14.BÖLÜM

Ela gözlü,orta boylu çok hoş bir kadındı Funda.Omuzlarına dalgalar halinde dökülen koyu kumral saçları vardı.6 yıldır Tuna’yla çok mutlu bir evlilik sürdürüyordu.Evliliklerinin ilk yılında büyük bir keyifle yaptığı oyunculuk mesleğine ara verip dinlenmiş,daha sonra bir sinema filmiyle setlere geri dönmüştü.Son 1-2 yıldır dijital platformlarda çalışmayı tercih ediyordu.Böylece hem kendine hem de evliliğine daha çok zaman ayırabildiği için de verdiği karardan gayet memnundu.Yönetmenin

”KESTİKKKK!”

diyen sesiyle settekilere iyi akşamlar dileyerek çekim alanından çıkıp karavanına geçti.Bugün yoğun bir gün geçirmiş,yorulmuştu.Ama çekimlerde bir sorun yaşamadığı için keyfi yerindeydi.

Üzerine rahat kesim V yaka kısa kollu bir penye tişört,yine rahat kesim yüksek bel lacivert kot pantolon,lacivert ince bir hırka ve beyaz spor ayakkabılarını giydikten sonra

“Bakalım Rengim’den ne haberler var?”

diye düşünüp çantasından telefonu çıkardı ve arama geçmişinden Tuna’nın numarasına dokundu.

Tuna,Rengim’le konuştuktan sonra önce oyuncularından birinin kıyafet krizini,ardından bir başka oyuncusunun yönetmenle yaşadığı anlaşmazlığı çözmekle uğraşmış,başka bir deyişle oldukça stresli bir gün geçirmişti.Bazen oyuncuların birbirinden garip kaprisleriyle uğraşmak zor olsa da,işini seviyordu.

”Herkese iyi akşamlar!”

deyip ofisten çıkarak arabasına bindiği sırada çalan telefonu,yüzüne kocaman mutlu bir gülümseme yerleşmesine neden olmuştu.Hemen arabanın ön paneline dokunup konuştu.

”Selâm aşkım!İşin bitti mi?”

”Selâm bitanem!Evet,az önce çekim bitti.Ben de karavanda üstümü değiştirdim ve seni aradım.Rengim’le ilgili bir gelişme var mı?”

dediğinde muzipçe kıkırdadığı belliydi genç kadının.

”Evet,var canım.Sabah konuştuk.”

diyerek gülümsedi,birkaç saniye sonra da ekledi Tuna.

”Dün akşam otele gittiğimizden haberi yoktu.Görevliler senin ricanı kırmamışlar.Ama ikimizi bir şeyler yemek ya da içmek için otele davet edince söylemek zorunda kaldım.”

”Olsun,önemli değil.Kesin yine bir sorun olduğunu düşünüp paniklemiştir.Peki,neden otele gelmediğini öğrenebildin mi bari?”

”Öğrendim canım.Okuldan çıktıktan sonra acıkınca kendine bir kafe bulup bir şeyler atıştırmış.Sonra da orada saatlerce kalarak sonat üzerinde çalışmış “

”Klasik Rengim yani.Çalışırken her zamanki gibi zamanı unutmuş.”

”Öyle görünüyor.Yine de bence bu kez başka bir şeyler de olabilir.Neyse,akşamki davetini kabul edelim mi?Hem belki sen onu konuşturursun aşkım.”

”Tamam,biraz yorgunum ama keyfim yerinde.Yalnız bu kez onu arayıp haber versen iyi olur.Yoksa dün akşamki gibi elimiz boş dönebiliriz.”

diyerek kıkırdamıştı Funda.

”Arayacağım güzelim,seni çok seviyorum!”

”Ben de seni çok seviyorum!”

dedi,ardından telefonu kapatarak beyaz çantasını omzuna astı ve karavandan çıkıp arabasına doğru yürüdü.Birazdan Tuna onu ya arar,ya da mesaj atardı.

