iten, hayatını bir kurşunla değiştiren kişi hâlâ özgür. Ve Öykü özgürlükle pek iyi anlaşamaz. Şehir yeniden nefes almaya çalışırken, o gölgelerin arasından yükseliyor. Adaletin yerini bulmadığı yerde, bedel kesmeye hazır. Ama bu sefer yalnız intikam yok. Bu sefer hesaplaşma var. Geçmişle. Kendisiyle. Ve kalbiyle. Çünkü ne kadar kaçarsa kaçsın, bazı isimler insanın ruhuna kazınır. Mert. İhanetle kırılan bir sevgi, küllerinden doğabilir mi? Yoksa bazı yaralar sonsuza kadar açık mı kalır? Öykü bu kez iki kimlikle savaşıyor. Ceza olmak kolay. Ateş olmak tehlikeli. İnsan kalmak ise en zoru. Maskenin altında bir çığlık var. Ve o çığlık artık susmayacak. Adalet mi? İntikam mı? Yoksa aşk mı kazanacak? Bu şehir bir efsanenin geri dönüşüne hazır değil. Ama o zaten izin istemiyor.

"Zeynep`in hayatı bir gecede altüst olur. Babasının kumar borçları yüzünden Metehan Yaman`ın malikanesine hapsolurlar. Kaçış denemeleri, kilitli odalar, tehditler... Ama en tehlikeli olan, Metehan`ın gözlerindeki o bakış. Karanlıkta doğan bir çekim, nefretle başlayan bir bağ... Zeynep direnir, ama kalbi ipek gibi narin ve kırılgandır. Acaba kurtuluş mümkün mü? Yoksa karanlığın içinde kaybolacak mı?

Asena ailesinde gördüğü şiddete dayanamayarak İtalya’ya kaçar ve italyan mafyası Dante Vitale ile karşılaşır

Bir imza, iki ayrı yabancıyı tek bir çatı altında birleştirdi. Bir anlaşma ile başlayan evlilikleri, zamanla en büyük sınavlarına dönüştü. Çünkü yatak odasının duvarları, hiçbir anlaşmayı tanımadı. Bir bakış ve bir dokunuş bütün sınırları yok etti. Leyla Öztay`ın ve Rüzgar Sancaktar`ın hikayesine hoşgeldiniz.

Çaresizlik... Belki de bu hayatta en utandığım duygu çaresizlikti. En dipte olmak benim için garip değildi. Alışkındın en dipte olmaya ama dipte olmak bir o kadarda yabancı geliyordu. Güçlü olmak bir zorunluluktu benim için. İstemediğim bir yerde asla durmam. Beni istemeyini bende istemem

O konuşmadı. Kimse sormadı. Çünkü burada herkes susar töreler konuşur.. Bir berdel... Bir sakat ağa… Ve ölü bir ev gibi duran konağın içindeki sırları dökmeye gelen bir gelin.. Mirina, Gelin olmadı, bu hak ona sunulmadı.. Ama o evin duvarlarına sinen adamın acısını fark etti. Fark edilmeyen bir adam vardı orada. Bir zamanlar at üstünde göğe selam çakan, şimdi tekerlekli sandalyesinde göğe bakan bir adam. Kader onları zorla birleştirdi.. Ama Mirina dermandı, sessizce geldi. Adam suskundu ama bir tek ona konuştu. Ve berdel bir aşka yenildi. Bu, bir aşk hikâyesinden öte… Bu, acının, sırların, çabanın ve daha nicesinin hikayesi... Bir kadının sadece tek başına her şeye yetebileceğinin, bir adamın her koşulda arkasında olacağının hikayesi.. Azad Boran & Mirina ~

Ateş bazen yakmaz. Bazen insanı iki dünya arasında bırakır. Bir gecede alınan kararlar; bir avluda susan silahlar, yere düşmeyen kanlar ve bedeli başkalarının ödeyeceği evlilikler… Bu hikâye, aşk ile töre arasında sıkışanların, susarak hayatta kalanların ve kaderi başkaları tarafından çizilenlerin hikâyesi. Araf Ateşi, bir ölüm hikâyesi değil, yaşarken verilen en ağır cezaların romanı.