Aile, Mahalle,Sırlar. Mahalle kurgusu!☆ +1& sahneler vardır !.☆Yaş farkı vardır.!☆Şımarık kız hissiyatı vardır!☆Abimin arkadaşı konuludur.☆ ★»Yıllardır aynı mahallede yaşayan ve abilerinin arkadaşı olan Polat,Lalin`e aşıktır.Lakin Lalin`in bundan haberi yoktur onu abisi olarak görmektedir.Bir gün, yanlış anlamadan dolayı Polat mahalleyi,ailesini ve Lalin`i terk eder.Buna anlam veremeyen Lalin 5 yıl sonra Polat`ın tekrar mahalleye gelmesiyle şoke olur.Tek fark vardır ki Polat mahalleye tek başına dönmemiştir... ✨Lalin Balcalı&Polat Aras Çelik✨💕 Yaz günlerinin ve geçmişin birbirine mıhlandığı beğeneceğiniz, geceleri herkes uyuduktan sonra;okuyup hayallere dalabileceğiniz bir kurgudur. Keyifli okumalar.💕✨

Arkadaşlar kitabın başı biraz krinç 1 buçuk yıl önce başladım bu kitabı yazmaya o yüzden krinç yerleri geçmek istiyorsanız 15 veya 16 bölümden başlayın ⭐KİTABIMDAN ALINTI⭐ Arkama geçince ne yapacağını kestirmiştim salıncağı sallayacaktı beni hızlıca geriye çekip bıraktı ve itmeye devam etti çok mu hızlanmıştım ne çığlık atarak ayaklarımı kendime çekmeye çalışıyodum Başaramayınca denemeyi bıraktım bora bikere daha salıncağın arkasını hızlıca ittiğin de ellerim demire değiyordu çok hızlıydı salıncak çığlık attım beni durdurmasını söyledim gülerek "Korkma sevgilin burda" dedi ne hoş ama sevgilin bende altta kalmamak için "Sevgilim sevgili olduğumuzdan belli bi halta yaramıyor ki " dedim gülerek beni durdurdu hemen indim Bora önüme geldiğinden sıkıca sarıldım yanağıma öpücük kondurduğu an içimdeki kelebekler uçuşmaya başladı kafasını boyun girintime sokup derin derin nefes aldı Asla bitmesini istemeyeceğim bir andı bora uzun olduğu için eğiliyordu bana sarılırken maşallah sevgilimdede iki metre boy var acaba gerçektende iki metremiydi şaşırmazdım açıkçası "Bora" dedim merakla "hımm" halâ boynumdaydı kafası "senin boyun kaç" dediğimle kafasını kaldırıp ciddiyetimi ölçtü gayette ciddiydim --------------------⭐-------------------- Bora ve Gece`nin hikayesii☄

1990’ların sıcak bir yazı… Ülkenin üzerine çöken siyasi karanlığın gölgesinde; şiirlerin, dostluğun, ilk aşkın ve mahalle olmanın hâlâ umut verdiği günler… Birbirine omuz olan dört genç, sıcacık bir mahalle ve unutulmayacak bir hikâye. Sevda sadece bir insana mı duyulur? Memleketini sevmek… Bayrağını sevmek… Mahalleni sevmek… Bunlar da sevdaya dahil değil mi? Çünkü bazen sevda, bir çift göze değil; uğruna mücadele ettiğin her şeye duyulur.🇹🇷🤍

Şu toprağın altında benim cennetim yatarken Ecmel, söylesene ben nasıl nefes alırım, yokluğunda cehenneme dönen bu yeryüzünde? Senin bedeninin alamadığı her nefes için yansın bu ruhum en derin cehennemlerde. *** Yazılış Tarihi: 01.05.2020 Bitiş Tarihi: 01.08.2020 Yazar: Büşra Yörük

