Meriç ve Müge’nin Floransa tatilinde tanışmalarıyla başlayan olaylar zincirine hepiniz davetlisiniz

“Onu sevmek değil sorun… ona karşı kaybetmekti. Bazı insanlar çocukluktan beri hayatındadır… ama hiçbir zaman gerçekten yanında olmaz. Arven ve Atlas aynı ilkokul koridorlarında büyüdü. Aynı sınıflar, aynı bahçeler, aynı arkadaş çevresi. Ve bitmeyen bir didişme. Arven için Atlas, fazla özgüvenli, sinir bozucu ve tehlikeli derecede kendinden emindi. Atlas içinse Arven… baş belasıydı. Sivri dilli. Kaçan. Her zaman ters yönde yürüyen kız. Yıllar geçti. Hiç yakın olmadılar. Olmak da istemediler. Sonra bir gün— İsimsiz mesajlar başladı. Kim olduğunu bilmediği biriyle sohbet ederken Atlas ilk kez maskesini indirdi. Arven ise ilk kez gerçekten görüldüğünü hissetti. Sorun şuydu: Atlas, konuştuğu kişinin her gün tartıştığı kız olduğundan habersizdi. Motorlar, hazırlık maçları, alaycı lakaplar ve söylenmemiş cümleler arasında nefret ile çekim arasındaki çizgi silinmeye başladı. Çünkü bazı insanlar çocukluktan beri hayatındadır… Ve bazen en büyük hikâye, en çok kavga ettiğin kişiyle başlar.

“Damat adayını almayacak mısın içeri?” diye sordu sakin ve tok bir ses. Kapının aralığını genişlettiğimde gördüğüm yüzle şaşkına dönmüştüm. Böyle bir şey mümkün olamazdı, aklım bana oyun oynuyor olmalıydı. Etraf bulanıklaşmaya, içerdeki sesler oldukça uzaktan gelmeye başlamıştı, en son göz kapaklarım birleştiğinde onun kehribar rengindeki gözlerini görebilmiştim…

Geçmişte yaşıyor gibi görünrn çocuk bir sokak kedisi kasar ürkek bakıyordu.

Arkamızdan sesler gelirken göz ucuyla bakmaya çalıştım. Daha bir şey görememişken "önüne odaklan, düşeceğiz şimdi." Dedi adam. Tekrar fiti fiti koşmama odaklanırken olabildiğince hızlı koşmaya çalışıyordum. Daha fazla bacaklarım bu acıya dayanmazken "beni bırak, sen devam et." Dedim. "Olmaz, zaten geldik." Dedi. Kaşlarım çatılırken "nereye geldik?" Diye sordum. "Evlendirme dairesine! Umarım bekarsındır." Dedi. Şaka yapıyordu değil mi? Şaka. Kameralar neredeydi? Haha, güldük eğlendik, nereye el sallıyorduk? "Alt tarafı seni dövülmekten kurtardım diye beni nikahına alacak halin yok ya!" Dedim. ------- "Hangi baharı yaşıyorsun bilmem Demir ama dediğim gibi burada bitirelim." Dedim. "Sonbahar Şura, Sonbahar." Diyip derin bir nefes verdi. Arkamı dönüp yoluma devam edecekken kolumdan tutup beni kendine çekti. Vücudum vücuduna yaslanırken nefeslerimiz birbirine karıştı. İrademi korumaya çalışırken "ne yaptığını sanıyorsun?" Dedim. "Eğer bana bir şans daha vermezsen seni burada öperim." Dedi. Gözleri gözlerimin içinde dolaşıyordu. "Deneme bile. Seni mahvederim Demir." Yüzünde gülümseme oluşurken "beni mahvetmeni sabırsızlıkla bekliyor olacağım." Dedi. ------- "Bundan sonra öpebileceğin tek kadın annen olur inşallah." Dedim. "Kızımızı unutmamak gerek tabii." Dedi. "Sen delisin bence." "Delirten sensin." "Hah, daha yarım saat öncesine kadar ev arkadaşı arayan adam bir anda bana aşk pozları kesiyor." Dedim. ------- "Bu minik barlara akmak istiyor." Dedim üzgünce. "Otur evinde yemeğini, temizliğini, bakımını yap yoksa abine söylerim." "Bir idol bunları nasıl söyler, hih!" Dedim. "Bu şekilde söyler, belanın ta kendisi." Dedi eğlenerek. "Tatlı bela ama değil mi?" Dedim yeterince sevimli olamaya çalışarak. "Hem de nasıl, şerbet misin bal mı?" Dedi kahkaha atarken. "Ya abi! Zaten ihanete uğramış bir kızım." "Hadi güzelim hadi, sen ona da bela olursun zaten."

