10. Bölüm

“Vera! Uyan geldik” Beni sarsan Alaz yüzünden gözlerimi açmak zorunda kaldım. Üç katlı bir binanın önündeydik , arabadan indim. Bavulumu bagajdan çıkaran Alaza baktım. “Bavula gerek var mı?.. Bir gün kalıcaz sadece " Alaz dediğimi bir kaç saniye düşündü ve bavulu da alıp kapıya ilerledi. Üçüncü katın ziline bastığında kapı bir kaç saniye sonra açıldı. Alaz önden ilerlerken bende arkasından basamakları çıkmaya başladım. Üçüncü kata vardığımızda kapıda 5-6 yaşlarında bir kız bekliyordu. “Abi!” diyerek Alaza sarıldı. Alaz onu kucağına alıp bana döndü. Kız bana gülümseyerek bakıyordu, bende minik kıza gülümsedim. Alaz kızı yere indirdi ve bavulu içeri taşıdı. Kız elini bana uzattı. “Ben Arya Aren..” dediğinde tatlılığına gülümsemeden edemedim. Onun boyunda olmak için yere çöktüm ve elini tuttum. “Bende Vera Ateş” gülümsemesi genişledi ve elimi bırakıp içeri koştu. Bende peşinden içeri girip kapıyı ardımdan kapattım. Oturma odası olduğunu tahmin ettiğim yere ilerledim. Arya Alazın kucağına oturmuş kulağına gülümseyerek bir şeyler diyordu. Koltuğa otururken Alazın annesi olduğunu anladığım kadın gülümseyerek yanıma gelip bana samimi bir şekilde sarıldı. “Hoş geldin güzel kızım” , “Hoş buldum…” adını bilmediğim için Alaza döndüm. Annesi gülerek “Derya canım” dedi. Başımı anladım anlamında gülümseyerek salladım.

——————-

Elimdeki oyuncak fincandan hayali bir yudum aldım. Arya, Alaz ile beni esir almıştı. Şuanda onun evine misafirliğe gelmiş kişilerdik. “Ya Vera Abla kötü olmuş diyor abim.. Kötü mü cidden?” Aryanın bana bakan sevimliliğine gülümseyerek abisine kötü bir bakış attım. Aryanın yanağından makas aldım. “Çok güzel olmuş. Senin abinin damak tadı yok” dedim onu desteklercesine. Arya yanıma gelip benden aldığı cesaretle abisine küsmüş gibi yapıp fincanından bir yudum aldı. Kendimi tutamadım ve Alazın olduğu tarafa doğru Aryaya fark ettirmeden gülmeye başladım. Alaz bana gözlerini kısmış bakıyordu. “Ne var?” dedim kısık sesle. Bana biraz yanaşıp kulağıma yaklaştı ama Arya kalkıp aramıza girdi. Abisini itmeye başladı. “Yaklaşma Vera ablama… Benim o..” dedi ve koluma sarıldı. Alazın gözleri büyüdü. “Nerden senin oluyor ya!? Senin abin benim.. Ne ara sattın beni ?” dedi sitem ederek. Arya abisine kötü kötü bakarak. “Benim işte… Hem sen benim yaptığım kahveye kötü dedin..”

Alaz bıkkın bir nefes verip “Kahve yoktu içinde , olmayan bir şey için iyi diyemezdim” ciddi bir şekilde dediğine şokla baktım. “Alaz çocuk o…” Arya bana sarıldı bende kucağıma alıp yerden kalktım. “Biliyorum herhalde Vera ama gerçek bu” Alaz da yerden kalktı. Aryayı almak için kollarını Aryaya uzattı, Arya gitmedi. “Kırdın kızın kalbini şimdide yanına çağırıyor… gıcık mıdır nedir..” dedim Aryanın kulağına Arya abisine döndü. “Gıcık!” diye bağırıp dil çıkartıp başını boynuma sakladı. Alaz şok olmuştu, ben gülmemi tutmaya çalışıyordum.

