KAYBOLAN YILLAR 20

Ayy ben geldim hepinize hayırlı ramazanlar diliyorum.

Bol bol yorum yapmayı unutmayın . Yorumlarınız benim için çok çok önemli . Ben onlardan destek alıyorum .

Hepinize iyi okumalar dilerim .

...

İNCİ AKKOR

Hani Cihangir'in kokusuyla yeni doğmuş bebek gibi uyumuştum ya yine aynı şekilde yeni doğmuş bebek gibi uyandım.

Biraz daha sarılmak istedim yastığa ama Cihangir'in kokusu gider diye endişe ettim . Bitirip tüketirim Cihangir'in kokusunu diye endişelendim .

Son bir kez diye içimden tekrar ede ede derin bir nefes aldım . Son bir kezdi sonra kalkacaktım yataktan .

Uyumadan önce çıkardığım ayakkabıları giyerek yataktan doğruldum . Sonra uyurken bozduğum yorganı düzeltip odadan çıktım .

Bekleme yerinde kimse yoktu . Bende kapıyı tıklatarak Cihangir'in odasına girdim .

"Müsait misin ? "

"Gel gel ben de seni bekliyordum ."

Minik adımlarla içeri gidip sandalyeye oturdum . Ne diye beni bekliyordu acaba çakma mafya .

"Bir şey mi oldu ? Leyla abla nerede ? "

"Leyla abla'ya izin verdim evine gitti . Yarın akşam da bir yere söz vermeyin bize yemeğe gelin dedi ."

Tamam Leyla abla'yı anlamıştım . Ama Cihangir niye beni bekliyordu ?

"Beni neden bekliyordun Cihangir ? "

"Aa İnci ayıp ediyorsun Cihangir deme bana . Çakma mafya değil miyim ben öyle söyle ."

Hiç yüzyüze Cihangir'e çakma mafya dememiştim . Bu da demek oluyorduki telefonumdaki rehberden görmüş oluyordu .

"Telefonuma baktın . Benden izinsiz telefonuma baktın ."

"Telefonuna falan bakmadım . Sadece seni aramıştım uyumuyorsan gel diye sonra açmayınca merak ettim yanına geldim . Uyuduğunu görünce geri gidecektim ama üzerindeki yorganın açıldığını görünce örteyim dedim o sırada gördüm . Çakma mafyadan iki cevapsız arama olduğunu ."

Ne tür bir açıklama yapsam bilemedim .

"Çok düşündün mü bu ismi ararken ."

"Yoo aksine hiç düşünmedim ."

"Allah aşkına İnci çakma mafya nedir ya . "

"Ya sanane oğlum . Benim rehberim değil mi canım öyle kaydetmek istedi ."

"İnci ."

"Hem ben soruyor muyum beni nasıl kaydettin diye . Sen de git beni istediğin gibi kaydet ."

Çocuk gibi bir de alınıyordu . Küskün tavrıyla cebindeki telefonu alıp bir şeyler yaptı .

"Küstün mü sen bana ? "

"Niye küseyim ."

Bilmem dercesine omuzumu salladım . Küsmüştü işte halinden belli oluyordu .

Tam tekrar soru soracakken kliniğin zili çaldı .

"Ben açayım mı kapıyı ? "

Tamam dercesine başını salladı . Müsait vaktimizde yine açacaktım konuyu .

Kapıyı açtığımda küçük bir erkek çocuğu ve annesi olduğunu düşündüğüm bir kadın vardı .

"Hoşgeldiniz "

"Hoşbulduk biz oğlum için randevu almıştık."

"Tabi buyrun doktor bey içeride şu an ."

Ben önde çocuk ve annesi tam arkamda şekilde Cihangir'in odasına girdik .

"Cihangir Bey küçük beyin randevusu varmış ."

Bey dememle birlikte minik bir gülümseme belirdi Cihangir'in yüzünde .

"Teşekkürler İnci Hanım . "

Şimdi de ben Cihangir için İnci Hanım olmuştum . Ben de gülümsedim Cihangir'e .

Birkaç saniye yüzüme baktıktan sonra bakışlarını küçük çocuğa çevirdi .

"Hoşgeldin küçük adam . Gel sen otur buraya ben de bir muayene edeyim seni ."

