Hayalleri vardı…Kendi hayatını seçebileceği, kendi işini yapabiliceği ailesiyle gülebileceği bir hayat. Ama onun kaderi çoktan yazılmıştı. Mihrinaz, bir anlaşmanın ortasında kaldı.Ne ailesi vardı yanında, ne de kaçabileceği bir yol.Bir gecede, bir adamın soyadını taşımak zorunda bırakıldı. Serhat Ağa… Adı bile korku salmaya yeten, geçmişi karanlık, kalbi taş kesilmiş bir adam.Onun için bu evlilik sadece bir borcun ödenmesiydi.Duyguların, hayallerin, hatta bir kadının kalbinin hiçbir önemi yoktu. Ama hesap etmediği bir şey vardı. Mihrinaz, sandığı gibi kırılacak bir kadın değildi.Sessizdi… ama boyun eğmeyecek kadar güçlüydü. Zorla başlayan bu evlilikte,nefretle örülen duvarların arasında,yasak bir bağ filizlenmeye başladığında… Hangisi daha güçlü olacak?Geçmişin karanlığı mı, yoksa kalbin inatçı çırpınışı mı? Çünkü bazı evlilikler kader değildir…bazıları savaştır.

Yetimhanede kalmış bir kızın hayatını, 1 yılını onu bulmak için adayan abisi sayesinde bulunur ve gerçek ailesinin yanına gider. Nott: Kitapta argo kelimeler bulunur! Rahatsız olan okumayabilir. (Kitap kopyalanırsa veya bölümleri kopyalanırsa uyarılmadan adli işlem başlatılacaktır. Telif hakkı bana aittir.)

Yıllar sonra basit bir DNA testi yüzünden hayatı tepetaklak olan His, travmalı geçmişi ile yeni ailesine alışabilecek mi? Bir ömür boyunca kendini ait hissedemeyen, acılarıyla büyüyen, yaralarını sessizce içinde taşıyan bir kız... Şimdi ise hiç tanımadığı bir aileye, hiç bilmediği bir hayata "ev" demeyi öğrenmek zorunda. Peki geçmiş, gerçekten geride bırakılabilir mi? Asi tavırlarının ardına sakladığı kırık bir çocuk kalbi, yıllardır susturduğu acılarla yüzleşebilecek mi? Yoksa kader, ona yine aynı karanlığı mı sunacak? Küçük bir beyaz ışık, ona mutlu sonlu bir masal mı? Yoksa kaderi en baştan beri yazılmış olan hikayeleri mi vaadedecek? Peki His, 𝘔𝘢𝘷𝘪 𝘨ü𝘭𝘭𝘦𝘳𝘪 𝘢𝘳𝘵ı𝘬 𝘴𝘦𝘷𝘦𝘣𝘪𝘭𝘦𝘤𝘦𝘬 𝘮𝘪? Yoksa mavi güller, ona hep kaybettiklerini hatırlatan, dokunmaya bile cesaret edemediği bir hatıra olarak mı kalacaktı? 💙⃝🌹 Çünkü her masal mutlu bitecek diye bir kural yoktur. Asıl masal, mutsuz sonu hak edenlerin hikayesidir. Vedalar aslında sarılıp, gitmek değildir. Bir gün ansızın hayata sırtımızı dönüp, bir daha geri gelmeyeceğimizi yokluğumuzula can acıtmak demektir. Ve, her imkânsız olay, imkân dahilinde değildir. Bir cümlede imkânsız geçiyorsa, bilinmeli ki; hayal kurmak bile insana zehir gibi gelir. ◇ ❝𝘌𝘭𝘣𝘦𝘵 𝘨ü𝘯𝘦ş 𝘥𝘰ğ𝘢𝘤𝘢𝘬.❞ ❝𝘎ü𝘯𝘦ş 𝘣𝘦𝘯𝘪𝘮 𝘪ç𝘪𝘯 𝘩𝘪ç 𝘥𝘰ğ𝘮𝘢𝘺𝘢𝘤𝘢𝘬.❞ • 𝘉𝘦𝘯 𝘏𝘪𝘴, 𝘷𝘢𝘳𝘭ığı 𝘩𝘪𝘴𝘴𝘪𝘻𝘭𝘪𝘬𝘵𝘦𝘯 𝘪𝘣𝘳𝘦𝘵 𝘰𝘭𝘢𝘯 𝘏𝘪𝘴.

