20.bölüm

NABEEERRR CANLARIIIM

EN SEVDİĞİNİZ YEMEK NE?

BEN YAPRAK SARMA ÇOK SEVERİMM MESELEE

İYİ OKUMALAR

❤️

Bulut kalkıp annemin kolundan tuttu"anne iyi misin?"gözleri doldu.

"iyiyim başım döndü bir an"bir şeyler gizliyor gibiydi.

üstelemek istemiyorum ama öğreneceğim bir şey olmamış gibi yerimden kalkıp yere düşen tabağın parçalarını topladım, Bulut elinde bir poşetle yanıma geldi yere düşen kurabiye ve kırıkları içine attık dikkatli adımlarla odadan çıkıp süpürgeyi buldum.

her yeri güzelce toparladıktan sonra annemi odasına dinlenmek için götürdüm kapıdan çıkmadan ona dönüp"benden bir şey saklamıyorsun değil mi anne?"yüzü solgun duruyordu.

"yok annem dedim ya başım döndü sabahtan berri bir lokma bile yemedim ondandır"

"peki dinlen sen"diyerek odadan çıktım.

aşağı inerken ayağım bir ipe takıldı ve kafamdan aşağı bir kova un döküldü kova da bedenimi kaybetmişti ayaklarım dışarda kalmıştı. Bunu yapacak tek kişi vardı ve artık ona bir ders verme zamanım gelmişti fazlasıyla sakinliğimi korduğumu düşünerek artık zıvanadan çıkmış bir Derin Locasın neler yapabileceğini ona göstermem lazımdı.

şaka mı istiyordu!

peki!

Caner Duran sana harika şakalarla bir hafta yaşatacağım!

kova havalandı unları gözümün önünden çekmek için ellerimle yüzümü sildim kulaklarıma dolan Caner ve dağ öküzü Dumanın keyifli halleri dışında herkes bana sıkıntılı, endişeli bakışlar atıyorken gözlerimi Erime çevirdim.

Erim korkuyla ayağa kalkıp asker selamına durup gür bir sesle"EMREDERSİNİZ PATRON!"Çiçek ablam bu bağırışa irkilirken salonda sadece bizim olmadığımızı anlamamı bir çift kara göz ile anlamıştım.

durum olarak aşırı bir kalabalık vardı. Hafize babannemler, Mahmut, Yakup amcamlar, Azade halamlar, abilerim, ablam, babannemin kız kardeşi aile dostu Neriman teyzeler, Liz, en kötüsü HAZANOĞULLARI TAM KADRO eksik varsa da ben tanımıyorum tek Oktayın babası ve annesi yoktu ama Ümran şıllığı tam karşımda oturuyordu.

ve

en kötüsü

Kara Hazanoğlu pür dikkat bana bakıyordu. Rezillik!

ortam o kadar gergindi ki sadece Duman ve Caner anıra anıra gülüyordu, yutkundum.

sorun yok Derinin en büyük silahı sessizliği ve görmek istemezsem o insanı gerçekten görmezdim. Daha sonra bu iki abiciğime harika bir intikan planı yapmam gerekiyordu. Yüzüme bir tebessüm yerleştirdim "Hoşgeldiniz" diyerek yukarı çıkarken arkamda ki bakışları umursamadan odama çıktım duşumu alıp temizlendikten sonra Dumanı en sevdiğim silahımla vurucaktım kıyafetlerimle kırmızı dantelli iç çamaşırlarımı giydim sıra elbise seçimindeydi saten simli parlak kırmızı bir mini elbise giydim sırt dekoltesi ve göğüs dekoltesi derindi kollarımdan ince saydam tül sallanıyordu, bacağımda ki ateş dövmesi ayrı bir hava katmıştı güzel abartı olmayacak makyajımı yapıp kırmızı simli rujumu da sürdüm gold takılarımı takıp kırmızı bacağımı saran stilettomu da biyip odamdan çıktım.

saçlarım dalga dalga da olsa uzunluğunu koruyup diz kapağımın hizasına doğru sallanıyordu. Bakışlar üzerimdeydi abimler gergin bakışlar atarken Çiçek ablam Canere yerde ki unları bezle sildiriyordu. Queen bir de üstüne oturmuş, Kara ile göz göze geldik yüzü kıpkırmızı olmuş yutkunuyordu. Baştan aşağı beni süzdü hiçbiri ile muhattap olmadım "Erim hadi!" yerinden kalktı.

