18.bölüm

CANLARIM NASILSINIZ

BENDE İYİYİM

UZUN ZAMANDIR BÖLÜM ATMIYORUM KAFAM BİRAZ KARIŞIK

BAZEN ÖYLE YORULURSUN Kİ SUSMAKTAN

BEN KONUŞMAK İSTEYİPTE SUSMAK ZORUNDA KALANLARDANIM

SİZ HANGİSİSİNİZ

İYİ OKUMALAR

❤️

İSTANBUL LOCASVALETTE

Kürkçü dükkanıma geri dönmüştüm, Locasvalettedeydim son günlerde o kadar çok şey yaşanmıştı ki iki gün önce Boranın sözlerinden sonra kimseye haber vermeden geri dönmüştüm. Kafamı toparlamak istiyordum, ailemi bulmuştum ama Alazım yoktu bir anda ondan nefret etmiştim ama onun ne durumda olduğunu sormamıştım olanların bütün suçlusu o sanmıştım Oktayla geçmişim çok hızlı öğrenilmişti Engin ölmüştü intikamını alsam da içim soğumamıştı Kara ile beşik kertmesi olduğumu duymuştum ve bu durumdan da şikayetçi değildim hoşuma da gitmişti.

şimdi ise locamda kanepemde uzanmıştım aklım bomboştu, kalbim bomboştu en sevdiğimi kaybetmiştim en değerlim gitmişti geldiğim günden berri burdan çıkmamıştım. kırmızı ışığa alışıktım başka bir kadehi kafama diktim kapı çaldı gelen Pelindi"Derin hala burda mısın?" baygın gözlerimi ona çevirdiğim de şaşkın ifadesini gizliyemedi.

boş yere oturdu gözlerini bana dikti"anlatmak ister misin?" dudak büzdüm.

Pelinle lise de tanışmıştık zorbalık gören sessiz bir kızdı çok çalışkandı okul birinciliği ondan sorulurdu arkadaşlığını beğenirdim o muhasebeden çok iyi anlardı o yüzden para işlerimi o hallederdi sadece tek benle ilgilenirdi o da bu odayı başka birinin görmesini istemediğim içindi sadece ailem diyebildiğim insanlar ve bir de Kara bilirdi.

"Engini özlüyorum. O hayatımdayken bir çok sorunu aşabilmiştim ama şimdi en ufak sorunu bile çok büyük geliyor mesela Boran onun hakkında hiçbir şey hatırllamıyorum sanki zihnim onu tanımıyor yani Pars Hazanoğlunu bile hatırlıyorum ama Boran Duran ardı bomboş olan bir kapı gibi"anlıyormuş gibi başını salladı.

"ondan kaçıyor musun?"düşündüm.

"Hayır"kaşını kaldırdı.

"Belki biraz?"

"belki mi?"

ellerim saçlarıma gitti"ne duymak istiyorsun Pelin"hafif güldü.

"anlamadığın şey ne biliyor musun? geçmişe takılıp kalmışsın evet yaşadıkların zordu tek başınaydın onlar birdi ama senin yaşadıkların sadece Serdar Duranın ve Oktay Hazanoğlunun suçuydu sen ise bunu bile bile en büyük iki abini de cezalandırıyorsun o yüzden zihnin onları hatırlayamıyor"yutkundum.

"Alakası bile yok!"yerinden kalktı kapıya ilerledi.

bana geri döndü"sonuç olarak onları buldun gerçekleri öğrendin acı yaşatmak istediğin herkes acısını yaşadı işin sonu Enginde patladı ama o bile senin hayatına devam etmeni istedi mesela dün sarhoşken sayıkladığın Kara-"sözünü kestim.

"ne?"güldü.

"ya da boşver sen önce kendi gerçeklerini kabul et sonra bunları konuşuruz burda ömrünü çürütmeye devam et" gitti.

burda ömrünü çürütmeye devam et...

sanırım doğru söylüyordu yaptığım tek şey kaçabilmekti kalktım eteğimi düzelttim gömleğimi ilikledim paltomu giyerken çizmelerimi de giydim kapıdan çıkarken sarhoşluğumu o an anladım miğdem gerçekten çok bulanmıştı zor bela çıkıp arabama bindim. Deli kovalıyormuşcasına Duranların istanbulda ki konaklarına sürdüm, kafam ciddi anlamda çok dönüyordu.

kornaya basa basa konağın otoparkına girmiştim camdan çıktım kenarda duran silahımı havaya doğrultum üç el atış yaptım evin kapısı açıldı her biri yüzünde şaşkınlık ellerinde silah çıktı beni gördüklerinde dehşete düşmüş gibiydiler"LOO BEN GELDİM YAA"diye deli gibi bağırdım.

Poyraz abim yanıma ilerlerken sendeleye sendeleye indim arabadan başım öyle dçnüyordu ki kıkırdarken"Oha! abi senden üç tane daha var mıydı?" kaşları çatıldı.

"sen sarhoşsun!"gülüşüm genişlerken yanından geçtim.

"aman boşveeerr"elimi salladım.

merdivenlere geldiğim de sanki üst üste çift basamak var gibiydi "hangisine basıcam?"diye kafam karışmış kendi kendime konuşurken önümde Caner belirdi.

elini uzattı"Gel ben çıkarıcam seni sarhoş pamuk prenses"eli yanağımda ki çukurlara dokundu.

"kız senin gamzsen de mi var?"elini tuttum.

"var tabi kör müsün?"

"abiye kör ddenmez taş olursun"dil çıkardım merdivenleri tek tek çıkarken elimi bıraktı sendelerken bir el belimi tuttu.

