4. Bölüm

4. Bölüm

Taninmiyorum
kitapkizi_04

 

Selammm umarım beğenirsiniz. Sizden ricam bolca oy ve yorum. Yazım hataları olabilir kusura bakmayın.💞

 

Ateş adında beklediğim kişi Arasmış. Daha doğrusu Aras Ateş Sevinçtekin'di. Benim yeni piyano hocamın oğlu.

 

Bakışmamızı bölen şey hocanın sesiydi. " Firuze bu oğlum Ateş. Ateş kapıda dikilmede gel " dedi. Sonra bana dönüp sıcak bir gülümsemeyle " buda Firuze " dedi. Aras içeriye adımladı ve kapının biraz ilerisinde durdu. " Selam " dedi. Benim kafam hala karışıkken, Arasın sesiyle Arasa döndüm. " Selam " dedim.

 

Yunus hoca konuşmaya devam etti. " Firuze istersen en baştan çalmaya başla, bittiğinde tanışırsınız " dedi. Bende " tamam hocam " dedim.

 

Nedense Arasın önünde piyano çalmaya utanmıştım. Zaten okulda İlayda hariç kimse bilmiyordu.

 

Derin bir nefes aldım,ve çalmaya başladım. Arada Arasa kaçamak bakışlar atıyordum, bana bakıyor mu diye. Aras piyano çalmama odaklanmış ve beni dinliyordu. Bakışları üzerimde hissettiğim için yanlış notaya bastım. Yanlış notaya basmamla beraber Arasın sesini duydum. " Kalın mi ye basacaksın " dedi. Kafamı ona çevirdin, o bana bakmıyordu piyanoya bakıyordu. Bakışlarımı geri piyanoya çevirdim ve Arasın dediğini yaptım.

 

Sahi Aras nerden biliyordu. Düşündüm ve bir anda aydınlanma yaşadım. Doğruya babası müzik hocasıydı, tabiki babasından öğrenecek. Okulda elektronik gitar çaldığı için şaşırmıştım.

 

Piyano çalmaya devam ettim ve son notaya basıp, kafamı onlara çevirdim. Yunus hoca " çok güzel çaldın fi- " . Cümlesini bitirmesine engel olan şey çalan telefon sesiydi. Yunus hoca " benim buna bakmam lazım, siz konuşun çocuklar " dedi ve odadan çıktı.

 

Şimdi ne yapacaktım ?

 

Arasla yani Ateşle daha doğrusu Aras Ateş ile tek kalmıştım. Sahi ne konuşacaktık . Utançtan yerin dibine girsem yeriydi.

 

Arasın sesiyle kafamı piyanodan kaldırıp Arasa baktım. "Eee böyle duracak mıyız" dedi. Bense sadece ona bakmakla yetindim. " Pekala ben başlayayım o zaman " dedi. Bende dinlediğimi anlasın diye başımı salladım. O da devam etti ve biraz yanıma yaklaşıp. Piyano masasının yanındaki sandalyeye oturdu. " Ben Aras yani Aras Ateş. Sanırım Ateş ismimi bilmiyordun zaten çoğu kişi bilmiyor, ailem kullanıyor. " Başımı salamakla yetindim. Devam etti. " Aynı okuldayız zaten, on birinci sınıfa gidiyorum. Ek olarak kız kardeşim var daha tanışmadınız sanırım " dedi. Bu sefer ben konuşmaya başladım. " Yok daha tanışmadım, zaten geldiğimde de hiç görmedim." Başını salladı ve konuştu " onun kursu var o yüzden, hadi sıra sende "

 

Şimdi ne yapacaktım. Derin bir nefes alıp, konuşmaya başladım.

 

Sesime dikkat etmeye çalışarak " Ben Firuze onuncu sınıfa gidiyorum. Zaten aynı okuldayız ama ... " Dedim cümlemin sonu havada kalmıştı.

 

Aras hafifçe gülümsedi " Biliyorum "

Kaşlarım istemsizce biraz çatılmıştı " nereden ? " Diye sordum.

Omuz silkti " müzik kulübü gösterilerinden,hep en önde oturuyordun "

Bir anda yüzümün ısındığını hissettim. Demek ki beni fark etmişti. Ben onu gizlice izlediğimi sanıyordum. Of umarım rezil olmamışımdır ya.

" Şey evet, gitarı güzel çalıyorsun. " Dedim utangaç bir sesle.

"Teşekkür ederim "dedi. Sonra piyanoya bakıp " sen de " dedi

Kalbim hızlandı övgü almaya alışık değildim. Özellikle ondan.

 

Kısa bir sessizlik oldu.