Mahallenin derinlerinde duvarları dökülen evlerden çıkan iki genç aşka karşı kendi içlerinde duvarlar inşa etmiş ve bu duvarlardan tek bir parça kopmamış kimsede koparmayı başaramamıştır.İki gençte bunun ilelebet böyle devam edeceğine ve kimseleri gönüllerine alamayacaklarını düşünmüştür. Ta ki aralarındaki o sohbet başlayıp gönülleri bir olana kadar…

Adını aldığı denizden daha sert, daha hırçın nasıl olabilirdi bir insan? İşte Asi Dizdar tam olarak öyle biriydi. Annesi adını koyarken Karadeniz’in hırçın, dize gelmez dalgalarına bakarak koymuştu kızının adını. Neşeliydi, hoyrattı ve biraz da deli. Ama mahalleli onun bu halini severdi. Adı gibiydi fakat neşeyle, mutlulukla, sevgiyle parlayan gözlere sahipti. Ta ki deniz gözlü, güneş saçlı annesini kaybedene kadar. Hayat Asi’ye, karanlık ve kasvetli Karadeniz havasının hakim olduğu on altıncı yaş gününün sabahında ilk darbesini attı. Aldığı ilk keskin darbe annesinin sonsuza kadar gidişiydi, ikinci ve en güçlü darbe ise çocukluğundan beri hep bambaşka gözlerle baktığı abisinin arkadaşının gidişiydi. Asi kalbine iki darbe aldı. İlkinde kalbi çatladı, ikincisinde ise paramparça oldu. Arık o sevgiyle ışıl ışıl parlayan gözleri Karadeniz’in ta kendisi oldu. Karanlık, kasvetli ve buz gibi. Ta ki seneler önce kalbinin paramparça olmasına neden olan o adam ansızın bir bahar günü çıkıp gelene kadar. Yirmili yaşlarında onu yalnızlığa terk eden o kahvenin en sevdiği tonu olan gözler bu sefer büyük bir tutkuyla ona bakıyordu. Sevda diyordu sevdiği adam, bu bakışa. Peki sarsılmış güvenine rağmen sevdiği adamın sözleri, gözleri ve sevgisi ne kadar gerçekçiydi? Büyük bilinmezlikler, ufak yanlış anlaşılmalar, oldukça kalabalık ortamlar, şen kahkahalar ve senelerce bastırılmış sevdalarla dolu bir mahallede Asi’yi neler bekliyordu? ⤜→ Karadeniz hırçın ama Asi ondan da hırçın. Ama ne derler bilirisiniz. Karadeniz`in hoyrat, hırçın, deli kızı Asi`nin sevdaya ve yaşamaya olan umudu bittiği yerde Ural Soner`in inadı başlar. Unutmayın burası Karadeniz. Sevdaluk olmasaydı, Karadeniz de olmazdı.

Zeynep: Neriman ben Zeynep ablan. Annem sahur için yufka ıslatmış, akşam onları almaya gelir misin? Zeynep: Ben uğradım ama evde değilsiniz galiba. Kuzennero: Neriman değilim ama yufkaya hayır demem. Zeynep: Of Nihat ver şu telefonu ablana da uğraştırma bizi. Kuzennero: Bence mesajı atmadan önce numarayı tekrar kontrol etmeni öneririm. Zeynep: Bak mübarek Ramazan’a girerken tepenin tasını attırma! Zeynep: Neyse senle uğraşamayacağım Nihat. Teravihe geç kalıyorum. Kuzennero: Merak etme tek geç kalan sen değilsin. Çevrimdışı ...... Kuzeni yerine mahallenin yeni imamına mesaj atan Zeynep... Ve... Birkaç aylığına geçici görevlendirme ile mahalleye yeni taşınan Ömer... Yanlış numara yüzünden başlayan bir ömürlük hikaye... ..... Merhabalar yeni bir seriye başladım. Başlangıcı ramazan olsa da şuan normal bir şekilde devam etmektedir. Kitabıma şans veren herkese teşekkürler...

