6.BÖLÜM

Meriç’in odasına girer girmez yaptığı ilk iş,üzerine rahat bir şort ve tişört giyip tabletinden güzel bir pizza restoranı araştırmak olmuştu.Çünkü,akşam yemeği teklifi ondan geldiğine göre mekânı da onun seçmesi gerekiyordu.

Aradan geçen 10-15 dakikalık sürede sevimli,sıcak bir restoran bulmayı başardı ve hemen 2 kişilik bir rezervasyon yaptırdı.Şimdi sıra,e -postalarını kontrol etmekteydi.Hesabına girdiğinde çok sayıda reklam mesajı ve birkaç tane de yeni iş teklifiyle karşılaştı.Reklam mesajlarını çöpe gönderip,iş tekliflerine kısa cevaplar yazdığında,işi bitmişti.

Çok ciddi bir sorunla karşılaşmadığına sevindi.Her şey yolunda görünüyordu.Öyleyse tatilini biraz daha uzatmasında sorun yoktu.

Hemen tabletinden havayolunun sitesine girerek biletinin dönüş tarihini,ardından da otel rezervasyonunu değiştirdi.Bu durum bazı ekstra ödemeler yapmasına neden olmuştu.Fakat umurunda değildi.Zira Floransa Rönesans’ın doğum yeri olması nedeniyle adeta bir açık hava müzesini andırıyordu.

”Kimi kandırıyorsun oğlum sen?Eğer şu sabah masana oturan kızı,biraz daha yakından tanımak istemeseydin,bunu yapmazdın.Neyse,bu sayede biraz daha dinlenmiş olacaksın hiç değilse.”

diye söylendi kendi kendine.Yüzünde keyifli bir gülümseme vardı.Yarın yaptığı değişikliklerden Hakan’ı da haberdar etmeliydi.Gerçi durumu ona anlattığında arkadaşının çok şaşırıp bir sürü soru soracağına şüphe yoktu.Ama bunu sonra düşünürdü.İşlerini tahmin ettiğinden erken bitirince biraz da gazetelerin internet sitelerinde vakit geçirdi.Sonuçta insan tatilde bile olsa,dünyada olup bitenlerden haberdar olmalıydı.

Tüm bunları yaparken zaman elbette yerinde durmuyordu.Tabletteki saatten buluşmalarına yarım saat kaldığını görünce tableti yatağa bıraktı,banyoya geçti ve dişlerini fırçaladı.Odaya geri dönüp üzerine bir gömlek,bir kargo pantolon ve spor ayakkabılarını giyerek hafif parfümünü sıktığında,hazır sayılırdı.Saçları çoğunlukla olduğu gibi kendi halindeydi.

”Dıt,dıt,dıt!”

Müge’yi uyandıran alarmın tiz sesiydi.Şaşkın şaşkın gözlerini araladı.Saate şöyle bir göz atıp akşam 7 olduğunu fark ettiğinde,Meriç’le akşam yemeği için sözleştiklerini hatırlamıştı.

Banyoya ilerledi,yüzünü güzelce yıkadı,dişlerini fırçaladı ve saçlarını şekillendirmeye başladı.Bu kez akşam yemeğine gidecekleri için saçlarını özgürce omuzlarına dökmüş,sadece yanlardan aldığı birer tutam saçı babasının hediyesi olan küçük,kelebek toka yardımıyla ortada tutturmuştu.Aynadan yansıyan görüntüsü hoşuna gidince gülümsedi.

Az sonra odasındaki ufak gardrobun önündeydi.Kıyafetlerine şöyle bir göz gezdirdi.Fakat ortada ciddi bir sorun vardı.Ne giyeceğine bir türlü karar veremiyordu.Oysa normalde onun için giyinmek pek sorun olmazdı.Çoğunlukla ne giyeceğine 5 dakikada karar verir,seçimleri herkes tarafından beğenilirdi.Ama bu kez durum öyle değildi.

Aradan 15-20 dakika gibi,onun için oldukça uzun sayılabilecek bir süre geçmesine rağmen,hâlâ bir karar veremeyince kendi kendine öfkeyle söylenmeye koyuldu.

”Kızım ne bu halin?Alt tarafı birlikte bir akşam yemeği yiyeceksiniz!Giy işte elbiselerinden birini.KendinI birine beğendirmeye çalışan şu kızlara benzedin iyice.”

Böyle şeyleri hep Elif yapar,o da arkadaşının haline gülerdi.Ama şimdi,tam olarak ona benzemişti.Kendisine ne olduğunu bir türlü anlayamıyordu.

Hem Meriç gibi biri onunla zaten ilgilenmezdi.Tam olarak adamın kaç yaşında olduğunu bilmiyor,ama ondan epeyce büyük olduğunu tahmin ediyordu.Sonuçta adam kendi şirketine sahipti Ayrıca biraz daha böyle sallanmaya devam ederse,onu öfkelendireceği kesindi.Yani,telaş yaptığı bu yemeğin hiç gerçeklememe ihtimali de vardı.Malum,Meriç öyle pek sıcak kanlı sayılmazdı.

Böyle düşünerek annesinin bavuluna son anda eklediği askılı ve desenli eşarp elbiseyi eline alıp giydi.Üstüne krem rengi ince bir hırka,ayaklarına uçuk mavi babetlerini geçirdiğinde hazır sayılırdı.Çiçek kokulu parfümünü sıktı,makyaj yerine dudak parlatıcısı ve hafif bir rimel tercih etti.Küçük,yine uçuk mavi askılı çantası kıyafeti tamamlıyordu.