 

Aklıma gelen soruyla sessizliği bozdum. " Peki sen nerden biliyorsun piyano çalmayı? "

 

Aras gözlerini kaçırarak " babam müzik öğretmeni, öğretmesini istemiştim yani öyle " dedi. Beni geçiştirmeye çalışıyor gibi geldi ama bir şey söylemedim, sadece " anladım " dedim.

 

Bir anda kapının açılmasıyla sevindim. Hoca gelmişti. Arasla konuşurken nedense utanıyordum. Tam zamanında gelmişti hoca. " Tanıştınız mı çocuklar " diye sordu Yunus hoca. Arasta " evet baba " dedi.

 

Yunus hoca devam etti. " Benim işim var gitmem lazım ama istersen Aras'la çalış Firuze"

 

Şimdi benim mi buna karar vermem lazımdı. Olamaz. Hayır diyemezdim, demek istemiyorum da ama evette demek istemiyorum. Aras'la tek başına kalmak ne kadar mantıklıydı. Daha fazla hata yapıp rezil olacaktım.

 

Yunus hoca devam etti " senin de işin yok oğlum değil mi ? "

 

Aslında Aras işim var dese, tıpış tıpış evime giderim daha iyi . Arasın yüzüne baktım ama o " işim yok baba biz firuzeyle çalışırız , değil mi Firuze " dedi. Eyvah şimdi kesinlikle hayır diyemezdim. " E-e evet biz çalışırız "

 

Sesim tahmin ettiğimdende kötü çıkmıştı. Bildiğin kekelemiştim.

Sonra hoca " kolay gelsin o zaman " diyip çıktı. Beni alın saklayın ya.

Aras konuşmaya başladı " nerede kalmıştık " bilmezden gelip " nerede kalmıştık " dedim. Aras hafif sırıttı sanırım hoşuna gitmişti böyle demem. " Hadi piyanoyu çalmaya başla " dedi.

Başımı sallayıp, çalmaya başladım. Arkamda hissettiğim hareketlilikle kafamı hafif çevirip baktım. Aras hemen yanımda ayakta dikiliyordu.

Bu çocuk ne yapmaya çalışıyor. Şimdi daha çok hata yapacaktım. Hata yaparsam rezil olacaktım. Offf çok stres olmuştum. Sakın olmaya çalışarak devam etmeye çalıştım ama olmadı. Yine karıştırmıştım. Allah kahretsin rezil oldum . Başımda dikilmeseydi böyle olmayacaktı.

Sonra iç sesim konuşmaya başladı

" Akıllım yanında durmadan nasıl çalıştıracak seni "

Aslında iç sesim haklıydı

" Sus ya zaten rezil oldum " diye cevap verdim iç sesime.

Harbi şuanda ne yapıyordum ?

Rezil olmuştum bildiğin ama ben iç sesimle kavga ediyordum.

Arasın sesiyle nefesimi tuttuğumu fark ettim. " Firuze sakin mi olsan, sorun yok "

Sakin mi olacaktım, rezil olmuştum.

Aras devam etti konuşmaya " önce fa sonra kalın sol olacak, hadi orayı baştan al. Sorun yok hata yapmadan öğrenemezsin. Boşuna mı burdayım, sana öğretmek için burdayım ya"

Gerçekten biri bana kızmak yerine, ben sana yardımcı olacağım demişti. Sonunda beni anlayan biri.Sanırım fazla stres olmuştum.

Derin bir nefes alıp " peki " dedim ve yanlış yaptığım yeri en baştan çalmaya başladım.

 

Bu sefer olmuştu. Başarmıştım

Arasın sesiyle ona döndüm" Gördün mü oluyormuş, sadece panik yapıyorsun. Sakin ol herkes hata yapar, önemli olan hatanı düzeltmek. " Dedi. " Şey teşekkür ederim " dedim. Arasta " rica ederim ne demek ben bir şey yapmadım zaten " dedi. Bu çocuk ne yapmaya çalışıyordu. Kalbim deli gibi çarpıyordu.

Aras konuşmaya devam etti " ne zamandan beri çalıyorsun ? Yeni çalmaya başlamadığın belli " dedi. Bende cevap verdim " dört yıldır çalıyorum " dedim. Bence Aras piyanoyu öylesine öğrenmemişti. Piyano hakkında bilgisi çoktu. Başını sallayıp, konuşmaya devam etti . " Anladım peki neden okulda kimse bilmiyor, neden saklıyorsun ? Çok yeteneklisin müzik kulübünde olabilirsin "

Şimdi Arasa ne diyecektim. Annem ve babam zorla piyano öğretti filan mı . Asla öyle bir şey söyleyemezdim. Harbi bu soru nerden gelmişti bir anda . Bir bahane bulmalıyım.

