11. Bölüm

11. BÖLÜM

Kelebeklerin ömrünün sadece bir gün olduğuna inanırız . Veya bize bu inandırılır. Ama bilmezler ki kelebeklerin bağzıları haftalarca , hatta aylarca yaşarlar .

Herkes kendileri için ayrılmış olan sandalyelere oturmuş, sessizce Baran’ın konuşmasını bekliyordu.Herkesin heyecanlandığı gözlerinden belliydi. Veya sadece ‘ konuşulsada gitsek ‘ diyorlardı içlerinden .

Aysu sıkıntıyla yerinde kıpırdanırken koluma dokundu.Bir şey söyleyeceğinden değil, sadece yanında olduğumdan emin olmak içindi.Alaz yanıma oturmuştu . Ve benim üstümde bunun da gerginliği vardı. Kerem’in yanında duran sandalyeyi benim yanıma çekmiş , Baran’a nispet yapar gibi ona gülümseyip sandalyesine oturmuştu.

Baran en sonunda konuşmaya başlarken kapılar açıldı. Hadi ama gerçekten 10 dakikadır açılmayan kapı tam Baran konuşulacağı sıra mı açılmıştı gerçekten ?

Herkesin sıkıntıdan yüzü düşerken içeri görevliler girmeye başladı. Yemek servisi yapılacaktı.Şu an fark ediyorum ki masada ki kişi sayısı bizim ile 17’yi . Baran sanırım zaten en başından beri benim ve Aysunun buraya geleceğini biliyordu.Hiç oralı olmadan gelen yemeğe bakıp ileri doğru ittirdim. Yemek yiyecek halim yoktu. Aslında onların da yemeyeceğini düşünmüştüm , sanırım buraya aç gelmişlerdi.Herkes yemeğini sanki hiç görmemiş gibi yerken ben ile Aysu geri çekilmiş onları bekliyorduk.Birisinin koluma dokunmasıyla ürperirken yanımda Alaz Çınar konuşmaya başladı;

‘’ Yemeğini yemeyecek misin ? ‘’ sorusuyla kafamı olumsuz anlamda salladım.Burada bir şey konuşulacaktı ve maalesef ki benim yaptığım yemekler yüzünden konu konuşulamıyordu. Alaz kafasıyla onaylayıp önümdeki tabağı kendi önüne çekip eski tabağının üzerine koydu. Gerçekten onu da mı yiyecekti.Yok artık.

Alaz önümdeki tabağı çekmiş tam yemeğe başlamıştı ki Baran boğazını temizleyip Alaz’a döndü. Resmi bir şekilde;

‘’ Buraya yemek yemeye gelmedik. Yeter bu kadar yemek faslı ‘’ dedi ve kendi tabağını öne doğru itti.Alaz , Baran’ın bu hareketine karşı sessizce bana dönüp fısıldamaya başladı.

‘’ Görüyormusun ? Beni nasıl çekemiyor ‘’ dedi. Bu adam gerçekten garipti.

‘’ Sen konuşmaya başlamadan önce bir şey söylemek istiyorum’’ dedi Alaz. Ve biraz bekleyip durdu. Yavaşça bana dönünce;

‘’ Yemekler harika olmuş . Hele Baran’ın bu bakışları altında yemek ayrı bir hava kattı ‘’ dedi . Masaya biraz daha eğilerek.

‘’ Aysu Hanım ‘’ Kerem’ e bakıp tekrar Aysu’ya döndü. Kerem Aysu’dan hoşlanıyordu. Alaz boşuna imalı bakışlar atmamıştı. Hayır bir dakika bu çok saçma bir düşünce oldu. Ozaman Baran da benden hoşlanıyor . Hayır hayır . Bu ihtimali tamamen kafadan silmem gerekiyordu.

‘’ Buğu Hanımdan bir türlü gözlerimi alamadığım için size geç döndüm . Affedin ‘’ diyerek sırıttı. Ben gözlerimi devirerek oflarken Baran yüzünü sıvazlamaya başladı.

