1. Bölüm

Alarmın onuncu kez çalmasıyla çok sevdiğim yatağımdan kalktım. Uykulu bir şekilde etrafı süzdüm, her yer her yerdeydi. Derin bir nefes alıp yorganı üstümden attım ve yavaşça evi toplamaya başladım. Saat 10 da Ceza Hukuku dersim olduğu için hızlı bir kahvaltı yapıp evde bir dağınıklık var mı diye son bir kez etrafa baktım. Evden çıkıp okula doğru ilerledim. Derse vaktinde yetişmiştim, Profesör dersi erken bitirince eve geri döndüm.

Bilgisayarı açtım ve kirayı ödemek için banka hesabıma girdim. Kiraya bu ay zam gelecekti umarım azdır diyerek dua etmeye başladım. Kira fiyatını görünce gözlerim sonuna kadar açıldı. “30 bin mi?! Bu nasıl zam be!” dedim yüksek bir sesle. Benim maaşım bu kadardı zaten,diye düşünürken aklıma bir şey geldi. “Tabii ya! Ev arkadaşı bulursam oldu bu iş!” deyip ilan sitesine girdim ve göndere bastım. Şimdi birinin bunu görmesi için dua etmek kalmıştı. Ev sahibine 2-3 gün geç ödeyeceğimi söyleyip bilgisayardan projem üstünde çalışmaya başladım.

Boynumu kıtlatıp kollarımı gererek esnedim. Proje üstüne çalışmaya başlayalı 3 saat olmuştu. Oturduğum sandalyeden kalkıp şarja taktığım telefonumu aldım. Instagramdan gelen bildirime tıkladım. Karşıma önerilen bir hesap çıktı: @alazaren. Takip edenler arasında arkadaşlarımda olunca takip ettim. Profiline girip biraz gezindim. Sıradan bir Influencer gibiydi. Instagram dan çıkıp iş yerinden yeni bir iş gelmiş mi diye kontrol ettim. Ben bir markanın Sosyal medyasıyla ilgileniyorum, aynı zamanda gelen özgeçmişleri, iş teklifleri ve yapılacak olan reklamlarda oynayacak kişileri seçiyordum. Mutfağa ilerledim ve dolabın kapısını açıp yemek için malzemeleri çıkardım.

Yemeğimi yedikten sonra bilgisayardan markanın sosyal medya hesabına girdim. E-mailime gönderdikleri videoyu paylaştım. Gelen diğer E-mailleri kontrol ederken aralarından bir tanesi gözüme çarptı, maile girdim.

‘EV ARKADAŞI ARANIYOR!!! ilanına ait bir mesaj geldi’ yazıyordu başlıkta. Yavaşça aşağı kaydırdım. Bilinmeyen birinden bir istek vardı. " Ne büyük şans, bende ev arıyordum.” yazıyordu. Kim olduğunu bilmesem de alta yazdığı numarayı kaydedip mesaj yazdım.

" Ev arkadaşı arayan kişiyim, gerçekten ev arkadaşı olmak istiyor musunuz?” yazdım ve gönderdim. Whatsapp profili yoktu, profilinin altında ‘yazıyor…’ yazısı belirince gerilmiştim. " Evet. Sizde kabul ederseniz neden olmasın?” yazıyordu mesajda. Parmaklarım klavyeye gitti.

Siz: o zaman ne zaman taşınırsınız?

0537*****: Ne zaman taşınmalıyım?

Siz: Fark etmez ama en yakın zamanda olsun lütfen

0537*****: Yarın?

Siz: Olur.

0537*****: O zaman yarın görüşmek üzere

Siz: Yarın görüşmek üzere.

Son mesajı da gönderip sohbetten çıktım. Sırf bir kira için tanımadığım biriyle ev arkadaşı olmayı kabul ettim. Aklımda ki kötü düşünceleri yanaklarıma hafifçe vurarak yok ettim. Telefonumdan gelen bildirim sesiyle telefonumu elime aldım. ‘@alazaren bir post paylaştı’ yazıyordu. Bildirime tıkladım, fotoğrafta kameraya doğru gülümseyip elindeki şişeyi sallayan biri vardı, adının Aren olduğunu öğrendiğim şahıs…Yana kaydırdım yine o vardı, tekrar yana kaydırdım arkadaşlarıyla paylaşıp eğlendiği fotoğraflarla doluydu. Açıklamaya gözüm takıldı. ‘Yeni ev partisi!!’ yazıyordu. Göz devirdim ve yorumlara girdim. Binlerce yorum vardı. Parmaklarım klavyeye gitti.

@veeeerates: Onlar yeni ev alırken biz de kira derdine düşelim

Yazdım ve telefonu kapatıp Prof. Melikenin verdiği Medeni Hukuk ödevinin son dokunuşlarını yapmaya başladım.

Bir saat sonra işim bitti ve ödevi Profesörün e-mailine gönderdim. Bilgisayarı kapatıp odama ilerledim. telefon elimde titredi. Gelen bildirime baktım. ‘@alazaren yorumunu beğendi!’ yazıyordu. Sonra bir bildirim daha ‘@alazaren yorumuna cevap verdi.’ yazısına tıkladım.

@alazaren: *gülücük emojisi*

Attığı yorumu beğendim. O yorum atınca bütün fanları yorumuma yığın etmeye başlayınca telefonu kapadım ve komodinin üstüne koydum. Yatağıma girdim ve uzandım. Yarın dersim yoktu ve aynı zamanda yeni ev arkadaşım gelecekti. Kim olduğunu bilmediğim ev arkadaşım… Çok kafama takmayıp uyudum.