"Bir buçuk yıldır bir kıza aşığım"dedi gözlerimin tam bebeğine bakıyordu ve bakışlarını milim kıpırdatmadan gözlerime sabitlemişti. "Söyledi arkadaşların `mecnun` olmuşsun"dedim net çıkan sesim ona geçmişti belli ki. Başını ağırca salladı. "Leylam`ın haberi yok ama"dedi vücudumda ki tüm kan çekildi o an "Her an onu görmek istediğimden haberi yok , okulda kovalamaca oynadığımızdan haberi yok, kaç yağmurda ıslandığımdan haberi yok, kaç gece yurdunun kapısının önünde beklediğimden haberi yok" Bir şey diyemedim. Yeşilleri gözlerime kilitlendi. Yapbozun kayıp parçaları gibi kenetlendi bakışlarımız. Esen rüzgar artık beni tamamen sarmıştı. Üşüyordum. Ve bu fiziksel bir üşüme değildi. "Hepsinden haberi yokta , şuan gözlerinin içine baktığımdan da mı haberi yok"

Edebiyat fakültesinden Kara Harp Okulu`na uzanan bir aşkın hikayesi; Etrafını ateş gibi yakan fakat Lavinia`sının, Mona Rosa`sının, Rüveyda`sının yanında miran olanlara ithafen...

Nil Tiryal üniversite ikinci sınıf bir organizatördür. Yaklaşan spor festivali için de birtakım hazırlıklara girişip yine kendi düzeniyle ilerleyeceğini düşünmektedir ama hayat aynı fikirde değildir ve okulun popüler basketbol kaptanı ile iş birliği yapması gerekir.

O, abisinin en yakın arkadaşıydı. Yasemin’in gizli gizli hoşlandığı… Eymir’in gözünde Yasemin hâlâ çocukken çekilmeyen çirkef kızdı. Hani sinemaya götürmedikleri için saatlerce ağlayan kız… Yasemin’in gözünde ise Eymir… Kendisine göre aklı başında ve umursamayan biriydi. Yoksa ona olan ilgisinden habersiz olmasının başka açıklaması olamazdı. Yıllar geçmişti… O hâlâ ‘Abi dostu.’ Yasemin ise hâlâ ‘Küçük kız’ katagorisindeydi.

Kaygı bozukluğu olan, çok şansız olduğunu düşünen, özgüven problemleri yaşayan Gülşah için ailesine karşı gelip başka bir şehre üniversite okumaya zaman işler daha da zorlaşır. Platonik aşık olduğu bir adam ve ona pek de iyi davranmayan arkadaşları vardır. Bir gün hayran olduğu kızın telefonunu çalışma odasında bulur, kız ona teşekkür etmek için kahve ısmarlar. Ama masaya bir süre sonra kızın arkadaş grubu da oturur. Onlardan biri fakültedeki en soğuk ve gizemli adam olan Gökçe`dir. Gülşah`ın kendisine de hayata da bakış açısı bu adamla tanıştıktan sonra değişecektir.

-Vera "beni korkutuyorsun" yüzünde yalandan bir tebessüm belirdi -"Bu yüzden buradasın" Bazı dönüşümler bir seçim değildir. Bazıları bir suçtur. Vera, geçmişinden kaçtığını sanarak küçük ve sessiz bir kasabaya taşındığında, dokunduğu insanların zihninde gördüğü karanlığın normal olmadığını henüz bilmiyordu. Onu kimse kontrol edemiyordu. Ta ki o gelene kadar. Her vampiri ve her insanı zihniyle yönetebilen alfa, Vera üzerinde hiçbir güç kuramadığında merak, takıntıya... takıntı ise yasak bir dönüşüme dönüştü. Bir büyücünün vampire dönüşmesi yasaktı. Ölümcüldü. Türler arası barışı yıkacak kadar tehlikeliydi. Vera hayatta kaldı. Ama artık hiçbir yere ait değildi. Vampirler onu sahiplenmek istiyordu. Büyücüler onu kullanmak. İnsan dünyası ise onu geri istemiyordu. Ve uzaktan izleyen biri vardı... Özgürlük bir ödül değildi. Bir bedeldi.