Henüz hayatını yaşamamış biri nasıl ölebilir?

Valserin Aevara’nın karanlıkla yoğrulmuş büyülü topraklarında, her şey Elserin soyunun ikiye ayrılmasıyla başlar. Bir zamanlar tek olan bu köklü soy, yıllar önce iki farklı yola savrulmuştur. Elserin’in iki başı ve Valerion ailesi artık birbirine uzak olsa da, kadim bir kehanet onları yeniden birleştirmeye mahkûmdur. Maria Afet Elserin ve Draco Elserin Valerion, daha doğmadan nişanlandırılmıştır. Yirmi yıl boyunca birbirlerinin varlığından haberder ama tamamen uzak ancak kaderleri 20 yıl sonra Valserin Aevara’da kesişmiştir. Afet, büyücülük okuluna geç gelen gizemli öğrenci; Draco ise ailesinin gölgesinde yetişmiş  çocukluğundan beri kendi başına yaşayan kendi gücünü kazanan savaşcı bir askerdir  karşılaşmalarındaki yoğun çekim, onları hem birbirine hem de büyük tehlikelere bağlar. Ancak her ikisinin de sakladığı sırlar vardır: Afet geçmişini gizlerken, Draco onun gerçeği öğrendiğinde terk edilmekten korkar. Ama bu hikâye sadece bir aşk hikâyesi değildir. Geçmişin karanlık sırları, pusuda bekleyen düşmanlar ve kehanetlerle örülü bir felâket zinciri onları beklemektedir. Draco, Afet’in geçmişine dair öğrendiği büyük sır yüzünden verdiği bir sözü bozmak zorunda kalır. Bu sır yalnızca bir hayatı değil, tüm büyü dünyasını değiştirecek kadar güçlüdür.Valserin’in beş binası, öğrencilerin doğasına göre şekillenir Elserin Valdereth (Su) Caelthar Myrr (Ateş) Tharvus Eiden (Toprak) Nisara Veylen (Hava) Nocterra (Savaşçı Ruh) Özellikle Nocterra, öfkenin ve savaşçı ruhların binası olarak tanınır. Bu karanlık dünyanın merkezinde, tüm ülkenin tanıdığı bir birlik yer alır: Sır Katili Timi. Elserin ve Valerion ailelerinin büyükbabaları tarafından adalet için kurulan bu birlik, zamanla efsaneleşmiştir. Fakat şimdi karşılarında, barışı temsil ettiğini iddia eden ama perde arkasında adaleti bastıran karanlık bir düşman vardır: Auravest Elementler Konseyi. Draco ve Afet, yalnızca geçmişin lanetlerini değil, geleceği tehdit eden büyük bir ihaneti de çözmek zorundadır. Görünürde dost olanlar, “Valocrus Maskurum Panthera” imzasıyla gelen tehdit mektuplarıyla maskelerini düşürmektedir. Bazı yüzler tanıdık, bazı ihanetler ise çoktan başlamıştır… ve ailelerin sakladığı sırlar acıyı hatta ölümü getirir Bazı kehanetler kaderi değiştirir. Bazı maskeler yalnızca ölümle düşer. Geçmişi inşa eden kanlı eller masum olabilir mi? Geleceği yazan eller, bir gün temizlenebilir mi?..

"Kafka’nın dediği gibi, çaresizlik bazen insanın kendi kalbinin gürültüsünden başka bir şey duyamamasıdır. Ve Woolf’un hatırlattığı üzere; en büyük yalnızlık, sığındığın her gökyüzünde biraz daha yabancılaşmaktır. Bu roman; çaresizliğin içinden geçerek kendi kalbine mülteci olanların hikayesidir." "Aşk, her şeyin bittiği yerde başlayan o sarsılmaz inattır; insan unuttuğu şeyleri bile kalbiyle hatırlar. Çünkü mesafe ve zaman sadece teni ayırır, birbirine mühürlenmiş ruhları asla." "Büyük bir acı, ruhun göç etmesidir. İnsan yaşarken de mülteci olabilir; kendi bedeninden, kendi geçmişinden ve kendi ülkesinden kaçmak zorunda kaldığında..." — Stefan Zweig

