9. Bölüm

7.BÖLÜM

Pile16
pile16


 

 

 

“Hangi çiçeklerden bahsediyorsun sen?Ben sana çiçek falan almadım ki?”

 

 

Meriç’ten gelen bu hiç beklenmedik cevap karşısında kaşları şaşkınlıkla havaya kalkmıştı genç kızın.

 

 

Eğer çiçekler ondan gelmediyse,kim göndermiş olabilirdi?İstanbul’da ona böyle bir jest yapacak birinin olduğunu sanmıyordu.Kısacası durum gerçekten ilginçti.Merakla sordu.

 

 

”E sen göndermediysen,kim gönderdi o zaman?”

 

 

Meriç hiç bekletmeden karşılık vermişti.

 

 

”Tam olarak bilemiyorum.Ama bir tahminim var.”

 

 

”Tahmin mi?Ne tahmini?”

 

 

”Mesela,şu Duomo Katedralini görmek için yürüdüğümüz sırada,aklına gelen ve seni gülümseten adam olabilir.”

 

 

Meriç’in sözleri sonrasında genç kız kendini bir anda sabahı düşünürken buldu.Katedrale doğru yan yana yürürlerken,aklına birden üniversite sınav sonuçlarının açıklandığı gün,Elif’le nasıl sevinçle sarmaş dolaş oldukları gelmiş,bu nedenle yalnızca birkaç saniye kadar keyifle gülümsemişti.

 

 

Kendisinin çoktan unuttuğu kısacak bir anı,adamın bu kadar net hatırlaması ne kadar tuhaftı.Bu nedenle

 

 

“Sen hâlâ orada mısın ya?Çok merak ettiysen söyleyeyim,çiçekleri gönderen kesinlikle o olamaz.”

 

 

diye konuştu şaşkın şaşkın.

 

 

”Ha yani diyorsun ki,o adam olamaz.Ama başka biri olabilir.Senin hayatında sana böyle çiçek gönderebilecek kaç adam var acaba küçük hanım?”

 

 

Bu sözler,acıktığı için zaten biraz sinirli olan Müge’nin tepesini iyice attırmaktan başka bir işe yaramamıştı.Öfkeyle söylendi.

 

 

”Sen ne dediğinin farkında mısın Meriç?Az önce beni,birkaç kişiyi birden idare etmekle itham ettin.Birbirimizi hiç tanımadan bu fikre nasıl kapılırsın?”

 

 

Meriç gibi kültürlü,zengin ve olgun bir adamın böyle saçma şeyler düşünmesi inanılır gibi değildi.

 

 

Meriç,kızın söylediklerini duyunca şöyle bir düşündü.Aslında Müge dediklerinde yerden göğe kadar haklıydı.Kesinlikle haddini aşmıştı.Ama Müge’nin hayatında birinin olup olmadığını bilememek çok rahatsız ediciydi.

 

 

Zira garip bir şekilde genç kıza doğru çekildiğini hissediyordu ve bu his ona çok yabancıydı.Kısa bir süre sonra

 

 

“Haklısın,sözlerimde çok ileri gittim.Affet lütfen!O zaman gerçekten nasıl oldu bu?”

 

 

diye konuştu.Şimdi sesi az öncekinin aksine alaycı değil,sakindi.

 

 

”Asıl sana ne oldu?Bir sakinleştin,düşününce ne kadar saçmaladığını mı anladın yoksa?”

 

 

”Öyle diyelim,evet.Ama hâlâ soruma cevap vermedin.Sence ne olmuş olabilir peki?”

 

 

derken yüzünde çok hafif bir tebessüm vardı genç adamın.Ama bu küçük gülümseme Müge’nin öfkesini dindirmek için yeterli değildi.Bu nedenle

 

 

”Hiç öyle gülümseme Meriç Bey!Çok etkileyici bir gülüşün olabilir ama bana sökmez!Hele şu an hiç sökmez.”

 

 

diye konuştu.

 

 

Bu sözleri söylerken gözlerinde çok üzgün hatta kırgın bir ifade olması genç adamı derinden etkilemiş,onu gerçekten ne kadar yaraladığını anlamasını sağlamıştı.Müge neredeyse ağlayacak haldeydi.

 

 

O anda,kendilerine doğru

 

 

“Küçük hanım,küçük hanımmmm!”

 

 

diye seslenerek ilerleyen bir adam görüş alanına girdi Meriç’in.Ne olmuştu acaba?Adam neden onlara doğru geliyordu?

 

 

O böyle düşünürken adam çoktan yanlarına gelmişti.Müge onu görür görmez sordu.

 

 

”Buyurun,bir şey mi vardı?”

 

 

Çünkü,bu adam odasına çiçekleri getiren ve olayların başlamasına neden olan otel görevlisinin ta kendisiydi.Bu sözler sonrasında görevli nazikçe gülümseyip

 

 

Şeyyy!Kusura bakmayın lütfen!Nasıl söyleyeceğimi bilemiyorum ama bir yanlışlık olmuş ve oda numaraları karışmış.Yani,aslında o papatyalar size gönderilmemiş küçük hanım!Çok afedersiniz!”

