14.BÖLÜM

Meriç,duyduğu yüksek ses yüzünden gözlerini şaşkınlıkla araladı.Genç kız

“ÇABUK SÖYLE MERİÇ!BEN BURAYA NASIL GELDİM VE DAHA DA ÖNEMLİSİ BENİ KİM GİYDİRDİ?”

diye bağırıyordu.Gözlerini ovuşturup,uzun süre koltukta yatmaktan tutulan boynunu sağa sola hareket ettirdikten sonra konuştu.

”Ne oldu cesur kız?Bir sorun mu var?”

Ses tonu,Müge’ninkinin aksine çok sakindi.Adamın sanki ortada hiçbir şey yokmuş gibi sakin sakin sorduğu sorular,Müge’nin öfkesini daha da artırmaktan başka bir işe yaramamıştı.Sorularını öfkeyle tekrarladı.

”BİR DE NE OLDU DİYE SORUYOR MUSUN YAAAA?ÇABUK SÖYLE!BEN BURAYA NASIL GELDİM VE DAHA DA ÖNEMLİSİ BENİ KİM GİYDİRDİ?”

Demek dün geceyi hiç hatırlamıyordu genç kız.Öyle olsa odaya kendisinin geldiğini bilirdi.Müge’nin kendisinden bir cevap bekleyen telaşlı bakışlarını fark edince aklından geçenleri söze döktü hemen.

”Dün gece neler olduğu hakkında en ufak bir fikrin yok,değil mi Müge?”

Soru,genç kızın öfkesine bir de merak eklenmesine neden olmuştu.Dün geceyle ilgili en son çok üşüdüğünü ve Meriç’in onu odasına kadar getirdiğini hatırlıyordu.Ama sonrasında neler yaşandığı hakkında gerçekten hiçbir bir fikri yoktu.Daha sakin bir tonda söze başladı.

”Bir fikrim olsa sana sormam herhalde değil mi?”

Birkaç saniye sonra da ekledi.

”Şimdi,cevap verir misin lütfen?”

Müge,telaşlı haliyle bile göze öyle tatlı,öyle sevimli görünüyordu ki,genç adam kendini gülümsemekten alamamıştı.Ama bu halinin kızı yine kızdırabileceği aklına gelince toparlanıp şöyle dedi.

“Sakin ol Müge,dün gece buraya kendin geldin.Sadece bayıldığın için hatırlamıyorsun.Ayrıca ayaklanmana sevindim.”

”Peki,neden bayıldım?”

”Çok ateşin vardı.”

”Sonra ne oldu?”

”Ne olacak?Seni kucağıma alıp yatağıma taşıdım.Ardından da ateşini nasıl düşürebileceğimi öğrenmek için internette biraz araştırma yaptım.”

Buraya kadar her şey normal görünüyordu.Ancak birden aklına gelen şeyle Müge’nin yüzü utançtan kızardı.Adam ateşini düşürmek için ona duş aldırmış,sonra da giydirmiş olabilir miydi?Bunu sormaya çekiniyordu aslında.Ama sonsuza kadar da içinde merakla yaşayamazdı.Sonunda tüm cesaretini toplamayı başarıp konuştu.

”Beni ateşimi düşürmek için duşa taşıdın,kıyafetlerim ıslanınca da üzerime odamdan aldığın pijamalarımı giydirdin.”

Hâlâ çok utanıyordu.Sonuçta henüz yeni tanıştığı bir adam,hastalık nedeniyle de olsa onu kıyafetsiz görmüştü.

Meriç onun dediklerini duyunca kızın gözlerine şöyle bir baktı ve orada gördüğü utançla karışık üzgün ifade yüzünden Müge’nin ne düşündüğünü az çok tahmin etti.Daha uzun bir süredir tanışıyor olsalar,belki bu olayı eğlence konusu yapardı.Fakat en son kıza şaka yaptığında olanlar aklına gelince bu fikri hemen zihninden uzaklaştırıp şöyle dedi.

”Aklından geçenleri az çok tahmin edebiliyorum cesur kız.Ama rahat ol lütfen.Çünkü hiçbir şey düşündüğün gibi olmadı.”

”Ne düşündüğüm gibi olmadı Meriç?”

”Yani sana ne duş aldırdım,ne de seni giydirdim.Kısacası seni düşündüğün şekilde görmedim merak etme.”

Duydukları Müge’yi az da olsa rahatlatmıştı.Ama hâlâ biraz şüpheleri vardı.Dolayısıyla yeni bir soru sormaktan çekinmedi.

”Anladım.O zaman ateşimi nasıl düşürdün,beni kim giydirdi?”

