İki dost ülke, iki candaş aile... Peki ya bu aileler arasında bir hain varsa ve bu hain yüzünden dost ülkenin bir varisi öldürülürse? Varisi öldüren kişinin dost ülkeden olduğu bilinirse ve bu ülkeye bir suikast yüzünden saldırıya geçersek? Göz gözü görmez ve kimse kimseyi duymazsa, ya da duygular savaşa engel olamazsa? Karşınızda ilk fantastik kitabım! Okuyup oylamayı unutmayın! Wattpad: Kendimizibulabiliriz Vaveyla: Sayın Savcım

"Ali Asaf" ona ilk defa ismiyle seslenmiştim. "Yapma" "Neyi yapmayayım" anlamamıştım. Gözlerini kısıp "Bana ismimle seslenme. " "İyide senin ismin Ali Asaf değil mi?" Sesini yükselterek "San YAPMA dedim!İsmim Ali. Sana sadece Ali daha fazlası değil." Bu son sözleri ise kırılan kalbimin sesiydi. Ona artık Ali diyecektim sadece Ali. İsmini söylememi istesede artık benim için sadece Ali`ydi. Ruhumda iz bırakılmış nişaneler dolanıyordu. Bir bir etrafımı sarmış ve an kolluyorlardı. Kaçış yoktu ama benim de pes etmeye niyetim yoktu. Genç kurgu sevenleri kitabıma beklerim.

Çocukluktan beri birbirini seven, aynı sokaklarda büyüyen iki genç... Nişanlıyken, hiçbir açıklama yapılmadan biten bir hikâye. Kız neden terk edildiğini asla öğrenemeden yurtdışına gider. Erkek ise sessizce ortadan kaybolur. Üç yıl sonra, büyüdükleri şehirde bir düğünde yolları yeniden kesişir. Artık her şey farklıdır: geçmiş, suskunluklar ve saklanan gerçekler. Bazı aşklar bitmez. Sadece cevapsız bırakılır.

İstanbul’un karanlığında adı fısıltıyla anılan bir kadın… Gücünü silahlardan değil, korkudan alan bir mafya lideri: Zeynep Karahan. Ve onun dünyasına ait olmayan bir adam… Ellerini kanla değil, yıpranmış kitapları onararak kirleten: Kerem Yalçın. Zeynep saklamayı iyi bilirdi. Duygularını, zaaflarını, kalbini… Ama Kerem’i saklayamadı. Ne dudaklarından, ne gözlerinden, ne de içindeki kadından. Bir dokunuş, bir bakış, bir an… Tutku tehlikeye dönüştüğünde, aşk bir savaş sebebi olduğunda seçim bellidir: Ya kalbini korursun, ya sevdiğin adamı. Silahların konuştuğu bir dünyada, masumiyet en büyük tehdittir. Ve bazı aşklar… dudakta başlar, kaderi değiştirir.

Hikâye yazmaya tutkuyla bağlı olan genç bir kız, duygularını en güvenli yer olarak gördüğü kelimelere emanet eder. Kimliğini gizleyerek paylaştığı hikâyelerinde, gerçek hayatta cesaret edemediği hisleri satırlara döker. Okul koridorlarında sadece uzaktan baktığı, kalbinin sessizce seçtiği bir çocuk vardır; o çocuk, farkında olmadan bu hikâyelerin başkahramanı hâline gelir. Yazılanlar anonimdir, ama hisler fazlasıyla gerçektir. Zamanla hikâyeler yayılır, okunur, konuşulur… ve bir gün, o çocuk bu satırlarla karşılaşır. Okudukça kendine benzeyen ayrıntıları fark eder; bakışlar, küçük alışkanlıklar, söylenmeyen cümleler. Tesadüf sandığı şeyler, yerini meraka bırakır. Gerçek ile kurgu arasındaki çizgi silikleşirken, kelimeler iki yabancı gibi başlayan bu hikâyeyi yavaşça birbirine yaklaştırır. Kız için yazmak bir kaçışken, çocuk için okudukları bir çağrıya dönüşür. Ve anonim satırların ardındaki kalp ortaya çıktığında, geriye tek bir soru kalır: Bazı aşklar, söylenmeden de karşılık bulabilir mi?

Bu kitap 1985 yılında yaşayan Piraye ve diğer üç gencin naif aşkını anlatıyor. Ailesini acı bir şekilde kaybeden Piraye Maral amcalarıyla yaşamaya devam eder. Yengelerinin ona kül kedisi gibi davranmalarından artık bunalırken bir de oğullarından biri ile evlendirme isteklerine engel olmak adına pamuk şeker çalarak hırsızlık yapıp hapse girer. Dört duvarın ardının o evden daha güvenli olduğuna inanır. Kasabaya yumurta satmaya gittiğinde gördüğü ve aklından çıkaramadığı delikanlının ise orada komiser olduğundan ve nezarete pamuk şeker bırakacağından henüz haberi yoktur.