Boran bana bakıyordu"dikkatli ol"öfkesi belliydi.

dudak büktüm"ama gözümün önü çamaşır makinesi gibi dönüyor"evden girdiğimizde Çiçek ablam beni kolları arasına aldı.

"nerelerdesin sen fındık?"

"kürkçü dükkanımda"anlamamış gibi baktı.

elimi ağzıma götürdüm hepsi ne yapacağımı anladı Poyraz abim beni omzuna alıp lavaboya götürdü eğildim ağzımdan çıkan viskiler, şaraplar iki gündür haddinden fazla içmiştim sonunda bedenim hepsini çıkarmıştı. En son Poyraz abim elimi yüzümü yıkadı ben tir tir titrerken bilincim yavaş yavaş kapandı.

Alin, Boran abisinin kucağında gözleri sıkı sıkı kapalı "Açim mi abiş" dedi.

Boran sabırsız kardeşine sadece güldü "aç bakalım" dedi.

Alin karışında gördüğü pembe püsküllü bisiklet ile "AAAA!"diye çığlık attı küçük cılız sesi konakta yankılanırken Boran abisinin kucağından zıplayarak inmiş koşa koşa bisikletine sarılmıştı. Arkasını dönmüş "En bi sevdiğim abişiim"diye sarılmıştı.

dünyalar Boranın olurken"Ben sana olan sözümü tutuyorum güzelim her şeyi sana ilk ben öğreteceğim hadi bin şimdi" gerçekten de Boran, Aline bir çok şey öğretmişti konuşmayı, saymayı, harfleri, yumurta kırabilmeyi, renkler vb. bir çok şeyi Boran öğretmişti.

Boran bisikleti tuttu Alin küçük bacağını bisikletin diğer tarafına geçirdi Boran"ayaklarını pedallara koyup çevireceksin"Alin abisinin dediği gibi yaptı tekerler artık daha hızlı bile dönüyordu.

YAZARDAN;

Alin bayılınca Poyraz kollarının arasında kalan kardeşini odasına çıkardı, Alini yatağa kırmızı çarşaflara bırakırken Alin kaşlarını çattı "Dağ Öküzü" diye sayıkladı. Herkesin bakışları Dumana dönerken o çok rahat bir şekilde tshortunu kenara çıkarıp fırlattı küçük şeytanın yanına kıvrılırken Alinin kafasını göğsüne yasladı Alinin huysuzluğu abisinin kalp ritimlerini duyunca sakinleşirken Çınar"yine de hala bizden bir şeyler hatırlıyor"dedi.

bu hepsinin kendini avutma şekliydi, Çiçek kırmızı perdeleri kapatırken ortam karardı herkes odadan sırayla çıkarken Alin zar zor"Boran diyebildi.

Boran döndü, Alin çantasına uzandı bir kaç mektup çıkardı üzeri kırmızı rujla öpülmüş"Bunları sana getirmiştim"dedi ama sanırım bu sözleri bilinç dışı etmişti çünkü geri yattığı gibi horlama sesleri geldi. Duman"şu horultuyu kesmezse ağzına pamuk sokarım"ama Boran oralı bile olmadan odadan çıktı.

kendi odasına girdi balkonunda sigarasını yakarken zarfın birini açtı güzel bir el yazısı vardı, Boran nerde olsa tanırdı Küçük Alininin el yazısıydı bu mektubu açarken eller titredi.

Alin Duran

02.02.2013

bu yazıyı unutmamak için yazıyorum çünkü fark ettim ki sevdiğim şeyleri unuutmaya başladım. Bana yazı yazmayı öğreten Boran abimi unutma, Korktuğunda karanlıkta bile seni koruyan Dağ Öküzü Duman abimi unutma, bana masallar okuyan Çınar abimi unutma, ağlayınca bizi güldüren Caner abimi yakışıklı prensimizi unutma, ailemin en bi sevdiğim ikizimizi Bulutu unutma, Annemin sesini unutma, Çiçek ablamla yaptığımız evcillik oyunlarını unutma, nerde olrsan ol seni bulacak Alazcığını unutma.

Canım kendim unutmayalım olur mu?

ikinci mektup.

Alin Duran

18.04.2013

bir çok ismi unuttum olsun hatırladıklarımız Boran abim var bana her şeyi öğreten püsküllü bisikletimizi alan bizi korumak için en önden gelecek kılımıza zarar gelse ortalığı dağıtacak unutma onu olur mu canım kendim Boran abimi unutursam hiçbir şeyi hatırlayamam

üç mektup...

beş...

Boran anladı ki kız kardeşi özellikle kendisini unutmamak için büyük bir savaş vermişti ama savaşı kazanamamıştı Alin ne zaman Boran abisini unuttuysa kendini de unutmuş Derin olmuştu, Alazı unutmuş Lilith olmuştu. Zorla bile isteye yapılmıştı onca şey anlamadığı ise öz babası beş yaşında ki öz kızını neden geneleve terk etmişti.

Serdar Duranda hiç mi vicdan, merhamet, çocuk sevgisi yoktu bu kadar taş kalpli miydi?

gerçekleri ortaya dökcekti Boran Serdar Duranın peşini bırakmamıştı, o sıra telefonu çaldı arayan isimi görünce yüzü soldu.

Leman Hazanoğlu...

DEVAM EDECEK

BÖLÜMÜ NASIL BULDUNUZ?

BORANIM SENDE İYİSİN DE

DUMAN BİR BAŞKA BE