‘’Hadi kes şu muhabbeti ‘’ derken sesini ve kendini kontrol etmeye çalışıyordu. Alaz Baran’ın bu haline daha çok gülerken Aysuya bakmaya devam etti.

‘’ Aysu Hanım sizinde ellerinize sağlık . Harika olmuş yemekleriniz ‘’ dedi ve ceketini düzelterek sandalyesine yerleşti. Ben Alaz’a yine göz devirirken sonunda o beklenan an geldi ve Baran konuşmaya başladı.

‘’Konuşulcak konuyu zaten biliyorsunuz ‘’ dedi ve Aysu ile benimle kısa bir göz temasının ardından tamamen Alaz’a bakmaya başladı.

‘’ 21 mart 2021 patlama ‘’

Boğazım kurumuştu. Yutkunamıyordum. Soluk borum artık oksijeni kabul etmiyordu sanki. İçime çektiğim oksijen olduğu gibi orada takılı kalmıştı. Ellerim kontrol dışı titremeye başlamıştı. Titreyen ellerimle Masada duran suya hızla uzanıp geri çekildim .Şişenin kapağını neyle kapadılar bilmiyordum ama asla açılmıyordu. En son nazik ve yumuşak bir çift el şişeyi açıp tekrar ellerime bıraktı. Aysuydu.

Baran beni izliyordu. Her hareketimi,her titrek içtiğim su taneciklerini.O da yutkunarak konuşmaya devam etti. Alaz Çınar’ın yanımda kasıldığını hissedebiliyordum . Evet belki şu an kendimde değildim ama bu , hissedilemeyecek bir gerginlik değildi.

‘’ Patlamanın düzenlendiğini zaten biliyorduk .İki ayrı apartmanda gerçekleşen patlamada 4 kadın 2 erkek 1 de bebek denecek kadar küçük yaşta bir çocuk öldü. ‘’ dedi ve durdu. Anlatırken zorlandığını düşünmüyordum . Bu konuyu ve bu giriş kısmının buradaki herkesin bildiğine emindim . Baran sadece bana anlatıyordu ki konuyla ilgili baştan bir bilgim olsun .

‘’ Patlamayı kimin düzenlediğini bilmiyoruz . Yani henüz ‘’ diyerek bana baktı . Dişlerimi sıkarak kafamla onayladım. Futbol ile tanınan adam , patlamadan söz ediyordu bana .

Şu an hangi duyguyu yaşayacağımı bilmiyordum. Ölen sadece benim ailem değildi üstelik , başkaları da ölmüştü.

‘’ Enes Bulut ‘’ dedi ve durdu. Babamın adını duyduğum gibi masaya doğru yaklaştım.

‘’ Enes abiyi tanıyorsunuz zaten ‘’ . Kafasını masadan hiç kaldırmadan sadece gözleriyle bana baktı.Bu adamlar , buradaki tüm adamlar babamı tanıyor muydu ? Nasıl olabilir . Babam sadece işini laikiyle yapan bir avukattı .Aklım almıyordu. Babamın böyle heriflerle nasıl işi olabilirdi. Babamın bunlarla nasıl bir muhabbeti olabilirdi.

Hırsla ayağı kalkıp elimdeki şişeyi sert bir şekilde masaya koydum.

‘’ Ne saçmalıyorsun sen ya ‘’ dedim sinirle . Ben ayağa kalkınca Aysu da benimle birlikte ayaklandı.

‘’ Babamın sizin gibi heriflerle ne işi olabilir lan ‘’ derken Alaz sinirle ayağı kalktı.

‘’ Enes abi bana babalık yaptı. Şimdi karşıma geçip ‘sizin gibi adamlarla ‘ derken laflarına dikkat et Buğu ‘’ dedi Alaz bana . Bu ne saçmalıyordu?

‘’ Sana babalık yapan adam benim babam lan ‘’ dedim hırsla ona doğru bir adım atarken.Baran ortalığı karıştıracağımı anlamış olacak ki ayaklandı . Beni kolumdan tutup geri çekeceği sırada onu durduran tek yeş Aysunun sesiydi.

