​"Bazı günahların bedeli kanla, bazıları ise sonsuz bir bekleyişle ödenir." ​Bir tarafta adaleti temsil eden Nisan, diğer tarafta karanlığın ta kendisi olan Koray... Namıdiğer: Kuzgun. ​Aralarındaki uçurumlar nefretle değil, barut kokulu bir tutkuyla kapandı. Ancak her şeyini kaybetmiş bir düşman varken, aşk sadece hayatta kalma mücadelesine dönüşür. ​Geçmişin kirli sayfalarını yakmak için önce kendilerini feda etmeleri gerekiyordu. ​ Kaçmak artık bir seçenek değil. Ya birlikte küle dönecekler ya da adaletin soğuk kollarında yeniden doğacaklar. ​Arka Kapak ​"Seni bir kez daha kaybetmektense, benden nefret ederek yaşamanı tercih ederim Nisan." 26.01.26

Yarım Kalan Sigara isimli kitabın devam kitabıdır. Leyla Duman’ın cinayetinde sessiz kalan adalete ses olan Emir Kaan, şimdi aynı düzenin içinde bir rahatsızlık kaynağı hâline gelmişti. Yaşarken susturamadıkları o sesi, ölümünden sonra itibarsızlaştırmaya çalışıyorlardı. Ulaştığı makamı, verdiği mücadeleyi ve adalet uğruna ödediği bedeli suistimal edecek kadar çoğalmışlardı. Gelen o mahkeme tebligatıyla yıkılan tek kişi İklim olmamıştı. Kardeşleri de, timi de bu adaletsizlikle ikinci kez yıkılmıştı. Her biri, Emir Kaan’ın ardından bir kez daha kaybetmiş gibi hissetmişti. Ancak o vicdansızların unuttuğu bir şey vardı. Onların bozuk düzenine karşı, Emir Kaan yalnızca bir isim bırakmamıştı. İsmini lekeletmeyecek, hatırasını kirletmeyecek, anılmasına bile gölge düşürmeye izin vermeyecek kadar sağlam bir insan zinciri biriktirmişti ardında. Emir Kaan, yaşarken olduğu gibi öldükten sonra da yalnız değildi. Onu sevenler, adaletin suskunluğuna karşı hâlâ dimdik ayaktaydı. Bir zamanlar Uzman Çavuş Yılmaz’ın dediği gibi; Adalet Yılmaz`dı. Adalet yılmamalıydı! Kitabın Yayın Tarihi : 15.01.2026 Tüm telif hakkı saklıdır. Çalınması ve kopyalanması durumunda adli işlem başlatılacaktır.

Gerçek ailem kurgusudur. Çiçek ve Toprak. Birbirine kökten bağlı iki kardeş. Başaranların sahte dünyasında abilerine ve birbirine tutunan o iki çocuk, gerçek ailelerinin yüreğinde on yedi yıllık dinmeyen bir sızıydı. Şimdiyse kum saati doldu; sahte hayatlar son buluyor, gerçek kimlikler açığa çıkıyor. Toprak, Çiçek’in narin yaprakları incinmesin diye ördüğü dikenli duvarlarını bu yeni aile için yıkabilecek mi? O beş devasa muhafız, Çiçek`in yaralı kalbine sığınak olup gölgelerinin altında onu çiçek açtırabilecekler mi? İkizler yabancılıktan aile olmaya giden o zorlu yolu yürüyüp huzura ulaşabilecekler mi? Bu sadece bir kavuşma değil; "biz" olmanın sancılı yolu. Sekiz kalp, tek bir sığınak: Aile. Çünkü toprak bir kez çiçeğe durduğunda, artık hiçbir güç onları ayıramaz. "Çatısı altında bulunduğu eve kendini ait hissedemeyen, ait olduğu yuvayı aramaktan vazgeçmeyenlere..." — Ceylan Kraliçe Instagram adresi: toprak_cicege_durdugunda

"Adalet tecelli etmediğinde, doğa boşluk kabul etmez."

