“Her şey küçük bir ipucuyla başladı. Ama o ipucu, okulda saklanan büyük bir sırrı ortaya çıkaracaktı. Gerçek ise sandığından çok daha yakındı… Son ipucu her şeyi değiştirecek.”

Siz: Allah belanı versin senin Siz: serçe parmağını masanın köşesine vurursun inşallah Siz: tuvaletteyken peçete kalmasında bokunu peçetenin kartonuyla silmek zorunda kal Siz: Dünya ters dönsünde everest dağı bir yerlerine montelensin Siz: O kadar boyun var zeka sıfır Çınar: Ne pluyo ln • Kantinde onu ezen çocuğa mesaj atan Zuhal, sonrasında Çınar`ın onu merak edeceğini nereden bilebilirdi?

10.sınıfa giden İrem Bozok, 11.sınıfa giden bir çocuğa aşık olur. O çocuk, bir gün gruplar halinde kanlı bıçaklı kavgaya karışır ve İrem bu kavgayı fırsata çevirir. Çocuğun numarasını bulur ve ona yazar. Ancak sandığından çok daha büyük bir sorunla karşı karşıya kalacaktır. Wattpad: Kendimizibulabiliriz Vaveyla: Sayın Savcım

Lisede başlayan bir aşk... Sürdürülebilirliğinden şüphelendiğin ancak uğruna ölüp bittiğin bir aşka zedelene zedelene sürüklenirsen ne mi olur? Taştan olan kalbi toparlamaya çalışırsan, o kalbi süsleyip güzelleştirmeye çalışırsan ne mi olur? "ɢᴜ̈ʟ." dedi sonra. Gözlerinin etrafı kıpkırmızı olmuş ve de kirpikleri soğuktan donmuşken hâlâ beni düşünmesi can yakıcıydı. "Bırakma, durma. Her daim gül. Çünkü sen gülünce çirkin oluyorsun ve belki de çirkin olursan seni benden başkası sevemez." Wattpad: Kendimizibulabiliriz Vaveyla: Sayın Savcım

İki ayrı dünya, bir tesadüf ve `bizden olmaz` denilen bir aşk "Sahi, bizden olmaz mı?"

Gerçek, en çok “biz asla yapmayız” diyenlerin içinde saklanır. O gece kimse katil değildi. En azından gece başlarken.

Yeni bir mahalle, yeni okul… ve baş belası zorbalıklar. İlk günüm felaketle başlasa da, bir bakış her şeyi değiştirdi. Yanı başımda olmasını istemediğim biri, istemeden hayatımın merkezine oturdu. Bu, yanlış anlaşılmalar, kahkahalar ve beklenmedik hislerle dolu bir hikaye.

Bazı duygular, kelimelerle ifade edilemez. Bazı aşklar ise suskunlukta saklı kalır. Lalin’in kalbinde fısıldayan hisler, yazdığı mektuplarda ortaya dökülür; ama kimse onları okumaz... Henüz. Okul koridorlarında başlayan küçük bakışlar, gizli gülüşler ve yanlış anlaşılmalar arasında, Lalin ve Arın’ın hikayesi sessiz bir heyecanla ilerler. Bu hikaye, sevginin, cesaretin ve içtenliğin gücünü; kalbin bazen sessiz ama çok güçlü olabileceğini anlatır. ~•~•~ “Beni tutan el bırakmadı belki, ama ben kalacak kadar güçlü değildim.”

Kalp atışlarımın yankılanmasını kulaklarımda duyabiliyordum. Beni bekleyen uçağa doğru koşarak yaklaştığımda arkamdan hızla gelen araba ışıkları tenimde karıncalanmalar yaratıyordu ama durmadım. Uçağa kadar koşarken arkama bile bakmadım. Onu bırakıyordum ve onun bundan haberi bile yoktu. Ben buradan gidip yeni hayatıma yeni bir kimlikle başladığımda artık her şey için çok geç olacaktı. Ona demiştim. Ona beni elinden kaçırırsa bir daha asla bulamayacağını söylemiştim ama o benimle alay etmişti. Kalbimi kırmıştı ve ben de şimdi onun kalbini kıracaktım. Arkamda bıraktığım şehre son bir kez bakış attım. Heavenhell, gece ışıklarları içerisinde görkemle aydınlanıyordu. Bu şehirde yaşayan herkesin bir sırrı vardı. Şehirin kendisinin bile.. Ve benimde sırlarım var, nasıl olsa bazen en tehlikeli sırlar, en güzel şehirlerin altında gömülüdür...