 

 

deyince de rahatladı.Zira bir an için çiçekleri oteldeki başka bir müşterinin,mesela o sabahki genç çocuğun gönderdiğini düşünmüş,bu düşünceden hiç hoşlanmamıştı.

 

 

Meriç de böyle bir karışıklık hiç aklına gelmediği için duydukları karşısında şaşkındı.Kıza hissettiği garip çekim,mantığını devre dışı bırakmıştı demek.

 

 

Genç kız görevlinin yaptığı hata yüzünden ne kadar mahcup olduğunun farkındaydı.Hemen gülümseyip konuştu.

 

 

”Anlıyorum,hiç önemli değil.Bazen olur böyle hatalar.Yalnız siz,bir an önce çiçekleri gerçek sahibine ulaştırın ki solmasınlar.”

 

 

Bir yandan da buketi adama uzatıyordu.Görevli kızın anlayışı için tekrar teşekkür ederek hemen uzaklaşmıştı.

 

 

Şimdi yine başbaşaydılar ve saat neredeyse akşam 9 olmak üzereydi.Yani,eğer biraz acele ederlerse hâlâ yemek rezervasyonuna yetişebilirlerdi.Ama Meriç,konuyu yemeğe nasıl getirecekti?

 

 

Her şeyden önce böylesine genç ve güzel bir kız,bunca olaydan sonra onun gibi dengesiz,dilinin ayarı olmayan biriyle yemeğe gitmek ister miydi?Doğrusu bundan pek emin değildi.

 

 

Zira normalde hiçbir kız,böyle bir durumda onun yüzünü bir daha kesinlikle görmek istemezdi Fakat o,her şeye rağmen Müge’nin farklı olduğunu düşünmeye devam edip soracaktı.Tüm cesaretini topladı

 

 

“Çiçek konusu böylece kapandığına göre,artık yemeğe gidelim mi?”

 

 

diye konuştu mahçup mahçup.

 

 

Müge,soru karşısında şaşkındı.Daha az önce kendisine ağır ithamlarda bulunmuş bir adam,şimdi onu akşam yemeğine davet ediyordu.Hem de yüzünde büyük bir pişmanlık ifadesiyle.Ne denirdi ki böyle birine?Ya adam gerçekten dengesizin biriydi,ya da geçmişte kadınlara güven konusunda ciddi bir sorun yaşamıştı.

 

 

Mantığını dinleyecek olursa ondan hemen uzaklaşmalıydı.Ama kalbi,bu genç adama bir şans daha vermesini söylüyordu.

 

 

Genç kız ne zaman böyle mantığı ve yüreği arasında kalsa,hep yüreğini dinlerdi.Bu kez de öyle yapmaya karar vererek konuştu.

 

 

”Peki,şu yemeğe gidelim bakalım!Yalnız sakın affedildiğini düşünme.Sadece sana bir şans daha verdim ve bu son şansın.Eğer bu şansı da kaybedersen,ikimiz de tatilimize tek başına devam ederiz.”

 

 

Henüz genç adam bir şey diyemeden de ekledi.

 

 

”Ayrıca şu an gerçekten çok acıktım ve canım inanılmaz pizza çekiyor.”

 

 

Meriç,bu cevaba çok sevinmiş,yüzüne farkında olmadan bir tebessüm yayılmıştı.Zira genç kızın diğer kadınlardan farklı olduğunu düşünmekle yanılmıyordu.

 

 

”Çok,çok teşekkür ederim.Emin ol,bana bu şansı verdiğin için pişman olmayacaksın.Affedilmediğimi de biliyorum ve beni affetmenin bir yolunu mutlaka bulacağım.”

 

 

diye söze başladı.Müge hemen sözünü kesmişti.

 

 

”Göreceğiz bakalım!”

 

 

Az sonra otelden çıkarak rezervasyonlarının olduğu pizza restoranına doğru sessizce yola koyulan ikili,henüz genç kızın verdiği bu kararın geleceklerinde ne kadar önemli bir rol oynayacağının farkında değillerdi…

 

 

 

 

Herkese yaklaşık 1 haftalık bir aranın ardından taptaze bir bölümle iyi akşamlar 😀😀😀Umarım Meriç’e dedikleri için çok fazla kızmamış🙈🙈🙈bölümü keyifle okumuşsunuzdur 🙏🙏🙏İnanın kızıma kendini bir şekilde affettirmeyi başaracak 🤭🤭🤭Bu arada bol bol yorum yapmayı ve yıldıza dokunmayı unutmayın olur mu🙈🙈🙈Kucak dolusu sevgiler ❤️❤️❤️Öpücükler 😘😘😘

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Bölüm : 26.12.2024 16:46 tarihinde eklendi
Okur Yorumları Yorum Ekle
Hikayeyi Paylaş
Loading...