Buldum

" Özel bir nedeni yok aslında. Sadece biraz çekiniyorum o yüzden söylemedim. Müzik kulübüne gelmek isterdim ama onca insanın önünde çalamam utanırım "

Aslında Aras önünde çalmaktansa, tüm okulun önünde çalmayı tercih ederdim. Arasın önünde ayrı bir utanıyordum. Umarım söylediğim yalanı anlamazdı , aslında tamda yalan sayılmaz ki gerçeği söyleyemezdim. Evet piyano çalmayı seviyorum. Ama zorlandıkları için hevesim yok.

Aras konuştu bu sefer. " Aslında utanılacak bir ş- " Arasın lafını bölen şey . Yağmur hanımın gelmesiydi. Beni kurtarmıştı, iyiki gelmişti. Yağmur hanım konuşmaya başladı " dersiniz bittimi çocuklar ? Daha yeni kek yaptım hadi gelin yiyin "

Aras "evet anne bitti geliyoruz "

Yağmur hanım odadan çıktı.

Aras bana dönüp" hadi gel " aşağıya inelim. Sanırım daha fazla üstünde durmak istemedi . Benim için böylesi daha iyi zaten. " Tamam" dedim ve indik. Bütün evi kekin o güzel kokusu sarmıştı.Salonda yağmur hanım oturuyordu ve masanın üzerinde de havuçlu tarçınlı kek vardı.

Çok güzel gözüküyordu ama yiyemezdim. Annem yasaklamıştı. Ne diyecektim ki onlara . Annem yasakladı yiyemez miyim . Offf yalan söylemeyi hiç sevmiyorum. Ama zor durumlarda kalıyorum.

" Hadi gel Firuzecim " dedi yağmur hanım. Bende " şey ben gelmeden önce birşeyler atıştırmıştımda. " Yağmur hanım " bir şey olmaz canım, gel istersen sadece tat " dedi. Of şimdi hayırda diyemezdim. Mecbur yiyecektim. " Peki " dedim.Koltuğa oturdum. Arasta karşımdaki koltuğu oturdu.

Kekten küçük bir çatal alıp konuştum " ellerinize sağlık çok güzel olmuş " dedim. Bu kek çok güzeldi gerçekten. Ve ben tarçına bayılan biriydim."Afiyet olsun" dedi. Ve çayından bir yudum aldı.

Kekden bir kaç çatal daha alıp" Her şey için teşekkür ederim ben artık kalkayım. "Dedim. Yağmur hanım kekini bitirmemişsin tatlım,istersen biraz daha kal "

Bende cevap verdim " teşekkür ederim bu kadar yeter bana ellerinize sağlık çok güzel olmuştu. Ben artık daha fazla kalmayayım, yarın nede olsa okul var " yağmur hanım " peki tatlım, Aras sen Firuzeyi uğurla. Ben yemeğe bakacağım. Görüşürüz Firuzecim. " Dedi. " Görüşürüz " dedim. Ve Aras'la kapıya adımladık kapının önüne gelince kapıyı açtı. Bende ayakkabımı giydim. Arasta " yarın okulda görüşürüz " dedi. " Görüşürüz dedim ve evden çıktım. Aras kapıyı kapatmamıştı. Ben arabaya yaklaştım ve ona el salladım oda bana el salladı. Ben arabaya binince oda kapıyı kapattı. Bugün ben ne yaşamıştım ya. Gitar çalışına hayran olduğum çocuk, piyano hocamın oğluydu. Üstelik bugün bereber piyano çaldık. Düşüncelere daldım. Ama pişmandım, keşke keki yemeseydim. Annem şimdi bana çok kızacak tı.

Eve gelince annemin bana kızcağı fikrine dayanamayıp, kendimi kusmaya zorlamıştım. Şuan çok kötüydüm. Neden istediğim gibi tatlı yiyemiyordum. Annem beni buna zorluyordu. Bir insan neden bilerek kusar ki. Aslında annen Deryaysa kusarsın.

Daha fazla dayanamayıp gözlerimi kapatıp uyudum.

Aras'la çok güzel geçen anıdan sonra annem yüzünden herşey mahvolmuştu.

 

 

Evett bölümümüz bitti ne düşünüyorsunuz

Aras'la piyano

Arasın Firuzeyi farketmiş olması

Kusma olayı
Firuzeyi yazarken bende üzülüyorum kanadı kırık firuzem.

 

 

Bölüm : 18.02.2026 21:37 tarihinde eklendi
Okur Yorumları Yorum Ekle
İçindekiler
Hikayeyi Paylaş
Loading...