36.BÖLÜM

Annesiyle kısa bir sohbet eşliğinde kahve içerken 10 dakikalık süre dolunca genç adam kahve fincanını sehpaya bırakarak yerinden kalktı, odasına doğru ilerledi.

” Anne kusura bakmazsan, bir telefon görüşmesi yapmam lazım. Döndüğümde, seninle gelip gelmeyeceğime de karar vermiş olurum.”

Yeşim Hanım arkasından seslenmişti.

” Peki oğlum, nasıl istersen.”

Odasından içeri girer girmez yatağına oturdu, telefonunda Mevsim’in numarasını bulup dokundu. 1- 2 çalış sonrası telefon açılmış, genç kadının neşeli sesi duyulmuştu.

” Günaydın Rengim! Nasılsın?”

Keyifli olduğunu umduğu bir tonda konuştu.

” Günaydın Mevsim! İyiyim ve umarım işine engel olmadım.”

Mevsim, duyduğu durgun ses tonuna şaşırmıştı. Zira Rengim şu an büyük ihtimalle annesiyle kahvaltı yapıyor olmalıydı. Bu durumda sesinin daha neşeli olması gerekmez miydi? Kısacık bir an

“ Annesi için kurabiye siparişi verdiğine göre araları iyi. Öyleyse ne olmuş olabilir?”

düşüncesi geçti aklından.Sonra toparlandı.

”İyi olmana sevindim. Ayrıca işime engel olmadın rahat ol. Sabah buraya geldiğimde, etraf pırıl pırıldı. Yaprak, zencefili kurabiyeleri hazırlayıp bana sürpriz yapmıştı. Ben de hemen tuzlu kurabiye yaptım. Tam ödül kahvesi içiyorduk ki, mesajın geldi.”

Mevsim’in, geçirdiği keyifli sabahı ona böyle rahatça anlatması genç adamın çok hoşuna gitmişti.

”Senin adına çok sevindim. Yaprak, henüz çok genç ama çok da yetenekli anlaşılan. İkinize de afiyet olsun! Biz de az önce annemle kahvaltıdan kalkıp sabah kahvelerimizi içtik.”

Neşeyle söze başladı genç kadın.

” Öyle mi? Ne güzel!”

Birkaç saniye sonra da ciddi bir ses tonuyla ekledi.

” Neyse, sen benimle ne konuşmak istiyordun?”

Rengim, soruya nasıl cevap vereceğini bilemediği için suskun kalmıştı. Bu durum genç kadının meraklanıp tekrar söz almasına neden oldu.

” Evet Rengim, seni dinliyorum.”

” Aslında tam olarak söze nasıl başlamam gerektiğinden emin değilim. Ama beni çok uzun bir süredir tanımayan birinin tarafsız bakış açısına ihtiyacım var, diyebiliriz.”

” Anlıyorum, hangi konuda?”

” Bugün, babamın 4. ölüm yıldönümü. Annem, sanırım 1 saat sonra babamı ziyaret için kabristana gidecek. Ben de onunla gitmeli miyim, karar veremedim bir türlü. Sen ne dersin?”

Duydukları karşısında şaşkındı Mevsim. Demek genç adamla farklı zamanlarda aynı acıyı yaşamışlardı. Üstelik bu konuda onu çok iyi anlıyordu.Çünkü, babasının ölüm yıldönümlerinde mezarlığa gitmek kendisi için de hiç kolay olmazdı. Fakat oraya gidip babasıyla biraz konuştuktan sonra kendini daha iyi hissettiği de bir gerçekti. Ayrıca böyle bir günde Rengim eğer annesiyle olursa kadının günü daha kolay atlatacağını tahmin ediyordu. Düşüncelere dalarak cevap vermekte gecikince Rengim’in sesi bir kez daha duyuldu.

” İyi misin Mevsim? Sesin çıkmadı da meraklandım.”

Genç kadın ana dönmüştü.

” Özür dilerim, endişe etmene gerek yok. Ben iyiyim. Soruna gelirsek; bugünün senin için hiç kolay geçmediğini tahmin edebiliyorum. Fakat annen için her şey çok ama çok daha zor olmalı değil mi? Bu yüzden onunla birlikte babanı ziyarete gidersen, iyi olur diye düşünüyorum. Tabii, son karar senin yine de.”

” Kusura bakma lütfen! Sabah sabah keyfini kaçırdım. Ama söylediklerinde haklısın galiba. Çok teşekkür ederim.”

Mevsim,

” Peki, hiç önemli değil. Yardımcı olduysam, çok mutlu olurum. İstersen sonra yine konuşuruz.”

dediğinde görüşmeleri bitmişti. Genç adam telefonu komodinin üstüne bırakarak az önce yaptığı konuşmayı bir kez daha zihninden geçirdi. Mevsim, dediklerinde haklıydı. Annesinin bugün hiç iyi hissetmediğini kahvaltı sırasında fark etmişti. Yıllarını birlikte geçirdiğin hayat arkadaşını sonsuza dek göremeyeceğini bilmek mutlaka çok zor olmalıydı. Böyle zor bir zamanda annesinin yanında olmayacaksa, ne zaman olacaktı? Hem Yeşim Hanım odasına gelmeden önce, ona babasına yeterli zaman ayıramadığı için kendini suçlamaması gerektiğini söylememiş miydi? Yataktan kalktı, valizinden gri, kısa kollu bisiklet yaka tişört, siyah kot pantolon ve siyah spor ayakkabılarını alıp giyindi.Aynadaki görüntüsü hoşuna gitmişti. Saçlarını elleriyle düzeltti, parfümünü sıkarak odadan çıktı. Ancak salona yaklaşırken montunu almadığını hatırlayınca geri dönmek zorunda kaldı. Elinde montu, bir kez daha salona doğru yürürken, kararını vermişti. Tüm cesaretini toplayıp babasıyla yüzleşecek, ona içini dökecekti.