Mdldldm xkxkxmx mdmddmdm jdkdjdd

Üniversite gezisinde kaybolan kız... Regl ağrısı ile başlayan bir hikaye...

İki ayrı dünya, bir tesadüf ve `bizden olmaz` denilen bir aşk "Sahi, bizden olmaz mı?"

Yıllar sonra ise kader onları tekrar bir araya getirecekti. Mirhan çocuklu aşkı olduğunu bilmeden Liyanın habersiz resimleri çekecek ve bir kez daha aşık olacaktı. Liya Yeşil gözlü çocuğu hiç unutamamıştı. Çünkü ona söylediği şarkıyı unutamamıştı. “Teklif ediyorum benimle evlenir misin?” "Geçmişim,çocukluğumun, geleceğim gözümün önünde tek tek ölüyordu. Oysa ben vuslatı beklerken, kalbimden hançer yemiştim."

Üniversitede okuyan dört kişinin yolu kesişir ve ozlenecek anılar oluşur (Arkadaşlık kurgusudur)

"Benim gönlüm sarhoştur yıldızların altında."

Üniversitenin ilk yılı güçlü arkadaşlıklar kuran demet en yakınını olan aslının çocukluk arkadaşını tanimasiyla olaylar başlar zorunluluk ile yakınlaşan ikilinin üniversite aşkı

Herşey numarayı yanlış yazıp o kişiyi aramamla başladı meğersem gizli hayranımmış...

Biz dört candık. Dört kimsesiz çocuk. Küçüklüğümüzden bu yana beraberdik. Geçmişi hatırlamazdık, geçmiş bizim yükümüzdü. Geçmişi hatırlayan, bir geleceğe sahip olamazdı. Böyle büyümüştük. Bize öğretilen tek şey ise, tek tabanca olmaktı. Sonuçta her koyun kendi bacağından asılırdı, değil mi?

Siz: SEN Siz: O TAKSİYİ SENİN DÜKKANINA SOKARIM Siz: SENİ O TAKSİ İLE AHİRETE KADAR KOVALARIM Siz: TAKSİNİN PARÇALARINI SANA MONTELERİM Şrfsz: Ne oluyor lan

Derya, otuzlarının ortasında erken menopoz teşhisi ile yüzleşirken çocuk planları yapan kocasından hiç beklemediği bir tepki alır. Başarısız bir evlilik... Hiç sevmediği bir iş... Yüzüne gülüp arkasından konuşan dostları... Mutsuzluğu ile mutlu olan insanlar. Tek bir şans! Eğer tek bir şansı daha olsaydı hayatının bu hale geldiği o yol ayrımına yeniden dönmek isterdi. Değişmek ve değiştirmek isterdi.

“Bir kabus kadar korkunç, bir rüya kadar gerçek…”

Bazı aşklar sessiz başlar ve en derin izleri de onlar bırakır. Nevra, Enver’i yıllardır kimsenin fark etmediği bakışlarla, söylenmeyen cümlelerle sever. Onun için bu aşk, dile gelmeyen ama her gün biraz daha büyüyen bir histir. Enver ise Nevra’nın varlığına alışmıştır; yanındadır ama hiç sorgulamadığı kadar uzaktır. Mezuniyet yaklaşırken herkes geleceğini planlar, Nevra ise sevdiği çocuğu ardında bırakacağını düşünür. Oysa kader, ikisi için de aynı yolu çoktan çizmiştir. Aynı üniversiteyi, aynı şehri ve aynı bölümü birbirlerinden habersiz kazanırlar. Geçmişte söylenemeyen her şey, üniversite koridorlarında yeniden karşılarına çıktığında bu kez kaçmak mümkün olmayacaktır. Bu bir tesadüf hikâyesi değil; zamanı gelince filizlenen, sabırla beklemiş bir aşkın hikâyesidir.

Kampüste birbirine yabancı, aynı çatının altında ise birbirine mecbur... Gaye, Talha`nın sadece ona özel o alaycı gülümsemesiyle başa çıkabilecek mi? "Bazı dersler sınıflarda verilmez, bazı soruların cevabı ise hiçbir notta yazmaz."

