“Ah kafam! Canım acıdı, napıyorsun dikkat etsene! Madem topu yönetemiyorsun ne diye o kadar sert atıyorsun?!” Arkamdan bir çocuğun “Abiciğim napıyorsun ya! Az dikkat etsene, kapı karşında; kız içeri girerken görmedin mi?” diye söylendiğini duydum. Top, yöneldiğim kortun sağ çaprazından geldiği için kafamı oraya çevirdim. Çocuk zaten bana bakıyordu. Can hâliyle tam dilimin ucuna gelenleri söylemeye devam edecekken siması bir an tanıdık geldi. Söyleyeceğim şeyleri yutarak çehresini daha detaylı incelemeye koyuldum. Çocuk rahat bir tavırla “Yooo, gayet de yönetebiliyorum. Tam isabet!” Arkadaşına ukala bir bakış atarak devam etti. “Gördün mü Gökhan? Tam kafadan!” Diyerek bir kahkaha patlattı. 🎯bir bölüm kesitidir. Kitabın bütün hakları bana aittir. Benim dışımda kimse kopyalayıp yayamaz. ~Kitappad`de kitabımın ismi ilktir.

"Ben iyiyim Defne, korkma güzelim." Lise zamanı sevdiği çocuğa gizlice yazan kız ve zamanla gelişenler. Bir lise kurgusudur. Mizah ve bad(!)boyluk içerir. Küfür, nude vb. Olabilir dikkate alıp okuyun.

Lara Alin… Küçük yaşta kaçırılmış bir kızın, yıllar sonra hiç beklemediği bir anda öz abisinin hayatına geri dönüşünün hikayesi. Duygusal, kırılgan… Ama gerektiğinde kendini savunacak kadar güçlü. Karşılaşma anı geliyor. Onu ilk gördüğünde hiçbir şey hatırlamıyor; Arin ise yıllardır özlemini çektiği kız kardeşine baktığını bilmiyor. Ama aralarındaki bağ, kelimelerden önce geliyor. O anda, yolu öz abisi ve dört yabancıyla kesişiyor: koruyucu bir yüzbaşı abi, duvar gibi duran soğukkanlı, gürültücü ama sıcacık iki abi ve baba gibi duran bir adam. Onların yanında ilk kez güvende hissediyor. İlk kez birinin “korkma, buradayım” deyişine inanıyor.Ve ilk kez “ev” kelimesinin ne demek olduğunu anlıyor. Bu; kaybolmuş bir kızın öz abisini bulma, ailesini tanıma, ve kendi gücünü keşfetme yolculuğu. Lara Alin… Bazen insanı hayata bağlayan, kan bağı değil; kalpten gelen bağlardır.

Erkek sanılan anonim bir hesaptan futbol yorumları paylaşan Güzin, üniversite fizyoterapi öğrencisidir. Ve Türkiyenin en genç yeni yıldız forveti Aziz Çelebi Kepçi. Sahanın Hazerfeni. Güzin milli maçlar yaklaştığı için Kepçi hakkında eleştirlerde bulunur. Bu eleştirilerden bir patlak verdiğinde ise kendini yeşil sahaların ortasında bulur.

Duyguları olduğu için gezegeninden Dünya`ya sürgün edilen Numara 396`nın elinde yaşamak için son bir şans vardır. 396`nın yolu intihar etmeye karar veren Özgür`le kesişir.

0537**: Acaba rica etsem kelepçenizi de alıp öndeki apartmana gelir misiniz? (22:03) Görüldü Yazıyor... 0551*: Gecenin bu saatinde bir avukatın elimde kelepçeyle kapısına gelmemi ve onu nezarete atmamı istiyor. 0551*: Doğru mu anladım?

Sıraç pişmanlığın ve yaptığı hataların ağırlığı altında kalmıştı, Feride ise geçte olsa masumluğun ve anlaşılmanın hazzıyla rahatça bir nefes aldı. Kader ağlarını ikisi içinde örmüştü. Biri ateş diğeri suydu günü geldiğinde mutlak sonları ateş suya karışacaktı.

