Hayat gerçeklerimizi bulmak için bir güzergah seçer. Bu güzergaha "kader" deriz. Amacımız ne olursa olsun kaderimizi biz şekillendiririz. Peki siz benim kaderime tanık olmak ister misiniz?

Edebiyat fakültesinden Kara Harp Okulu`na uzanan bir aşkın hikayesi; Etrafını ateş gibi yakan fakat Lavinia`sının, Mona Rosa`sının, Rüveyda`sının yanında miran olanlara ithafen...

lisenin sonunda yolları ayrılmak zorunda kalan Nehir ve Ayaz. ve dört yıl sonra arkadaşları sayesinde yeniden kesişen yolları... Nehir nereden bilebilirdi ki içinde sakladığı ergenlik aşkının hayatının özeti olacağını.

"! Yetiskinler içindir !" Neden hayatlar hiç kitaplarda anlatılanlar gibi olmuyor

Nil Tiryal üniversite ikinci sınıf bir organizatördür. Yaklaşan spor festivali için de birtakım hazırlıklara girişip yine kendi düzeniyle ilerleyeceğini düşünmektedir ama hayat aynı fikirde değildir ve okulun popüler basketbol kaptanı ile iş birliği yapması gerekir.

Müziği hayatının merkezine koymuş, insanlarla arasına görünmez duvarlar örmüş Ayenda için konservatuar sadece bir okul değil, onun hayat enerjdir. Ta ki üniversitenin ilk gününde, hiç hesapta yokken Ardıç’la çarpışana kadar. Ayenda’nın düzenli notalarla örülü hayatı, Ardıç’ın beklenmedik ritmiyle karışırken; yanlış notalar, istemeden başlayan sohbetler ve bir arkadaş grubuyla ikisi de aşk ile müzik arasındaki ince çizgide yürümeye başlar. Bazen en güzel melodiler, hiç planlanmamış bir anda başlar.

Hiç yaşanmamış bir suçun, suçlusunu aramak...

İki ayrı dünya, bir tesadüf ve `bizden olmaz` denilen bir aşk "Sahi, bizden olmaz mı?"

"Bir buçuk yıldır bir kıza aşığım"dedi gözlerimin tam bebeğine bakıyordu ve bakışlarını milim kıpırdatmadan gözlerime sabitlemişti. "Söyledi arkadaşların `mecnun` olmuşsun"dedim net çıkan sesim ona geçmişti belli ki. Başını ağırca salladı. "Leylam`ın haberi yok ama"dedi vücudumda ki tüm kan çekildi o an "Her an onu görmek istediğimden haberi yok , okulda kovalamaca oynadığımızdan haberi yok, kaç yağmurda ıslandığımdan haberi yok, kaç gece yurdunun kapısının önünde beklediğimden haberi yok" Bir şey diyemedim. Yeşilleri gözlerime kilitlendi. Yapbozun kayıp parçaları gibi kenetlendi bakışlarımız. Esen rüzgar artık beni tamamen sarmıştı. Üşüyordum. Ve bu fiziksel bir üşüme değildi. "Hepsinden haberi yokta , şuan gözlerinin içine baktığımdan da mı haberi yok"

Bazı aşklar sessiz başlar ve en derin izleri de onlar bırakır. Nevra, Enver’i yıllardır kimsenin fark etmediği bakışlarla, söylenmeyen cümlelerle sever. Onun için bu aşk, dile gelmeyen ama her gün biraz daha büyüyen bir histir. Enver ise Nevra’nın varlığına alışmıştır; yanındadır ama hiç sorgulamadığı kadar uzaktır. Mezuniyet yaklaşırken herkes geleceğini planlar, Nevra ise sevdiği çocuğu ardında bırakacağını düşünür. Oysa kader, ikisi için de aynı yolu çoktan çizmiştir. Aynı üniversiteyi, aynı şehri ve aynı bölümü birbirlerinden habersiz kazanırlar. Geçmişte söylenemeyen her şey, üniversite koridorlarında yeniden karşılarına çıktığında bu kez kaçmak mümkün olmayacaktır. Bu bir tesadüf hikâyesi değil; zamanı gelince filizlenen, sabırla beklemiş bir aşkın hikâyesidir.

