Bir gün gözümü açtım ama her yer karanlık nerdeyim burası neresi burdan kurtulmalıyım

Zor koşullarda yetişen ağacının meyvesi hep kalın kabuklu olur. Olur ki o da zorluğa alışabilsin Ekim, geçmişinden kalan yaraları hala kensinde taşırken yeni bir hayatta da başka yaralar alır. Bir doktor kendi yarasını bile onaramıyor Kaya, adı gibi hırçın ve bir o kadar sert olsa da yeri geldiğinde o yaralara merhem olmayı bilir. O doktor değildir aksine doktorların kurtardığı canları alır. Ama o merhem olmayı da öğrenir. Bir Azrail Meleği olan Kaya ve Savaş Tanrıçası olan Ekimin hayatı Peki bu ikilinin birbirini bulması Veya birlikte aştıkları her engelin bir ayak bağından farksız olduğunu görebilecekler mi ?

3 yıl önce bir adamla tanışıp onun şirketinde çalışmaya başladım. Aslında o kişi abimin katiliydi. Nerden bilebilirdim ki kalbin düşman tanımadığını...

"2 asır önce Adel öldüğünde efendimiz onun anısına bir tapınak ve heykel yaptırdı. Adel`in gözleri o kadar güzeldi ki tanrı Aerion onu sadece kendi hatırlamak istedi, böylece Varanya tapınağı Adel dönene kadar kör kalacaktı."

Bir polis ve mafyanın hikayesi...Annesinin ölüm vakasını araştıran Selen,katil mafyayı bulmaya çalışır.Fakat bu sırada katile aşık olur.

Nil Arel, hayatını başkalarının yükü olmamaya çalışarak sürdüren genç bir kızdır.Farkında olmadan verdiği küçük bir karar, onu görünmeyen bir sistemin içine çeker. Kayıtların tutulduğu, isimlerin seçildiği ve herkesin masum olmadığı bir dünyada Nil artık yalnız değildir ama güvende olduğu da söylenemez.

Yıllar önce ailesini kaybetti. Katil ise hiçbir ceza almadı. Biray o gün bir söz verdi: Adaleti kendi elleriyle sağlayacaktı. Avukat oldu. Planını kurdu. Her şey kusursuz ilerliyordu… Ta ki karşısına onun çıkmasına kadar. Çünkü bazı insanlar… sadece planları değil, kalpleri de altüst eder.

KİTABIMA ŞANS VERİP OKUYAN HERKESE İYİ OKUMALAR DİLERİM💐🎁

“Bazı aşklar çocuk kalır…” Arhan, yaşadığı mahallenin dar sokaklarında hep kendinden bir adım önde yürüyen Bahar Ece’yi izlerdi. Ayağına dolanan toz bulutlarından daha hafif bir şeydi içindeki his; o zamanlar sevda denmezdi buna, “oyun arkadaşlığı” derlerdi. Ama Arhan, Bahar Ece’nin beyaz tokalarının güneşte parlamasını izlerken, bunun bir oyun olmadığını bilirdi. Mahallenin bayırında dururlardı. Bahar Ece’nin bir eli hep babasının hediye ettiği kırmızı bisikletin gidonunda olurdu, diğer eli ise Arhan’ın cebindeki misketlere uzanırdı. “En çok hangisini seviyorsun?” diye sormuştu bir gün Bahar Ece, elindeki cam misketi güneşe tutarak. Arhan o gün cevap vermemişti, ama içinden ‘seni’ demişti. Yıllar geçti, misketler kayboldu, sokakların tozu kalktı. Ama Arhan, çocukken her sabah Bahar Ece’yi gördüğü o köşede, hâlâ bir şeylerin eksik olduğunu hissederdi. Çünkü bazı aşklar çocuklukla birlikte büyümezdi; sadece içinde bir yerlerde, hep aynı masumiyetle kalırdı.