Küçük çocuk Cihangir'i dinleyerek koltuğa oturdu . Annesi de çocuğun yanına gelerek konuşmaya başladı .

"Doktor bey birkaç gündür dişi ağrıyor . Galiba ağrıyan dişi çürük ."

Cihangir kadının söylediklerine karşı başını sallayıp çocuğa döndü .

"Aç bakayım ağzını ."

Cihangir işini yaparken ben de birkaç adım arkasında Cihangir'e bakıyordum .

"İnci çekmeceden önlük versene . Küçük adamın dişini temizleyelim biraz ."

Cihangir'in baktığı çekmeceye giderek önlük aldım . Sonra yine aynı hızımla Cihangir'e verdim .

"Teşekkür ederim ."

Cihangir'e yardım ettiğim içinmidir bilmem mutlu olmuştum . Belki çok basit bir şey yapmıştım ama yine de mutlu oldum .

"Korkuyor musun küçük adam ? "

"Yok sadece az korkuyorum ."

"Korkma ben şimdi hemen dişindeki çürüğü temizleyeceğim sonrasında ağramayacak dişin ."

"Hı-hı "

"Adın ne bakalım senin küçük adam ? "

Küçük çocuk cevap vermeden önce annesine baktı . Annesinin başını sallamasıyla Cihangir'le konuşmaya başladı .

"Aslan ."

"Ne kadar güzel bir adın varmış ."

"Babam koymuş adımı . Annem de babam isteyince kabul etmiş . Senin adın ne doktor abi ? "

"Cihangir benim adım ."

"Peki o ablanın adı ne ? "

Cihangir ve küçük çocuğun konuşmalarını tebessümle dinlerken soru bana yönelmişti .

"İnci benim adım ."

"İnci mi ? İnci tanesi gibi adın varmış abla ."

Buruk tebessümle Aslan'a baktım . Bir zamanlar ben de İnci tanesiydim . Ben de bir zamanlar Cihangir'in İnci tanesiydim .

"Şimdi biraz acıyacak ama sonra geçecek korkma olur mu? "

"Korkmuyorum ki doktor abi . Unuttun mu ben Aslan 'ım. Aslanlar korkmaz ."

Cihangir Aslan'ın saçlarını okşayıp gülümsedi .

"Aferin sana . Sen korkma hiç ama şu abla var ya çok korkuyordu ."

Yine niye konu bana gelmişti . Kesin çakma mafya diye kaydettiğim için bana laf atıyordu

"Çok korkmadım ki az korktum ."

Hadi oradan dercesine bana baktı Cihangir .

Tamam belki birazdan daha fazla da korkmuş olabilirdim .

Cihangir Aslan'ın tedavisini bitirdikten sonra elindeki eldivenleri çıkarttı .

Ben de Aslan'a bağladığımız önlüğü çıkarıp çöpe attım . Dişine bastırdığımız pamuğuda alıp yeni pamuk bastırdım.

Sevmiştim galiba bu işleri . Daha doğrusu Cihangir'e yardım etmeyi sevmiştim .

Aslan ve annesi gidince Cihangir'le klinikte yalnız kalmıştık . Cihangir'in oturduğu sandalyenin karşısına geçip oturdum .

"Bakıyorum da sevdin bu işleri ."

"Hı-hı güzel bence . Hem sana da yardım ettim ."

"İnci "

"Efendim Cihangir ."

"Daha iyisin değil mi ? Yani dün geceye göre daha iyisin ."

Başımı salladım onaylarcasına . Daha iyiydim . Dün geceye göre çok daha iyiydim .

"O zaman lahmacun yemeğe gidelim mi ? Söz verdim ben sana ."

Verdiği sözleri tutuyordu Cihangir . Unutmuyordu .

Cihangir 'le birlikte hazırlanıp lahmacun yemeğe gittik .Karnımız doyana kadar da yedik .

Şimdi de arabada Cihangir'in hesabı ödemesini bekliyordum .

Tam arabaya geliyorduki telefonu çaldı . Adımları duraksadı ve telefonla konuşmaya başladı .

"Tamamdır Gökalp . Sen Şerif abiye bir şey söylemeyeceksin tamam mı ? "

Karşı tarafın sesini duyamıyordum . Ama Cihangir'in konuştuklarını zor da olsa duyabiliyordum .

