Ekrandaki gerçek

Minho, titreyen eliyle bilgisayarının faresine uzandı. Dosya açılırken kalbi göğsünde deli gibi atıyordu. Her tıklama, odadaki sessizliği daha da yoğunlaştırıyordu.

Ekranda beliren fotoğraflar Minho’yu dehşete düşürdü. Jisung’un kolundaki en derin yanık, sanki bilerek bastırılmış bir şekilde oluşmuştu. Vücudunun başka bölgelerinde de, sanki maşa ile bastırılıp yakılmış gibi izler vardı. Her yara sessiz ama ürkütücü bir hikâye anlatıyordu.

Minho sırayla notları okumaya başladı;

-Jisung’un babası edepsiz ve acımasız biriydi; evde sürekli baskı ve korku yaratıyor.

-Annesi sessizdi; korkudan sesini çıkaramıyor, olan biteni izlemekle yetiniyordu.

-Abisi kendi kafasına göre takılıyor, Jisung’a düşkün ama ev işlerine karışmıyor, bazen onun işlerine yardım ediyor ama çoğunlukla kendi dünyasında.

-Jisung’un bazı akrabaları ona “robot” diyerek dalga geçiyor; yüzünü hep asık gördükleri için kızıyorlardı.

-Jisung’un oda kapısı hep açıktı. Sessizce ders çalışıyor, çoğu şeyi unutuyor, dalgınlığı gözden kaçmıyordu.

-Kitaplarını ve defterlerini düzenli tutuyor ama küçük detayları sık sık gözden kaçırıyordu.

-Abisine karşı açık bir bağlılık ve güven vardı, ona daha çok güveniyor ve yanında rahat hissediyordu.

-Evde televizyon, müzik veya eğlence yok; sessizlik neredeyse okulda olduğu gibi baskın bir hâkimiyet kuruyordu.

-Tavırlarına bakılırsa anksiyetesi var

Minho bir süre fotoğraflara bakarken fark etti: Gizli numara, yani grupta mesaj atan kişi Jisung’du. O an zihninde her şey birbiriyle bağlandı. Mesajlar, yaralar, dalgın tavırlar, ev ortamı… hepsi birbirini tamamlıyordu.

Soejun, ekranda son bir detay daha ekledi: Jisung’un odasına küçük bir kamera yerleştirilmiş ve Minho, özel bir uygulama üzerinden bunu izleyebilecekti. Artık Jisung’un hareketlerini, odadaki davranışlarını ve güvenlik durumunu gerçek zamanlı gözlemleyebilecekti.

Minho, parmakları hâlâ titreyerek not aldı. Bu bilgiler, onun zihninde bir planın filizlenmesini sağlıyordu. Ama bunu yaparken dikkatli olmalıydı; Jisung’un güvenliği her şeyden önemliydi.

Bir süre sessizce ekranın başında oturdu, her detayı aklında tekrar ederek not etti. Sonra telefonu aldı, “Sokak Çocukları 🐺” grubuna girdi ve yazmaya başladı:

Minho: “Gözlemler tamam. Dosya elime ulaştı. Jisung’un durumu düşündüğümüzden daha ciddi. Ve… gizli numara Jisung’müş. Artık onun hareketlerini kameradan da takip edebileceğim.”

Changbin: “Ne dedin?”

Jeongin: “Detaylar neler, Minho?”

Hyunjin: “Her şeyi anlat, merak ediyoruz.”

Felix: “Bu sefer tam olarak neyi fark ettin?”

Minho derin bir nefes aldı, Minho, derin bir nefes aldıktan sonra klavyeye dokundu. Her kelimeyi dikkatle seçiyordu; Jisung’un durumu hassastı ve yanlış bir bilgi, durumu daha da kötüleştirebilirdi.

Minho: “Kolundaki yanık… normal bir kaza gibi değil. En derin yara kolunda ve çok ciddi. Diğer bölgelerde de sanki maşa ile bastırılıp yakılmış gibi izler var.”

Changbin: “Ne? Ciddi mi bu? Diğer yanıklar derken???”

Minho: “Evet. Fotoğraflar tek tek inceledim. Babası…sert ve acımasız. Annesi korkudan sessiz, evde hiçbir şekilde güvenliği yok. Abisi kendi kafasına göre takılıyor ama Jisung’a bağlı.”

Hyunjin: “ev ev değil de hapishane sanki"

Minho: "Ders çalışırken dalgın, çoğu şeyi unutuyor, sessizlik hakim. Abisine güveniyor, ona daha çok bağlı.”

Jeongin: “Peki ya gizli numara?”

Minho: “Gizli numara Jisung’müş. Mesajları ve davranışları birbiriyle örtüşüyor. Ayrıca akrabaları ona ‘robot’ diyerek dalga geçiyor, yüzünü hep asık gördükleri için kızıyorlarmış. Ha bi de anksiyetesi varmış.”

Felix: “Yaşadıkları çok kötüymüş…anksiyete baya zor bi şey?”

Minho: “evet. Odasına küçük bir kamera yerleştirmiş soejun Özel bir uygulama ile Jisung’un hareketlerini gerçek zamanlı izleyebileceğim. Bu sayede ne yaptığını, davranışlarını ve güvenlik durumunu takip edebileceğim.”

Bangchan:"kamera? Bu biraz ileri değil mi?"

Seungmin: "ay sanki çocuğu çıplak falan görmeyi hedefliyoruz da o yüzden koyduk tövbe tövbe"

Felix:"..bi ara toplanıp biz de şu kamera şeyisine bakalım"

hyunjin:"bencede"

Changbin: “Vay… gerçekten ciddiymiş.”

Jeongin: “Minho… ne yapmayı planlıyorsun peki?”

Minho, bir süre sessiz kaldı. Parmakları hâlâ titriyordu, ama zihninde planın ilk adımları şekillenmeye başlamıştı.

Minho: “Şimdilik bekleyeceğiz. Gözlem devam edecek. Ama onun güvenliği her şeyden önemli. İlerleyen günlerde neyi ve nasıl yapacağımı size anlatacağım.”

Hyunjin: “Tamam… ama dikkatli ol, Minho.”

Felix: “Evet, Jisung kamerayı fark edebilir”

Minho, ekrana bakarken kendi kendine fısıldadı:

“Bunu çözmem gerekiyor… ama kimseye zarar gelmeden.”

Ardından gruba dosyayı attı. ama herkesin içinde hem merak hem endişe vardı. Minho’nun gözleri ekranda sabitlenmiş, bir yandan planlarını düşünürken bilgisiyara uygulamayı indirdi.