Gökalpkayalar: Zorbasın. Büyüyünceyaseminyılmazolucam: Teşekkür ederim cnm Biliyorum Genelde öyle derler ___ Moda tasarım öğrencisi olan Güzin, kampüste beğendiği ve bilgisayar mühendisliği okuyan Gökalp`e anonim olarak yazar.

Arkadaşının `Emir` ismiyle açtığı fake hesaba istek attığını sanan Mahperi, yanlış kişiyle konuştuğunu anlar ancak çok geçtir.

Türkiye derecesi yapıp okulun çatısından sis bombası patlatırsanız ne olur? Müdür delirir. Aileniz okula çağrılır. Ve sessizliğiyle insanın kanını donduran abinize yakalanırsınız. Ben Ada Soydemir. Kapıları hiç kilitlenmeyen bir sitede, birbirinin hayatına fazlasıyla karışan insanlarla büyüdüm. Aynı sofralarda oturduk, aynı bahçelerde kavga ettik, aynı yaz akşamlarında birbirimizin yaralarını sardık. Sorun şu ki… Bazı insanlara fazla yakın büyümek, bir noktadan sonra tehlikeli olmaya başlıyor. Çünkü çocukken “abi” dediğiniz biri, yıllar sonra kalbinizin ritmini bozabiliyor. Hele ki o kişi, abinizin en yakın arkadaşıysa. Ve mahallede herkes birbirini tanıyorsa… Hiçbir his uzun süre saklı kalmıyor. Aile baskısı, gençlik kaosu, kırık gururlar, mahalle dedikoduları, arkadaşlıklar ve yanlış kişiye aşık olmanın felaket sonuçları… Çünkü bazı sınırlar çizilmek için değil, aşılınca ortalığı yakmak için vardır.

Bazı karşılaşmalar vardır; ne başlar ne biter. Sadece olur. Rüveyda, ait olduğu hayatın içinde yürürken, Leonardo bu hayatın içine yalnızca kısa bir süreliğine uğrar. Aynı zaman, aynı şehir… Ama aynı hikâye değil. Bu, kalmakla gitmek arasındaki o ince çizginin, bir ihtimal kadar yakın, bir tesadüf kadar uzak olduğu bir hikâye.

Sadece bir şekerpare kavgası ile başlayan ve tesadüflerle devam eden bir aşk okumak istiyorsanız kitabıma beklerim.

Zaman her şeyin ilacı olarak bilinir. Ancak her ilaç gibi bu ilacın da içileceği zamanı kendi belirler ... Annesini kaybeden Karmen birden bire kendisini öldüğünü zanettiği anneannesinin evinde bulur. Annesinden ona kalan gizemli kitap türlü bilmecelerle onu zamanı düzeltmek için geçmişe götürür. Hayatı yeterince karmaşık olan Karmen onu geçmişe götüren kitapla daha da karmaşık olur. Biz ayrı dünyaların değil,ayrı zamanların insanlarıydık...

Başıma gelecek her şeyden habersiz bir şekilde, o yağmurlu gecede dışarı çıktım ve hiç beklediğim o kişiyi gördüm.

Ceylan küçük yaşta annesini araba kazası sonucunda kaybeder.6 yaşına kadar babasıyla birlikte yaşar.Bir gece Ceylan,gök gürlemesi ve ev telefonunun çalmasıyla uyanır.Telefonu açtığında babasının kalp krizi geçirdiğini öğrenir.Bu yüzden Ceylan yurda taşınır.Yurtda erkeklerden zorbalık görür.Tâ ki Ekin,Buğlem,Selin ve Pelin ile tanışana kadar.

Bilinmeyen numara; Benimki geliyorrr Bilinmeyen numara; O da biliyorrr, kalbimii yerden yere vuruyorr Bilinmeyen numara; Ah bi gülüyoo, of bi bakıyoo Bilinmeyen numara; Aklımı başımdan hemen alıyorrr Seren; Kimsin? Bilinmeyen numara; Seninkiyim;) Kitabım yarı texting kitabıdır.

