ÖZÜN HİKAYESİ

Öze dönüşte insan özellikle ve öncelikle içine bakmayı öğrenmeli. Kendisiyle konuşmayı bilme­li. Kendinle kalmak, kalbin sesini dinlemek, onun sesinin ruhun sesi olduğunu sezmek… Gıdasının nereden geldiğini, hangi meşrepte piştiğini, neyle meşgul olduğunu, hangi evradlarla meşgul olduğu­nu, olayları kalbe nasıl yansıttığını kişinin bilmesi gerek. Yunus Emre’nin “Hamdım, piştim, yandım” sözünü birebir olmasa bile biraz bilip, anlayıp, sin­dirmek gerek. Dosttan söz edip onu anmak gerek. Doğrudan dosttan söz edemiyorsan dostun dostla­rını bulmak ve onlarla sohbet gerek. Onu da bula­mazsan yazdıkları eserleri okuyup ne anlattıklarını sindire sindire öğrenmek gerek.Yol uzun…