"Hevin..." diye başlar hikaye. Anlamı sevgidir. Kulaklara fısıldandığında huzur veren, iç ısıtan o koca, sıcak kelime: Sevgi. Ama kader, bazen insanla alay eder gibi isimler fırlatır yüzüne. Adı sevgi olan bir kız, sevgisizliğin en kör kuyusunda, buz gibi bir karanlıkta büyür müydü? Büyürdü. Hevin, o kuyunun ta kendisiydi. Tülay ve Caner’in öfkeli bağırışları, evin içinde yankılanan o ağır el darbeleri onun teninde birer morluğa, ruhunda ise derin birer uçuruma dönüşürken; Hevin adının ağırlığı altında her gün biraz daha eziliyordu. Vücudundaki her bir iz, adının tam tersi bir nefretin imzasını taşıyordu. Oysa tam o anlarda, şehrin bambaşka bir yakasında, ultra lüks bir villanın odasında Nazlı, Özdemir ailesinin el üstünde tuttuğu, şımarıklığıyla etrafındakileri canından bezdiren o kız, hunharca para harcamakla meşguldü. Kaderin adalet terazisi çoktan bozulmuştu. Ta ki o güne kadar...

Gonca Altıntaş İstanbul`da doktorluk yapmaktadır. Bir gün ansızın memleketi Diyarbakır`dan gelen telefonla, hemen Diyarbakır`a gider. Onu bekleyen olaylar çıkmaz bir hikâye yelken açar.

Bazı gerçekler ortaya çıkmak için bekler. Bazı sırlar ise insanları değiştirmek için... Bir savcı, bir doktor, bir adli uzman ve bir avukatın yolları karanlık bir dosyada kesişir. Geçmişin izleri, saklanan gerçekler ve imkânsız görünen duygular arasında adaletin bedeli hiç kolay olmayacaktır.

BİR KARDEŞİN KALEMİNDEN GERÇEK BİR MÜCADELE HİKAYESİ

Hayatları birbirinden farklı iki kardeş karşılaşırsa ne olur? Gerçek ailem kurgusu

Bazı duygular vardır, adı konulsa bile tam anlatılamaz. İçinde özlem vardır ama sadece özlemek değildir. İçinde sevgi vardır ama sadece sevmek de değildir. İşte saudade, tam olarak böyle bir duygudur… Eksik kalan bir şeyin, geri gelmeyecek bir anın ya da artık dokunamadığın birinin kalpte bıraktığı o derin, sessiz iz. Saudade, sadece bir kaybın ardından hissedilen boşluk değildir. Aynı zamanda hatırlamanın, değer vermenin ve bir zamanlar gerçekten yaşamış olmanın en güçlü kanıtıdır. Eğer bu satırları okurken kalbiniz bir an duraksar, gözleriniz uzaklara dalar ya da içinizde tarif edemediğiniz bir his belirirse… bilin ki yalnız değilsiniz. Çünkü saudade, herkesin içinde bir yerlerde saklıdır. Bu kitap, o saklı yere dokunabilmek için yazıldı.

eskişehirde okumaya başlayan bir kızın gözünden hayatı anlatan kurgu

Biraz dram biraz edebiyat ve romantiklik seviyorsanız, Ahsen`in hayatına bir şans vermenizi tavsiye ederim. İyi okumalar.💙✨ Okuduğunuz her şey hayal ürünüdür.

Kitabını paylaşmamı isteyenler yazsın 🥰

Diyarbakır`ın toprağı alev, Karadeniz`in suyu hırçın. Barlas Karan, Diyarbakır`da doğmuş bir fırtına. Elvin Bade, Ordu`dan kopup Diyarbakır`a savrulmuş bir dalga. Kardeşi kaçırıldı. Namusu çiğnendi. Mecburiyetten doğan bu evlilikte, ikisi de birbirinin düşmanı olmalıydı. Ama kader, "İki Şehrin Yazgısı"nı tek bir ateşe yazdı... Barlas Karan Arsoy Elvin Bade Sancaktar ...