‘’ Uza ‘’

Arkama bakamıyordum ama baksaydım koşup Aysunun anlından öpecektim . Baran Aysunun bu lafı üzerine yavaşlamıştı. Diğer adamlar oturmuş film izler gibi bizi izliyordu.

‘’ Babamı tanıyorsun, annemi tanıyorsun ‘’ durdum ve derin bir nefes alarak konuşmaya devam ettim .’’ Hatta kardeşimi tanıyorsun lan sen benim .’’ Alaz bu söylediklerime ek olduğunu anlayınca bana uyaran gözlerle bakmaya başladı. Künyeden bahsetmemi istemiyordu .

‘’ Sonra ‘’ dedi kısık bir sesle . Kimsenin duyamayacağına emindi.Derin bir nefes alarak ciğerlerimi oksijen ile doldurdum . Aysu sakin bir şekilde kolumu tutup sandalyeye çekmeye başladı.Alaz’a bakıp bende onun gibi kısık bir sesle ;
‘’ Geber ‘’ diyerek sinirle kalktığım masaya oturdum. Benim oturmamla herkes yerine yerleşti.Baran’a bakarak ;

‘’ Devam et ‘’ dedim fakat Baran daha söze başlamadan adamın biri lafını kesti.

‘’ Böyle bölünecekse hiç başlama bence ‘’ dedi. Ona küçümseyici bakışlar atarken lafımı sokacaktım ki benden önce başka birinin , Aysu’nun sesi duyuldu.

‘’ Kes lan . ‘’ dedi ve Kerem’ e döndü.

‘’ Bunlara konuşma hakkını siz mi tanıyorsunuz ?’’ deyip arkasına yaslandı. O gerçekten beni koruyup savunmuş muydu ?. Hadi ama bu benim günlerce ağlamama neden olabilirdi fakat bu, onun farkında değildi.

Baran Aysu’nun lafının üstüne gülümseyip konuşmasına kaldığı yerden devam etti.

‘’ Enes abi sağ olsun bu zamana kada hiç bizi yarı yolda bırakmadı. Her zaman destekçimiz oldu , sorgulamadan bizi savundu ‘’ dedi.

Enes Bulut . Babam . 44 yaşında 20 yıllık avukat. Çalıştığı avukatlar tarafından parmakla gösterilen adam. Yıllar önce bize bahsettiği ona gelen özel teklif. İşinde çok iyi olduğu için sürekli olarak ona teklifler geliyordu yıllardır.Hiç birini kabul etmek istemiyordu çünkü eğer kabul ederse 1 değil onlarca davaya bakacağı , yalancı avukatlıklar yapacağını söylerdi. Çok kızardı böye insanlara , yanlancı avukatlık yapan , yalancı şahitlik yapan insanlara. Yani bizi böyle yetiştirmişti. Orası şüpheli.

Yıllar sonra ona gelen teklifi kabul emesinin tek nedeni can dostu içindi. Bulaştığı pislikten kutlulmak isteyen arkadaşına yardım etmek istemişti sadece . Ve bunu başarmıştı da . Arkadaşını kurtarmış , üstüne çocuğuna özel avukatlık yapmıştı. Bir saniye . Hayır. O adam Alaz’ ın babası mıydı?

Alaz Çınar’ın babası benim babamın can dostu muydu?

Ama hayır babasının ismini hatırlamıyordum . Cenazeye de gelmemişlerdi .

Sıkıntıyla Alaz’ döndüm . Gözlerimi kocaman açarak konuştum;

‘’ Benim babamla senin baban ‘’ dedim ve durdum. Aklıma hala yatmıyordu bu nedense . Bir şeyler eksikti.

‘’ Benim babamın can dostu senin babandı’’ dedim şaşkınlığımı yine gizlemeden.Alaz beni kafasıyla onaylarken ben yine soru sormak için hazırlandım. Alında sadece Alaz değil bende tanıyormuşum onu .