"Kızın başını yakıyorsun yani." "Öyle de demeyelim be reis. Benim de ne kadar nazik, centilmen bir bey olduğumu biliyorsun." Dedi. "Uzatma Cevdet. Benden ne istiyorsun?" Diye sordum. "Akşama nikah şahidim ol. Vallahi senden başka düzgün insan tanımıyorum." Dedi. "Hayatta olmaz. Ben oraya adım atmam." Dedim. "Olur olur, benim için ya!" ------- "Ömer nerede, dışarı mı çıktı?" Diye sordu Emir ekmeğini ısırırken. Ben de ısırık alırken "o ne alaka?" Diye sordum. "E evlenmişsin, abim öyle dedi." Dedi. "Abin ne düşündüğünü bilmiyorum ama okyanusun ortasında bir gemide nikah kıyamayacağıma göre hala bekarım. Yine de bırak o öyle bilsin. Haddini fazla aştı dün akşam." Dedim. ------- "Eğer düşersek paraşütümü açmaya yardım eder misin?" Diye sordum. "Paraşütünü bile ben giydireceğim. Şimdi gözlerini açar mısın?" Yavaşça gözlerimi açarken hafifçe bana eğilmiş yüzünde gezdirdim gözlerimi. Yüz ifadem komik olmalıydı ki gülümsemeden 1 saniye bile geçirmiyordu. Gözlerinin içine bakarken "söz mü?" Diye sordum. "Söz." Dedi. "Kendini Anadolu`nun bağrında bir paraşütle süzülürken hayal edebiliyor musun? Şahsen ben edemiyorum. Çünkü bende öyle bir şans var ki iç Anadolu`da olmayan martı bile gelir beni bulup çarpar. Ve ben yine düşerim." "Düşme esnasında paraşütünü benim giydireceğime inanıyorsun ama ölmeyeceğine mi inanmıyorsun?" Dedi şaşkınca. ------- "Sorun çözüldüğüne göre ben kalkayım." Dedi Ömer. "Bir şey yemedin." Dedim. "Olsun, çok uykusuzum. Şu an daha ağır basıyor." Dedi Ömer. "Araba süremezsin böyle. Bütün gece de uyumadın zaten. Biraz burada dinlen öyle gidersin." Dedim. "Bütün geceyi nereden biliyorsun lan sen!" Dedi abim bağırarak. "Bütün gece birlikte olduğumuzdan abi!" Dedim ben de sinirle. Gerçekten artık ben de sinirleniyordum. "Oww." Dedi Emir. "İşte şimdi yandık." ------- Kesişim adlı kitabımın devamıdır, bağımsız da okunabilir.

Siz: Allah belanı versin senin Siz: serçe parmağını masanın köşesine vurursun inşallah Siz: tuvaletteyken peçete kalmasında bokunu peçetenin kartonuyla silmek zorunda kal Siz: Dünya ters dönsünde everest dağı bir yerlerine montelensin Siz: O kadar boyun var zeka sıfır Çınar: Ne pluyo ln • Kantinde onu ezen çocuğa mesaj atan Zuhal, sonrasında Çınar`ın onu merak edeceğini nereden bilebilirdi?

