5.Bölüm

15 gün önce ​​​​​​​​​

Miran

Bu gün günlerce süren operasyonun biteceği gündü. Tam tamına bir ay sürmüştü . Artık emeğimizin karşılığını alacaktık.

Bir çok çocuk kaçırma ihbarı almıştık . Bunu üzerine iki ayı aşkın süredir peşlerindeydik. Yapılan araştırma ve takipler sonucu yerlerini belirleyip aralarına sahte kimlikle katılmıştım. Tutuklamak için daha fazla delile ihtiyacımız vardı ve bu süre içerisinde yeterince toplamıştım. Bu akşam yapılacak operasyon ile hepsi bitecek ve rahat bir nefes alacaktık.

Karakolda kendi odamda oturuyordum. Operasyonun son aşaması için gerekli evrakları hazırlıyordum. Kapımın tıklanma sesi ile kapıya dönüp ; " Gel ! " diye seslendim. İçeriye Cem girdi. Ellerinde evraklar vardı. Bana doğru gelip;

​​​​" Komiserim , bunlara bakmanız gerek . Organ mafyasının mağdurlarının şikayet dilekçeleri ve dava dosyaları. Nereden öğrendiklerini bilmiyorum ama mafyanın ismini öğrenmişler ve dava açmışlar . Ve bu da davacıların avukatı Aden KARA . " Bu söyledikleri üzerine sinirlerim tepeme çıktı . Nasıl olur operasyonun en kritik zamanın da bu bilgi öğrenirler ? Asıl soru kimden öğrendiler? Cem' in devam etmesi üzerine ona döndüm.

"Ve hatta saat 10:00 da burada olacakmış." Duyduğum şeyler ile gözlerimi saate çevirdim saat 9:45 idi.Tum öfkem ile ona döndüm.

"Cem umarım bu bir şakadır. İnan bana hiç komik değil." Cem büyümüş gözlerle bana bakıp; "Asla komiserim , ben o hatayı bir kez yaparım . İnan bana yaptığım şakanın bedelini hala ödüyorum." dedi. Aklıma gelenler ile gülmeye başlamıştım .

Cem ile aramız da iş ilişkisi dışında çok güzel bir dostluk vardı . İkimizde aynı yıl göreve başlamıştık ve meslekte üçüncü yıldaydık. Ve bunun getirisi ile bana çoğu zaman şaka yapar ve sürprizler yapardı. Tabi ben de artık dayanamamış son yaptığı şaka ile çok güzel bir ceza vermiştim.

On gün önce beni arayıp acil evine gitmemi çok önemli bir bilgi yakaladığını söylemişti . Evine gittiğim de kapıyı çaldım. Fakat açan olmadı ,tekrar tekrar çaldım yaklaşık bir on dakika süren bekleyiş sonucu aklıma gelen ile telefonunu çaldırdım. Telefonu içerideydi. Fakat ne telefona cevap veriyordu ne de kapıyı açıyordu. Bu durum beni çok endişelendirmeye başlamıştı. En son bir saat önce konuşmuştuk. Ve acil olduğunu söylemişti. Operasyon ile ilgili bir bilgi yakalamış olabilir ve başı tehlikede olabilirdi. Hemen silahımı çıkartıp hiç düşünmeden kapıya ateş ettim. Açılan kapıdan içeri girdim. Salona doğru ilerleyince yerde kan izleri gördüm. Hızla salona girdim ve Cem 'in yerde kanlar içinde yatan bedenini görmem ile hemen ona doğru koştum. Nabzını kontrol edince derin bir nefes aldım.Hemen Cem'in başını dizime koyup;

"Cem, dayan koçum. Dayan oğlum." Tam telefonumu çıkardım ambulansı arayacak iken gözlerini açıp ;

"Sürpriz !" diye bağırdı. Yaşadığım şok ile bir elimdeki kanlara bir de ayakta duran Cem' e baktım. Kısa süreli yaşadığım şokun etkisinden çıkıp hemen ayağa kalkıp üzerine yürüdüm;

" Lan oğlum sen salak mısın? Annen seni doğurduktan sonra emzirmeden inek sütü mü verdi lan!" Çok sinirlenmistim burnumdan soluyordum resmen . Sakin olmaya çalıştım. Fakat Cem'in sesi beni daha da zıvaradan çıkardı.

"Oğlum abartma alt tarafı şaka yaptım, sen gül diye." Gülmeye başlayınca sakinleşmek için aldığım bütün soluklar boşa gitti.

" Bak bana oğlum ben gülüyor muyum ? Aklım çıktı lan sana bir şey oldu diye . Zeynep'e ne diyeceğim diye kafayı yiyecektim az daha. Sen de bana gelmiş şaka yaptım diyorsun. Lan hangi insan evladı böyle şaka yapar." Söylediğim üzerine daha çok gülüp;

" O insan evladı karşında duruyor ." deyip kaşlarını aşağı yukarı doğru kaldırıp baş parmakları ile kendini gösterdi.

"Evet unutmuşum ,bu tür eşek şakaları ancak senin gibi hayvan eti yemişler yapar. " diyip evden çıktım. Bu burda bitmez ben intikamımı soğuk yiyeceğim bekle sen Cem bekle.

Aradan bir hafta geçmişti. Cem dört gündür nişanlısı Zeynep için güzel bir sürpriz hazırlamıştı . Ve bu akşam gösterecekti ona ne de olsa tanışma yıldönümleri . Zeynep böyle şeylere aşırı takıntılı idi. Tabi ki intikamım bu akşam devreye girecekti. Ona bu gün nöbet kitleyecektim fakat hala haberi yok.