Bazen yolunu bulman için önce elindekini kaybetmen, bazen de bozuk bir pusulaya güvenmen gerekir. İki farklı hayat, tek bir yön ve eksik bir parça. ​İsviçre’nin sessiz dağı Guarda`da, Lukas zamanın durduğu bir rutinin içine hapsolmuştur. Elinde annesinden kalan bozuk bir pusula, cebinde ise geçmişin ağırlığı vardır. Pusula hep aynı yönü; Güneydoğu’yu işaret etmektedir. ​Yüzlerce kilometre ötede, Roma’nın boğucu sıcağında, Elena her gün ölümle yaşam arasındaki o ince çizgide koşturmaktadır. Kaosun ve gürültünün içinde kendi ruhunu kaybetmiş, duyguları nasırlaşmıştır. ​Biri sessizlikten boğulan, diğeri gürültüden nefes alamayan bu iki yabancının kaderi, yönü şaşmış bir pusulanın iğnesinde kesişmek üzeredir.

Mazisi baya eskiye dayanan iki insan, birbirlerinden uzak durmaya ant içmiş. Ancak maalesef işler hiç de planladiklari gibi gitmiyor. Bilirsiniz kader hicbir zaman insanın beklediği şekilde işlemez. Bakalım hayatın sürprizleri arasında bu ikili nasıl yol alacak? Hikayeyi merak mı ettin? Hemen okumaya başla. Söz, seveceksin.🐛🎀

Sanki insanların ayakları altında ezilen, her adımda biraz daha değersizleşen bir araziydim. Kara topraklarım susuzluktan, en çok da değersizlikten çatlamıştı; ne bir yeşerme ümidi ne de uğruna uğraşılacak bir verim kalmıştı. Herkes ezip geçmiş, kimsenin ayak basmayacağı bir çöle dönmüştüm adeta. Ta ki bir gün, avuçlarında masumiyetin safiyetine sahip izlerle küçük bir erkek çocuğu gelene dek. Hiç tereddüt etmedi, avuçlarında gizlediği beyaz nilüfer tohumunu kurumuş kara topraklarımda sakladı. Yıllardır çektiğim su hasreti, küçücük bir erkek çocuğunun küçücük elleriyle bana emanet ettiği o umutla son bulmuştu. O umut bana o gece yağmuru getirdi. O umut beni o gece bataklığa dönüştürdü

Bahar, Lalin için sadece sınav haftası ve okul şenliği demekti. Ta ki sınıf düzeni değişene kadar. Yanına oturan çocuk, defterini paylaşırken gereğinden fazla gülümseyince, kalp atışları da ders programı gibi karıştı. Bu bir aşk hikâyesi değil. En azından henüz değil. Bu, bir bakışın bütün günü güzelleştirmesinin, bir mesaj sesinin kalbi hızlandırmasının, ve yaz gelmeden önce her şeyin değişebileceğinin hikâyesi. Belki yazın… bazı şeyler daha net olur.

Ulaç uysal bir gün yanlışlıkla arkadaşına yazmak yerine okulun içine kapanık sessiz kızına mesaj atmasıyla başlar. Bilinmeyen Numara: Oğlum Neredesin maça geç kalıyoruz? Siz: Kimsiniz bilmiyorum ama aradığınız kişi ben değilim

Evime yemek siparişimi teslim etmek için gelen kaslı bir kurye(?) ile fazla bakışırsak ne mi olur??

İki dünyanın arasında sıkışmış hayatlar… Farklı acılar, farklı seçimler, farklı kaderler. Ateşin tam ortasında yarım kalmış bir aşk duruyor: Söylenmemiş sözlerin, tutulmamış sözlerin, bitmemiş bir hikâyenin külleri şimdi yeniden kıvılcımlanıyor. Onların aşkı ilk adımını atarken, geçmiş peşlerinden koşuyor, sırlar kanatlarını açıyor ve kader—intikamla, tutkuyla, yasaklarla yeniden yazılıyor. Bu hikâyede herkes yanacak… Ama kim küllerinden doğacak?🔥

Bir insan iki bedene sığabilir miydi? Ya da çok iyi rol yapabilir miydi? Benim çatıda dertlerimi dinleyen Sarkaç, sınıfta beni ezen, beni arkadaşlarının önüne atan Sarkaç’la aynı kişi miydi? Sarkaç için İdil sadece gereksiz, okula yeni gelen bir aptaldan ibaretti; peki Araf için İdil neydi? Eski okulundan merakı yüzünden atılan İdil Karahanlı, yeni gittiği Akanyan Koleji’nde tek istediği mezun olmaktı. Elbette öylece mezun olmayı beklemiyordu ama karşısında, okulun daha ilk gününde onu rezil eden, kendince okulun zorbaları olan kişileri bulmayı beklemiyordu. Grubun en başında, tüm okulun konuştuğu Sarkaç Kıran vardı. Neredeyse kimseyle konuşmayan, aniden ortadan yok olan ama aynı zamanda herkesin ilgisini çeken biriydi. İdil Karahanlı bu sefer kendini ezdirmeyecekti. Geçmişteki yaralarına tuz bastırmayacaktı. Onun hiçbir zaman iyi bir geçmişi olmamıştı zaten. Siz de İdil Karahanlı’nın hikayesine dahil olmak ister misiniz?