Bu kitap, Herkes yağan ilk kar tanesini konuşurken yalnız soğuğu duyanlar için... Gazetecilik kulübünün küçük çaplı yazarı Turna,kalbinin kanatlandığı çocuğu her gördüğü an için defterine bir yazı yazmaktadır.Bu anı defterindeki küçük notlardan biri,aşık olduğu çocuğun kardeşi ile ilgili gerçeklerin yazdığı gazeteye karışır.Sırlar gazete sayfalarıyla buluşurken ,cinayetin yanında insanların dikkatini çeken bir konu daha vardır;Turna`nın Ufuk Kayra`ya yazdığı not. Gazete sayfalarına bulaşan isimsiz ve dilsiz satırlar okulda büyük bir yankı uyandırır.Çünkü notun sahibi bilinmese de ithaf edildiği kişi okulda oldukça popüler olan eski basketbol kaptanıdır.

Çocukluklarından beri sürekli didişen 2 genç,yıllar sonra yeniden karşılaşır ve birbirlerine aşık olurlarsa sizce neler olur 😉Kapak için @leydiasteria arkadaşımıza çok teşekkürler ❤️

Sessiz kalınmış bir acı, üzeri örtülmüş bir suç, unutulması beklenen bir kayıb ama bazı şeyler unutulmaz, üzerine kar yağsa ülkeler değişse unutulmaz.

Bir cinayet, yıllar süren bir sessizlik ve asla dinmeyen bir vicdan. Kız kardeşini ani ve acımasız bir cinayette kaybeden bir kadın, adaletin suskunluğuna boyun eğmez. Yıllar boyunca iz sürer, parçaları birleştirir ve sonunda katile ulaşır. Tetiği çektiğinde, bunun sadece bir intikam olmadığını düşünür. Ta ki gerçeği öğrendiği ana kadar. Öldürdüğü adam, ülkenin en güçlü ve en dokunulmaz isimlerinden biridir. Ve geçmiş, onu bir kez daha yakalar: Bu adamın kardeşiyle karşılaştığında, intikam yerini şüpheye, nefret yerini karmaşık bir yüzleşmeye bırakır. Kanla kapanan bir dosya aslında yeni açılmıştır. Bu hikâye adalet, aşk, vicdan ve intikam arasındaki ince çizgide yürüyen bir kadının karanlık yolculuğunu anlatıyor.

Adalet, bazen sessiz ve gölgelerde saklı bir güçle gelir. Elara Kovalenko, namı diğer “Kara Zambak”, kadınları öldüren erkekleri hedef alıyor. Her ölüm bir uyarı, her hamle bir plan… Türkiye’den İsviçre’ye, gizli kameralar, sahte kimlikler ve karanlık sırlarla dolu bir dünya. Ama Elara sadece bir suikastçı değil; geçmişinin yükü ve kayıplarıyla şekillenen bir stratejist. Ayrıca katillerin de katili. Kadın cinayetlerini baz aldığım bu kitabımda beraber olur muyuz? :)

Bir yıkılış, bin diriliş demekti. Ben kendimi İstanbul`da tek başıma ararken bir anda sessizce gelip yanan umut ışığım beni bulmama neden olmuştu. "Sen benim sessiz umut ışığımsın."

Sen başarılı bir Cinayet Savcısı olmuşken ülkenin en tehlikeli, aranan adamının abinin arkadaşı olduğunu öğrenirsen... Abimin Arkadaşı Savcı -Suçlu (savcı da suçlu aynı zamanda) Hasta kız- Doktorluğu bırakmış adam Rekabet

Adaletin sessiz yüzü olan bir grup insan Bir yemin uğruna çarpışan 7 kişi... Bir gece bir umut ışığı ile sarılan bedenlerin,bu ışık için verdikleri mücadelenin hayatlarına etkisi ve bu etkiler sonucu aldıkları kararlar. Aşk imkansız işi gibi gelirken, hayatlarının merkezinde onun için can verebilecek bir vaziyete gelir.

Watpad`da var, Bir adamın Kuzgunu vardı, bir kadının gülü. Kuzgun güle aşık oldu. adam ise kadını öldürdü. gül toprağa karıştı. kuzgun ise o toprağa her gün kanlar içinde gitti. adam kadını sevmezdi. kadın adamın gülüydü, Kuzgunun kadınıydı. ancak o adam hiçbir zaman kadının olmamıştı. Biz bilememiştik, birbirimize bir Lotus çiçeğiyle bağlanacağımızı.