Bir Mahalle’den çok daha fazlası… Mahallenin sıcaklığını iliklerinize kadar hissedeceğiniz, Dostlukları ile içinizi ısıtacak, Sevdası yüreğinden büyük olan karakter ile tanışacağınız bir evren… Bu Mahalle de kendinizden bir parça mutlaka bulacaksınız. Keyifli okumalar 🫶🏻 "Tüm hakları saklıdır. © [2026] [Kevser Emek]. Bu eserin izinsiz kullanımı ve kopyalanması durumunda telif hakları ihlali bildirimi yapılacaktır. "Bu hikayenin tüm hakları şahsıma aittir. Hikayenin herhangi bir bölümünün, yazarın (Kevser Emek ) yazılı izni olmaksızın kopyalanması, çoğaltılması, başka platformlarda paylaşılması veya basılması kesinlikle yasaktır. Aksi takdirde yasal yollara başvurulacaktır.”

Kitaplarımın hepsini kaldırdım sadece duyuru var.

Yaz Yağmurum ... Bazı yazlar sadece güneşi değil, yarım kalan hikâyeleri de beraberinde getirir... Yıllar sonra eski mahallelerine dönen Duru, çocukluk arkadaşları Ege, İpek ve abisi Aras ile yeniden bir araya gelir. Ancak geçmişte saklanan bir defter, söylenmeyen duygular ve beklenmedik karşılaşmalar, bu yazın sandıkları kadar masum olmadığını gösterir. Çünkü bazı yağmurlar sadece toprağı değil, kalpleri de ıslatır...

Aysima, bir adamı yıllarca sessizce sevdi. Kalbinin en kırılgan yerini Arslan’a sakladı; büyüdü, sustu, bekledi ama bazı insanlar insanın içinde yara gibi kalıyordu. Deniz ise hayatına hiç beklemediği bir anda giren adamdı. Önce arkadaşı oldu. En karışık zamanlarında yanında duran, onu herkesten iyi tanıyan, sustuğunda bile ne hissettiğini anlayan kişi sonra fark etmeden sığındığı yere dönüştü. Aysima bir gün, en güvenli hissettiği yerin Deniz’in yanı olduğunu anladığında artık hiçbir şey eskisi gibi değildi. Çünkü Deniz ona ilk kez gerçekten sevilmenin nasıl bir şey olduğunu öğretti. Yorulduğunda yaslanacak bir omuzun varlığını korkmadan bir çift gözün içine bakabilmeyi aşkın can yakmak değil, insanı iyileştirmek olduğunu. Ama hayat, insanı en mutlu olduğu yerden sınardı. Geçmiş peşlerini bırakmadığında, sırlar birer birer ortaya döküldüğünde ve Aysima hiç beklemediği bir gerçekle yüzleştiğinde artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı. Çünkü bazı hikâyeler yalnızca bir aşkı anlatmazdı. Bazı hikâyeler; kaybetme korkusunu, yarım kalmayı, kırılan yerlerinden yeniden sevilmeyi anlatırdı. Ve Aysima, sevdiği adamın gözlerinde korkunun rengini gördüğü gün anlayacaktı. Bazı aşklar insanın sadece kalbini değil bütün hayatını değiştirirdi.

Lavinia mahallenin ağır abisi Barlas Karan`a platoniktir. Ancak Barlas Lavinia `nın hislerini bilmemekte ve onu kardeşi olarak görmektedir. 💮🪖 Lavinia: Barlas abi sana acilen bir şey söylemem lazım. Barlas abi: Söyle Lavin. Lavinia: Ben seni seviyorum.

Karaca Mahallesi`ndeki Lizya Asım`a platoniktir. Bir gecelik bir hatayla Lizya hamile kalır. Asım`a söyler. Ancak Asım böyle bir sorumluluğu kabul etmek istemez ve Lizya`ya bebeği aldırmasını söyler. Lizya ne yapacağını bilemezken Asımın abisi Tugay Lizya`ya sahip çıkar. ★ "Ben sensiz sensedim Liz."