‘’ VE benim babam 2 sene hatta belkide daha uzun bir süre senin özel avukatlığını yaptı’’ dedim soru sorar bir şekilde. O ise bu sefer boş gözlerle bana bakmakla yetindi. Yine gözlerini yavaşça açarak bana baktı .

‘’ Sonra ‘’ dedi. Neyin sonrasıydı bu . Benim bu odadan sağ çıkacağımın garantisi yokken bu adam neyin sonrasından bahsediyordu.

Alaz bana gözleriyle Baran’ı işaret ederken onun da sustuğunu bizi dinlediğini fark ettim . Alaz bu konuştuklarımızın onun , Baran’ın dumasını istemiyordu. Ama eğer ben bir şeyler öğreneceksem eğer bunları tabikide Baran’a anlatacaktım. Kafamı iki tarafa sallayarak yine arkama yaslandım.

‘’ Patlama gerçekleştiği zaman bundan ne Enes abinin bilgisi vardı ne de bizim ‘’ durdu.

‘’ Zaten kim ailesinin göz göre göre ölmesini ister ki ‘’dedi. Gözleri tamamen bana bakıyordu. Bu sefer soru bana geliyordu .

‘’ Babanın , yani Enes abinin düşmanı var mıydı ‘’ dedi bana . Poliscilik mi oynuyorduk?Bunları ifade vermeye gittiğimde polis bile sormamıştı bana .

‘’ Babamın bir düşmanı varsa eğer sizden başka birisi olmadığına eminim ‘’ Dememle masadaki bazı kişiler ayağa kalktı.

‘’ Bu kadın ne saçmalıyor ya . Enes abiden söz ediyoruz Baran Bey . Bu kadın şu an bize katil diyor farkında mısınız ?’’ uzun boylu ama göbekliydi bu konuşan adam . Ben yerimden hiç kıpırdamadan ona baktım.

‘’ Babamı senin öldürmediğin ne malum. Şimdi ayağa kalkıp ‘ Enes abiden söz ediyoruz burda ‘ demen seni katil listesinden çıkarmaz ‘’ dedim .Geliğinden beri ilk defa konuşmaya atlayan Kerem kafasıyla beni onayladı.

‘’ Evet Buğu haklı. Belki de Enes abi diye ölüp bittiğin adamı kıskandın ve öldürdün . Tek de değil ‘’ durdu ve düşünür gibi yaptı

‘’ Ailesiyle ‘’

‘’ Siz aklınızı kaçırmışsınız .’’ diyerek odayı terk etmek için kapıya yöneldi. Fakat kapı o kadar ittirmesine rağmen yerinden bile kıpırdamadı . Sesli bir şekilde öfleyip

‘’ Bunu katil listesinden çıkarın , o göbeğe rağmen şu kapıyı açamadı ‘’ dememle masadaki herkes kahkahalara boğuldu.

Biz adamın kapıyı açıp gitmesini beklerken kapı karşı taraftan açıldı.İçeri giren adamlar yine beni şaşırtmamıştı çünkü bu adamlar yine onlardı. Restorandakiler .

Heyecanla ayağa kalktım.Ruh halim fazla hızlı değişiyordu.

‘’ Aa en sevdiğim arkadaşlarım gelmiş ‘’ dedim ve bana kutu getiren adamın yanına geçtim .

‘’Bu gün ne getirdin bana ‘’ sırıtarak Alaz’a döndüm.

‘’ Pardon senin getirmene gerek yoktu . Zaten sahibin burada ‘’ dememle adam bir elini belime geçirerek sıkmaya başladı. Canım acıyordu ama dışarı bir şey vuracak değildim . Adamın belime dolanan parmağını tutarak geriye katlamaya başladım . Yapacak bir şey yoktu. İlk olarak normal kütleme sesi gelince ses odada yankılandı . Bu nasıl bir parmak böyle . Parmağı biraz daha geriye götürünce inleyerek elini geri çekti . Ona gülümseyerek Aysu’ya döndüm .

‘’ Ben çok sıkıldım ‘’ dedim ve Baran’a döndüm.

‘’ Bana sonra konuşulanları anlatırsın demi ‘’ dedim sevimli bir şekilde . O da gülerek beni kafasıyla onaylayınca Aysu ayaklandı.