İntikam uğruna kötü kalpli bir adam tarafından ailesinden koparılıp kaçırılan iki çocuk…Biri 6, diğeri 8 yaşında: Ayliz ve Barlas. 2 yıl boyunca bir dağ evinde tutsak edildiler.Kaçmaya çalıştıklarında ya da sessiz kalmadıklarında şiddet gördüler. Onlara, ailelerinin onları istemediği…Bilerek bu adama verdikleri söylendi. Ve bir gün… kaçmaya çalıştılar. Ama o gün her şey değişti. Barlas yakalandı.Ayliz kaçtı. Ayliz o gün Barlas’ın öldüğünü sandı.Ama gerçek çok farklıydı… Barlas ölmemişti.Sadece acıdan bayılmıştı. Ama Ayliz…Onu kaybettiğine inandı. Ve onu istemediğini düşündüğü ailesinin kendisini bulmaması için kaçtı. 🌙 "Barlascım, gökyüzü ne kadar da büyük değil mi?" diye sordu Ayliz. "Evet ay ışığım, çok büyük." dedi Barlas. "Peki sence bir sonu var mıdır, yoksa sonsuz mu?" "Sonsuzdur güzelim." "O zaman birini çok sevdiğimizde… ona seni gökyüzü kadar seviyorum diyebiliriz." Barlas gülümsedi. "Seni gökyüzü kadar seviyorum ay ışığım." 🌙 Yıllar sonra evine dönen Ayliz… Bunca acıdan sonra nasıl toparlanacak?Barlas’ın aslında yaşayıp onu bırakmış olduğunu düşünmesiyle nasıl baş edecek? Ve en önemlisi… Gerçek ortaya çıktığında ne olacak?

"Beni nerede gördün de bana takıntılı hale geldin? " dedim. Bunu duyunca bana yaklaştı. Bende bana yaklaşınca geriye doğru gittim. "Bunun gerçekten bir önemi var mı? Sonuç olarak seni iki yıl önce gördüm ve..." Sözü yatağa düşmemle kesildi. Yüzünü yakınlaştırıp, parmaklarını saçlarıma daldırdı. "... ve o günden beri aklımdan çıkmıyorsun " dedi. Ardından dudakları dudaklarıma değdi.

Soğuk eller. Yasak dokunuşlar. Nefretin çekime dönüştüğü, zorbalığın yerini bulanıklaşan sınırların aldığı bir hikâye. Burada gizem sır paylaşmaz; kendini saklar. Hep aynı hikâyeler… Klişeleşmiş replikler, kadının aşağılandığı aşk sahneleri. Herkesin yazdığı — yazmasa bile hayal ettiği türden. Popüler olma isteği, sıradanlık ve ardında hiçbir hikâye taşımayan soyadları. Peki ya tam tersi? Kötü bir şöhrete sahip, geçmişi karanlık bir soydan geldiğiniz için insanların sizden çekindiği bir senaryo? Hep iyi tarafta olmak zorunda mısınız? İyilik meleğisiniz ve Griffindor`dakilerle anlaşabiliyorsunuz, peki aynı zamanda Slytherin denince akla gelen ilk kişiyle nasıl yere göğe sığmayacak, satırların yetmeyeceği türden bir aşk yaşayabiliyorsunuz? İki tarafla da anlaşabiliyorsunuz yani? Ne çok yönlü bir kişiliğiniz varmış. Mantıklı olmaya ne dersiniz? Sizce gerçekten Malfoy sizin Slytherinle uzaktan yakından alakası olmayan bu kişiliğinize nasıl kör kütük aşık olurdu? Her şeyin pembe hayallerdeki gibi olmadığı bir dünyada, gerçekçi bir dünyada, birine yaklaşmak zorunda kalmak? Gerçekçi olalım. Malfoy, mıçmıç bir ilişki yaşayıp sıradan anılar biriktiren biri olmazdı. Onun hikâyesi, klişe gençlik dizilerinin çok ötesinde olurdu — daha sert, daha tehlikeli ve daha geri dönüşsüz. Bu senaryoyu kurgularken sadece klavyemle düşünmedim; onu kullandım. Daha önce tek satır yazmamış olmama rağmen. Yaz dizisi gibi hikayeler okumaktan sıkıldım, bilgisayarın başına geçtim. Ve şimdi, filmde yer verilse nasıl yaşanabileceğini göstermek için sizinle paylaşıyorum. Ne kadar hoşunuza gider bilmiyorum. Ama benim hikâyemde Malfoy, dark romance rolünün hakkını vererek oynayacak. "Bazı hikayelerden çıkamazsınız; çünkü onlar sizi daha karanlık hayallere iter..."