"Zenciler Birliği" adlı gruba alındınız

Tutulmuş dilimle ve büyülenmiş gözlerle çocuğa baktım. İçimdeki sesin dışarı fırlamasına engel olamayarak, "Bir adet Biscolata reklamı," dedim. Çocuk ne söylediğimi anlamayarak kaşlarını çattı. Kabaca bir ses tonuyla "Ney?" dedi.Kendime gelmek için kafamı hızla iki yana salladım. "Üç ekmek, biri açık olsun lütfen," dedim aceleyle. (...) Parayı aldı, çekmeceden para üstünü uzatırken dudaklarının kenarı hafifçe yukarı kıvrıldı. Bana doğru hafifçe eğildi ve fısıldar gibi bir sesle konuştu: "Reklamı beğendiyseniz yine bekleriz."

Annemi çok özlüyordum. Ama sanırım babam onu özlemedi. Evlenmezdi o zaman. "Kayra ben." Uzattığı eli tutmadım, aksine alayla güldüm. "Bende Asena." "Büyüklerine saygı." "Öyle mi yaş kaçtı senin. O kadar yaşlı durmuyorsun."

Arkadaşının gazıyla okulun itiraf sayfasına hoşlandığı çocukla ilgili bir itiraf yazan Doğa bir anlık dalgınlıkla anonim yazmayı unutur. Artık hayatı okulun itiraf sayfasının admini tehlikeli ve motorcu Rüzgar`ın elindedir. Ve yapabileceği tek şey Rüzgar`ın tatlı şantajlarına boyun eğmektir.Oyun yeni başlıyor ve bu hız motorunun frenleri çoktan patladı... ●Texting ●Arkadaş grubu ●Lise kurgusu ●Gün ışığı kız ●Motorcu erkek ●İtiraf sayfası

Ada; Lan davar Ada; Hödük Ada; Sana zeki dedik çalışkan dedik önümüzü kollar dedik Ada; Sen bizi önümüzden vurdun lan Ada; Neden kalktın o sıradan! Neden sattın lan bizi! Neden bunu bize yaptın! Alparslan; Canım öyle istedi. Ada; Öyle mi? Sen canının öyle her istediğini yapıyor musun birader? Alparslan; Canım ve aklım uyuşuyorsa evet. Alparslan; Ayrıca bir daha kopya çekmek yerine ders çalışsan en azından belki 0 yerine 1 alırsın. Alparslan; Bu da benim bir tavsiyem olsun sana.

Ö: Tanrım... İlk attığınız o muzlu şey neydi öyle? Adam tam arkamdan geçerken ekranda belirdi. D: AHAHAHHA hayır demeyin sakın! Gördü mü? KDKSLDKSLDLSLDKS. Ö: Gördü. Durdu, ekrana baktı, sonra bana baktı. "Ömer Bey, bütçe analizine yeni bir vizyon getirmişsiniz, tebrik ederim" deyip omzuma vurdu ve gitti. Adam bunu gizli bir strateji sandı sanırım.

SARE YALÇIN; Yanacağımı ve bu işin sonunda kül olacağımı hissediyordum. Yüzbaşının sözleri zehirliydi. Bakışları sertti. Sesi soğuktu. Ama, beni yakardı biliyorum.

Hilal : Allahtan bir ara ondan hoşlanır gibi olduğumu bilmiyor Hilal : Ya ALLAH nerden aklıma geldi ya Hilal : Tövbe estağfurullah Hilal : Kanka sen bu mesajı sil yine ne olur ne olmaz yerin kulağı var chati var 0533 *** ** ** : Çok geç Hilal : Ne demek çok geç dur ben sileyim 0533 *** ** ** : Okudum artık Hilal : Tamam onu demiyorum ki ben 0533 *** ** ** : Hani şu dondurma yemeye izin vermeyen kardeşine o yaşta karışan hoşlanır gibi olduğun kişi okudu 0533 *** ** ** : Silmeye pek gerek kalmadı Hilal : Şaka!!!

Çaresizlik... Belki de bu hayatta en utandığım duygu çaresizlikti. En dipte olmak benim için garip değildi. Alışkındın en dipte olmaya ama dipte olmak bir o kadarda yabancı geliyordu. Güçlü olmak bir zorunluluktu benim için. İstemediğim bir yerde asla durmam. Beni istemeyini bende istemem