"Gökalp son kez söylüyorum bundan Şerif abinin haberi olmayacak . Ben de iki saat sonra işimi halledip geleceğim ."

Neyden Şerif abinin haberi olmayacaktı . Cihangir nereye gidecekti ?

Telefonu kapatıp sakince arabaya bindi .

"Cihangir "

"Efendim İnci "

"Bir yere mi gideceksin ? "

Sorduğum soruyla beraber bir an da gerildi .

"Yok nereye gideceğim bu saatte . Hem çok yoruldum eve gidip uyumak istiyorum ."

Yalan söylüyordu . Telefon da iki saate işimi halledip geleceğim demişti . Bariz şekilde yalan söylüyordu .

"Anladım . Benim de uykum geldi zaten hemen eve gidip uyuyacağım ."

"Benim de aynı şekilde çok uykum geldi İnci . "

Saat daha dokuzdu bu saatte uykum falan gelmemişti .Cihangir'in de gelmezdi bu saatte uykusu .

...

Eve geldiğimizde Cihangir sürekli çok uykum geldi diye söylenip durmaya başladı .

Biliyordum ben uyuduğumda evden çıkacaktı . Telefonda konuştuğu gibi bir yere gidecekti .

"Senin de uykun gelmedi mi İnci ? Gözlerinden uyku akıyor git uyu hadi ."

Gözlerim gayette açıktı . Cihangir artık beni odaya göndermek için iyice saçmalamaya başlamıştı .

"Aa evet evet benim de uykum geldi . Ben odama gidiyorum hemen uyuyacağım ."

Cihangir'in istediğini yapıp odama geçtim .

Biraz olsun Cihangir'i tanıyorsam uyuyup uyumadığımı kontrol edecekti evden çıkmadan önce . Bu yüzden yatağıma yatıp gözlerimi kapattım .

Cihangir'in gelmesini beklerken az kalsın uyuyakalacaktım ama beklediğim olmuştu . Odamın kapısı sessizce açıldı .

Sonrasında kapanmasını bekledim ama kapanmadı kapı .Odanın içinde sessiz adım seslerini işittim . Sanki git gide bana doğru yaklaşıyordu .

Nefesimi tuttum . Sonra üzerime örtülen yorganla birlikte sessizce nefesimi geri bıraktım .

O sessiz adımlar aynı şekilde sessizce odayı terk etti . Kapının kapanmasıyla gözlerimk açtım . İlk önce üzerime örtülen yorgana sonra kapanan kapıya baktım .

Dış kapının da kapanma sesi gelince hızlıca yattığım yataktan doğruldum . Askıdaki kabanımı giyip evden çıktım .

Cihangir'i kaybetmemem gerekliydi . Bu saatte nereye gidiyordu bir başına öğrenmeliydim . Hızlı hızlı merdivenlerden inip apartmandan çıktım .

Yaklaşık yarım saat önce çağırdığım taksi hâlâ kapının önündeydi . Hızlıca kapısını açıp taksiye bindim .

"Abi çok teşekkür ederim çok beklettim sizi kusura bakmayın . "

"Sorun yok kızım . Az önce bir araç çıktı . Büyük ihtimalle kocanızdı takip ediyorum ."

"Evet evet abi kocamdı . Takip edelim gözden kaçırmayalım ."

Abinin Cihangir'in arabasını takip etmesiyle oturduğum koltuğa biraz daha yasladım .

Taksiyi aradığımda kocamın ne zaman çıkacağını bilmediğimi ve kocamı takip edeceğimi söylemiştim . Abi de yanlış anlayıp kocamın beni aldattığını düşünmüştü .

Ben daha bir şeyler söyleyemeden istediğin kadar beklerim kızım demişti . O kocanı bulup haddini bildiririz demişti .

Bende el mecbur bir şey diyememiştim . Şimdi taksici abiyle beni aldattığını düşündüğümüz kocamı takip ediyorduk .

"Hiç acıma kızım . Bulduğun yerde yapıştır tokadı ."

"Tabi abi hiç acımayacağım merak etme ."

"Acıma kızım . Boşanma dilekçesini de hemen yolla ."

"Tabi abicim bir dakika bile durmayacağım .Hemen evine yollayacağım boşanma dilekçesini ."