Bir matematik problemi düşün… Sonucu sıfır olan. Ama bu kez denklem bir hayat. --- Babası öldüğünde geriye sadece bir miras kalmadı. Bir koltuk… Bir güç… Ve herkesin öldürmek isteyeceği bir isim. **Liva Karahan.** Gündüzleri soğukkanlı bir matematik mühendisi. Geceleri ise kimliği bilinmeyen bir gölge: **Sıfır.** Onun kurduğu sistemde kimse kaybettiğini anlamaz. Çünkü o, insanları değil… hayatlarını siler. --- Karşısında ise tek bir adam var: Gücüyle korkutan, adıyla bile tehdit olan biri. Onu durdurmaya yemin etmiş bir mafya lideri. Ama bilmediği bir şey var… Avladığı düşman, dokunmaktan vazgeçemediği kadın. --- Zeka mı kazanacak, güç mü? Yoksa en tehlikeli denklem… Aşk mı olacak? --- Bazı savaşlar silahla değil, akılla kazanılır. Bazıları ise… kalple kaybedilir.

Bir çocuk, not isteme bahanesiyle bir kıza yazmaya başlar. Ama kız sandığı gibi biri değildir; ters, sabırsız ve kimseye yüz vermeyen biri. Çocuk ise her şeye rağmen yazmaya devam eder. Çünkü bazen en saçma bahaneler, birini tanımak için bulunur. ✨

**"Herkesin bir hedefi vardır, ama her hedefin bir bedeli."** Odak Fen Lisesi; başarının bir zorunluluk, başarısızlığın ise bir intihar olduğu bir krallıktı. Bu krallığın camdan duvarları arasında herkes en parlak geleceğin peşindeydi. Ta ki o sayfa açılana kadar. **Vera Kandemir;** emekli bir albayın kızı. Disiplinin içinde büyüdü, sırları saklamayı ve açığa çıkarmayı babasının askeri taktiklerinden öğrendi. O, okulun en sessiz öğrencisi ama aynı zamanda herkesin korktuğu "NETLİK" sayfasının arkasındaki görünmez eldi. **Aden Ataman;** ailesinin kusursuzluk abidesi. Kalbi Harp Okulu’nun üniforması için atarken, bedeni Odak’ın laboratuvarlarına hapsedilmiş bir mahkûm. Sessizliği bir kalkan, öfkesi ise patlamaya hazır bir bomba. Vera`nın eline geçen son itiraf, Aden’in sadece geleceğini değil, hayatını da yerle bir edebilirdi. Çünkü Odak Fen Lisesi`nde sırlar, sadece paylaşıldığında değil, saklandığında da öldürürdü. Bir tarafta hayalleri çalınmış bir çocuk, diğer tarafta o hayallerin ipini elinde tutan bir kız. **"Sırların netleştiği yerde, kimse masum kalamaz."** ---

Üniversite gezisinde kaybolan kız... Regl ağrısı ile başlayan bir hikaye...

Karakterler kurgu olabilir ama hikaye gercektir

İçinde taşıyamadığın duygular bedenine yansır, güçlü kalmak neden bu kadar zor, hayat herkese aynı şansı tanımaz. Hayatta kalmam gerek ama bunda zorlanıyorken nasıl olduğunu anlamadığım kırıklarım var. Geçmeyen ağrım mutsuzluğun dibinde süzülüyorum daha da geriye. Her şeyi yaptığın kendinden çok bile sevdin sonuç koca bir hayal kırıklığı, derler ya sen kendinden bile birini çok seversen o senin elinden alınır diye ama bu sefer öyle olmadı o kendi isteği ile gitti giderken arkasında kalan yıkıkları görmedi. Hayatla mücadele etmeye çalışan, bu mücadelede sağ çıkan ve çıkmayanlar var. Ayakta kalmak için çocuğuna bağlı bir anne, yıkılmamak için mesleğine tutunan kadın, bazen destek bazen köstek olan aile, aşkı hayatından a sı bile geçmesine izin vermeyen adam, geçmişten ortada kalan erkek çocuğu .