‘’ Bende sıkıldım hadi gidelim ‘’ deyip koluma girdi.

Kapıyı daha açamayan adamın yanına gidip kapıyı tek omzumla yüklenip açınca bana sinirle bakmaya başladı .Gerizekalı.

Kapıyı tam kapatmış merdivenlere yönelirken Aysu’yu durdurup kafamı kapıya yasladım.

‘’ abi sorun var eve gitmeliyiz ‘’diyen kalın erkek sesiyle hızla koşarak merdivenlere ilerledik .Merdivenleri çıkmaya başlarken Alaz ve korumalarıda kapıdan çıkıyordu.

Merdivenin başında durup konuşulanları tekrar dinlemeye başladım.

‘’ Abi kontrol edemiyoruz , sürekli ağlıyor ‘’ dedi. Alaz çınar hırsla solumaya başladı .Aldığı soluklar buradan duyuluyordu.

Sessiz bir şekilde ‘’ Ona da sahip çıkın ya ‘’ dedi ve sert adımlarla evden çıkmaya başladı. Kimden söz ettiğini bilmiyordum.

Esir aldığı bir kadın ? Buna şaşırmazdım çünkü esir alan kişi Alaz’dı. Onların merdivenlerden aşağı inen sert ve tok ayak seslerini duyunca nefesimi sakince dışarı saldım. Sırıtarak Aysuya dönünce o da bana aynı sırıtışla karşılık verdi.İlk önce o ayaklanınca bende sakince doğruldum.

Aysu yanıma gelip kolunu boynuma dolayınca konuşmaya başladı;
‘’ İyi bir takım olduk bence ?’’ dedi ve ikimizde kahkahalarla gülerken alt kattaki kapı ağır hareketlerle açıldı. Biz kendimize çeki düzen verirken aşağı doğru yöneldik. Mutfakta birazcık oturabilirdik bence.

Biz aşağı inip mutfağa hızlı ve çevik bir hareketle girince ben balkon kapısını açmak için cama yönelmişken Aysu kahve yapmaya başlamıştı. Sanırım burada daha mutlu oluaktım. Ama bir o kadar da yanacaktım.

Cama yaslnmış bir şekilde açmaya çalışırken Aysu kehveleri hazılamıştı bile

‘’ Abi bu kapılar neden bu kadar ağır ya . Sınır kapısı mübarek ‘’ diyerek yakınırken mutfak kapısı açıldı.

‘’ Yavaşça ittirirsen açılacak zaten ‘’ diyerek içeri Gülay abla girdi.

‘’ Abla kapıya resmen yalvardım . Açılmıyor ‘’ dedim sitem ederek. Gülerek kafasını salladı ve yanıma gelip beni kalçasıyla yana doğru itekledi.Omzunu cama yaslayıp sakim ve yavaş bir şekilde yapıyı yendine doru çekmeye başladı.

‘’ Kapıları Baranım özel istekle yaptırdı. Hızlıca açmaya çalışırken takılıyor ve açılmıyor . Yavaşça denersen hemen açılır ‘’ diyerek bana kapıların özelliklerinden bahsetti. Yok artık . Bu adam bu evde ne saklıyordu ki böyle kapı yapma gereksiniminde bulunmuştu.

‘’ Vay anasını ‘’ deyip Aysu’ya döndüm .

‘’ Adamları görüyormusun neler düşümüş ‘’ değim kahkaha attım . ‘’ Ben evdeki kitaplarımın başına bir şey gelmesin diye kapının altını ve üstünü kitledim ‘’ Ben kahkahama engel olamazken Aysu ve Gülay abla dediklerime gülmeye başlarken güleek konuşmaya devam ettim.

