Kitapta anlatılan tüm kesitler, Anadolu`nun o samimi ve canlı ve hareketli atmosferini ne kadar güzel yansıtıyor! Şefik Hoca`nın mücadelesi,Berber Avni`nin mutluluğu,emektar fotoğraf makinesiyle Taksim meydanı`nın betonuna yatıp sanatla harmanlayan Şipşak Şinasi`nin perspektifi,devlüpsüz Kerim ve İcat Osman`ın arasındaki çekişme hikayeleri, aslında o geleneğin ve kalabalığın getirdiği bereketin bir yansıması gibi. Deli Veli ile Tekmenli Tefik arasındaki o "denk" olmayan eşleşme muhtemelen tüm meydanı kahkahaya boğarken bir yandan da izleyenlere "ah be" dedirten o trajikomik anları yaşatmıştır. Güreş sadece bir güç gösterisi değil,aynı zamanda o düğünün en büyük eğlencesi ve hikaye kaynağıdır. "Siyaset; Ankara`nın mermer salonlarında değil,Kılıç Dağı`nın tozlu virajlarında başlar.Bu kitap; emekli ikramiyesini jipe yatıran,babaannesinin babasından kalma `akrabalık` genetiğine güvenen ve `donsuz kalırsın` diyenlere inat,elindeki video kasetle tarih yazan Şefik Hoca`nın hikayesidir. Nazmi`nin şoförlüğünden,karadeli`nin denetiminden ve muhittin bey`in makbuz barajından geçip gelen bu ses;aslında hepimizin içindeki o `belki bir mucize olur` diyen umudun sesidir. Buyurun,Şefik Bey`in 5.sıradan meclise uzanan o `dın dın` etmeyen gerçek öyküsüne..."

1 okulda 2 düşman aynı evde proje yaparlarsa

Babalarının ortaklığı sonucu evlenmeye zorlanan iki genç. Bir konser sonucu doğan bir aşk, ortak zevkler. Birbirlerine kavuşacaklar mı yoksa hırslarına yenik düşüp ayrılacaklar mı? Hep birlikte görmeye var mısınız

Ece `nin çöküşü onu bu çöküşten kurtarmaya çalışan abisi Ömer ve Ece`nin başına gelen bu olaylardan sorumlu olan Emir

Akışıma çıktı diye yazıyorum Öneri alıyorum👍🏻

Bir okul-tamam Bir yurt-tamam Arkadaşlar-tamam Bir alfa ile aynı odada-"NEEE!!!"

"Baran Demir, hayatı boyunca hiçbir kadının sesinden etkilenmemişti; ta ki Mira ‘Alo?’ deyinceye kadar.”

Bazı yaralar görünmez… ama en çok onlar kanatır. Genç bir kız, istemediği bir evliliğin içine sürüklenir. Hayallerinin yerini korku, umutlarının yerini sessizlik alır. Kendi ailesinden bile sevgi görememişken, şimdi yabancı bir hayatın içinde kaybolmaya başlar. Tam her şey biraz olsun düzeliyor derken, en büyük acıyla sınanır: evladını kaybeder. Bu kayıp, sadece bir can değil… onun içindeki yaşama isteğini de alıp götürür. Kocası… başta onun en büyük korkusuyken, zamanla en beklenmedik şekilde değişmeye başlar. Ama bazı yaralar vardır ki, sevgi bile onları tamamen iyileştiremez. Geçmişin izleri, kalbin en derininde saklı kalırken… bir kadın, yeniden ayağa kalkmayı öğrenebilir mi? “İzdirakan Yaralar”, acının, kaybın ve beklenmedik bir dönüşümün hikayesi. Kırılmış bir kalbin, yeniden atmayı öğrenme savaşı.

4 arkadaşın yıllar sonra tekrar bir araya gelmesiyle ve o arada yaşanan olaylar.yaşamak istedikleri ve yaşayamadıkları hayatlar eksik kalan duygular,yarım kalan konuşmalar.

Gerçek ailem kurgusu GELECEK BÖLÜMDEN ALINTI Hızlanan yağmurların altında ateşle ikimiz karşı karşıyadık üzerimdeki bügün davet için giydiğim elbise sırılsıklam olmuş makyajım akmış bir şekilde ateşin karşısındaydım Bu yüzleşme elbet olacak dı ama bügün elinde farklı bir kadının yüzügünü takmisken geri dönülmez bir yolda olduğunu biliyordu Başını yenilmişligin verdiği galbietle eğdi gözunden akan yaşlarla bana bakıyordu “Mahşere mi kaldık şimdi “ diye sordu titreyen sesiyle Kafamı salladım dilimi damağıma vurarak “tch” dedim “Şen bizi öyle bir bitirdin ki mahşere bile kalmadık “ dedim dolu gözlerle yüzgünü göstererek “Seninle ne bu dünyada ne de öbür dünyada karşılaşmak istiyorum “dedim gururumun son kalan kırıntılarıyla “ sen beni bitirdin allah da seni bitirsin evin olsun damın olmasın çocuğun olsun ama bir kez bile sana sarılmasın” diyerek arkamı dönüp gittim Son gördüğüm yağmurun altında diz çökmüş halde bana bakıp ağlayan ateşidi Ben gittim o kaldı Ben öldüm o yaşadı