Tam odasından çıkarak lobiye ineceği sırada kapısı çalındı.

”Kimsiniz?”

diye İngilizce seslendiğinde,otel görevlisi olduğu belli bir ses şöyle karşılık vermişti.

”Sizin için lobide bir çiçek vardı küçük hanım.Onu getirmiştim.”

Duyduklarına şaşırdı genç kız.Kim ona bir çiçek gönderirdi ki?Yine de kapıyı araladı,papatyalardan oluşan buketi adamın elinden

“Çok teşekkür ederim!”

diyerek aldı,ardından görevliye hizmeti için küçük bir bahşiş verdi.Adam yüzünde keyifli bir gülümsemeyle hemen gözden kaybolmuştu.

Odada yalnız kalır kalmaz lila rengi saten bir kurdeleyle bağlanmış buketi inceledi.Buket kesinlikle göze çok hoş görünüyordu.O an aklından şunlar geçti.

“Allah Allah!Bu bukette nereden çıktı şimdi?Burada kimseyi tanımıyorum ama büyük ihtimalle gönderen Meriç’tir.Sabah yaptığı kabalığı affettirmek istiyor herhalde.Hiç de böyle şeyler yapabilecek birini benzemiyor aslında.”

Ardından kendi kendine mırıldandı.

”Sen de biraz birlikte vakit geçirince tıpkı onun gibi peşin hükümlü biri oldun çıktın kızım!Bir de daha sabah adama bunun için kızıyordun.”

Birkaç dakika içinde elinde buket,lobiye gitmek üzere asansöre binmişti.Papatyaları sevdiği için keyifle gülümsüyordu.

Meriç,tam akşam 8’de lobiye inmişti.Zira verdiği sözlere çok sadık biriydi.Beklemekten de hiç hoşlanmazdı.Lobide Müge’yi göremeyince

“Al işte!Farklı diye düşündüğün kızın da diğerlerinden farkı yokmuş.Yine kim bilir kaçıncı kıyafetini denerken gecikti.”

diye geçirdi içinden.Ve tam o anda asönserden çıkan genç kızı gördü.

Kız,kırmızı zemin üzerine mavi,turuncu çiçek desenli ip askılı elbisesi,uçuk mavi babet ayakkabıları,yine uçuk mavi askılı küçük çantasıyla fazlasıyla şık ve hoştu.Ona doğru yaklaştıkça yüzünde yok denecek kadar az bir makyaj olduğunu fark etti.Bu nedensizce hoşuna gitmişti.Yoğun makyajın bir kadını çirkinleştirdiğine inanırdı.Müge,ayrıca bir elinde gecenin serinliğinden korunabilmek amacıyla olacak,ince kerem rengi bir hırka taşıyordu.

Birkaç saniye sonra kızın diğer elinde tuttuğu çiçek buketine takıldı mavileri.Müge’nin sade ama bir o kadar çarpıcı güzelliği yüzünden daha önce buketi görmemişti anlaşılan.İlkin buketin o gün katedrali gezerken kızın düşündüğü kişi tarafından gönderildiği fikrine kapıldı.Belli ki sevgilisi Müge’yi özlemiş,böyle bir jestle onu mutlu etmek istemişti.

Duyulamayacak kadar hafif bir sesle mırıldandı.

”Çok yanlış sularda yüzüyorsun Meriç.Bu kıza daha fazla kendini kaptırmadan uzaklaşman senin için en doğrusu.”

Bu sırada Müge’de onu görmüş,genç adamın oturduğu koltuğa doğru ilerlemeye başlamıştı.Bu kez Meriç’in üzerinde sabahın aksine mavi dar kesim pamuklu bir gömlek,krem rengi kargo pantolon ve lacivert spor ayakkabılar vardı.Kolları 2 kez kıvrılmış gömleğin rengi adamın gözlerini,dar kesimiyse gelişmiş kaslarını ortaya çıkarıyordu.Bu kombine bir de dağınık sarı saçların eklenmesi durumu tam bir görsel şölene çevirmişti.

Aslında genç kız böyle fiziksel şeylerden etkilenen biri değildi.Ama bu adam bir başkaydı.

“Dikkat et Müge!Bu adama kendini kaptırmaya hiç gerek yok.Sonra çok üzülür,pişman olursun.Sadece çiçekler için teşekkür edip yemeğini ye ve yarın tatiline tatiline kaldığın yerden yalnız devam et.”

diye geçirdi içinden.Bu arada adamın yanına gelmiş,

”Selammmm!Çiçekler için çok teşekkür ederim.Çok güzeller.İstediğin zaman ne kadar nazik olabileceğini görmek harika!”

diyerek neşeyle kıkırdamıştı.

Meriç,duydukları karşısında şaşırdı,birkaç saniye sonra da şaşkınlığını söze döktü.

”Hangi çiçeklerden bahsediyorsun sen?Ben sana çiçek falan almadım ki !”

Herkese en uzun geceden taptaze bir bölümle iyi akşamlar ☺️☺️☺️Umarım keyifle okuduğunuz bir bölüm olmuştur 🙏🙏🙏Bol bol yorum yapmayı ve şu küçük yıldıza tıklamayı unutmayın olur mu 🙈🙈🙈Kucak dolusu sevgiler ❤️❤️❤️Öpücükler 😘😘😘