Yıllar sonra ise kader onları tekrar bir araya getirecekti. Mirhan çocuklu aşkı olduğunu bilmeden Liyanın habersiz resimleri çekecek ve bir kez daha aşık olacaktı. Liya Yeşil gözlü çocuğu hiç unutamamıştı. Çünkü ona söylediği şarkıyı unutamamıştı. “Teklif ediyorum benimle evlenir misin?” "Geçmişim,çocukluğumun, geleceğim gözümün önünde tek tek ölüyordu. Oysa ben vuslatı beklerken, kalbimden hançer yemiştim."

Genç kadın evinde oturup kitap okuyorken aniden kapısı çaldı. Bakışları dış kapıya kitlendi ve hemen ayaklandı. Birisini beklemiyordu. Beklediği kişinin geleceğini zannetmiyordu doğrusu. Artık gelecek birisi de varmıydı bilmiyordu. Adımları hızlı hızlı kapıya gelip delikten bile bakmadan açtı. Karşısında duran iri cüsseli insan çok çok yakından tanıdığı biriydi ama aynı zamanda hiç ama hiç tanışamadığı kişiydi. Yeşil gözleri adamın üstüne sabitken konuşamayacağını anlayan adam omzunu kapı pervazına dayayıp karşısında kısa kalan kadına bakıp konuşmaya başladı. " istiyorum " dedi net bir şekilde. " seni tanımayı, seni görmeyi, senin hakkında olan her şeyi bilmek, duymak istiyorum" Genç kadının elleri kapı kulpunun üzerinde adeta uyuşmuş gibiydi. Ne diyeceğini hatta cümle kurabilir mi ondan bile emin değildi. Genç adam konuşamayacağını anlayınca omuzunu dayadığı yerden doğrulup koyu gözlerini kadının gözlerine kenetlemişti. " yalnızca ben " dedi ihtiyaç ve muhtaç şekilde. " ve yalnızca sen" İstiyordu, muhtaçtı ve ondan başkasıyla olamazdı. Tamamen kurgusal bir kitaptır. Kendi şahsıma aittir. Okunur okunmaz bilmiyorum ancak yazmaya bir şans verdim umarız sizde verirsiniz...

Bilindik lise aşklarını unutun, bu çok farklı bir evren 🎀 ⋆ ִֶָ ๋𓂃⋆ Siz: Demet sana bişey demem gerek Çiçek Demetim: soyle yavrum Siz: ben senin kardeşinden fena halde hoşlanıyorum Çiçek Demetim: ananı skm Siz: oha Demet sen küfür eder miydin ya Siz: LAN Siz: Demet asla küfür etmez ananı avradini Siz: kimsin lan sen Çiçek Demetim: Demet in kardeşi ;) ⋆ ִֶָ ๋𓂃⋆ Kendinden bir yaş küçük erkeğe ya da kendinden bir yaş büyük kıza aşık olan herkese ithaf edilmiştir 💔

Üniversitede Ada ve Rüzgârın aşkla ilk tanışmalarını anlatan bir hikayedir. Ben aşkı senden önce bilmiyordum Adam.

Gece Eskişehir de anadolu üniversitesi psikoloji bölümünü kazanan genç bir kız. Bu bi genç kızın kendi yönünü bulma hikayesi

Bu kampüste herkesin bir kuralı var. Bazıları derslere girer, bazıları sadece kahve molasına. Ama aşık olmak? O kesinlikle yasak. Lal Yılmaz, duygularını analiz edip rafa kaldırmış bir psikoloji öğrencisi. Kuzey Arman ise kuralları ciddiye almamakta doktora yapmış bir mühendislik öğrencisi. Aynı ev. Aynı proje. Aynı kampüs. Ve yanlış zamanda, yanlış kişiye düşen bir kalp… Final haftası yaklaşırken, mantık dersleri sınıfta kalır. Çünkü bazı duygular ne analiz edilir ne de engellenir. Bu bir aşk hikâyesi değil. Bu, kuralların çiğnendiği bir üniversite vakası. Uyarı: Bu hikâye kahkaha, kaos ve beklenmedik kalp çarpıntılarına neden olabilir.

“Sıfır mı?” diye sordu Leyla. “Etkisiz eleman mı yani?” Emir dudaklarını kıvırdı. “Kime göre etkisiz?” Ona her baktığında, sanki bir yerlerden tanıdığı bir yüzle karşılaşıyormuş gibi hissediyordu. Geçmiş… Adını koyamadığı, eksiklerle dolu bir sır gibiydi. Hatırlayamadığı şeyleri, hissetmeye başlamıştı. Çünkü bazı sırlar, yalnızca doğru zamanda ortaya çıkmaya cesaret ederdi. Bizim hikâyemiz bir başlangıçla değil, çoktan yaşanmış bir şeyin yankısıyla başladı. Çünkü her şey… geçmişimizde saklıydı.