Crumble ve filtre kahvesini çoktan bitiren Rengim,bugünlük sonat üzerindeki çalışmasını da tamamlamıştı.Saat akşam 7’ye yaklaşıyordu.

“Aslında bu gece de Mevsim’e yardım etsem iyi olurdu.Ama belki Tuna’yla Funda otele gelir.En iyisi ben çıkayım artık.”

diye düşünerek masalardan birine siparişini bırakan genç kadına eliyle işaret etti.Mevsim,adamın kalkan elini görür görmez,“geliyorum”anlamında göz kırpmıştı.Aynı anda genç adamın telefonu çaldı.Arayan Tuna’dan başkası değildi.Neşeyle açtı.

”Efendim Tuna!”

”Rengim,biz Funda’yla birlikte 1 saate otele gelebiliriz.Sen müsait olur musun?Ona göre Funda’ya haber vereceğim.”

”Tabii,şu an dışardayım ama otele çok uzak sayılmam.Görüşürüz.”

Anlaşılan yine o kafedeydi Rengim.Tuna artık iyiden iyiye şu mekânı merak etmeye başlamıştı.Buna rağmen

“Anladım Rengim,görüşmek üzere öyleyse.”

demekle yetinip kapattı.O sırada

“Efendim Rengim Bey,bir isteğiniz mi vardı?”

diye soran Mevsim genç adamın masasına gelmişti.Hemen muzip bir tonda ona şöyle karşılık verdi.

”Yok,sadece hesabı isteyecektim.Birazdan arkadaşlarımla buluşacağım.Her şey için çok teşekkürler.Bu arada sanırım dün de söyledim,elin gerçekten çok lezzetli.

Bu sözler üzerine genç kadın

“Tabii,şimdi getiririm.Beğenmenize sevindim.Ayrıca arkadaşlarınızla umarım güzel bir gece geçirirsiniz.”

deyip kasaya yönelmiş ve kısa bir süre sonra elinde hesap pusulasıyla geri dönmüştü.Bir yandan da içinden

“Arkadaşlarıyla yapacakları beni neden ilgilendiriyor ki?”

diye geçiriyor,adamın yanında niye dilini tutamadığını merak ediyordu.

Başak,epey gergin geçen günün sonunda yeni müşterinin koltuk kumaşlarıyla ilgili sorunu çözebildiği için mutluydu.Zira kadın oldukça zor beğenen,ancak cemiyette tanınmış biriydi.Yani işin sonunda onu memnun etmeyi becerebilirse,bu memnuniyet mesleki açıdan ona büyük fayda sağlayacaktı.

Arabasını can dostunun kafesinin yakınlarına park ederek indi ve mekâna doğru hızlı adımlarla ilerledi.1-2 dakika sonra kapıya gelmişti.Yavaşça açıp içeri adımını attı.İçeride dolu 4-5 masa vardı.Buna sevindi.Mevsim,az ileride,genç bir adamın yanındaydı.Hemen yönünü masaya çevirdi,ardından neşeyle konuştu.

”Selam canım!Nasılsın?”

Mevsim,genç adamla konuşmaya daldığı için,ne kapının açıldığını ne de Başak’ın onlara doğru yaklaştığını fark etmemişti.Bu nedenle duyduğu cümleyle bir an için irkildi.Sonra bakışlarını arkadaşına çevirdi.Genç kadının kendisiyle Rengim arasında gidip gelen gözlerindeki muzip pırıltılara bakılırsa,bu gece onu mutfakta oldukça uzun bir sohbet bekliyordu…

1 haftalık bir aranın ardından taptaze bir bölümle herkese iyi akşamlar arkadaşlar 😀😀😀Umarım keyifle okuduğunuz bir bölüm yazabilmişimdir🙏🙏🙏Bol bol yorum yaparak yıldıza tıklarsanız da çok sevinirim 🙈🙈🙈Kucak dolusu sevgiler ❤️❤️❤️Öpücükler 😘😘😘