Kendi halinde yaşayan tıp fakültesi öğrencisi Kayra bir gün fazla miktarda paraya ihtiyacı olduğu için ek iş aramaya başlar.Arkadaşı sayesinde bulduğu tekerlekli sandalyeye bağlı bir adamın bakımını üstlenme işini başta kabul etmez fakat sonra kararı değişir. Bakacağı adam yani Doğan önceki nişanlısı yüzünden kadınlara güveni olmayan ketum bir iş adamıdır. Kader yine de ağlarını örer ve onları bir araya getirir. Peki onlar bir arada kalmayı başarabilecekler midir? "Benimle hiç konuşmayacak mısınız?" Yüzünde herhangi bir duygu belirtisi yoktu."Pekâlâ bende kendi kendime konuşurum.Yapmadığım şey değil sonuçta" yine tepki vermedi.Hep yaptığı gibi sadece yüzüme baktı.

Salem Akademisi’nde her cadı bir sayıya dönüşür. Büyü, bilgiyle değil, popülariteyle ölçülür. Ekranlar, büyüler kadar yakıcı; sessizlik, en tehlikeli silahtır. Damla kanını mühürlemek zorunda, Lâl sessizliğiyle kendini saklamakta, Arzu aşkını manipülasyona çevirmiş durumda. Bir cinayet, her şeyi değiştirir. Ve o andan sonra, kameralar artık sadece dersleri değil — cadıların kalplerini de izler. Gücü olmayanlar hayatta kalamaz. Ama güç kazananlar da asla özgür değildir.

Ben Ada acaba gerçekten buraya mı aitim...

"Gerçek bazen kanla yazılır..." Selis Kandemir, annesinin gözleri önünde katledilmesiyle başlayan karanlık bir geçmişin kurbanı değil, intikamını alacak bir savaşçıdır. Yıllarca süren sessizlikten sonra, eline geçen bir kolye ve isimsiz bir mektup, onu kendisi gibi geçmişi kanla yazılmış sekiz kişiyle bir araya getirir. Her biri farklı acılarla yoğrulmuş, her biri gerçeğin peşinde... Ancak bu yol arkadaşlığı, sırlarla örülü. Güvenin sınandığı, dostlukla düşmanlığın iç içe geçtiği bu yolda, gerçeklik algısı paramparça olacak. Kimin geçmişi sahte, kiminki kan kadar gerçek? Ve en önemlisi: Selis, annesinin katillerini bulduğunda hâlâ aynı kişi kalabilecek mi?

İpek Gökovalı anne ve babasını kaybettiği için seneler sonra yeniden Bodrum`a anneannesi ve dedesinin yanına döner. Lise son sınıfı burada okuyacak olan İpek yeni liseye, yeni mahalleye ve yeni arkadaşlarına uyum sağlamaya çalışacaktır. Türkmen Mahallesi her an bir olaya kapı açan, gır gır ve şamatanın bitmediği bir mahalledir. Herkesin birbirini tanıdığı bu mahallede en önemli unsur herkesin birbirine sahip çıkması ve eğlencenin hiç bitmemesidir. Bodrum Çetesi adını verdikleri mahallenin yaramaz beşli grubu tüm mahalleli tarafından hem sevilen hem de yaka silktiren halleriyle yüreklerinize dokunacak.

TokaAvcısı:Mavi sweatshirt. Muz toka. Sinirli kaş. Ve yine gülmemek için kendini zor tutan dudaklar. Senin o "umrumda değil" haline bile ayrı düşüyorum. MuzTokalı:?? Şey... Sen kimsin ve neden kulağımın arkasından mesaj atıyormuşsun gibi hissettim? "İki anonim hesap, binlerce kelime... Ve gerçeğe giden tek bir yol."

Hava her zaman bulutlu olamaz,elbet güneş çıkar ama bu havanın hep güneşli olacağı anlamınada gelmez. Söylendiği gibi her karanlığın sonunda bir ışık var mıdır? Bulut ve Güneş’in hikayesi bu sorunun cevabını arıyor.

Nil Tiryal üniversite ikinci sınıf bir organizatördür. Yaklaşan spor festivali için de birtakım hazırlıklara girişip yine kendi düzeniyle ilerleyeceğini düşünmektedir ama hayat aynı fikirde değildir ve okulun popüler basketbol kaptanı ile iş birliği yapması gerekir.