“Hep senin yüzünden oldu bu… gıcık dedi bana…bana.. abisine…” dediğine kıkırdadım” Ne oldu bihterin repliğinde takılı mı kaldın Alaz” kaşlarını çattı. Arya yere inmek isteyince onu yere indirdim. Abisine bakıyordu, arkama saklanıp odadan hızlıca çıkarken abisinin önünü kestim. “Hop nereye Bihter? Behlüle mi?” dedim şakayla gülümseyerek. Yüzüme doğru yaklaştı gözlerini gözlerimden ayırmıyordu. “Bana karşı kız kardeşimle birlik mi oluyorsun?” dediğinde aramızdaki mesafeyi açmak için bir adım geri gittim. “Oluyorsam ne olur ki sanki..” göz devirerek dediğim şeyle bana bir adım yaklaştı. Kulağıma eğilip " Onu sonra öğreniriz..” dedi ve arkamdaki kapı kolunu açıp odadan çıktı. O giderken derin bir nefes alıp verdim. Bu çocuk bana iyi gelmiyordu. Aklıma bir anda arabadayken Aryayla konuşurken sessizce söylediği şey geldi. Aryayı aramaya koyuldum.

Aryayı içeride abisiyle oyun oynarken buldum. Arya beni görünce yanıma doğru koştu ve belime sarıldı. “Vera Abla! Film izleyecekmişiz sende izlersin dimi?” tatlı bir sesle sorduğu sorusuna karşı gülümseyip evet dedikten sonra mutfaktan gelen yemek kokusuyla mutfağa ilerledim. Derya Abla yemeklerimi pişirmiş masayı kurmaya başlamıştı. Bende yanına gidip yardım etmeye başladım. Kaşıkları ve çatalları dizdim. Mis gibi kokan mercimek çorbalarını kaselere koyup masaya yerleştirdim. Derya Abla Alazı ve Aryayı çağırdı. Yemek faslı başlamıştı. “Anne, Babam nerede, yine iş gezisine mi gitti?” Alazın sorusunu Derya Abla onayladı.

Yemek faslı bitince masayı Derya Ablayla toplamaya başladık. Aryada ufak yardımlarıyla yardım ederken Alaz patlamış mısır yapıyordu. İşlerimiz bitince Oturma odasına gitmeden önce Üstüme rahat bir şeyler giymek için Aryanın odasındaki bavulumdan bol bir siyah eşofman takımı giydim. Arya yanıma gelip hadi dedikten sonra bende içeri onunla birlikte girdim. Alazın yanına oturmuştum Arya aramıza oturmuş bana sarılarak filmi izlemeye başlamıştık. Derya Abla komşuya gitmişti. Arya daha küçük olduğu için “Kim Demiş Kötüyüz Diye” izliyorduk.

Filmin yarısında Arya uyuyakalınca Alaz onu kucaklayıp odasına götürürken ben hâlâ filmi izliyordum. Alaz yanımdaki yerine gelip tekrar oturdu. Önümdeki kasede duran patlamış mısırdan bir avuç alıp yavaşça yerken Alaz avucumdan alıp yiyordu. Filmin sonuna yaklaşmıştık. Son mısırı ağzıma götürürken Alazın onu yemesiyle sinirle Alaza döndüm. Ağzını açmaya çalışarak “Benim mısırımdı o! Gıcık mısın Alaz ya!” dedim . Yüzündeki ellerimi tuttu. “Yenisini yaparım güzelim..” dediğiyle kalbim hızla atmaya başlamıştı. Yutkunup ellerimi ondan çektim ve koltukta ondan uzaklaştım. Sırıtarak bana baktığını hissedebiliyordum. Bana doğru eğilerek baktı “Yapayım mı yenisini?” ses tonundan eğlendiği anlaşılıyordu, ona ters bir şekilde baktım. “Yapma, istemez.” dedim kollarımı birbirine bağladığımda kapıdan bize bakan Derya Ablayla göz göze geldim. “Oğlum, Vera kızım Arya ile uyur sende odanda yatarsın.” dedikten sonra Alazdan onay aldıktan sonra odasına gitti. Bende koltuktan kalkıp Aryanın odasına gittim.