”Buzlu suya batırdığım ıslak havluları sıktıktan sonra boynuna,el veya ayak bileklerine sardım.İnternette öyle diyordu.Sonra üzerindekilerin uyumak için pek uygun olmadığına karar verdim ve resepsiyonu arayıp odaya bir kadın görevli göndermelerini rica ettim.Odandan pijamaları alan da,seni giydiren de o kadın.”

”Kadın beni giydirirken sen neredeydin peki?”

”Banyoda bekliyordum.Görevli bana seslenene kadar da buraya gelmedim.Bana inanmıyorsan,resepsiyonu arar,sorarsın.”

Onu dinlerken tüm dikkati adamın mavilerindeydi Müge’nin.Çok masum bakıyorlardı.Öyleyse ona inanacaktı.Hem resepsiyonu arayıp sorabileceğini söylemişti.Söyledikleri yalan olsa,buna cesaret edemezdi herhalde.Sonunda

”Tamam,sana inanıyorum.Çok teşekkür ederim.Dün gece benim yüzümden bayağı uğraşmışsın.”

diyerek hafifçe gülümsedi.Bu gülümseme Meriç’in de rahatlamasına sebep olmuştu.Hemen Müge gibi gülümseyip karşılık verdi.

”Rica ederim,bana inanmana sevindim.O zaman ben kısa bir duş alayım artık.Sen de odana uğrar,işlerini halledersin bu arada Sonra kahvaltı için aşağıda buluşuruz.”

Genç kız bu sözler üzerine

“Olur tabi.”

demekle yetinmiş ve Meriç’i odasında yalnız bırakmıştı.

Odasına dönen Müge’nin kırgınlığı azalmış olsa da devam ediyordu.Bu nedenle birkaç saniye kadar

“Acaba bugün dinlensem mi?”

diye geçirdi içinden.Sonra da mırıldanarak banyoya ilerledi.

”Neyse,bir duş yapıp kendime geleyim önce.Ne yapacağıma kahvaltıda karar veririm.”

Aradan 10-15 dakika geçtiğinde,saçlarını tek örgü yapmış,üzerine sarı yarım kollu U yaka bir tişört,pembe-sarı desenli yine bol kesim bir pantolon ve beyaz spor ayakkabılarını giymiş, çiçek kokulu parfümünü sıkıp kahvaltı için hazır hale gelmişti.Bu kez önlem olarak küçük açık mavi kot sırt çantasına krem kapüşonlu sweatshirtünü koymayı ihmal etmedi.Ardından çantayı omzuna asarak odadan çıkıp kahvaltı salonuna gitmek üzere asansöre bindi.

Yaklaşık 1 dakika sonra kahvaltı salonuna doğru yürüyordu.Birden arkasından İngilizce

“Günaydın küçük hanım!Bu sabah iyi olmanıza çok sevindim.Dün gece beyefendi sizin için çok endişelendi.”

diye seslenildiğini duyunca yürüyüşüne ara vermek zorunda kaldı ve bakışlarını sesin geldiğini yöne çevirdi.Karşısında 30-35 yaşlarında genç bir kadın duruyordu.Demek adam doğru söylemişti.Hemen gülümseyip aynı dilde konuştu.

”Siz dün geceki görevli olmalısınız.Benim için yaptıklarınız için gerçekten çok teşekkür ederim.”

Kadın

”Rica ederim küçük hanım.Misafirlerimiz ihtiyaç duyduğunda onlara yardımcı olmak bizim görevimiz.”

diyerek gülümseyip gözden kaybolmuştu.Müge artık gönül rahatlığıyla genç adamın yanına gidebilirdi Lobide ilerlemeye devam etti.Kısa bir süre sonra her zamanki masalarında oturmuş onu bekleyen Meriç görüş alanındaydı.Üstelik de giydiği mavi,bisiklet yaka kısa kollu tişört,krem rengi kargo pantolon ve lacivert spor ayakkabılarla çok şıktı.Ama Müge’yi genç adama hayran eden şey,Meriç’in dün gece onun için yaptıkları olmuştu.Bu devirde kaç erkek,Meriç kadar düşünceli davranırdı ki?

Yüzüne mutlu bir gülümseme yayıldı ve masaya doğru yürümeyi sürdürdü.Henüz hayatın onun için hazırladığı sürprizleri bilmiyor olabilirdi.Ama bir şeyden emindi.Ne olursa olsun,bu naif adam bundan böyle hayatında olmaya devam edecekti…

1 haftalık bir aradan sonra taptaze bir bölümle iyi akşamlar arkadaşlar 😀😀😀Umarım keyifle okuduğunuz bir bölüm olmuştur 🙏🙏🙏Bol bol yorum yaparak yıldıza tıklarsanız da çok mutlu olurum 🙈🙈🙈Son olarak birkaç saat önceki yanlış bölüm bildirimi için hepinizden özür dilerim 😔😔😔Kucak dolusu sevgiler ❤️❤️❤️Öpücükler 😘😘😘