İki Cumhuriyet Savcısı`nın çocukluktan gelen bağı ve aralarına giren mezarlar, duvarlar, dikenli yollar.. ᴏ̈ʟᴍᴇᴋ ɪ̇sᴛᴇᴍɪʏᴏʀᴜᴍ sᴏɴ ʏᴇᴍɪɴ-ᴀşᴋ ʜɪᴋᴀʏᴇsɪ- ɪ̇sɪᴍsɪᴢ ɢᴏ̈ᴢʟᴇʀ-ᴛᴇxᴛɪɴɢ ᴘᴀʀᴍᴀᴋʟıᴋʟᴀʀ ᴀʀᴅıɴᴅᴀ şᴀʀᴋı ᴏ̈ɴᴇʀɪʟᴇʀɪ 𝟺𝟿𝟽 ᴋᴍ-ᴛᴇxᴛɪɴɢ ɴᴀᴘıʏ`ᴏsᴜɴ ᴍᴇsᴇʟᴀ-ʏᴀʀı ᴛᴇxᴛɪɴɢ ʙᴏᴋs ᴛᴏʀʙᴀsı-ᴛᴇxᴛɪɴɢ ᴀᴋıʟsıᴢ ɪʟᴇ ᴋᴀʟᴘsɪᴢ-ᴛᴇxᴛɪɴɢ sᴇɴ ʙɪʟᴍᴇᴢsɪɴ-ᴛᴇxᴛɪɴɢ ᴀʏ ʏᴜ̈ᴢʟᴜ̈ᴍ-ʏᴀʀı ᴛᴇxᴛɪɴɢ Kitaplarımı okumanızı öneririm. İyi okumalarrrr.

“Kalpler tehlikede, sırlar gölgede… Hukuk salonlarından, karanlık sokaklara; aşk, ihanet ve sadakat arasında sıkışan bedenlerin hikâyesi.

"Bazı ruhlar toprağa değil, fırtınaya aittir. Ve fırtınada kök salmaya çalışmak, kıyameti göğüslemektir." Aidiyet, insanın ruhuna vurulmuş en kadim mühürdür; fakat o mühür söküldüğünde, geriye sadece kanayan bir boşluk kalır. Feride, geçmişin paslı zincirlerini kırıp kaçtığında, özgürlüğe değil, koca bir hiçliğe adım attığını sanıyordu. Oysa kader, köksüz kalanların yollarını, en sert rüzgarlarda bile yıkılmayanlarla kesiştirirdi. Bir yanda; öfkesini yumruklarında, merhametini ise nasır tutmuş kalbinin en derin mahzenlerinde saklayan, sokakların kuralsız şövalyesi Aybars Ateş. Sessizliği bir yemin, bakışları ise henüz kopmamış bir kıyametin habercisi... Diğer yanda; adaletin soğuk mermerlerine sığınmış, doğruları kanunların satır aralarında arayan, mağrur ve tavizsiz Nil Kalender. Düzenin koruyucusu, kaosun tam ortasında yanmaya mahkûm bir buz dağı... Ve gölgelerin içinden, geçmişin hayaletlerini birer cellat gibi üzerlerine salan karanlık bir geçmiş. Kağıttan kaleler ile etten duvarların, kanun ile yumruğun, kaçış ile yüzleşmenin savaşı başladığında; herkes kendi arafında yanacak. Çünkü bazı umutlar filizlenmek için güneşe değil, yangına muhtaçtır. Onlar, birbirlerinin yaralarında yurt arayanlardı. Onlar, fırtınanın ortasında kök salmaya cüret edenlerdi. "Adalet, suçlunun gözlerine bakabildiğin yerde başlar; ama aşk, o gözleri kurbanın üzerinden çekebildiğin yerde biter."..

“Kanunu yazan kalem, vicdandan nasibini almamışsa; her satır, suçun manifestosudur.”

Bazı sırlar, kan kadar derindir… Demir ve İnci Kâinat; biri polis, diğeri avukat olan çift yumurta ikizleridir. Farklı yollar seçmiş olsalar da, adalet duygusu onları aynı karanlığa sürükler. Şehirde ardı ardına, organları alınmış çocuk cesetleri bulunmaya başlandığında, bu soruşturma sıradan bir dava olmaktan çıkar. Bu dosyada sadece katiller değil, susturulanlar da vardır. Yıllar önce kaybettikleri anne ve babalarının ölümü yeniden gündeme geldiğinde, ikizler bir gerçekle yüzleşir: Bazı kazalar tesadüf değildir. Gerçek derinleştikçe, İnci ve Demir yalnızca suçlularla değil, kendi geçmişlerinin karanlığıyla da karşı karşıya kalacaktır. Çünkü bu kez adalet, başkalarını değil, kendilerini yargılamaktadır. “Bazı acılar unutulmaz… çünkü hâlâ canlıdır.”

