1. Bölüm REZERVASYON

1.Bölüm

Bilmem kaçıncı kez doğuyordu bu kavurucu güneş. Ne kadar umut dolu doğmak istese de bunun imkânsız olduğunun o da farkındaydı.

Gözlerimi yavaşça araladım. Nerede olduğumu

çözmeye çalışıyordum, oysaki en son yatağımda yattığıma emindim. Fakat şu an 2+1 evimin salonundaki tüylü halının üstündeydim. Sakince ayağa kalkınca her yerimin tutulduğunu fark etmiştim.

Sinirle yere koyduğum yastığımı da alıp odama doğru ilerlemeye başladım. Bu uyurgezerliğime artık bir çare bulmam lazımdı.

Yatağımın yanında duran gardırobumdan giyeceğim kıyafetlerimi aldım; boyundan bağlamalı bir elbise ve kısa topuklular.

Bu arada ben Buğu. Buğu Bulut. 23 yaşında üniversiteyi kendi emekleriyle okutulmak zorunda bırakılan bir kızım.

Gastronomi bitirmiştim ve ünlü bir restoranda şef olarak çalışıyordum. Komodinin üstünden bavul gibi olan çantamı da alıp hızla dışarıya çıktım. Geç kalacaktım.

Yolda gördüğüm ilk taksiyi çevirerek çalıştığım restoranın adını söyledim.

“FORK & FALEN RESTORAN”

Adam kafasıyla onaylayıp hızla arabayı çalıştırdı.

Ben de o sırada Instagram DM’lerimi kontrol etmeye başladım. Restoranda çalıştığım aşçılar art arda mesaj yazmışlardı. Beril’in sayfasına girip yazdığını okumaya başladım.

@berillendiniz_ff

“Abla rahatsız ediyorum ama yabancılar geldi. Yemeklerinden yemek istediklerini söylediler fakat sizin burada olmadığınızı söyledim ve yemekleri benim yapmamı teklif ettim fakat reddettiler, 15 dakikadır bekliyorlar. Hızlı gel lütfen.” demişti.

Saygısızlık.

Böyle insanların görgüsüzlüğü yüzünden çoğu çalıştığım aşçım kendini her konuda geri tutuyorlardı.

Fakat çoğu benim kadar güzel yemek yapan aşçılardı.

Elimi sakince klavyenin tuşlarına değdirdim.

@bugu_bulutf&f

“Tamamdır Beril. Siz yemekleri hazırlayıp verin onlara. Buğu Hanım bugün yokmuş deyin 5 dakikaya restorandayım.” yazıp gönderdim ve arkadaşlarımın hikâyelerine bakmaya başladım.

Herkes dün akşamki Real Madrid ve Barcelona maçında iki futbolcu arasında olan kavgayı konuşuyordu.

Barcelona’dan Baran Demir ve Real Madrid’den Alaz Çınar.

Alaz Çınar’ı ne kadar sadece isim olarak bilsem de Baran Demir benim için tam bir ikondu. Yakışıklı ve başarılı. Daha ne olsun!

Taksi restoranın önünde durunca 400 lirayı verip aşağı indim ve hızlı adımlarla restorana girdim. Fakat bugün burası fazla boştu. Hatta 5-6 masa dışında bomboştu. Etrafa dikkatlice izleyerek mutfağa ilerledim. Restoranı her gün izlemek, artık benim ritüelim hâline gelmişti. Mutfağa girince gözler bana döndü.

Birkaç kişinin “oh” diyerek rahatladığına şahit olmuştum. Çantamı girişteki askıya asıp elime bir bone aldım.

“Hayırdır gençler. Beni çok mu özlediniz?” diyerek onlara takıldım. Onlar ise daha da gerildi. Kaşlarımı çatarak onlardan cevap beklemeye başladım ve takımın en gevezesi ve benim için değerli insan olan Arda lafa atladı:

“Buğu bugün iki ünlü gelecekmiş. Aynı anda, yan yana masalarda.” dedi abarta abarta. Bense ona göz devirip;

“Buna mı gerildiniz gerçekten? Hadi ama! Bunu zaten hep yapıyoruz. Her gün en az iki tane ünlümüz oluyor.” dedim, onlara hem kızarak hem de onları kınayarak. O sırada Beril yanıma yaklaşıp;

“Abla asıl sorun o değil, adamlar garsonları istemediklerini söylemiş. Dahası...” deyip durdurdu ve derin nefes aldı.

“Restoranın kapatılmasını istemişler, o saatler arasında.” dedi. Ben kendimi tutamayıp kahkahayı patlatınca herkes bana daha da garip bakmaya başlamıştı.

Cumhurbaşkanı’nı ağırlıyoruz da haberim mi yok acaba!

“Gençler Muhsin Bey (müdür) sizce buna izin verir mi ya? Üstelik kim bu küçük bitler? Allah Allah ya!” deyip yine gülünce Burak yanıma gelip kolunu boynuma doladı.

“Rezervasyonu direkt olarak Muhsinciğimden yaptırmışlar ve restoranın kapatılmasını da onaylamış beyefendi.” deyince kaşlarım şaşkınca havalandı, hafiften ben de gerilmeye başlamıştım.

Beril beni daha fazla heyecana sokmamak adına isimlerini kulağıma yaklaşıp tedirginlikle söyledi:

“Alaz Çınar ve Baran Demir.”

Şok içinde gözlerimi açıp Beril’e bakmaya başladım.

Tüm ülke hatta belki tüm dünya onları konuşurken nasıl bir araya gelebiliyorlardı. Bunların amacı neydi?