Kadın ve Adamın birbirlerine sarılarak karanlığın en dibinden çıkmasının hikayesiydi bu... En dibe doğru battığını hissediyordu kadın. Zordu. Çok zordu... Bu veballe yaşamak canını yakıyordu. Canından parça olan kız kardeşinin ve daha doğmamış bebeğinin ölümünde kendini suçlayan kadın... Melina Altuntaş Karısının ihanetinden sonra hayatını kızına adayan polis memuru Mirhan Bozdoğan... Kapak @atakanagardan `a aittir

"Karımsın sen benim." Dedi, sert bir fısıltıyla. Alayla güldüm. "Evlendikten iki gün sonra bıraktığın karın." Başlama tarihi: 15.08.2025

Sezen sıradan bir öğretmendi, ta ki İzmir`den İstanbul`a anneannesinin yanına dönene ve Tepeli Deve ile tanışana kadar. Başlangıç; 17 Eylül 2022, Wattpad

Kendini kitapların arasına gömen Çağla kütüphaneden aldığı Ege Yalın adlı yazara ait bir kitap ile yeni maceralara ve aşklara yol açar. Ama Çağla başını hafifçe salladı. “Hayır... senden korktum. Sana alışmaktan... Seni düşünmekten... Her seferinde yazdıklarını okuyup kalbimin atışlarını hissetmekten…” Gözlerini kapattı bir an. Sonra son bir cesaretle fısıldadı: “Ben... sana aşığım, Ege.” İYİ OKUMALAR

Bir yüzbaşı ve bir aşiret ağasının yolları Şırnak’ın topraklarında kesişti. Biri görevle, diğeri suskunluğuyla savaşıyordu. İki ayrı dünya, iki ayrı yemin… Ve aralarında, adı konmamış bir bağ vardı. Devletin sert gölgesiyle aşiretin susmayan sesi çatışırken, bir bakış her şeyi değiştirdi. “Meftun olduğum gözleri, küf yeşiliydi,” dedi adam. O an, ne emir kaldı ne kural. Bir dosya açıldı, geçmişle hesap kesildi, sadakat yeniden tanımlandı. Kimi zaman bir sorgu odasında, kimi zaman dağ yollarında yürüdüler. Ama asıl mücadele, kalplerinin sessizliğindeydi. Küf Yeşili, yasak bir yakınlığın, çözülmemiş sırların ve susarak anlatılan bir aşkın hikâyesi. Sınır çizgilerinin ötesinde, duyguların tam ortasında…

Eğer eski sevgiliniz, Türkiye`nin en büyük futbol takımlarından birine yeni transfer olmuşsa hayat sizin için çekilmez bir hâl almaya başlıyordu. Özellikle bu, sizinle aynı kulüpte çalışıyor olduğu anlamına geliyorsa. Hayat bunu bana birinci elden öğrenme şansı vermişti. "Sana maçlarını izlediğimi düşündüren ne?" Buz gibi çıkan sesimle duraksayıp yutkunduğunda ben bile sesimin tonuna şaşırmıştım. Yine de rahatsız değildim. "Beni hâlâ sevdiğine olan inancım." "İkimiz de yanlış şeylere inanmışız desene,"

Sophia, bir gece ansızın tanımadığı bir kişiden arkadaşlık isteği alır, ve bu yabancıyla kısa sürede arkadaş olurlar.

Hayatında yaşanmış hiç birşeyi farkında olmayna iki gencin birbirine aşık olması sonucu ortaya dökülen bir hikaye…

Yüzünü göstermeyerek canlı yayın açan fenomeniniz Kaan Bora. Pizzacı da kuryecilik yapan ve yeme bozukluklarını Kaan`ın canlı yayınıyla çözen İlayda Sezer. Hazır olun pizzaalar soğumasıın🍕

Kaderleri, doğdukları o karanlık gecede mühürlenmişti. Aynı yetimhanenin soğuk duvarları arasında büyüyen, birbirlerinin yaralarını saran iki çocuk: Sare ve Murat. Yıllar onları ayırdı, ancak intikam yemini olan Roma’nın ışıltılı ve tehlikeli sokaklarında yeniden bir araya getirdi. Artık onlar yetimhane çocukları değil, gölgelerde savaşan birer askerdi. İstihbaratçı Sare Korel, İtalyan mafyası Mancini ailesini içeriden çökertmek için “Selin Armano” kimliğine bürünürken; öldü sanılan çocukluk aşkı Murat Kurtkan, “Victor Salazar” adıyla düşmanın en yakınına, hamlelerinin diğer ucuna yerleşmişti. Ve bu süreçte onlara yardım eden ekip, dostlar da yanlarındaydı. Hedefleri, geçmişlerini kana bulayan acımasız mafya lideri Leonzino Mancini’yi yok etmekti. Ancak Mancini’nin oğlu Carlo ile tehlikeli bir oyun oynayan Sare ve “Nero Gecesi”nin karanlık planlarını çözmeye çalışan Murat için bu görev, sadece bir operasyon değil, kişisel bir savaştı. Aşk, intikam ve ölümün kol gezdiği bu oyunda, son bakış kime mahver olacak?

