4.BÖLÜM

Atlas cenazeye gittiğinde Yiğit’i görünce şok olmuştu. “Nasıl buraya geldi? Emir’in öldüğünü nereden öğrendi?” gibi aklında birçok soru vardı. Yiğit’in yanına doğru gittiğinde Yiğit onu görmezden gelmişti ve Yiğit’in adamları Atlas’ı durdurmuştu. Hemen devreye Atlas’ın adamları girip Atlas’ı korumaya başlamışlardı. Sanki o an herkes orada kavga edecekmiş gibi duruyordu. Lakin Atlas, “Cenazedeyiz, boş verin. Gidelim.” dedi ve defin için mezarın yanına gittiler.

Atlas, “Başımız sağ olsun.” dedikten sonra binalarına dönmek için son model araçlarına ekipçe bindiler. Binaya vardıklarında Atlas odasının kapısını açtı, ardından içeriye girdi. Yerine tam oturacakken telefonu çaldı. Ekrana baktığında “Can Kuzenim” yazıyordu. Atlas sevinmişti ve hemen telefonunu açtı.

“Buyur, alyacığım?” dedi.

Alya da, “Abi, buralarda canım çok sıkılıyor. Müsait olduğun zaman yanına gelmek istiyorum.” dedi.

Atlas da, “Canın ne zaman gelmek isterse gel, ben hep müsaitim.” dedi.

Alya, “O zaman yarın erkenden yola çıkacağım.” deyince Atlas, “İstersen adamlarımı söyleyeyim, seni alsınlar.” dedi.

Kuzeni ise, “Gerek yok abi, ben kendim gelirim.” dedi.

Atlas, “Tamamdır, dört gözle seni bekliyorum.” dedi ve telefonu kapattı.

Atlas bir anlığına mutlu olmuştu çünkü en sevdiği kuzeni geliyordu. İçinden, “Kuzenimi çok iyi ağırlamalıyım.” diye geçirdi ve hemen Mert’i yanına çağırdı. Mert gelince, “Hemen hazırlanın! Kuzenim yarın geliyor. Güzel hazırlıklar yapmalıyız. Onu güzelce ağırlayalım; Alya’yı buraları gezdirelim, buraları tanıtalım.” dedi. Atlas, İstanbul’un gezilebilecek en güzel yerlerini yazmaya başladı. Yazdıkça yazıyor ama asla bıkmıyordu çünkü en sevdiği kuzeni geliyordu.

İçinden, “Kuzenim evine geri dönene kadar işlere ara vereceğim. Hem kafamı toparlamaya ihtiyacım var.” dedi ve evine doğru gitmeye başladı. Çocuk gibi hayaller kuruyordu. Evine gittiğinde, “Kuzenimle film de izleyebiliriz.” diye düşündü ve not aldığı kağıda beş tane film yazdı. Ardından uyumaya geçti.

---

Sabah erkenden uyandı ve hemen kuzenini aradı.

“Çıktın mı yola?” dedi.

Alya, “Evet abi, çıktım yola. Hatta 1 saattir yoldayım. Çok az kaldı gelmeme.” dedi.

Atlas, “Tamamdır, seni karşılayacağım. Yaklaşınca beni ara.” dedi. Alya da “Tamam.” dedikten sonra telefon kapandı.

Atlas hemen yatağından hızlıca kalktı ve en sevdiği takımını giymeye gitti. Giyindikten sonra çok yakışıklı olduğunu düşünüyordu. Hemen dışarıya çıktı ve Mert’i aradı.

“Konum atıyorum, yanıma gel.” dedi.

Mert de, “Yarım saat içinde oradayım.” dedi ve gerçekten de yarım saat içinde Atlas’ın yanına gelmişti. Alya’yı otogarda birlikte karşılayacaklardı.

Yaklaşık on dakika içinde Alya’nın bulunduğu otobüs otogara girmişti. Atlas’ı bir heyecan basmıştı; alnından terler su gibi akıyordu. Otobüs durduktan sonra ilk inen Alya oldu. Alya, koşarak Atlas’a sarıldı ve aynı anda, “Canım kuzenim!” demişlerdi.