Saat akşam altıya yaklaşıyordu. Yedide Zeynep'i almaya gidecekti . Hemen telefonumu çıkarıp nöbeti ayarladım. Aradan geçen bir kaç dakikanın ardından Cem' in telefonu çaldı. Telefonunu çıkaran cemin suratına bakınca şaşırdığı belli oluyordu. Hemen telefonu açıp kulağına dayadı, " Alo" diyip karşı tarafı dinlemeye başladı. Bir süre sonra ;

"Ama ben geçen gün yaptım. Bugüne nöbetim yoktu. " deyip tekrar karşı tarafı dinlemeye başladı.

"Hiç mi erteleyemezsin . Bak bu gün çok önemli benim için ."deyip tekrar dinlemeye başladı.

" Anladım . Tamam görüşürüz. " deyip telefonu kapattı. Karşısına bakmaya devam etti. Aradan geçen bir kaç saniyenin ardından duyduğum tek şey ,

" Zeynep beni öldürecek. " diyen kısık mırıltısıydı. Ve bu intikam şimdiden içimin yağlarını eritti . Derin bir " Oh " çektim içimden .

Tabi bunun üzerine Zeynep trip atmış hatta uzun bir süre daha atacağa benziyor. En son bizim ki özür dilemeye gidince terlikle kovalamış. Ve bunu duymak bana gayet iyi gelmişti. Cem benim nöbeti düzenlediğimi anladı fakat iş işten geçmişti. Oh canıma değsin sen de bir daha böyle şakalar yapmazsın.

………….

Düşüncelerimden Cem' in sesi ile çıktım. Eli ile kolundaki saati işaret ediyordu;

" Sana diyorum, beni duyuyor musun saat nerdeyse on olmak üzere birazdan avukat gelir." kendimi hemen toplayıp ;

"Tamam ben hallederim ,sen araştır bakayım bu bilgi nasıl sızmış." dedim ve odadan çıkmasını bekledim.

Aradan geçen on dakika in ardından kapım tekrar tıklatıldı. Hemen gel komutu verip içeri girmesini bekledim. İçeriye uzun sarı saçlı bir kadın girdi. Başını kaldırıp bana bakınca gözlerinin yeşil olduğunu gördüm . Yuvarlak yüzü ona tatlı bir hava katmıştı. Ve oldukça Küçük gösteriyordu. Hele burnu ben kaf dağındayım diyecek şekilde ucu kalkık ve küçüktü , oldukça güzeldi. Acaba bizim avukat bu muydu?

" Merhaba ,ben avukat Aden Kara ." deyip elini uzattı.

"Ben de başkomiser Miran Çeviksoy." deyip elini sıktım ve koltuğa geçmesi için elimle gösterdim. O otururken ben de yerime oturdum . Aradan geçen bir kaç dakika sessizliğin ardından odaya göz gezdirmeyi bırakıp çantasından bı kaç dosya çıkardı. Kafasını çevirip bana baktı.

" Ben haberiniz olduğunu düşünüyorum o yüzden hemen konuya gireceğim. " Başım ile onu onayladım. O da bunun memnuniyeti ile hafif gülümseyip hemen konuşmaya devam etti.

" Bildiğiniz üzere sizin uzun zamandır peşinde olduğunuz bir çete vardı. Ben de bu çetenin mağdurları olan ailelerin avukatıyım. Ben de bu davayı araştırıyorum ve bu konuda bana yardımcı olmanızı istiyorum . Çünkü en ağır cezayı almalarını istiyorum."

Bir kolumu masaya yasladım ve diğer elim ile çenemi sıvazlayıp düşündüm biraz. Sonra hemen söze girdim .

" Sizi bu kanıya vardıran şey ne ya yardım etmezsem. Hem suçluyu araştırdığımı nereden biliyorsunuz?"

Dediklerim karşısında afalladı biraz . Bunu söylememi beklemiyordu. Hemen hafif öksürüp kendini toparladı.

" Bildiğiniz gibi haber kaynaklarımızı asla söylemeyiz . Hem yardım edeceksiniz çünkü onları içeri tıkmak istemeseydiniz bu davayı almazdınız. Yanlış mıyım?"

" Evet haklısınız . Ama bu bilgileri sizin ile paylaşma zorunluluğum yok . Fakat buna rağmen size yardım edeceğim ama tek şartla .Bu operasyon bitene kadar sessiz kalmalısınız. Aksi halde bütün operasyon bosya gider ve müvekkillerinizin hayatı da tehlike de olur . "

"Haklısınız o halde sizden haber bekleyeceğim sonrasında dava için tekrar görüşeceğiz." dedi. Ben de onu onayladım.

" O halde ben gideyim artık . Bu da benim kartım . Haber verirsiniz." deyip kartını uzattı.

"Gerekeceğini sanmıyorum ama yine de alayım . En azından ileride kaynağınız size haber verip vermeme derdim olmaz kendim hallederim." diyip göz kırptım. Bu dediğim hoşuna gitmedi fakat belli etmemeye çalıştı.

" Umarım bir dahaki görüşümüz de daha az öküz olursunuz ." deyip çantasını aldığı gibi odadan çıktı.Ardindan baka kaldım. Böyle bir tepki beklemiyordum.

"Ben ne yaptım ki arkadaş !" deyip sinirle çöp kovasına tekme attım.

" Bir de öküz diyor ." deyip saçlarımı karıştırdım. Pencerenin yanına geçtim dışarıyı izlerken akşam olacakları düşünmeye başladım.