Bazı hikayeler bir "merhaba" ile başlar bazıları ise bir çığlıkla. Bu hikaye ise derin bir sessizlikle başlıyor. Hiç kimsenin duymadığı, herkesin görmezden geldiği o sağır edici çocukluk sessizliğiyle... Asena Mia Karam, sadece bir isim değil adaletin bittiği yerde başlayan bir zorunluluğun, küle dönmüş bir geçmişin içinden doğan bir fırtınanın adıdır. Elinizdeki bu sayfalarda masumiyetin nasıl öldüğünü değil, o ölümden nasıl bir güç doğduğunu okuyacaksınız. Siyanür sadece bir zehir değil bir kimliktir. Devletin gölgesinde unutulanların sisteme sığmayanların ve bağ kurduğu her yerden kanayanların kurduğu o görünmez ağın hikayesidir. Bu kitap bir tarafta görevine sadık takıntılı bir askerin diğer tarafta kendi adaletini karanlıkla yazan bir kadının birbirine çarpan nefesidir. Berk ve Asena... İki yabancı mı? yoksa aynı yaranın iki farklı kabuğu mu? Siyanür`ün dünyasına girdiğinizde şunu unutmayın Burada beyaz yoktur. Sadece siyahın tonları ve o karanlığı aydınlatan kan kırmızı ipler vardır. Geçmişin izi teninize kazındığında artık kimin av, kimin avcı olduğunun bir önemi kalmaz. Önemli olan tek bir şey vardır - Hayatta kalmak - Ve bazıları hayatta kalmak için sadece nefes almaz fırtınaya dönüşür. Karanlığa hoş geldiniz.

Şiir - Mavi Gökyüzü 1

"Saklanın gencolar" "Sen hangi guruptasın Emine abla?" "Abla mı !" dedi çığlık atarak sonra dudaklarını birbirine bastırıp sırıttı. "Seni gençliğe veda ettirecek guruptan?" Barış yutkunup ağzının fermuarını çekti "Eğlence mi arıyorsunuz oğlum siz?" diyen Burhan amca ile susup onun da susması için el işareti yaptık. "Ya Burhan amca eğlence arasak senin bakkalda ne işimiz var Allasen?` diyen Barış` ın ensesine bir tokat patlattım. "Sessiz ol diyoruz değil mi ,davar!" "Nöronlarım için sana tazminat davası açacağım ,sen bekle beni!" dedi ve ekledi"Ve hakaretten" "Nöron mu... Hayır ,nööörüüüyon" kahkahalarla güldüğümüz sırada bakkalın kapısı şak diye çarptı. Arkada kalan rafta bulunan bisküvi paketleri yeri boylarken bizler son duamız eşliğinde yutkunduk. Olmamalıydı sonumuz böyle.... Tamamen eğlence amacıyla yazılmış bir aile , arkadaş komedisi dir. Şansı hak ediyor deriz🫣

Babasından kurtulmak isteyen Eylül, yeni bir okula gelir, yurtta kalır babasıyla kalmamak için. başına neler geleceğinden habersiz. Asla ama asla birine aşık olmayacağını söylerdi her zaman acaba öyle mi olacak. Kaldığı yurt şehirden uzak ve bir o kadar da ürkütücü acaba bu Eylülü babasının evinde kalmaya ikna edebilecek mi Kaldığı yurttaki gizemleri çözebilecek miydi Eylül.

Zaman durduğunda, av başlar. Londra’nın sisli sokaklarında, babasının son nefesinde kulağına fısıldadığı o gizemli ismi arayan bir hayalet: Venessa. Geçmişi silinmiş, ruhu intikamla bilenmiş bir ajan. Tek bir amacı var; ailesini yok eden o gümüş mekanizmanın sırrını çözmek ve tetiği çekmek. Ancak hedefine ulaştığında karşısında bir canavardan fazlasını bulur. Londra’nın yeraltı dünyasını bir saat ustası gibi yöneten, buz mavisi gözlerinde ölümü taşıyan Ares Vane. Venessa, en büyük düşmanının hayatını kurtararak onun en yakınına, kalbine sızar. Ama bu tehlikeli "hayranlık" oyununda maskeler düştükçe bir gerçek ortaya çıkar: Bu oyunda saniyeleri yöneten Ares, ama saati durduracak olan Venessa`dır. İhanetin gölgesinde, her tik-tak sesinin ölüme yaklaştırdığı bir dünyada; aşk mı daha hızlıdır yoksa intikam mı? "Zaman, sadece katili bulmak için değil, onu infaz etmek için de geriye sayıyor."