Cihangir'den habersiz taksici abiyle boşanma işlerini konuşuyordum .

"Kızım kocan durdu . "

Taksici abinin de durmasıyla Cihangir'in arabasına baktım . Cihangir de vakit kaybetmeden arabadan inip depo tarzında bir binaya girdi .

"Çok sağ ol abi . Ben de ineyim borcum ne kadar ? "

"Git kızım sen kocandan kurtul borcun falan yok bana ."

"Abi olmaz öyle şey kaç saat beklettim seni ."

"Git sen kocana yapıştır tokadı . Bana borcun yok . Eğer yardıma ihtiyacın varsa ben de geleyim ."

Ah Cihangir ah gecenin bir saati taksici abiyle senin yüzünden yaptığım muhabbete bak .

"Çok sağ ol abi . Ben hallederim ."

Daha fazla vakit kaybetmeden taksiden inip depoya doğru yürümeye başladım .

Cihangir'in bu saatte burada ne işi vardı ?

Cebimdeki telefonu çıkarıp Şerif abinin numarasına bastım.

"Şerif abi attığım konuma gelebilir misin ? "

"Noldu İnci bir şey mi oldu ? "

"Cihangir depo gibi bir yere geldi . Ben de sana haber vermek istedim ."

"Tamam tamam on dakikaya oradayım . Sen girme içeri sakın beni bekle ."

"Ama abi Cihangir içeride ."

"Ben onun hesabını keseceğim . Sen girme içeri dışarıda bekle ."

Şerif abiye cevap veremeden telefon kapandı .

Burada bekleyemezdim Cihangir içeri girmişti . Burada bekleyemezdim .Yavaşça kapıyı ittirip içeri girdim .

Karanlıktı burası . Her tarafda rutubet kokuyordu . Yavaş adımlarla merdivenlerden çıkmaya başladım . En ufak bir ses arıyordum ama yoktu .

Merdivenlerin trabzanlarına tutuna tutuna birinci kata çıktım . Sonra aniden merdivenlerin karşısındaki kapı açıldı .

"Bekle sen korkak herif . Hayatını sikeceğim senin ."

Cihangir'in sesiydi bu . Bakışlarım açılan kapıyı bulunca Cihangir'i gördüm kapının ağzında .

"Bu burada bitmedi Yavuz . Bu daha başlangıç."

Sonra açtığı kapıyı sertce kapatıp merdivenlere doğru yürümeye başladı .

O an merdivenlerin başında bekleyen beni fark etti .

"İnci ."

Sonra hızla elimden tutarak merdivenlerden hızlıca inmeye başladık .

Depodan hızlıca çıktığımızda o karanlık yer geride kalmıştı . Şimdi sarı sokak lambası Cihangir'in yüzünü aydınlatıyordu .

"Cihangir kaşın kanıyor ."

Ellerim istemsizce yüzüne uzandı . Yanağıda morarmıştı. Hafifçe dokunduğumda bile Cihangir acıyla yüzünü buruşturdu .

"Cihangir ne işin var senin burada ? "

"Asıl benim sormam gerek senin ne işin var burada İnci ?"

"Seni takip ettim ."

"Sen deli misin kızım beni niye takip ediyorsun . Gecenin bir vakti tek başına ya başına bir şey gelse ."

"Asıl sen deli misin oğlum . Ne işin var bu saatte bu ücra yerde ."

Cihangir tam hiddetle bana cevap verecekken deponun kapısı açıldı .

"İnci arabaya koşacağız şimdi . Hiç durmadan tamam mı?"

Yüzü gözü dağılmış iki adam deponun kapısında belirdi .

"İnci tamam mı ? "

"Cihangir korkuyorum ."

"Korkma ben buradayım korkma ."

Adamların adım atmasıyla birlikte Cihangir elimden tutup koşmaya başladı .

Korkma demişti Cihangir ama korkuyordum .

Hızlıca arabaya ulaşıp benim kapımı açtı sonra da vakit kaybetmeden Cihangir 'de bindi .

Arabanın çalışmasıyla arkadan bir silah sesi duyuldu.

"Cihangir silah sesi o . Cihangir silahları var ."

"Korkma geride kaldı . Ben buradayım korkma ."

