AYNADAKİ İZ 16.BÖLÜM

Barlas kapıdan içeri adımını attığında ağır bir sessizlik bütün odayı sardı. Ravenna’nın gözleri, loş ışıkla aydınlanan mekanda dizilmiş askerlerin üzerine kaydı. Daha önce yalnızca filmlerde gördüğü disiplin manzarası, şimdi tüm ihtişamıyla karşısında duruyordu. Timin tamamı, tek bir refleksle ayağa kalktı sert bir çarpma sesi çıkararak topuklarını birbirine vurdular ve aynı anda dimdik hazır ola geçtiler.

Ravenna şaşkınlıkla nefesini tuttu. Barlas’ın yanında yürürken, bu ani hareket karşısında irkildi. Sanki kendini bir anda bir askeri tatbikatın ortasında bulmuş gibiydi.

Barlas’ın tok ve otoriter sesi odada yankılandı.

“Rahat.”

O tek kelime, askerlerin üzerindeki görünmez zinciri çözüverdi. Hep bir ağızdan hafif bir hareketle omuzları gevşedi, bedenleri sandalyelere geri bırakıldı. Ravenna hâlâ neye uğradığını anlayamadan etrafına bakıyordu.

Efe, koltuğunda hafifçe öne eğilerek alaycı ama meraklı bakışlarını Ravenna’ya dikti.

“Komutanım, Ravenna yengenin burada ne işi var?”

Ravenna’nın kaşları hızla kalktı. Bir an dili tutulmuş gibi oldu. Sonra şaşkınlıkla dudaklarını araladı.

“Bir dakika” dedi, bakışları sırayla Göktuğ, Yiğit ve Pamir’in üzerinde gezindi. “Siz asker miydiniz?”

Sanki provaları yapılmış gibi, üçü birden aynı anda ve aynı tonda yanıtladı

“Evet askerdik!”

Ravenna, o an kocaman açılmış gözlerle kala kaldı. Berk ise, dayanamayarak öne atıldı. Dudaklarının kenarında muzip bir gülümseme vardı.

“Yoksa bu gizli bir sorgu mu? Tamam, itiraf ediyorum! En son çikolatamı çalan Göktuğ’du!”

Göktuğ’un gözleri şimşek gibi çaktı. Arkasına yaslanıp kollarını kavuşturdu.

“Berk, onu hâlâ unutmadın mı? Kaç yıl geçti üzerinden!”

Ravenna, sahneyi izlerken neredeyse kahkahaya boğuluyordu. Barlas ise derin bir nefes alarak başını yana çevirdi, gözlerini gökyüzüne bakıyormuş gibi devirdi.

“Kesin sesinizi. Siz asker misiniz, yoksa mahalle kahvesinde pinekleyen ihtiyarlar mı?”

Yiğit, rahat tavrını bozmadan, dudaklarının kenarında hafif bir sırıtışla yanıtladı.

“Komutanım, biz çok yönlü insanlarız size hangisi lazımsa verelim.”

Barlas, Ravenna’ya dönerek tek tek tanıtmaya başladı. Her bir ismi söylerken sesi daha da toklaşıyor, Ravenna’nın şaşkın bakışları karşısında içten içe keyif alıyordu.

“Üsteğmen Efe Yıldırım. Teğmen Berk Kurtuluş. Astsubay Kıdemli Üstçavuş Yiğit Karadağ. Astsubay Kıdemli Başçavuş Göktuğ Demirkan. Astsubay Pamir Soykan. Hepsi benim timimin çocukları.”

Ravenna’nın dudakları aralandı, sesi neredeyse bir fısıltı gibiydi.

“Öyle mi?”

Barlas başını dik bir tavırla salladı.

“Öyle.”