Salondan içeri girdiğinde, annesi koltuklardan birine oturmuş, gazetesini okuyordu.

”Anne!”

diye seslendi. Oğlunu duyunca Yeşim Hanım başını okuduğu gazeteden kaldırıp onu baştan ayağa süzmüştü.

” Efendim oğlum, yoksa benimle gelmeye mi karar verdin?”

Annesinin sorusuyla mavileri kocaman açıldı genç adamın. Kadınların hislerinin bu kadar güçlü olmasına her zaman hayret ediyordu. Sonra gülümseyerek söze başladı.

” Evet, seninle geleceğim anne. Ama nasıl anladın?”

Böylesine acı bir günde, gülümsemek belki biraz tuhaftı. Ama dediklerini duyduğunda Yeşim Hanım’ın rahatlayan yüz ifadesi karşısında elinde olmadan tebessüm etmişti.

Annesi muzipçe göz kırparak

” Boşver oğlum, hissettim diyelim. Konuştuğun her kimse, belli ki kararında etkili olmuş. Sanırım ona bunun için teşekkür etmem gerek.”

deyince, şaşkınlığı daha da arttı. En iyisi konuyu değiştirmekti. Sonunda

” Neyse, artık çıkalım mı?”

diye sordu ciddi bir ses tonuyla.

10-15 dakika içinde evden çıkmış, metro istasyonuna gitmek için taksiye binmişlerdi anne- oğul. Metroyla şehir merkezine varmaları 10 dakika kadar sürerdi.Oradan da kısa bir yürüyüş yaparak mezarlığa ulaşacaklardı.Yeşim Hanım, tüm üzüntüsüne rağmen ferahlamış hissediyordu. En azından bugün, diğer günlerden farklı olarak acısını oğluyla paylaşabilecekti.

Mevsim, telefon kapanır kapanmaz, piyano pasta için gerekli malzemeleri tekrar gözden geçirdi. Her şey tamamdı. Fırın da birazdan ısınırdı.3 yumurtayı derin bir kaba aldı, üzerlerine 1 çay bardağı toz şeker ekleyip çırpmaya koyuldu. Şeker tamamen eridiğinde de karışıma sıvı yağla sütü ilave ederek çırpmaya devam etti. Bu arada Yaprak un, kakao ve kabartma tozunu ayrı bir kaba eleyip karıştırmış, sonra da yavaş yavaş sıvı karışıma eklemişti.

Mevsim güzelce özdeşleşen kek harcını, hafifçe yağladığı ısıya dayanıklı dikdörtgen cam kalıba döktü, üzerini spatulayla düzelterek pişmesi için ısınan fırına yerleştirdi. 25- 30 dakika sonra kek hazır olurdu. Aynı anda Yaprak pastanın kremasını hazırlamakla meşgul, kendi kendine gülümsüyordu. Zira pastanın adını hatırlamıştı. Kısa sürede toparlandı, süt, un ve toz şekeri derin bir tencerede pürüzsüz bir hale gelene kadar karıştırdı. Sonra karışımı ocağın üzerine yerleştirip içine tereyağ ilave etti ve kıvam alıncaya kadar pişirdi. Ocaktan alarak içine kremayı dahil ettiğinde işi bitmişti.

Mevsim, kekin üzerine yerleştirmek için yağlı kağıttan şeritler keserken

“ İyi ki şu keki haftasonu denedim. Sonuç güzel olacağa benziyor. Ama yalnız olsam beni çok zorlayacaktı. Bir de Yaprak ara ara bana bakıp gülmese? Neyse, yapacak bir şey yok. Olan oldu.”

diye düşünüyordu. O sırada çalan alamla ana döndü. Yaprak keki çıkarmış, soğuması için tezgaha bırakmıştı. Biraz bekledi, ardından sütle karıştırdığı granül kahveyle keki ıslattı. Daha sonra soğuyan kremayı kekin üzerine yayarak spatulayla düzeltti. Az önce kestiği kağıt şeritleri kremanın üzerine aralıklı biçimde yerleştirip üzerlerine kakao serpiştirdikten sonra kağıtları dikkatle çektiğinde, kek sunuma hazırdı. Üstelik gerçekten de piyanoya benziyordu. Yaprak şöyle bir baktı ve keyifle kıkırdadı.

” Harika oldu! Ellerine sağlık Abla’cım.”

Genç kadın neşeyle

” Senin de çok emeğin var güzelim. Teşekkürler!”

diye karşılık vermiş, sonra da ellerini lavaboda yıkayıp çalan telefonu almak üzere tezgaha uzanmıştı. Başak arıyordu. Muzip bir ses tonuyla açtı.

” Selam! Yeni bir kek yapıyordum da ondan geç açtım canım.”

” Yaaaa, ne güzel! Belki fırsat bulursam bir ara uğrarım o zaman. Hangi kekmiş o?”

” Piyano kek.”

Başak hemen

“ Hımmmm, piyano kek ha! Çok iyiymiş.”

diyerek gülmeye başlayınca, genç kadın yaptığı hatayı fark etti.Ancak geç kalmış, çoktan arkadaşının diline düşmüştü …

Uzun bir aradan sonra taptaze bir bölümle merhaba arkadaşlar 😊😊😊Umarım bölümü keyifle okumuşsunuzdur 🙏🙏🙏Bol bol yorum yaparak yıldıza tıklamayı da unutmayın olur mu🙈🙈🙈Kucak dolusu sevgiler ❤️❤️❤️Öpücükler 😘😘😘