‘’ Yanlız kitap deyip geçmeyin . Odamda resmen servet yatıyor ‘’ diyip ciddileştim ve tekrar gülmeye başladım. Onlarda aynı benim gibi gülmeye başlayınca mutfakta hoş ve güzel bir hava oluştu. Uzun zamandır bu kadar huzurlu hissetmemiştim . Kendime bu denli yakın insan sayısı çok azdı. Gerçi onları da bu gün tanımıştım ama güveniyordum nedense. Gülay abla bir anne gibi sıcaktı. Aysu ise sanki... Yıllardır özlemini duyduğum bir kardeş gibiydi. Koruyup kolluyordu . Bu bile benim için yeterliydi.

‘’ Gülay sultan sanada yapıyorum latte ?’’ dedi Aysu . Gülay abla yüzünü buruşturarak kafa salladı.

‘’ Yap bakayım bana da latte ‘’ dedi Aysu’yu taklit ederek sonra bana döndü.

‘’ E güzel kızım sen neden geldin bu eve ‘’ dedi. Sanki buraya işi düşen herkes geliyor der gibiydi.Dudaklarımı büzerek kafamı aşağı eğdim.

‘’ Ailem için geldim ablam ‘’ dedim ona . Hüzün ve şaşkınlıkla kaşları havalandı. Bana gerçekten üzüldüğünü kızaran göz çevresinden anlamam mümkündü. Buna ek olarakta dudağını büzmüştü. ‘Anlıyorum ‘ der gibi.

‘’ Noldu kızım ailene . Baran’ım mı bir şey yaptı yoksa ‘’ dedi. Baran için endişelenmişti.Ama ölenler benim ailemdi.

‘’ İşte bende onu öğrenmek için buradayım ‘’ durdum ve sessizce ‘’ Umarım Baran değildir ‘’ diye fısıldadım.

Baran’a aşık değildim , ya da ondan hoşlanmıyordum. Sadece ailemin katilinin o olduğu düşünce beni üzüyor , parçalıyordu. Sakladığım veya içime göndüğüm duygular vardır belki . Umarım hep orada kalırdı bu duygular.

‘’ Yok kızım Baran yavrum yapmamıştır. ‘’ dedi ve dikleşti. ‘’ Yaptıysa da bir bildiği vardır ‘’ dedi ve bana meydan okur gibi baktı. Gülay ablanın içinden ne çıkmıştı öyle .

Bende ona meydan okur gibi sırıtarak konuşmaya başladım.

‘’ Allah şahidim olsun abla ‘’ dedim ve durdum. Dudaklarımı büzerek devam ettim.’’ Eğer ailemin katili Baran’sa onu öldürmeden ölmem ‘’ dedim ve elimde bitmeye yakın olan bardağımı tezgahın üstüne koyarak mutfaktan çıktım . Hızlı adımlarla odaya yürürken Gülay ablanın dediklerini tekrar tekrar düşümeye başladım.

‘’yaptıysa da bir bildiği vardır ‘’ Hah. Bir bu eksikti.

‘’ailenin katili Baran ‘’ Alaz’ın notları da bu düşüncelerimin içine girince artık rahat edemiyordum.Derin bir nefes alıp nefesi tuttum .Kapıyı açıp kendimi içeri atıp kapıya kafamı yaslayıp yere çöktüm. Düşünceler beni yoruyordu . Bedenselde yormaya başlamıştı artık.

Dizlerimi kendime çekip biraz daha düşünmeye başladım. Sesli bir şekilde.

‘’ Babam ve Alaz’ın babası çok yakın arkadaş . Bu cepte ama eksik ‘’ dedim elimi cepime götürerek. Sanki gerçekten cebime koymuştum . Hay Allah’ım .

‘’ Hatta babam Alaz’ın özel avukatlığını yaptı . Yıllarca . Peki ne zamandan beri? Bunu öğrenmeliyim.’’ Diyerek kafa salldım . Aslında öğrenmem gereken çok şey vardı en başından başlıyacaksam bunlarda benim için çok önemliydi. Üstelik benim Alaz ile acilen görüşmem lazımdı.Bu düşünceyle telefonumun ekranını açarak Alaz’ın bana yazdığı numarayı aradım.