Bu sırada timin kendi arasında fısıldaşmaya başlaması, odadaki ciddiyet havasını bir anda dağıttı. Kimi dirseğini yanındakine dürtüyor, kimi kıkırdamamak için dudaklarını sıkıyordu. Barlas’ın bakışları hemen sertleşti. Kaşlarının arasında ince bir çizgi belirdi. Ama Ravenna’nın gözlerinde, bütün bu tabloyu izlerken parlayan eğlenceli ışıltıyı görünce istemsizce duraksadı. Derin bir nefes aldı, bakışlarını kaçırarak başını iki yana salladı.

“Hepinizin cezası var.”

Toplu bir inilti yükseldi.

“Yine ne yaptık ya”

Ravenna, onların bu gevşek hâlini izlerken yüzünde hafif bir gülümseme belirdi. İlk anda gözünü korkutmuş olan bu adamların aslında düşündüğü kadar ürkütücü olmadığını anlamıştı. Hepsi koca cüsselerinin ardında, birbirine takılmadan duramayan bir grup çocuktan farksızdı.

“Boş boş konuşacağınıza çıkın biraz antrenman yapın.”

Efe, teatral bir hareketle kollarını iki yana açtı.

“Gördünüz mü? Sert Komutan modu açıldı buna da şaka yapılmıyor.”

Berk, Ravenna’ya dönüp dramatik bir baş eğişle konuştu.

“Biz misafirimizin yanında centilmen bir tavır sergilemesini bekliyorduk ama olmadı. Kusura bakmayın yenge, komutanımız odunlukta uzman.”

Göktuğ hemen atıldı.

“Eğer birine biraz daha kibar davranma ihtimali varsa bile, sizden sonra ihtimal sıfırlandı.”

Ravenna kahkahasını bastırmaya çalışarak elini ağzına götürdü. Bu adamlar gerçekten eğlenceliydi. Ama belli ki asıl eğlence, Barlas’ı çileden çıkarmaktı.

“Sanırım sizin için hayat hiç kolay değil, Komutan Bey.”

Barlas kollarını göğsünde kavuşturdu, dudaklarının kenarı belli belirsiz titredi.

“Sizden hiçbiri misafire saygılı davranmayı öğrenmeyecek, değil mi?”

Yiğit, bir asker gibi doğrulup elini göğsüne koydu.

“Komutanım, yengemize saygımız sonsuzdur.”

Pamir de hemen söze girdi.

“Yenge, sizi burada görmeye alışmalıyız yani?”

Ravenna kısa bir an duraksadı. Aslında bu insanların hayatına ne kadar dahil olacağını bilmiyordu. Ama o an hissettiği şey, tarif edemediği bir sıcaklıktı. Ailesi olmayan biri için, garip ama hoş bir his.

“Yenge demeyin bana.”

Tam o sırada Efe, sinsice Barlas’a yanaştı. Dizini hafifçe dürterek gülümsemeye çalıştı.

“Komutanım, bakıyorum da siz de pek karşı çıkmıyorsunuz alttan alttan hoşunuza da gitmedi değil.”

Barlas, gözlerini devirdi.

“Efe, seni bir haftalığına gece nöbetine atadım.”

Kahkahalar patladı. Ravenna kendini artık bu grubun arasında çoktan bir parça gibi hissetmeye başlamıştı.

Yiğit, gülerek Ravenna’ya döndü.

“Bizimle olan herkes, en az bir kere Komutan Batkan’ı sinir etmeli.”

Barlas sert bir bakış attı.

“Beni sinir etmesi için size ihtiyacı yok.”

Ravenna, yan gözle Barlas’a bakarak dudaklarının kenarını kıvırdı.

“Sizi sert, ciddi ve ulaşılmaz biri sanıyordum. Ama timinizin yanında pamuk gibisiniz.”

Toplu bir “Ooo!” sesi yükseldi. Göktuğ ile Yiğit omuz omuza gülüştü, Berk kahkahaya boğuldu, Pamir’in yüzü kızardı. Efe ise şok olmuş gibi Ravenna’ya bakıyordu.