17 yaşındaki Güneş Asel bir lise öğrencisi ve aynı zamanda yer altında Taçsız Kraliçe olarak nam salmış olan güçlü ve önemli bir kişidir. Olaylı bir günün ardından evine döndüğünde ağlayan anne ve babasından 17 yıl önce karışmış olduğunu öğrenir. Bakalım Güneş Asel diğer ailesine alışabilecek mi veya hangi zorluklarla mücadele edecek…

İhanete uğramış bir yürek inanır mıydı aşka? Aşksızlığa yemin etmiş bir kalp yeniden sever miydi? Hayatın en büyük acılarını yaşamış bir kız kalbine dokunan ilk kişiye izin verir miydi? Haylaz bir kalbi aşk durdurur muydu? Peki ya geçmiş? Geçmişte olanlar gerçekten mazinin tozlu sayfalarına mı gömülmüştü? Bilinmezdi Lakin geçmiş geleceğe gölge gibi düştüğünde artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı.

"Aşkın unutuşa, geçmişin ihanete yenik düştüğü bir hikâyede; gerçekle yalan, kalple akıl arasında kalan bir aşkın savaşı..." Unutulmaya mahkum bırakılan bir aşk… Saklanan bir hayat… Ve yeniden atan bir kalp… "Biz birbirimizin sıfır noktasıydık" Deva Alkım Erendiz & Ferman Erendiz

Bazı yeminler kanla yazılır, bazıları ise gözyaşıyla. Alparslan için vatan her şeyden önce gelirdi; ta ki o güne kadar. Gökçe ise çocuklara umut olmayı seçmiş bir ilkokul öğretmeniydi. Yolları, barut kokusunun çiçek kokularına karıştığı o sınır kasabasında kesiştiğinde, her ikisinin de hayatı bir daha asla eskisi gibi olmayacaktı. Biri korumaya yeminliydi, diğeri ise eğitmeye. Peki, kalbindeki yarayı saramayan bir adam, başka bir ruhu nasıl kurtarabilirdi?

Bazı suçlar karanlıkta işlenmez. Işıkların altında, sessizlikle yapılır. Kimse görmediğinde değil, görenlerin konuşmadığında büyür. Tanık yoksa masumiyet de yoktur. Sadece susmayı seçenler ve suskunluğun bedelini başkalarına ödetenler vardır.

Kerem lise son sınıf öncesi Sahaflar Semti isimli güzel bir yere taşınır ve yeni bir liseye başlar.Ama bu lisede diğer liselerdekinden farklı olarak yıllardır süren bir gelenek vardır.Bu geleneğe göre öğrencilerin arasından seçilen Gözde kız ve Gözde erkek ismi verilen iki kişi, öğrencilere liderlik etmekte ve diğer herkesten üstün tutulmaktadır.Öğrenciler arasında ayrımcılığa karşı olan Kerem daha ilk günden bu sistemle, Gözdelerle ve bu sistemi destekleyen Gelenekçi öğrencilerle problemler yaşar.Hoşlandığı kız Gözde Kız olsa da bu ikilemde bile yolundan vazgeçmez.Bu macerada en büyük destekçilerinden biri bir önceki Gözde Kız olan Beren olacaktır.