Hiç kendinizi yabancı hissettiğiniz oldu mu? Bir ortama, insanlara, hatta ve hatta kendinize... Hiç kendinizi kendinize ait hissetmediğiniz oldu mu? Nereye giderseniz kendinizi bir kaba sığdıramazsınız. Sanki her gün bacaklarınızın üstünde sizin olmayan ağır bir yükü taşıyor gibi hissedersiniz. Yaptığınız ve yapmadığınız şeylerin pişmanlıkları ruhunuzu kemirir durur. Bazen bazı insanlar bunu o kadar yoğun hisseder ki nefes alamayacak hale gelirler, hayata devam etmeye tahammülleri kalmaz. Ama ölmek de istemezler. Aksine kalan tüm benlikleriyle yaşamak isterler; hayatın acı tatlı her şeyini deneyimlemek ister, kendilerini tanımakla başlayarak yaşamaya değer her şeyi keşfetmeyi arzularlar. İşte bu hislerle dolup taşan çarpık benlikler bir gün öldüğünde dünyaya lanet olarak geri dönerler. Yaşanamamış hayatların lanetleri... Bu kitapta pişmanlıkları, insanın bedeniyle beraber içini de yiyip bitiren lanetlere benzettik. Kim bilir belki sizin de bir lanetiniz vardır. Belki de bu kitapta kendinizden bir şeyler bulursunuz. Ve bu olduğunda umarız size bir şeyler katabiliriz.

Hiç kendinizi yabancı hissettiğiniz oldu mu? Bir ortama, insanlara, hatta ve hatta kendinize... Hiç kendinizi kendinize ait hissetmediğiniz oldu mu? Nereye giderseniz kendinizi bir kaba sığdıramazsınız. Sanki her gün bacaklarınızın üstünde sizin olmayan ağır bir yükü taşıyor gibi hissedersiniz. Yaptığınız ve yapmadığınız şeylerin pişmanlıkları ruhunuzu kemirir durur. Bazen bazı insanlar bunu o kadar yoğun hisseder ki nefes alamayacak hale gelirler, hayata devam etmeye tahammülleri kalmaz. Ama ölmek de istemezler. Aksine kalan tüm benlikleriyle yaşamak isterler; hayatın acı tatlı her şeyini deneyimlemek ister, kendilerini tanımakla başlayarak yaşamaya değer her şeyi keşfetmeyi arzularlar. İşte bu hislerle dolup taşan çarpık benlikler bir gün öldüğünde dünyaya lanet olarak geri dönerler. Yaşanamamış hayatların lanetleri... Bu kitapta pişmanlıkları, insanın bedeniyle beraber içini de yiyip bitiren lanetlere benzettik. Kim bilir belki sizin de bir lanetiniz vardır. Belki de bu kitapta kendinizden bir şeyler bulursunuz. Ve bu olduğunda umarız size bir şeyler katabiliriz.

Henüz yirmi yaşında olan Heves, ileride hayatın kendisine neler getireceğini bilmeden yaşamaktadır. Ta ki Evrenle tanışana kadar... Evren yaşadığı her şeyi ardında bırakarak, kendisi de ileride hayatın neler getireceğini bilmeden iki yıldır yaşamakta olduğu yurtdışından kesin dönüş yapmıştır. Birbirleri ile tanışmalarının sonucunda Evren kendi karmaşıklığını ve belirsizliğini sorgulayacakken Heves ise onun karmaşıklığının ve belirsizliğinin içinde kendisini sorgularken bulacaktır...

İlyada Oğuzata kusursuzluğu çalıyordu. Lirik bir kibirle doğdu sonrasında. Tek hedefi sanrılardı.

𝐸𝑙𝑙𝑒𝑟𝑖𝑚𝑖 𝑡𝑢𝑡𝑢𝑛. 𝑌𝑜𝑘𝑠𝑎 𝑜 𝑡𝑢𝑡𝑎𝑐𝑎𝑘... +16

Bir üniversite öğrencisi, kimsenin fark edemediği delilleri ortaya çıkardıkça geri dönüşü olmayan bir yola girer. Adaleti kendi elleriyle sağlamaya başlar. Adım adım ilerleyen bu yolculukta, içinde büyüyen intikam duygusuyla birlikte hiç yaşanmamış aşkıyla yeniden karşılaştığında ise gölgelerde verdiği savaşın gerçek adaletini sağlayabilecek midir? İntikam Mı? Yoksa Aşk Mı?