Aynı gökyüzünün altında, aynı sokak lambasının ışığında büyüyen kalpler... Aden, konservatuarın neşeli sesleri arasında rüyalarını büyütürken, kalbinin ritmini çocukluğundan beri mahallenin ağırbaşlı avukatı Rüzgar’a kaptırmıştır. Ancak Rüzgar için Aden, koruyup kollaması gereken bir "kardeş emaneti"nden fazlası değildir. Abileri Mert’in mutfağından yükselen leziz kokular, Ege’nin edebiyat dersleri ve Elisa’nın kemanından dökülen nağmeler arasında; aşkın, dostluğun ve büyümenin ağırdan alan, sıcacık mahalle hikayesi.

Toprak`ı tanıyorsunuz. `Aşk mı? Bu Dünyada?`nın buz adamı. Papatya`nın en büyük yangını. Peki, onun en yakın arkadaşını yeteri kadar tanıdık mı? Hazır olun, Mahir`in hayatına şahitlik edeceksiniz. Not: Kitap, Aşk mı? Bu Dünyada?`nın ikinci kitabıdır. İlk kitaptaki erkek karakterle benzer gelebilir. Farklıdır. Mahir aşka düşman değildir, sadece şahit olduğu olaylar sonucu kabuğuna çekilir. Ta ki, mahalleye yeni taşınan komşu kızı Feride ile tanışana kadar. Mahir, ilk kitaptaki yan karakterdir. Çok sevdiğim için ona da kurgu yazdım. Onun hayatını anlatmam gerekiyordu. Tek başına okunabilir eser, ancak sonrasında ilk kitaba dönmenizi önermem çünkü spoiler almış olursunuz. Söylemek istedim. Komşu Kızı sizlerle 🦋

Külhanbeyi kitabının 2.`si. Kadir ve Şirin`in hikayesi... Mahallenin çiçekçisi, işlettiği dükkan gibi bahar kokulu cıvıl cıvıl genç, adı gibi bir kadın... Şirin. Boynunda muska, elinde tesbihin eksik olmadığı mahallenin kahvecisi ve aynı zamanda ağır abilerinden olan bir adam... Kadir. Şirin ve Kadir`in zaman zaman saç baş yolduracak zıtlıklarla dolu aşk hikayesine hazır mısınız? "Biz seninle aynı olamayacak kadar ayrı dünyaların insanlarıyız ve yine biz seninle ayrı olamayacak kadar aynı dünyanın insanıyız Şirin." Hazırsanız Şirin ve yıllardır kalbine bela olan, mahallenin kaba saba kahvehanecisi Kadir`in hikayesine başlayalım ✨❤️ Hikayenin yayımlanma tarihi 6 Ağustos 2020 TÜM HAKLARI ŞAHSIMA AİTTİR! HERHANGİ BİR ÇALINMA VEYA KOPYALANMA DURUMUNDA LÜTFEN BENİ HABERDAR EDİN ZİRA O KİŞİ VEYA KİŞİLERE YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR!

Defne, başarılı bir hemşiredir. Sessiz hayatı, çocukluk aşkı ve aynı zamanda abisinin en yakın arkadaşı olan Kuzey`in yurt dışından dönmesiyle altüst olur. Ancak her şey yoluna girecek derken, Defne`nin eski sevgilisi Deniz ile aynı hastanede çalışmaya başlaması, peş peşe gelen yanlış anlaşılmalara neden olur. Peki, yıllardır birbirinden uzak kalan iki kalp, aralarındaki mesafeyi kapatabilecek mi?