‘’ Eksik veya yanlış numa-‘’

Sesi duyar duymaz aramayı sonlandırdım. Gerizekalı . Sanarsın çok önemli biri. Sinirle ayaklanırken yatağıma oturdum .Artık benim olan yatağa(!) Sonra ani bir kararla tekrar ayağa kalkıp odadan çıktım. Defter ve kaleme ihtiyacım vardı. Bunu da bulabileceğim tek yer Baran’ın çalışma odasıydı . Bir kat aşağı inip Baran’ın çalışma odasına hızlı bir giriş yaptım.

Evet farkındayım fazla medeni davranıyordum. Kendi evimmiş gibi kapı çalmadan odaya dalmalar felan . Farkındayım

Odanın kapısını açınca odada Baran’ın yanlız bir şekilde oturduğunu , bir şeyler okuduğunu gördüm.Malum kapı ayı gibi açılınca göz göze gelmiştik.

‘’ Afedersin ben burada olduğunu düşünmemiştim ‘’ diyip kafamı ondan çektim . Utanmıştım. Ve en önemlisi gerilmiştim.

Baran gülerek kafasını iki yana salladı ve ayağa kalkıp masanın önündeki koltuklara oturup benimde oturmamı bekledi.Gülümseyip karşısına oturdum ama o bana bakmaya devam etti.

‘’ Şey için gelmiştim ‘’ deyip kafamı salladım. Hadi ama ben ne için gelmiştim. Kendine gel Buğu.

‘’ Ne için ‘’ dedi bana sırıtarak . Ona sert bir bakış atıp onun masasına döndüm.Gördüğüm kaıtlar ve kalemle nedn geldiğimi hatırlamıştım.

‘’ Kalem ve biraz kağıt almak için geldim ‘’ dedim kendimden emin bir şekilde. Acaba bendeki şu kendinden eminlik ne zaman biraz hafifleyecekti ? Kendime olan bu güvenimle gurur duyuyordum .

‘’ Hımm ‘’ deyip ayaklandı ve masasının arkasına geçti.Çekmeceleri karıştırıp eline geçen kalın bir ajanda ile bir kalem setini bana uzattı .

‘’ Bunlar olur mu ‘’ dedi . Hala sırıtıyordu . Gevşek.Kafamı sallayarak onayladım ve ayağa kalkıp elinden aldım. Kapıya doğru adım atmıştım ama ;

‘’ Biraz konuşalım mı ? ‘’ dedi. Ona dönüp herhangi bir duygu barındırmayan bakışlarla bakıp cevap verdim.

‘’ Konu eğer ailem veya şu gerizekalı Alaz ise hayır ‘’ dedim . O bana kahkaha atıp kafasıyla onayladı ve koltuğu işaret edip oturmamı bekledi.Sakince koltğa yerleşip defter ve kalemleri bacağımın üstüne koydum. Üzerimde hala elbise vardı.

‘’ Beğendin mi odanı ? ‘’ dedi . Gülümseyerek kafamı salladım.

‘’ Bayıldım. Keşke daha önceden gelseydim ‘’ diyerek abarttım. Ama ondan Aysuyla aynı yerde kalmayı isteyecektim . Aysu en alt katta tek başına duramazdı

‘’ Sana çok önceden etmiştim teklifi ama anca ‘’ dedi ve durdu. ‘’ Lazım bir şey var mı , veya eksik ‘’ eksik çok şeyim vardı. Kitaplarım mesela . Ama buraya tamamen yerleşmemek için kafamı iki yana salladım.

‘’ Her şeyim tam sağ ol ‘’ dedim ve tekrar konuşmaya başladım ‘’ Aysu kim ve neden burada ‘’ dedim ona . Aysuyu ondan öğrenmem biraz garip olacaktı ama Aysunun anlatası yoktu.

Gülerek merhametle bana baktı. ‘’ Onunla kafanız tam aynı biliyor musun ? Saldırmaya birisini arıyorsunuz ikinizde ‘’ deyince kaşlarımı çatarak çatışmayı kaybeden ve son kozunu oynayan insanlar gibi kafamı aşağı yukarı salladım. Hayvan mıydım ki ben saldırcak birisini arayım.