ARAZ KIZILKURT&MİNELA ÇEVİK Askeriyenin koridorları sessiz,sakin ve ıssızdı.Minela koridorun en başında ciddi bir ifade ile elindeki dosyaları inceliyordu.Üzerinde her zamanki gibi askeri üniforması vardı.At kuyruğu yaptığı saçlarından asi bir tutam çıkmış yüzüne doğru düşmüştü.Koyu kahve gözleri büyük bir dikkatle yazılarda geziniyordu. Koridorun başında ritmik bir ayak sesi yankılandığında kafasını kaldırıp bakma ihtiyacı hissetti.Karşıdan gelen kişi koca bir heybetiyle ilerleyen Arazdı.Onun da üzerinde asla çıkarmadığı üniforması,ayağında postalları vardı.Yüzünde komutan olmanın verdiği disiplinle ilerliyordu.Kahverengi saçları biraz dağılmıştı ve bu ona asi bir hava katmıştı.Gözlerinde ki kararlılık ve liderlik adeta yanıyordu. Bir ormanı andıran yeşil gözleri Minelanın kahveleriyle çarpışınca asıl hikaye başladı. Bu bir aşk değil,sevda hikayesiydi. Sevip de hemen kavuşanlara aşk,sevip de engeller aşarak kavuşanlara sevda denirdi. Onların ki de sevdaydı. Vatan sevdasının yanında filizlenen gönül sevdası.

Alıntı😘😘😘 Kapıdan gelen en ufak sesle irkildik. Yağız anında ayağa kalktı, beni arkasına aldı. “Işığı kapat,” dedi fısıltıyla. Kalbim kulaklarımda atıyordu ama dediğini yaptım. Karanlıkta nefesini hissedebiliyordum. “Korkuyor musun?” diye sordu. “Hayır,” dedim. Yalan söylediğimi ikimiz de biliyorduk. Bir adım daha yaklaştı. Eğer biraz daha hareket ederse... Dudakları çok yakındı. “Ben buradayken sana bir şey olmayacak,” dedi. Sesinde bir söz vardı. Tutulması gereken bir söz. O an fark ettim; asıl tehlike kapının arkasında değil… ona bu kadar güvenmeye başlamamdı.

Siz: SEN Siz: O TAKSİYİ SENİN DÜKKANINA SOKARIM Siz: SENİ O TAKSİ İLE AHİRETE KADAR KOVALARIM Siz: TAKSİNİN PARÇALARINI SANA MONTELERİM Şrfsz: Ne oluyor lan

ULYSSES YAYINLARI TARAFINDAN BASILIYORRR Hayatının bütün yükünü sırtlanmış genç bir kız ve onun hep yanında olan arkadaşları, peki ya bir gün o kızın hayatına gerçek ailesi girerse...

Bazı duygular, kelimelerle ifade edilemez. Bazı aşklar ise suskunlukta saklı kalır. Lalin’in kalbinde fısıldayan hisler, yazdığı mektuplarda ortaya dökülür; ama kimse onları okumaz... Henüz. Okul koridorlarında başlayan küçük bakışlar, gizli gülüşler ve yanlış anlaşılmalar arasında, Lalin ve Arın’ın hikayesi sessiz bir heyecanla ilerler. Bu hikaye, sevginin, cesaretin ve içtenliğin gücünü; kalbin bazen sessiz ama çok güçlü olabileceğini anlatır. ~•~•~ “Beni tutan el bırakmadı belki, ama ben kalacak kadar güçlü değildim.”

Genç, güzel yazar Serin ve Nevşehir’li yakışıklı otelci Engin’in küçük, inci bir küpe sayesinde başlayan aşkları …

Anne ve babasının ölümünün ardından yetimhanede yaşamaya başlayan Umay, mezar ziyaretinden dönüşte yetimhane müdüründen bir telefon alır. Ve bu telefondan sonra hayatı tepetaklak olur.

Çisem Alkara, kendi halinde yaşayan bir yazardır. Bir gün kapısını açtığında karşısında geçmişinin en büyük karasını, elinde bir bıçakla görmek onun için beklenmedik olur. Kadından kaçsa da eninde sonunda yakalanır ve sonuç olarak ölümün döşeğine gelir. Ancak bir terslik vardır... Tam öleceği esnada, kendisini birkaç dakika öncesinde bulur. Bu bir döngü haline gelir. Leylim Arelin ise arkadaşının başına geleni anladıktan sonra ortak arkadaşları olan Arın ile beraber Çisem`i kurtarmak için çabalayan bir bedendir...

