6. Bölüm

Önümdeki sınav kağıdına son cümlelerimi yazıp sınav kağıdını görevliye verip sınıftan çıktım. Kantine doğru ilerledim, Nevanın oturduğu masaya doğru ilerledim. Tostunu büyük bir zevkle yiyen Nevanın karşısına oturdum. Derin bir nefes alıp verdim. " Duruyla Melisin sınavı bitmedi mi?” dedim geriye doğru yaslanıp boynumu kıtlattım. Neva ağzındaki lokmayı yutarken başını olumsuz anlamda salladı. “ Yok onlar senden önce geldiler ama işleri varmış gittiler hemen” Nevaya anladım bakışlarımı attım ve onun tostunu bitirmesini bekledim. Kantin kapısından girip yanımıza doğru gelen Alaz ve Kereme doğru baktım. Alaz bana gülümsediğinde hafifçe gülüp karşılık verdim. Bakışlarımı Nevaya çevirdim. Tostunu bitirmiş çantasını topluyordu. Bende onunla birlikte kalktım. Çıkışa doğru ilerlerken cebimdeki telefonu çıkarıp mesaja bastım.

‘HERKES AYRI KAFA’

Tuna: Akşam festival varmış gidecek misiniz?

Neva’mm: Harbi mi, Kaçta?

Kerem: 8 buçukta

Neva’mm: Ayy bana uyar!!

Melisss: Gideriz yaa

Durru: Valla benim de stres atmam lazımdı

Alaz: Vera?

Siz: Ne?

Alaz: Ne değil efendim

Alaz: Gelecek misin?

Siz: Yok bee yarın medeniyet hukuku sınavım var

Siz: Çalışmam lazım

Neva’mm: Yaa Veraa lütfeeeen

Durru: Hadi ama Vera sanki hiç çalışmamış gibi

Melisss: Yarın 12 de sınavın Vera sabah çalışırsın

Siz: Amaaaan iyi be

Siz: Bir saatliğine gelirim

Kerem: Oha hemen ikna ettiler

Tuna: Ben bu kızları anlamıyorum ha

Kerem: Harbi çok tuhaflar

Neva’mm: Siz çok mu normalsiniz? 15:30

Melisss: Haspama bak sanırsın Elon Musk 15:30

Durru: Size kız var desek 10 saniye sürmez karar değişmeniz. 15:30

Siz: Sanki biz sizi anlıyoruz da 15:30

Tuna: Oha aynı anda yazdılar

Kerem: Korktum abi görünce

Durru, Melisss, Neva’mm, Siz : *Sessli Mesaj* " Tövbe tövbe” 15:31

Zor bela kapadığım bilgisayarın başından kalkıp duvardaki saate baktım : 19.30. Dolabımdan bir bordo renkli deri ceketimi ve içine giymek için kalın askılı siyah bluzumu aldım. Çekmeceyi açıp dizlerimin hafif üstünde biten siyah kot şortumu aldım. Hızlıca hazırlanıp hafif bir makyaj yaptıktan sonra çantamı alıp odamdan çıktım. Kapıyı kapatıp önüme döndüğümde görmeyi beklediğim şey kesinlikle duvara yaslanmış bir Alaz değildi. Beni gözleriyle hızlıca süzüp yaslandığı duvardan uzaklaştı. Dış kapıya giderken koridorun ortasında öylece duran bana baktı. " Hadi Vera geç kalıcaz yoksa!” demesiyle hareket edip ayakkabılıktan bordo spor ayakkabılarımı aldım.

" Abii niye bize konserin MAVİ GRİ’ye ait olduğunu söylemediniz?!” diye çığlık atan Nevaya göz devirip konser alanında kendimize bir yer bulduk. Sahneye grubun çıkmasıyla çığlıklar kopmaya başladı. Grubun solisti olan Akif mikrofonu tutup “ Kopmaya hazır mıyız Gençler!” demesiyle konser alanından kocaman bir Evet sesi yükseldi. Şarkıya giriş yaptılar. Aralarında bildiğim şarkılar olduğunda bende eşlik etmiştim. Sevdiğim kısımlarda hem bağırıyordum hemde dans ediyordum. Dopdolu bir saatten sonra son parçayı çalmaya başladılar. ' Dünyanın en güzel kızı’…. Onların şarkıları arasında favorimdi.

Nakaratı söylerken bakışlarım Alaza kaydı. Bana bakıyordu, gözlerimi hızlıca ondan çektim. Kalbimi sakinleştirmeye çalıştım. Şarkıya devam etmeye çalıştım kulağıma doğru değen nefesle olduğum yerde durdum. “Sanki bir saat kalıp gidiyordun sen Vera?” Alazın kısık sesini duymamla yutkunma isteğimi unutup ona döndüm. “Gidicem zaten birazdan..” Önüme düşen perçemimi kulağımın arkasına sıkıştırdım. Şarkının bitiş notasıyla Akif kalabalığa döndü " Mayıs ayınız çok güzel geçsin!” dedikten sonra sahneden indiler. Sahneye başka sanatçı çıkınca bende kızlara veda edip konser alanından çıktım. Mayıs ayında olsakta hava geceleri serin oluyordu. Deri ceketimin beni ısıtmaya niyeti yoktu.

Evim yakın olduğu için yürümeye karar verdim. Kulağıma kulaklığımı taktım ve yürüken dinlemek için hazırladığım playlisti oynattım. 5 dakika sonra kulaklığımın tekini alıp kulağına takan Alaza baktım. Sessizce yürüdük evin önüne geldiğimizde müziği kapatacakken yine o şarkı çaldı. Alaza baktım. Yine bana bakıyordu. Gözlerinde anlamlandıramadığım bir bakışla bakıyordu. “Niye bana bakıyorsun?.. hep de bu şarkıya denk geliyor” cümlemin sonunda sesimi kıstım. Çalan şarkıyı kapatırken nakarata denk gelmişti.

“Ben hep sana bakıyorum… sen bu şarkıda fark ediyorsun…” kısık çıkan sesini duyduğumda kalbim sanki hiç hızlı atmıyormuşcasına daha da hızlandı. Parmaklarım telefonun kapatma tuşunda basılı kalmıştı. duymamış gibi davranmaya çalıştım.O kapıyı açınca ayakkabımı hızlıca çıkarıp odama girdim ve kapıyı kapatıp sırtımı kapıya dayadım. Duyduğum son cümle “Nereye kaçarsan kaç… ben elbet bulurum..” oldu.