ÖNSÖZ Her hikâye bir başlangıçla açılır ama bazı hikâyeler, sonlardan doğar. Bu kitap; sadece Muzaffer’in değil, hiçbir zaman tam olarak ait olamayan, sustukça içinde büyüyen çığlıkları bastırmaya çalışan herkesin hikâyesidir. Bu, kaderi zincirlenmiş ruhların manifestosudur. Suçla tanışmak zorunda kalan çocukların, adaleti ararken vicdanını kaybedenlerin, sevdiklerini toprağa verip nefes almaya devam etmek zorunda bırakılanların, yani “dengesini yitirmiş” ama hâlâ yürümeye çalışanların romanıdır bu. Dengesizler, bir sokak hikâyesi gibi görünse de altında çok daha derin bir çatışma yatar. Bu, iç dünyasında yerle bir olmuş bir adamın, dışarıdaki dünyanın enkazında hâlâ bir yol aramasıdır. Baş karakterimiz Muzaffer, ya da sokakların ona verdiği isimle Muzo, doğuştan suçlu değildir. Onu şekillendiren, bastığı toprağın sertliğidir ama kader, doğduğu coğrafyanın suskun dağlarında başlamış, şehirlerin kalabalığında yalnız kalmış, cezaevinde olgunlaşmış ve kaybettikleriyle bir cellada dönüşmüştür. Onun elleriyle tuttuğu silahlar değil; taşıdığı anılar, bastığı her kaldırım taşında yankılanan geçmişidir. Bu roman, bir vicdan muhasebesidir aslında. Hesabı ödenmemiş ruhların çığlığıdır. Kanla değil, kararla yazılmış. Her satırı, geçmişin bir iziyle işaretlenmiş. İçinde sadece aksiyon değil; annesinin mezarında sustuğu, çocukluk arkadaşına sırt döndüğü, bir bakışta yılları hatırladığı anlar da var. Sevgiyi bilmeden büyüyen bir adamın, sadakati namus bellemesi var. Aşka temas etmeden önce parmaklarında barut izleri olan birinin, bir kadına yalnızca gözleriyle dokunması var. Dengesizler, bir mafya romanı gibi okunabilir; çünkü arka planda baronlar, infazlar, ihanetler ve ölüm kol gezer. Gökyüzü kurşuni, sokaklar ise kanla çizilmiştir ama esasen bu kitap, herkesin kendi içindeki karanlıkla yüzleşmesidir. Kimse doğuştan kötü değildir ama bazı insanlar, hayatta kalmak için iyi kalma hakkını kaybeder. Bu romanı yazarken tek bir duyguya sığındım: Haklı olmak, güçlü olmaktan daha zor bir tercihtir. Muzaffer, gücün gölgesinde haklılık arayan bir adamdır ve onun hikâyesi, her yanlışın arkasındaki doğruyu arayanlara, her karanlıkta bir ışık bekleyenlere ithaf edilmiştir. Burada okuyacaklarınız, sadece hayal gücümün ürünü değil. Okuyucu, bu sayfaları çevirirken, bu toprakların yarasının kabuğunu kaldıracaktır. Her biri bu toprağın bir gerçeğiyle yoğruldu. Her karakter, bu topraklarda bir yerde yaşamış, bir şekilde unutulmuş bir yüzün yansımasıdır ve bu yüzlerin çoğu, geçmişin karanlık sokaklarında kaybolmuşken, ben onları kelimelerde yaşatmak istedim. Çünkü bazı insanlar susar, bazıları anlatır ama bazıları vardır ki, hikâyesi anlatılmadan ölemez. İşte bu, onların hikâyesidir. Bu, Dengesizler’in hikâyesidir.

Yurt dışından ülkesine dönen kız mahallesine geri geldiğinde eski sıcak ortamla karşılaşıp aşkın güzelliğini tadıcak Kaya abi ben ne demek istediğini anlamıyorum Seviyorum kızım seni hemde deli gibi çocukluktan bu yana

Burası Huzur Çıkmazı... Adına bakıp da aldanmayın; burada ne huzur tamdır ne de gürültü eksik... Azapay için sıradan bir yaz sabahı, her zamanki gibi annesinin terlik sesleri ve yan mahallenin çocuklarının top gürültüsüyle başlar. Tabii bir de mahallenin "jilet" abisi, karizma abidesi ve Azapay’ın bir numaralı baş belası Çınar vardır. Azapay’ın tek isteği, şu yazı kazasız belasız (ve tercihen Çınar’a rezil olmadan) atlatmaktır. Ancak işler planladığı gibi gitmez:Azapay, Çınar’ın o sarsılmaz karizmasını çizebilecek mi? Yoksa bu atışmaların sonu, mahalle fırınındaki sıcak ekmek kokusu gibi tatlı bir aşka mı dönüşecek? Yazdığım ilk mahalle kurgusudur. Elimden geldiği kadar güzel yazmaya çalışacağım umarım beğenirsiniz.