Hiç kitap karakterine aşık oldunuz mu? Hayır, hayır. Soruyu değiştiriyorum. Hiç dilek tuttunuz mu? Peki, o dileğiniz gerçekleşti mi? Galiba benim dileğim gerçek oldu. Yoksa balkonumun ortasında yayılarak yatan bu yarı çıplak prensin bir açıklaması olamazdı. Tek sorun vardı. Bu adam Grondal Krallığı`nın korkulu rüyası olan Prens Lokii. 2024 yılında balkonunuzda yatan yarı çıplak prensle karşılaştığınızda ne yapabilirdiniz ki?

"Su "dedim. Gözlerimi daha da zorlayarak. Biraz olsun gözlerimi açmayı başarmıştım. Biraz kırpıştırdım. Gözlerim artık ışığa alışmıştı. Kolumu kaldırmaya çalıştım ama kaldıramadım. Bileklerimden bağlanmış gibiydi. Bakmak için kafamı oynattım ama o da olmadı. Sadece beyaz tavana bakabiliyordum. Tanrım neredeyim ben. Seste yoktu. Bir dakika ses. Bana en son bir araba çarpacaktı. Şimdi ise buradayım. Hastaneye gelmiş olmalıyım? Ama madem hastaneye geldim ,neden beni bağlasınlar ki? Bir gariplik var. Korkmaya başlamıştım. Kalbim, kalbim hızlı atıyor. Ruhum daralıyor sanki. Sakin olmalıyım. Kendimi kontrol edebilirim, yapabilirim. Zor olmayacak, burada neler dönüyor öğreneceğim. Sakince nefes almaya başladım. Bir, iki, üç,.. bıraktım. Tekrar dan alıp, verdim. Olacaktı, başka şansım yok. Kendimi biraz toparlandığımı hissettim. Daha iyi hissediyordum. Şimdi kolumda ne var bakmalıyım. Kafamı kaldırdım. Olmadı ,sanki belimden de bağlanmış gibiydim. Kafamı kaldırmaya çalıştım. Bu sefer olmuştu. Belimden, bileklerimden, bacaklarımdan çelik bir şey ile bağlanmıştım. Ama neden? Sanırım kaçacağımı tahmin etmişlerdi. O zaman ,lanet olsun o zaman yok işte. Kafamı geriye attım. Ne yapacaktım? Şuan hastanede değildim başka bir yerdeydim.

Berzan için hayat baştan zor yazılmıştı. Ailesi onun sığınağı değil, kaçması gereken kaderiydi. İmkânsız denilen bir kadına âşık olduğunda, yazılan her kuralı karşısına aldı. Kader Çizgisi, bir adamın aşk uğruna kaderini bozmasının hikâyesi.

Siz: Dün yaptıkların yetmedi, şimdi de böyle yaparak mı canımı acıtıyorsun? / Bu mesajı sildiniz. Siz: Beni ağlatmaya doyamadın mı? / Bu mesajı sildiniz. Siz: Sen benim Aziz`im değilsin. / Bu mesajı sildiniz. Siz: Seni değiştirmişler. / Bu mesajı sildiniz. Siz: Benim Aziz`im beni incitmezdi. / Bu mesajı sildiniz. Siz: Veya sen tanıdığım adam olmaktan çok uzaksın. / Bu mesajı sildiniz. Siz: Pardon adam dedim! / Bu mesajı sildiniz. Siz: Şu an insan olmaktan bile uzaksın! Siz: Hayır ya, bu mesajı göndermeyecektim. / Bu mesajı sildiniz. *** Aziz Dağhan Çelikel & Cennet Çakıl

Ve Tanrı bizi sınadı. O gece gökten iki ruh indi Dünya alemine. Kız çocuğuna Luna dediler erkek olana Poyraz. İkiside unuttu birbirlerine verdikleri sözleri. Ne aradığını bilmeden yıllarca aradı Poyraz, Luna`sını. Buldu Luna`yı. Ama Luna cehennemdi. Onun yolları dikenli değil ateştendi.