Bazı öğrenciler doğuştan üstün....bazılarıyda sistemin gölgesinde eziliyor. Ama Mina, ceza alanlardan biri olarak adaletsizliğe boyun eğmek yerine isyan etmeye karar veriyor. Gizlice başlayan mücadelesi , beklenmedik ittifaklara ve kalpleri çarpan bir aşkla büyüyor . Üstün olanların bile , kuralların yalnış olduğunu gördüklerinde ona katılıyor. Okulun düzeni sarsılırken , herkesin bir sırrı , bir arzusu ve bir cesareti olduğu ortaya çıkıyor . Peki ,aşk ve adaletin alevleri arasında kim kazanacak?

"Kabuğu olmayan biri için duygular tehlikelidir"

Bu hikâyede kanun, silah ve emirler var. Ama kalbin sözünü dinlediği anlar da… Kanun ve Kurşun, askerî bir dünyanın içinde adalet arayışını ve bu karanlığın ortasında filizlenen bir aşkı anlatıyor.

❝Sanrılardan ibaretti sanki bütün yaşananlar... Boğazıma oturan o koca yumru, elimden kayıp giden, bir daha da sahip olamayacağım hayallerim, hayatımdı sanki... Ağlayamadım. Bağıramadım. Durduramadım. 26 yıllık yaşamımın, 7 yılında adım atmadığım şehirde, onun tarafından bir başıma bırakılmıştım. Son umudumda da dalından acımasızca koparılıp alınmış gibi hissediyordum... Varlığımdan nefret eden insanlarla doluydu etrafım. Kaçmak isteyip, kaçamadığım bir labirentin içimdeydim sadece. Karanlık yolumu aydınlatan tek bir mumum vardı. Cılız ateşi bir sağa, bir sola savrulurken, koşmam için umut olmuştu bana... Yoktu. Artık o da yoktu. Karanlığın ortasında bir başımaydım. "Sözler hiçbir zaman tutulmaz anne... tutulmaz. Dedim sana. Ben ne sevmeyi hak ediyorum, ne de sevilmeyi. O gün... o gün ölmesi gereken bendim. Bendim." Ucunda oturduğum kayalara içindeki nefreti döküyormuş gibi çarpan o hırçın dalgalar, sanki sesim olmaya çalışıyordu. Gök gürledi. Bulutlar ağladı... Göğsüme ince bir sızı yayıldı. "Beni sevdiğine inanmamıştım zaten..." Titreyen dudaklarımı zapt etmeye çalışırken, gözlerimi karşımdaki hırçın denize çevirdim. "...şayet sen bile sevmekten vazgeçtin." Karadeniz acımasızdı. Aldığını vermez, verdiğini de acımadan ellerinin arasından alırdı... sonra elinde avucunda bir şey kalmazdı. Almıştı. Hepsini ellerimin arasından çekip almıştı. Ben Güneş. Kolu kanadı acımadan koparılan, omuzlarına tonlarca yük konulan kadın.❞ 🌑 0 4 /0 3 /2 0 2 4 ALINMASI, KOPYALANMASI VE ÇALINMASI DURUMUNDA YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR 🖇 Written by: simaara 🪶

Adalet tartısı ne için vardı?Sadece Adalet tartısı olarak durmak için mi?Yoksa adaleti sağlamak için mi?

Dünya adaletsiz.Sen iyi olsanda karşındaki kötü olduğu sürece sonuç negatif.Yoktan varolan bir sonsuzluk varsa eğer karşında ona sırtını çevir.Ne de olsa soytarının mumu elbet bir gün erir.Bir kalp kırmak bin cana bedel.Böylesine acımasız olmakta adaletsizliğe keder. ------------------------------------------------- “Paralel evrene inanır mısınız? Ben inanırım çünkü ne de olsa herkesin paralel evrene ait bir ruhu vardı.”

Bu hikaye genel olarak ikinci oğlanı esas alır. Trabzon Sürmene çamlıdağ köyünde iki düşman aile nın oğulları İstanbullu bir kıza aşık olur bu klasik hikaye de ele alınan taraf ne esas kız ne de esas oğlan, ikinci  çocuk boran in gözünden anlatılacakdır.