Genç kadın evinde oturup kitap okuyorken aniden kapısı çaldı. Bakışları dış kapıya kitlendi ve hemen ayaklandı. Birisini beklemiyordu. Beklediği kişinin geleceğini zannetmiyordu doğrusu. Artık gelecek birisi de varmıydı bilmiyordu. Adımları hızlı hızlı kapıya gelip delikten bile bakmadan açtı. Karşısında duran iri cüsseli insan çok çok yakından tanıdığı biriydi ama aynı zamanda hiç ama hiç tanışamadığı kişiydi. Yeşil gözleri adamın üstüne sabitken konuşamayacağını anlayan adam omzunu kapı pervazına dayayıp karşısında kısa kalan kadına bakıp konuşmaya başladı. " istiyorum " dedi net bir şekilde. " seni tanımayı, seni görmeyi, senin hakkında olan her şeyi bilmek, duymak istiyorum" Genç kadının elleri kapı kulpunun üzerinde adeta uyuşmuş gibiydi. Ne diyeceğini hatta cümle kurabilir mi ondan bile emin değildi. Genç adam konuşamayacağını anlayınca omuzunu dayadığı yerden doğrulup koyu gözlerini kadının gözlerine kenetlemişti. " yalnızca ben " dedi ihtiyaç ve muhtaç şekilde. " ve yalnızca sen" İstiyordu, muhtaçtı ve ondan başkasıyla olamazdı. Tamamen kurgusal bir kitaptır. Kendi şahsıma aittir. Okunur okunmaz bilmiyorum ancak yazmaya bir şans verdim umarız sizde verirsiniz...

KARMİN Ben hocanın verdiği o ödevi sikeyim (16.34) Plutonu bana soksa daha az koyar Arma Olm kadın 3 kişi hazirlayaliim dedik diye diğer 3lü ile birleştirdi 5cmboyzahir Arkadaşlar o üçlüyü taniyonuz dimi

Bir yazlık kasabada başlayan küçük bir bağ… Yıllarca solmadan saklanan iki renk. Gonca bileğinde mavi bir geçmiş taşıyor. Eren ise pembe bir sırrı. Aynı sınıfta yolları yeniden kesiştiğinde, biri gerçeği biliyor. Diğeri ise henüz hatırlamıyor. Bir çocukluk anısı, bir anonim mesaj, ve yarım kalmış bir yaz… Hatırlamak bazen sevmekten daha cesurcadır.

Kitabıma bir şans verin bence… "Tarih, sadece savaşanların değil; bir Bey`in yüreğine mühür vuranların da kaderini yazar." Kendi zamanından kopup gelen Neva , kendini 13. yüzyılın vahşi bozkırlarında, Karaman`ın en heybetli kılıcı Mehmet Bey`in otağında bulduğunda; elinde ne bir pusula vardı ne de sığınacak bir kimse. Bir yanda modern dünyadan kalan korkuları, diğer yanda kocaman cüssesi ve uzun boyuyla gökyüzünü bile gölgeliyordu, bakışlarıyla dağları titreten, merhameti gazabından zor saklı bir Bey...

Okyanus Denizyel, adını denizlerden alan gözleriyle herkesten sakladığı bir fırtına taşıyordu. Sessiz, derin ve kimsenin dokunmaya cesaret edemediği bir ruh… Ta ki Hedef Özel Üniversitesi’nin en mesafeli, en soğukkanlı edebiyat hocası Arden Kartalkaya ile yolları kesişene kadar. Arden, keskin bakışları ve kimseye yaklaşmayan tavrıyla yıllardır duvarlar örmüş bir adamdı. Geldiği yönü bile unutturan acılar taşırken, Okyanus’ta ilk kez bir “yol” gördü… ve belki de hiç dönmemesi gereken bir yön. Bir bakış… Bir dokunuş… Bir şiir dizesi… Hepsi kaderin pusulasını geri dönüşü olmayan bir “yasak yöne” çevirdi. Kurallar vardı. Mesafeler vardı. Ve ikisinin de inkâr edemediği bir çekim. Okyanus derinleşirken, Arden kayboluyordu. Aşk, bazen bir yön göstermez; tam tersine, insanı en tehlikeli rotaya sürükler. Bu, bulunmaması gereken bir yerde başlayan bir çekimin… Ve ne kadar yasak olursa olsun, kalbi durduramayan iki insanın hikâyesi.