"Buğra sabrımı taşırma benim!" "Taşarsa ne olur? Bu tehditkâr hallerin sıradan bir kız için öyle mi? Hakan kendine gel kardeşim. Sana göre mi o kız? Bu kız Camiden çıkmıyor, sen ise bardan çıkmıyorsun. Bu kız hiçbir yabancı erkeğin gözlerine bile bakmıyor, sen daldan dala konuyorsun. Bu kızın elinden Kur`an-ı Kerim düşmüyor, senin elinden içki kadehi... O kadar çok ortak yönünüz var ki sayayım mı daha?" ** Gülsima eğik başını birden kaldırarak gülümsedi. Buğulu gözleri gülüşüyle birlikte ışıl ışıl oldu. Şaşkınlığın ve sevincin verdiği değişik bir ifade vardı yüzünde. "Camiye mi gidiyorsun? Namaz kılmaya mı başladın sen?" ** "Bu asansörden mi çıkıyorum katlara? Kaçıncı katta Hakan`ın odası?" dedi sevinçle. Hakan`ı görme ümidi kalbini öyle çok heyecanlandırmıştı ki yerinde duramıyordu. Onu görmek ve ona bir bebekleri olacağının müjdesini vermek için adeta can atıyordu. "Ne diyorsunuz siz hanımefendi? Hiçbir yere gitmiyorsunuz. Hakan Bey sizinle görüşmek istemiyor. Ve sizi derhal şirketten kovmamı emrettiler..."

“Yeni bir ülkede, güçlü ailelerin gölgesinde olan Alya, sırlarla dolu bu dünyada kendi yolunu bulmak zorunda.”

Herşey numarayı yanlış yazıp o kişiyi aramamla başladı meğersem gizli hayranımmış...

Okulun zorba ve kötü kızı olarak bilinen Ilgın Kayra Şensoy bir gün anonim bir hesaptan tehtid içerikli mesajlar alır, kendisinin bile hatırlamak istemediği sırları tek tek önüne serilirken ona yardımcı olan okulun inek öğrencisi ve sahte sevgilisi Mert Aras Aksoy`dan başkası değildir.

Yıllarca Mizan Malikanesine sıkışıp kalmış Lila Mizan, onu duvarlar arasına sıkıştıran babasının gittiğini ve çarpıp durduğu duvarlardan çıkarılacağını öğrenir. On sekiz yıl boyunca tek bildiği bir evken on sekizinden sonra adım attığı hayatın farklılığıyla nereye savrulacağını bilemez. Bilinmezler içinde insanları, yaşantıları, hayatları yeni yeni öğrenen Lila Mizan, taşındığı Kaleli Malikanesinde bir bilinmezle daha karşılaşır; Gurur Aral Kaleli. ——— Ben bilmiyordum. Yaşım, yaşadıklarım yahut kişiliğimle ilgili değildi bu. Bilmiyordum. Kim olduğumu, kimden geldiğimi ve nerede olduğumu bilmiyordum. İsmim vardı bir tek, Lila. Lila Mizan. Buydum, bu kadardım. O kadar ki şu an karşımda gördüğüm adam bana babamın gittiğini söylerken bile hiçbir şey bilmiyordum. "Baban gitti, Lila." ——— *Bu kitapta adı geçen hiçbir kurum, kuruluş gerçeği yansıtmamaktadır; tamamen hayal ürünüdür. Kısım kısım görülen hak ve hukuk eşitliğinin kusursuzluğundan da anlaşılmaktadır.

Bir insan. Bir vampir. Bir siren. Bir kehanet, yok olmuş ırklar ve affedilemeyen bir günah…

Esila Pare Özal 24 yaşında Hukuk okuyan idealleri için herşeyi ortaya koyan inatçı,açıksözlü ,gururlu çok güzel ve zeki bir kız Doruk Çağlar 24 yaşında Mimarlık okuyan Çağlar holdingin tek varisi babası küçük yaşta annesinden boşanıyor. Bu hikaye biraz seni anlatıyor biraz beni bu hikaye sen gibi öyle mavi öyle yalnız içimdeki sevgi gibi yani sen....

Tür: Kara Mizah ⚠️ Üçüncü bölümden itibaren kahraman bakış açısıyla yazılmıştır.