Camdan arkaya doğru baktım ama artık o eski depo görünmüyordu.

"Sen manyak mısın Cihangir niye geliyorsun buraya ?"

"Evet manyağım oldu mu ? Görülmemiş bir hesap vardı onun için geldim ."

"Gördün mü hesabını şu yüzünün haline bak ."

"Şerefsiz teke tek olacağız demişti . On tane adamı yığmış oraya ."

"Yavuz odadaydı değil mi ? "

"Anma şunun adını ağzına ."

Cihangir'in yüzüne baktıkça içim acıdı . Eminim ki çok acıyordu .

Kabanımın cebindeki telefonumun çalmasıyla bakışlarımı Cihangir'den çekip telefonumu açtım .

"Şerif abi ben unuttum kargaşada aramayı . Biz çıktık depodan ."

"Ben sana girme içeri dememiş miydim İnci ? Niye dinlemiyorsum beni ."

Şerif abiye cevap verecekken Cihangir konuşmaya dahil oldu .

"İnci sen Şerif abiye mi haber verdin ? "

"Ne yapsaydım Cihangir . Sen kimseye haber vermeyince bu görev bana düştü ."

Şerif abinin de telefondan bağırmasıyla yüzümü buruşturdum .

"Lan siz karı koca manyak mısınız ? Lan siz karı koca kafayı mı yediniz ? Biriniz habersiz hesaplaşmaya gider diğeriniz onu takip eder . Girme içeri dememe rağmen içeri girer . Lan siz bana kafayı mı yedirtceksiniz ? "

Cihangir'le aynı anda 'abi ' dedik .

"Abi demeyin bana . Yarın bunun hesabını soracağım size. İyi hazırlayın kendinizi ."

Sonrasında Şerif abi telefonu yüzümüze kapattı . Cihangir'le öylece birbirimize bakakaldık .

"Doğru söylüyor Şerif abi sen manyak mısın İnci ne diye takip ediyorsun beni . Yetmiyor bir de bir başına içeri giriyorsun ."

"Asıl sem manyak mısın ? Ne diye tek başına gidiyorsun .Yok çok uykum geldi İnci , yatıp uyuyacağım İnci . Sonra bir bakıyorum kavgadasın . Manyak mısın oğlum ."

Apartmanın önünde durmuş arabanın içinde kavga ediyorduk .

"İn hadi İnci evde devam edelim kavgaya . "

Bir de pişkin pişkin evde devam edelim diyordu.

Eve girdiğimizde Cihangir salona geçerken ben de banyodan ilk yardım çantasını alıp salona geçtim.

"Gel bir yaralarına bakalım ."

Cihangir'in yanına oturup pamuk ve tentürdiyot çıkardım.

"Ben yaparım İnci sen zahmet etme ."

"Olsun ben yaparım ."

Cihangir her koşulda bana yardım ediyordu . Şimdi de benim yardım etmem gerekliydi .

"Çok acıyor mu canın ? "

Pamukla bastırdığım yeri hafifçe üfledim . Belki ağrısı daha da azalırdı .

"Yok acımıyor . "

Bir elimdeki pamuğa bakıyor bir de gözlerimin en içine bakıyordu.

"Ama yüzünün hali çok kötü ."

"Sen bir de karşı tarafı gör ."

Bu halde bile alay ediyordu . Temizlediğim yaraların üstüne sargı bezi yapıştırdım .

"Sen ne diye kimseye söylemiyorsun . Daha kötü şeyler olabilirdi Cihangir . Sen onu tanımıyorsun ."

"Teke tek diye konuştuk . Sözüne inanmıştım .Böyle korkak bir adam olduğunu bilmiyordum ."

"Cihangir ."

"İnci tamam merak etme bir şey olmayacak . Bir daha böyle olmayacak korkma ."

Çok daha kötü şeyler olabilirdi . Orada her şey olabilirdi ve hâlâ Cihangir durumun ciddiyetinin farkında değildi .

İlk yardım çantasını toplayıp ayağa kalktım .

"İnci "

Odadan çıkmadan Cihangir'in seslenmesiyle ona döndüm .

"Teşekkür ederim İnci tanesi ."

...

Kitabımızı takip etmeyi ve oy vermeyi unutmayın . Diğer bölümde görüşene dek kendinize çok iyi bakın .