Bazen bir skandal, tek bir fotoğrafla başlar. Bazen de tek bir bakışla. İnsanlar gazetelerin manşetlerine inanmayı sever. Gördükleri her kareyi gerçek, duydukları her fısıltıyı doğru sanırlar. Oysa hiçbir fotoğraf, çekilmeden birkaç saniye öncesini göstermez. Hiçbir manşet de iki kalbin gerçekten ne hissettiğini anlatamaz. Bu hikâye, milyonların tanıdığı bir kadının ve adını sadece yaşadığı topraklarda fısıldayan bir adamın hikâyesi. Biri, alkışların arasında yaşamayı öğrenmişti. Diğeri, sessizliğin içinde hüküm sürüyordu. Biri ışıkların altında parlıyordu. Diğeri gölgesiyle bile saygı uyandırıyordu. Kimse onların yollarının kesişeceğine ihtimal vermemişti. Belki de bu yüzden, bütün ülke o gün tek bir kelimeyi konuştu. Skandal. Ama kimse gerçeği bilmiyordu. Çünkü bazı aşklar, manşetlere sığmayacak kadar derin; bazı sırlar ise anlatılmayacak kadar ağırdır. Ve her şey... Mardin`e uzanan o uzun yolda başladı.

"Bir varmış bie yokmuş,kaybedene ne olmuş?" Bu kitap,kusursuz aşkı,duyguları ve her şeyin sonunda iyiye giden kazananlar için yazılmadı.Geride bırakılanlar,vazgeçilenler ve kaybedenlere adandı. Zeran,kuzeyde bir ada ülkesidir ve şüphesiz halkın en sevdiği şeylerden biri artistik patinaj gösterileridir.Lakin içine girmeyen hiçkimse buzun sertliğini anlayamaz.İşte bu yüzden yaklaşan olimpiyatlara hazırlanan İlkay İrdoğan o buzu ikinci madalyonu yere atarak kırmak zorundadır.Lakin ikinci madalyon kırıldığında ortaya çıkacaklar ülkenin yöneticilerini bizzat ilgilendirir.

Kızını ilk kez görmeye gittiğinde tutuklanan bir baba Babasından hiç haberi olmayan bir kız Babakız birleştiğinde ne olacak beraber görelim Aile birleşecek mi yoksa dağılacak mı Her şey hayal ürünüdür Argo ve küfür olabilir

GERÇEK AİLEM Benim bir ailem mi varmış? Benim köküm varmış duydun mu hayat? Yanlız değilmişim? 16.yıl önce Çağın ailesinden kaçırlan minik kızları Nergis Çağın.16.yıldır özlem,hasret ve vicdan azabıyla onun acısını yaşayan Babası Hakan Çağın 4 abisi ,ikizi,erkek kardeşi ve yatalak annesi Ayda Çağın ve herkesten gizli çocukluk aşkının acını çeken Doğan Kum Kader sillesi bütün aileden hem huzurlarını hemde mutlulukları çalmışdı.Ama yine bir silleyle onları bir araya getirmeye 16 yıl sonra karar vermiş ki... hastanenin soğuk kolidorlarında bu yüzleşme gerçekleşiyordu

Felix’in yanlış kişiye aşık olmasından başlayan ve kurtulmasında destek olan kişiye aşık olmasıyla devam eden bir kurgu

Altuğ ailesi öldü sandıkları kızının ölmediğini öğrenir. DAHA FAZLASINI MERAK EDENLERİ KİTABIMA BEKLİYORUM.

20 yıllık hayatında çekmediği eziyet kalmayan kumsalın aslında Her şeyinin yalan olduğunu öğrenir...

2015 -2016 Yılları arasında geçen bir aşk hikayesi :) Yazarın yani benim ilk hikayem :D Bu hikayeyi eklemem için mesaj atan bütün okurcanlarıma teşekkür ederim. Onlar böyle tatlı mesajlar atmasaydı, muhtemelen eklemezdim. Keyifli okumalar :)

Senden hiç bir sorumluluk istemiyorum" "Sınır ihlali yapıp çok yanlış surlara girdin. Bu gece yapacağımız hatanın içinde duygu yok, sorumluluk yok sadece bir birimizin ihtiyaçlarını gidereceğiz.." Fısıldayarak devam etti "Ve bugün olanları unutsan bile sınırı zorlayıp benim topraklarıma girmeyi sen istedin. Bunu unutmayacaksın.." Gülümsedim. "Sen unut desende ben unutmayacağım."