Bana kahkaha tarak gülümsedi. ‘’ Aysu Keremin en değerlisi. Babasından yaralı ‘’ dedi ve durdu. Keremin en değerlisi. Alaz o yüzden masada öyle konuşmuştu.

‘’ Annesinin katilini ortaya çıkartmaya çalışıyorlar ‘’ durdu ‘’ Keremle ‘’ dedi. Bense bu sefer merhametle gülümsedim.

‘’ Desene Kerem sizden farklı ‘’ bu söylediğime karşılık kaşları olabildiğince çatıldı.

‘’ Bizde ne varmış pardon ‘’ dedi yarı alay yarı ciddi bir şekilde . Gözlerimi açarak;
‘’ Pardon sen onlara dahil değilsin ‘’ dedim ve ikimizde gülümsemeye başladık.

‘’ Bu arada seninki beni aradı ‘’ dedi bir anda ciddileşelerek . Benimki derken ? HANGİSİ(!)

‘’ Benimki kim ya ‘’ dedim merakla

‘’ Arda’’ dedi gözlerini devirerek. Mümkün olsa gözleri yuvalarından çıkacaktı.

‘’ Arda mı ? Ne alaka ‘’ deyip telefonumun ekranını açtım . Bana mala bakar gibi bakıp cevap verdi.

‘’ Evet bence de ne alaka demi? ‘’ dedi . Sorgular gibi. Bense o sırada Ardayı arıyordum.

‘’Alo Arda ‘’dedim telefou açınca . Baran’da merakla beni dinliyordu.’’ Ben iyiyim de sen nasılsın ?’’

‘’ Hayır iyiyim..., Ya hayır bana kim ne yapsın ..... Yaşıyorum .... Eveet..... Se-......Hayır bişi yok ‘’

Ardı arkası kesilmeyen sorularla birlikte hepsini eksiksiz bir şekilde cevaplamaya başladım. Ama Ardanın böyle yapması garipti benim için . Yani tamam ama hayır . Baran beni izlerken bende kulağımdaki telefonla kafamı yana doğru eğip onun gözlerine bakarak Ardadan gelen soruları cevaplamaya başladım.

‘’ Arda ben iyiyim . Kimsenin bana birşey yaptığı yok..... Gerçekten ‘’ dedim sakin bir sesle. Ah Arda keşke bana burada neler yaptıklarını bilsen . Öldürüyorlardı ama diri durmam için de bana yem atıyorlardı.

‘’ Tamam biz sonra görüşürüz olur mu . Bak zaten yarın restorana gelicem ‘’ dedim Baran’a soran gözlerle bakarken . Beni onaylayınca ona gülümsedim.

‘’ Tamam yarın görüşürüz ‘’ deyip son anda kendimi kurtardım . ‘’ İçmiş ‘’ diyerek kendimi Baran’ a açıklamaya başladım.

‘’ Biliyorum ‘’ dedi sadece bana . O sırada bu ortamı daha iyi kılacak bir hareket yapıp boynumda asılı olan açılıp kapanan kolyemin içinden kardeşimin künyesini çıkardım .

Baran’ sakince uzatarak ayağa kalktım.

‘’ Bu künye kardeşimin di . Bana bunu Alaz verdi. Eğer o kardeşime ulaşabiliyorsa sende rahatça ulaşırsın.’’ Sonra sakince gözümden akan yaşı sildim. ‘’ Bana kardeşimin neden öldüğünü bulurmusun? ‘’ dedim.

Bana şok içinde bakıyordu . Künyeyi elimden alıp beni kendine çekerek sıkıca sardı. Bense daha fazla ağlamamak için nefesimi düzenlemeye çalıştım.

‘’ Bulucam Buğu sana söz .’’ dedi ve beni sakince kendinden ayırdı. Eline koyduğum künyeyi tekrar alıp kolyemin içine koydum ve defterle kalemi alıp odadan çıktım. Belki herşey asıl şu an başlıyordu.

Baran haklıydı

‘asıl şimdi hepimiz hoşgeldik’.