“Yenge, bu kadar kısa sürede bizden bile iyisini yaptı!”

Barlas’ın dudakları hafifçe seğirdi.

“Ravenna, timime kötü örnek oluyorsun.”

Ama fazlasını söylemedi. Çünkü fazla tepki verirse, timin gözünde saygınlığı zedelenirdi.

“Eğer antrenman yapacak enerjiniz varsa, demek ki sizi yeterince çalıştırmıyorum.”

Neşe bir anda sönüverdi.

Göktuğ homurdanarak, “Güzelim anı mahvetti yine görüyosunuz değil mi” dedi.

Yiğit, Ravenna’ya doğru eğilip başını iki yana salladı.

“Komutan böyle bir adam işte, yenge. Eğlenceye gelmez anca bize kök söktürsün.”

Ravenna, dudaklarının kenarında belli belirsiz bir tebessümle başını eğdi.

“Bence onun da içinde eğlenceli bir taraf var.”

Barlas, Ravenna’ya anlamlı bir bakış attı ama sessiz kaldı. Odanın havası bir anlığına değişmişti. Timin diğer üyeleri ise Ravenna’ya yeni bir gözle bakıyor, sanki onun cesareti karşısında biraz daha saygı duyuyorlardı.

Efe mırıldandı “Komutanımız hiçbir zaman gülmez ki gülmeyi sevmez”

Pamir ise kahkahayı zor tutarak ekledi

“Komutanın kahkaha attığını gören son kişi hâlâ 2018’de psikolojik tedavi görüyor öyle düşün yenge .”

Ravenna, kahkahayı bastırmak için dudaklarını ısırdı. Gözlerini Barlas’a çevirdi. Adamın yüzü taş kesilmişti, ifadesi sertti. Ama onun gözlerinde, çok derinlerde gizlenen bir kıvılcımın hâlâ var olduğunu gördü. Kahkahalar giderek yükseliyordu. Göktuğ, Yiğit’in omzuna abanmış gülmekten gözlerinden yaş geliyordu. Berk, masanın üzerine vuruyor, Pamir nefesini toparlamaya çalışıyordu. Efe ise hâlâ Barlas’a alttan alta bakıp gizli bir meydan okuma hissiyle kıkırdıyordu.

Barlas’ın sabrı artık taşma noktasına gelmişti. Kaşlarının arasında derinleşen çizgi, gözlerindeki kararlılıkla birleşti. Aniden ayağa kalktı, sesini olduğundan daha gür çıkararak tok bir tonla konuştu

“Yeter! Kesin şamatayı!”

O an odanın içi buz kesmiş gibi oldu. Kahkahalar bir anda boğazlarda düğümlendi. Gülümsemeler dondu, gözler birbirine kaçamak bakışlarla kaydı. Tim, sanki yanlışlıkla öğretmenini kızdırmış öğrenciler gibi birden ciddileşti.

Barlas, Ravenna’ya kısa bir bakış attı. Onun kahkahaları bastırmaya çalışırken gözlerinden süzülen neşeyi gördü ve istemsizce nefesini yavaşlattı. Ama belli etmedi. Soğuk bir ifade takınarak kapıya yöneldi.

“Ravenna, gel benle.” dedi kısa ve sert bir tonla.

Ravenna önce tereddüt etti, sonra ayağa kalkıp peşinden yürüdü. Timin içinde, birkaç kısık fısıltı yükseldi

“Yenge komutan odasına gidiyor bu sefer ciddi” Ravenna hiç bir şey demeden ördek gibi barlasın peşinden gider

YENİ BÖLÜMÜ NASIL BULDUNUZ BEĞENİ VE YORUMLARINIZI BEKLİYORUM

SİZCE RAVENNA TİMLE İYİ ANLAŞABİLECEK Mİ

KİTAP SİZCE NASIL İLERLİYOR SEVDİNİZ Mİ KİTABI

YENİ BÖLÜMDEN BEKLENTİLERİNİZ NELER