Yıllar önce ardına bile bakmadan Kara Liman`dan kaçıp giden Alya Ala Alsancak yıllar sonra geri döndüğünde Kara Liman`ın artık sadece bir mahalle olmadığının farkına varmıştı. Geçmişiyle bugününü aynı limanda karşı karşıya gören Alya geleceğinin ona uzanan elleriyle geçmişinin onu kendine çeken kolları arasında sıkışıp kalmıştı. --- "Eğer o gün her şeyi fazlasıyla yapsaydım şimdi her şey daha farklı olurdu."

Herkes gibi odamın içine giren Güneş ışıklarıyla uyanıyorum demeyi çok isterdim ama maalesef abimin odama yüksek sesle şarkı açıp girmesiyle uyanmıştım "Abi kapat şunu uyuyamıyorum" abim beni umursamamış olacak ki daha çok açtı müziğin sesini. "Kızım uyan artık saat 13.30 Efe gelecek daha kafeye gideceğiz bizimkilerle" demişti nee 13.30 mu nasıl hazırlanacağım şimdi hızlıca yatağımdan kalkıp abimi odadan kovdum ve hazırlanmaya başladım. Umarım beğenirsinizzz

Sıcacık bir mahalle, gırgır şamata ve herkesin içinde yaşadığı bolca aşk... Bu mahallenin bir ferdi olan Neslihan ve kendini bildi bileli nefret ettiği, her hareketinde gıcık olduğu komşu oğlu kaba saba külhanbeyi bozuntusu Yusuf... Ufak bir intikam oyunu oynamak isterken açığa çıkan gerçeklerin altında ezileceğini tahmin etseydi hiç o mesajı atar bu yola girmek ister miydi Neslihan? ••••• Hazırsanız başlayalım ✨❤️ ••••• Not: Bol bol Argo ve küfür bulunmaktadır. Rahatsız olanların okumaması tavsiye edilir. Bu hikayeye başlanma tarihi 14 Temmuz 2020 Hikayenin yayımlanma tarihi 6 Ağustos 2020

"Söylesene Güllü?" dedi tekrarlayarak. "Gönlünde büyük adam olabilmeyi başarabildim mi?" "Beni, senden gizleyen herkesi karşına aldığın günden beri..." Kurumuş dudaklarımı ıslatmama fırsat bile vermeden dudaklarıma kapanıp cayır cayır yanmama sebep oldu. ... • ÇOCUKLUK AŞKI •YAŞ FARKI •POLİS/HUKUKÇU •ABİMİN ARKADAŞI •YAŞ FARKI (6) Mirza Devran Polat ve Gülfem Asel Karaca çocukluk arkadaşı, aynı zamanda zamanda karşılıklı dairelerde oturan aile dostlarıdır. Günlerden bir gün Mirzalar, babasının polis oluşundan dolayı Ankara`ya taşınmak durumunda kalırlar. Bu taşınmanın üzerinden yıllar geçer ve artık Gülfem ile Mirza büyümüşlerdir. Mirza, babası gibi polis olurken Gülfem Ankara`da yani, çocukluk arkadaşı olan Mirza`nın yaşadığı şehirde Hukuk Fakültesi kazanmıştır. Gülfem okulu için Ankara`ya gittiğinde aile büyüklerinin ısrarları üzerine, Mirza ve ailesi ile birlikte aynı evde yaşamaya başlar. Yıllar önce ayrılmak zorunda kalan Gülfem ve Mirza, yıllar sonra yolları kesiştiğinde tekrar bir arada olabilmeyi başarabilecekler miydi? 170623 . . .

Sıcak ve birbirini tanıyan bir mahalleye çocukluk hayalini gerçekleştirmek isteyen bir kadının mahalleye kitap kafe açmasıyla birlikte mahallede yaşanan olaylar ve kadının yaşadığı olayları anlatır.