Poyraz abim sessizliği bölüp"nereye güzelim?"ona gamzeli bir gülüş sergilerken Caneri bile bile görmezden geldim.

"toplantım var abi"ayağa kalktı beni kolları arasına alırken Boran yanımdan geçip gitti.

Duman"o şeyle gitmeyeceksin değil mi küçük şeytan!?"duymazdan geldim.

Çiçek ablam"ayy Alin şu elbiseyi bir ara bana versene yaa çok beğendim"güldüm.

"elbise senin köpeğin olsun ablam yarın gidip en güzelini alalım sana"neşeyle yerinde zıplarken Ümran yılanı konuştu.

"bunlarda iyice edepsiz olmuş karına bir şey demeyecek misin Pars!?"ablam öfkeyle ona bakıyordu tam ağzımı açacakken sözü kapının eşiğinde duran Boran abim devr aldı.

"abileri dururken elin adamına benim kız kardeşlerim hesap vermez biz de kız kardeşlerimize güvenir o hesabı sormayız benim iki güzelim de istediğini giyer sizin terbiyeniz evinizde kalmış olabilir ama benim kız kardeşlerim nerde ne giyiceğini, nasıl konuşacağını, oturup kalkmasını bilirler biz dururken, ailesi dururken başka birilerine laf düşmez inanın bunu sizin yerinize eşiniz söyleseydi hiç hoş şeyler yapmazdık!"abilerim tehlikeli bakışlar atıyordu bana kalırsa orangutan gibi bakıyorlardı.

Ümran zırtosu kızarırken herkes sessizliğini korudu"neyse Derin Locas kaçar!"kapıdan çıkacakken Poyrazın sesini duydum.

"geç kalma Alin Duran"

"tamamdır abii"ama fark ettim ki Boran tam arkamda ilerliyordu.

döndüm"sen nereye?"derin nefes verdi.

"içerde ki ortam beni sıktı orta oturmak istemiyorum o yüzden sevgili kız kardeşim seninle geleceğim"düşündüm onu yanımda götürmek benim için ne kadar iyi olacaktı ki, zararı da olmazdı Boranı artık tanıyordum bana güveniyordu. Bir sorun çıkarmazdı aksine beni koruyacağından da emindim.

düşünceli suratımı görünce"senin için bir sakıncası var mı?"güldüm.

"yok gelebilirsin"

arkamı dönüp saçımı savurarak yürüdüm, arabanın arka koltuğuna oturdum, Erim şoför koltuğuna otururken Boran da yan koltuğuma oturdu.

sessizlik hakimdi. O beni rahatsız etmek istemiyordu bense onunla ne konuşacağımı bilmiyordum yol boyu konuşmadan geçmişti Demirel Holding büyük bir binaydı. Adem Demirel 30 yaşında, gür siyah saçları, kahverengi gözleri, esmer teni yeraltının güçlü adamlarından biriydi beni çağıran da oydu 5 adam yaralama 40 adam öldürme işkence var bunlar benim bildiğim rakamlardı zaten hepsi bilinen isimlerdi bilinmeyen kaç adam daha vardır bu isimlerin içinde çocuk veya kadına saldırmıyordu masum insanlara dokunmuyordu Adem Demirelin en büyük düşmanı uyuşturucu satanlardı kendisi hiç haz etmezdi satanı cezalandırır, alıcıyı bu tür bağımlılıktan kurtulmak için kurulan yerlere zorla kayıt ettirirdi güçlü bir adamdı o yüzden kimse onu karşısına almak istemez genelde iş yapmak isterlerdi.