Davetiyeniz Sizi Bekliyor... Ama Siz Onu Beklemiyordunuz. "Hakikat, loş ışıkta daha iyi görünür." Şehrin sisli sokaklarında kaybolan ruhların izini süren gazeteci Adrian Cross için bu cümle, sadece bir daktilo tıkırtısıydı. Ta ki kapısının altından sızan o bordo mühürlü davetiyeyi alana kadar. Vale Malikânesi`nde sofra kuruldu. Kırmızı kadifelerin üzerinde gümüş takımlar parlıyor, mum alevleri her bir misafirin en derin korkusuna göre titriyor. Ev sahibi Lilith Vale, zihninizin labirentlerinde yürürken size en sevdiğiniz yalanları ikram ediyor. Ancak dikkat edin; bu masada şarap anıları silmez, onları yeniden yazar. Her lokma sizi gerçekliğe bir adım daha yaklaştırırken, her yudum kaçmaya çalıştığınız o karanlık geçmişin kapısını aralıyor. Bir gazeteci, bir opera sanatçısı ve bir hayalet... Hepsi aynı masada, aynı sorunun cevabını bekliyor: Bu akşam yemeği bir lütuf mu, yoksa onuncu kez tekrarlanan bir infaz mı?

17 Yaşında şişman olan ve içine kapalı olan kız 28 Yaşında fit ve kaslı olan matematik hocası arasında geçen ilişki...

Bu hikaye yıldız tozundan yazıldı.

Sen benim için bir vasiyet değilsin. Yıllardır içimde tuttuğum en güzel sorumluluksun

Bir Çanakkale hayatı oranın zorlukları. Ve hayata yeni adanmış olan seyit Çanakkale şehitliğinden mükemmel bir aşka imza atacaktır fakat bunun farkında değildir orada tanıştığı lara ile tanışır seyit lara ile mutlu bir aşka yelken açar

Trabzon`a okumaya gelen bir kız iki köy arasındaki sırrın arasında kaybolur.

Sonsuzluk işaretli bir kolyeydi bizi bir araya getiren belki bir cümlede belki bir satırda belkide bir şiirin her kıtasında

Şartlar: Sadece kitaplarıma oy ve yorum şekerim🍬🍬🍬

İsteyen okusun. Nasıl anlatcam bilmiyorum. Biraz fantastik. Bayağı kpop olcak. Başka gruplarda koyacağım. Şimdilik kitap sadece duruyor. Bir tanıtım bölümü yapacağım. Eğer istenirse başlamayı düşünüyorum. Bir kaç bölüm zaten yazmıştım

Aynı gün tekrar ediyor. Aynı insanlar, aynı gülüşler… aynı “şakalar.."

Son zamanlarda herkesin bildiği Kahramanmaraş olayları, okul saldırıları, çocukların yaptıkları gibi akıl almaz şeyler oldu. Tabi ki herkes gibi bende bundan etkilendim ve bununla alakalı, fazlaca gerçekçi gelen bir rüya gördüm. Bu rüyayı, olduğu gibi bırakmak yerine, mümkün olduğunca az değiştirerek kurgulayıp yazmak istedim. Herkese iyi okumalarr✨✨

Abi ben bunu gördüm. Sonra içimde kalmasın yazayım böyle bir şey dedim. Evet sindirellanın minsung uyarlaması olacak. Belki en fazla on bölüm olur. Masal tarzı olacak

Yas, sadece ölünün ardından hissedilen acı değilmiş; seninle anladım

`Foggy`e hoş geldin, merhaba demeyecek misin?` Her şey böyle başlamıştı. •∆• Alıntılar 👇🏻 "Zorunda değilim Kandemir. Duydun mu, zorunda değilim! Az önce sen söyledin, ne istersem onu yapabilirim. Şimdi burdan defolup gidiyorum. Sen de ister gelirsin, ister kalırsın." "Hiçbir yere gitmiyorsun, Ömür. Beni zor kullanmak zorunda bırakma. Bu senin görevin, Kılıç`ın görevi. Bir kere buraya girdiysen maç bitene kadar çıkamazsın. Anladın mı?" "Sikeyim Kılıç`ı!" Kolunun karnıma bıraktığı ağırlıktan kaçmaya çalışıyordum ama milim kıpırdamama izin vermiyordu. "Kara gözlerini de sikeyim!" Duraksadı. Ben de duraksadım. Neden böyle bir şey dediğimi bilmiyordum ama daha onunla tanışalı saatler olmuşken sanki yıllardır aklımın içinde gezinip duruyormuş gibi hissediyordum. Bu yüzden ona karşı bir filtrem yoktu. Şaşkınlıktan açık kalan ağzımı eğlence pırıltıları taşıyan gözlerinin dudaklarıma düşüşü nefesimi kestiğinde fark ettim. Dudaklarımda olan bakışlarını gözlerime çevirip yüzünü yüzüme yaklaştırdı. Ben kimdim, o kimdi, şu an burda ne yapıyorduk unutmuştum. "Nesi varmış kara gözlerimin? Hım?" Konuşuyordu, görüyordum ama algılama işinde sıkıntı yaşıyordum şu an. Fısıltıyla sordum. "Ne?" "Diyorum ki, nesi varmış gözlerimin? Ah pardon, kara gözlerimin." •∆• kandemir: Yarından itibaren Foggy`e daha sık gelip gitmeye başlasan iyi edersin. Maçlarımı takip edecek, analiz yapacaksın. kandemir: Zaten sana dövüş öğreteceğim bilgisi çoktan amcana gitmiştir, onu da aradan çıkartırız. omurdilaygocmen: Ben ne anlarım dövüşten be? Analiz yapacaksın diyor bana. omurdilaygocmen: İstersen hakemlik de yapayım? He? omurdilaygocmen: Sanki görmedin tanıştığımız gün kaçıp gitmek istedim maç sırasında.

Seni gördüğüm an anladım; benim için artık yaşamak, seninle olmak demekti...