Işığı açmadan kedili pijamalarımı giydim ve Aryanın yanına kıvrıldım. Kapı tıklatıldığında arya gözlerini açtı. “Gel.” dedim Aryanın uyanmaması için kısık sesle demiştim. Alaz içeri girdi ve Aryanın alnından öpüp iyi geceler dedikten sonra bana baktı. Ona neden hâlâ burada olduğunu sorgularcasına gözlerimi kısıp baktım. “Ne o beni de mi öpüceksin?.. Tövbe tövbe, Git hadi” dedim sessizce kapıyı göstererek. Onun gülümseyişini görebiliyordum. Aryanın ağlamaklı sesiyle Aryanın saçını okşamaya başladım. Abisine sarılıyordu, Arya sakinleştiğinde Alazı kurtarmaya çalıştık ama Arya abisinin kolunu bırakmıyordu. Ben yataktan kalktım. “Sen onunla yat bende senin odanda yatarım.” dediğimde kolumu tutup kendi yatağa uzandı. “Yat işte Vera o uykuya tam daldığında giderim ben” dediğinde geri çevirmedim ve Aryanın sol tarafına uzandım. Yavaş yavaş uykuya dalıyordum. Uyumadan önce hatırladığım tek şey saçımın nazikçe okşandıktan sonra alnımda hissettiğim yumuşak histi. “İyi geceler Güzellerim..”

——————————————-

Sabah kahvaltısından sonra İstanbula gitmek için evden ayrılmak için kapıya ilerledik. Alaz bavulu indirmişti. Aryaya sarılıp öpmüştü. Bende Aryaya sarılıp aklımdaki soruyu sordum “Aryacım… Abin sana dün ben gelmeden önce telefonda ne demişti?” dediğimde Arya bana sarılıp kulağıma fısıldadı. “ ‘Sana abla getiriyorum… Çok sevdiğim biri, sende seversin..’ dedi, bende 10 üzerinden ne kadar çok sevdiğin bir abla dedim. Abim de dedi ki ‘Puanlayamayacağım kadar çok Aryam…’ dedi” Aryanın dediğiyle donmuş bir şekilde kaldım. Arya geri çekilip ellerini yanaklarıma koyup gözlerime baktı. “Sende abimi seviyorsun dimi Abla?” sorduğu soruyu biraz düşünüp gülümseyerek başımı salladım ve onun saçlarını okşadım. “Tabi seviyorum…” dedim ve ayağa kalkıp merdivenden inmeye başladım. İkinci katta korkuluğa gülümseyerek yaslanan Alazın önünden ona bakmadan geçtim. “Demek seviyormuş..” duyduğum mırıltısına aldırmadan basamakları hızlıca indim.

Arabaya binip müziği son ses açtım. Arabayı çalıştırıp sürmeye başladı. Sırıtması hâlâ yüzündeydi. “Niye bu kadar sırıtıyorsun?” dedim kendimi tutamayıp ona döndüm. Kırmızı yanarken bana döndü. “Sırıtmamam için bir sebep yok…” dediğinde ona sorgularcasına baktım. “Sırıtman için bir sebep var ama öyle mi?”, “Zeki kızsın kaçmıyor senden..”, “Ee söyle bakalım niye bu sırıtma?” dedim gözünün içine bakarken bana biraz daha eğilip takmayı unuttuğum kemerime uzandı.

Nefesini boynumda hissedebiliyordum. Kemeri taktıktan sonra kulağımda durdu. “Senin yüzünden güzelim…” fısıltıyla söylediğinden sonra yeşil ışık yandığı için arabayı sürmeye odaklandı. Ben ise az önce duyduğum cümleyi sindirmeye çalışıyordum. Cama döndüm ve yolun bitmesini bekledim.