Bayram Demirel kardeşi 25 yaşında yazılımcı, Hackerlik de yaptığını duymuştum silah taşımayı sevmez onun yöntemleri bir tık farklıymış Duman abim gibi değişik biri olduğunu duymuştum. Sevdiği kadını 1 ay önce kendilerine kurulan tuzakta kaybetmiş, duyumlarıma göre gözünün önünde kesilmiş içeriği miğde bulandırıcı bunu anlatmasam da olur sevdiğim bir restorantın önünde araba durunca Erim benim kapımı açtı, ardımdan Boran abimin kapısını da açmıştı.

Erim benim için imajın ne kadar önemli olduğunu biliyordu o yüzden Boran abimin kapısınıda açmıştı"içeri seni sıkabilir Erim sen çevreye ne olur ne olmaz korumalar yerleştir ben sana çıkarken mesaj atıcam"Erim böyle ortamları pek sevmezdi.

"peki patron"diyerek arabaya binim uzaklaştı.

Boran abimin koluna elimi koydum o şaşkınca bana dönerken"madem kavalyem olarak geldin hiç şaşırma cancağızım"güldü.

içeri girdiğimizde her telden adam burdaydı aslında itiraf etmek gerekirse yanımda Boran abim olmasa Erimi göndermezdim aramızda kalsın.

Boran abim"Demirellerin toplantısı mı bu?"sıkıntılı bir nefes verdim.

"evet, toplantıdır, yemek organizasyonudur sevmediğimi hepsi bilir ama beni Adem Demirel çağırdı onun geldiği toplantıda beni neden çağırdı merak ediyorum"masaya ilerlerken gözler üstümüze çevrildi.

Boran abim"sanırım düşmanın çok"güldüm, gamzelerimin ortaya çıktığından eminim.

"nerden bildin?"

önümüze doğru gelen kadın sarışın, beyaz tenli, yeşil gözlüydü neşeli birine benziyordu bana baktı"Derin Locas sizin geleceğinizi hiç düşünmüyordum ben Yasemin Demirel, Ademin karısıyım"tebessüm edip uzattığı eli sıktım.

"Derin Locas, abim Boran Duran" tuttuğum kol gerildi.

Boran abim şaşkın bir ifade ile bana bakıyorken yanımıza yaklaşan başka bir cisim oldu Sebur Dağdelen isminde meymenet yoktu bir kere hiç sevmezdim bu adamı Oktay ile bana az tuzak kurmamıştı"Derin Locas ezeli düşmanım nasılsın?"sakinliğimi korudum.

"senin olmadığın yerlerde çok iyiyim Sebur"gülüşü soldu.

"bir gün o korkak babandan intikamımı alacağım Locas Valettenin dönüşünü bekleyeceğim!"sinsi bir gülüş sergüledim ince bir kahkaha bile attım.

"Sebur yine beni güldürdün vallahi babam Locas inan seninle oyun oynayamayacak kadar meşgul canım bilirsin ya senin fransa da ki kaybettiğin ihale için uğraşıyor"yüzü kızarırken üzerime doğru bir adım attı, Boran abim önüme geçip"geri bas!"Seburun yüzü öfkeden kızarırken Adem Demirel yanımıza geldi.

"Sebur yine rahat durmadın değil mi? kusura bakmayın Derin hanım"Sebura olan alaylı bakışlarımı çekmedim.

"yok canım Seburcumla biz hep böyleyiz değil mi ezeli düşmanım"o da sinsi bir gülüş sergiledi.

"aynen"diyerek yanımızdan uzaklaştı.

Adem bey"gelmezsiniz sanıyordum"başımı abimin omzuna yasladım.

"öyleydi ama beni ısrarla çağırma sebebinizi merak ettim"

"birbirimize düşman olmak istemiyoruz, siz Demirelerin gücünü, biz Locasların gücünü biliyoruz ayrıca yeni bir aileniz çıktı ortaya tüm yeraltı bunu konuşuyor aşiret olması da cabası oldy mardinde Duran ismini duyan titrermiş siz Boran Duran olmalısınız ben Adem Demirel"abim güldü.

"dersinize çalışmışsınız Adem bey"Boran abim ve Adem bey güldü.

Adem bey"öyle, ortaklık kurmak istediğim insanı araştırmak istedim"şaşırdım.

"Ortaklık mı!?"

Devam edecek

Adem Demirel,

Ümran Hazanoğlu,