İstanbul`dan Kore ye mesleğini yapmak için taşınıp yeni bir hayat kuran Dr. Beste`nin beklenmedik sürprizler ve karşılaşmalarla dolu samimi ve eğlenceli hikayesi. Hastaneden çıkmış kulağıma kulaklığımı takmış hayaller kurarak dalgın dalgın yürüyordum. Seul`ün işlek bir caddesine geldiğimi bile anlamamıştım o kadar dalgındım ki tiz bir fren sesi duyduğumda kendimi durdurmak için çok geç kalmıştım. Siyah bir van önümde durmuş fakat ben durmayarak kafamla arabaya çarpmıştım. Arabanın kapısı hızlıca açıldı ve içinden biri çıkıp "İyi misiniz? Size çarptık mı?" Diye panikle sordu. Rezilliğime sövmelerim utançla birleşmişti kafam yere eğik "hayır hayır siz bana çarpmadınız ben arabaya çarptım ve evet gayet iyiyim" demiştim başımı tutarken. Arabadan bir kaç kişinin daha inen kıpırtısını duyduğumda içimde bir tedirginlik oluştu ve kafamı usulca kaldırdım. Karşımda gördüğüm insanlarla küçük dilimi yutmak üzereydim. Ben BTS`e mi çarptım? Siktir hiç bu kadar utandığımı hatırlamıyorum...

"Herkesin vardır bir hikayesi" kiminin içine atıp söyleyemediği,kiminin anlata anlata bitiremediği,kiminin başlayıp bitiremediği... Kitabın konusu gerçek bir hayat hikayesinden alınarak kurgulanmıştır... Fatih Sultan Mehmet`in soyundan gelen Asiltürkler ve onları yok etmek isteyen Şiraziler arasında geçen bu hikayede Asiltürklerin bir amacı vardı; Oda bir taraftan kendi hayatlarına devam ederken diğer taraftan Filistin`i tekrar özgürlüğüne kavuşturmaktı,bu uğurda kaybettikleri,belkide feda ettikleri kahramanlar oldu,yaşadıkları ciddi olaylar ve mucizeler oldu... Yeri geldi aksiyon,entirika onları bırakmadı,yeri geldi beraber ağladılar,beraber güldüler,bazen kırgınlıkları,kızgınlıkları oldu ama asla birbirlerini yalnız bırakmadılar,hepsinin bir hikayesi vardı... Sende Asiltürklerin yaptıkları kahramanlıklara şahit olmak istiyorsan gel bizimle ol Filistin`i birlikte özgürlüğüne kavuşturalım 3. Fatih ve emanetçiyi birlikte bulalım.Biliyorum onlarda kim,ne demek bu diyeceksiniz merak etmeyin hikayede öğrenirsiniz...😉 7 den 70 e herkesin okuyabileceği bir kitaptır... Olaylar ikinci bölüm itibariyle yavaş yavaş gelişmeye başlıyor.Keyifli okumalar... NOT:Senaryo diliyle yazılmıştır...

Şanlı Gazi Ortaokulunda okuyan 3 sıkı dost varmış. Bunlar Yiğit, Muhammed ve Rıza imiş. Yiğit en cesurları,Muhammed grubun beyni ve Rıza ise grubu toplayan kişiymiş. En sıkı dostlukların kurulduğu bu yaşlarda bu üç arkadaş birlikte büyükler için küçük kendileri için ise oldukça büyük maceralara atılmayı çok seviyormuş. Gelin onların maceralarına biz de eşlik edelim :)

Çocukluklarından beri sürekli didişen 2 genç,yıllar sonra yeniden karşılaşır ve birbirlerine aşık olurlarsa sizce neler olur 😉Kapak için @leydiasteria arkadaşımıza çok teşekkürler ❤️