107.Bölüm (Final)

Üç yıl sonra…

Tozluyaka sabahı ağır ağır uyanıyordu. Sokakta oynayan çocukların sesi, eskiden silah seslerinin yankılandığı duvarlara çarpıyordu. Ali, evin önünde durmuş, karşısındaki mahalleye bakıyordu. Yanına Cemre geldi.

“Ne düşünüyorsun?” diye sordu.

Ali gözünü sokaktan ayırmadan konuştu:
“Buralar eskisi gibi değil… ama ben hâlâ inanmakta zorlanıyorum.”

Cemre, Ali’nin elini tuttu.
“Çünkü çok şey yaşadık,” dedi. “Bir günde unutulacak şeyler değil.”

Ali Cemre’ye döndü.
“Beni en çok korkutan ne biliyor musun?”
“Ne?”
“Her şey yoluna girdiğinde insanın geçmişi özlemesi.”

Cemre başını salladı.
“Ben özlemiyorum,” dedi net bir sesle. “Ben bugünü seviyorum.”

Ali gülümsedi.
“İyi ki varsın.”

Mahallenin ortasında Muhammed Ağa bastonuna dayanmış, Kenan’la konuşuyordu.

“Doğru yaptık mı?” dedi Kenan alçak sesle.
Muhammed Ağa derin bir nefes aldı.
“Evlatlarımız yaşıyorsa, doğruydu.”

Kenan gözlerini yere indirdi.
“Ali’ye bakıyorum… Cemre’ye bakıyorum… hâlâ içim yanıyor.”
Muhammed Ağa sert ama yorgun bir sesle konuştu:
“Yanacak Kenan. Baba yüreği böyle bir şey.”

Sonra dudaklarından sessiz bir dua döküldü:
“Ya Rabbi, bize değil… onlara huzur ver.”

Cezaevinde Şehmus demir parmaklıkların önünde duruyordu. Yanında Halit vardı. İkisi de suskundu.

Halit sessizliği bozdu:
“Her şey böyle mi bitecekti?”
Şehmus başını kaldırmadan cevap verdi:
“Biz bitirdik oğlum… çok önce.”

Halit acı bir gülümsemeyle başını çevirdi.
“Keşke önce baba olsaydın.”
Şehmus’un sesi ilk kez titredi:
“Keşke…”

Akşamüstü Ayaz, Aycan ve Aras sahilde oturuyordu.

“Ali babam eskisi gibi değil,” dedi Aycan.
Ayaz gülümsedi.
“Değil… ama daha gerçek.”
Aras denize bakarak ekledi:
“Biz büyüdük.”

Gün batarken Ali ve Cemre mahalle sokaklarında yürüdü.

“Her şeye rağmen buradayız,” dedi Cemre.
Ali durdu, Cemre’ye baktı.
“Ve bu sefer kaçmıyoruz.”

Cemre ona sarıldı.
“Artık korkmuyorum.”

Kamera Tozluyaka’nın ışıklarına dönerken mahallede bir cümle yankılanır gibi olur:

“Bazı hikâyeler mutlu bitmez…
Ama doğru yerde durur."

107.BÖLÜM (FİNAL) SONU