KAYBOLAN YILLAR 27

Ay ben geldim canlarım . Mesajlarınız için çok çok teşekkür ederim şimdi daha iyiyim.

Bol bol yorum yapmayı unutmayın hepinizie iyi okumalad dilerim..

...

2 HAFTA SONRA

İNCİ AKKOR

Hazırladığım meyveli pastayı dolaba kaldırdım. Artık geriye sadece salata yapmak kalmıştı . Bir de tabi Cihangir'in gelmesi beklemek .

Dolaptan çıkardığım sebzeleri güzelce yıkarken kapı çalmaya başladı . Tanırdım bu çalış şeklini. Cihangir'di gelen .

Anahtarı vardı yanında ama her gün kapıyı çalardı . Usul usul ama heyecanlı şekilde kapıyı çalardı .

"Cihangir ."

"İnci tanem ."

"Niye hep kapıyı çalıyorsun senin anahtarın yok mu ? Bak daha salatayı yapamadım ."

Kapıyı açtığımdan değildi sitemim . Sadece salatayı yetiştiremediğimdendi .

"Sen kapıyı açınca mutlu oluyorum ben . Anahtarım var ama sen aç istiyorum kapıyı . "

Böyle masum konuştukça Cihangir'e sarılıp hiç bırakmayasım geliyordu . Onu içime alıp orada sonsuza kadar yaşatmak istiyordum .

"Benim bir tanecik dişçim . "

Kollarımı kaldırıp Cihangir'in boynuna sardım . Seviyordum ben . Cihangir'le ilgili her şeyi seviyordum .Tıpkı Cihangir'i öpmeyi sevdiğim gibi sarılmayı da çok seviyordum .

"Sen kapıyı açınca ben evimize geldiğimi anlıyorum İnci. Sen hep kapıyı aç olur mu ? Bir gün bile bana kapıyı açmaktan vazgeçme ."

Açardım . Ben hep kapıyı Cihangir'e açardım .

"Cihangir ."

"Bir tanem ."

"Hadi gel yemek yiyelim ."

Böyle içten konuşunca korkuyordum . Yine bir gün ayrılacağız diye korkuyordum . Yine bizi ayıracaklar diye korkuyordum .

"Olur ,yiyelim ."

Cihangir üzerini değiştirmeye giderken ben de hızlıca salatayı yapıp masayı kurdum .

"Klinik nasıl geçti bugün ? "

"Yoğundu bugün . Hele senin gibi hastalar daha da yoğundu ."

Kaşığı çorba kasesinin içine bırakıp Cihangir'e baktım .Benim gibi hastalar kısmını merak etmiştim . Hem de fazlasıyla merak etmiştim .

"Benim gibi hastalar derken ? "

"İşte senin gibi nazlı ."

Hiç utanması yoktu bu Cihangir'in . Kendine bakmadan bir de bana nazlı diyordu .

"Ben nazlı mıyım Cihangir ? "

Tamam belki geçmişte diş ağrısı için ortalığı ayağa kaldırmış olabilirdim . Ama nazlı olduğumdan değildi sadece dişimin çok ağrımasındandı .

Kesinlikle nazlı olduğumdan değildi .

"Değilsin ."

"Lafı çevirme şimdi nazlısın dedin ."

"İnci tanem ."

"Dinliyorum Cihangir ."

Merakla dinliyordum hem de .

"Nazlısın ama bir benim nazlımsın . Ve inan bana ben senin nazlı bir çocuk olduğun halleri çok seviyorum . Bana küçüklüğümüzü hatırlatıyor . O zaman da hep nazlıydın İnci ve ben o zamanda çok seviyordum bu hallerini ."

Nazlıydım ben . Cihangir'in nazlısıydım .

"Şikayetçi değilsin yani ."

"Şikayet etmek ne haddime . "

Böyle içimizden geldiği gibi bir şey saklamadan gizlemeden konuşmak , Cihangir'le doyasıya vakit geçirmek , Cihangir'in yanından bir an bile ayrılmamak , her akşam Cihangir'in koynunda uyumak , her sabah Cihangir'le güne başlamak tarifi olmayan bir histi .

Hayal edemeyeceğim türden bir histi . Asla doyamayacağım , bir an bile şükretmekten vazgeçmeyeceğim bir histi .

Küçük İnci tanesine de bir o kadar yabancı bir histi .

"İnci ."

Yine uzaklara dalmış şekilde düşüncelere dalmışken Cihangir'in seslenmesiyle bakışlarımı ona çevirdim .

"Ablamlar bebeğin cinsiyetini öğrenmişler ."

Heyecanlıydı Cihangir . Dayı olacağı için çok heyecanlıydı.

"Söylesene Cihangir ."

"İnci , ablamın bir kızı olacak . Ben dayı olacağım İnci ."

Yürekten sevinmiştim bu habere . Yemin ederim yürekten sevinmiştim .

"Sağlıkla gelsin bu dünyaya Cihangir . "

"İnşallah İnci . Her şey güzel olsun onun için ."

Bu iki haftalık süre içinde sadece iki kez karşlılaşmıştım Meltem abla'yla . Ama sanki eskisi gibi kızgın bakmıyordu gözleri . Ya da her an beni suçlayacak sözler sarf etmiyordu bana . Yine soğuk davranıyordu ama en azından artık beni görünce yüzü düşmüyordu .

"Cihangir bebişe kıyafet alalım mı ? Sen de aldıklarımızı götürüp ablana veririsin ."

"Niye ben veriyorum . Beraber veririz ."

Belki o kadar da görmek istmezdi Meltem abla beni .

"Sen götürürsen daha çok sevinir ."

"Olur mu öyle şey İnci ? Ben götürünce sevinecekse sevinmesin . Ben senden ayrı biri değilim . Beraber götüreceğiz aldıklarımızı . "

Cihangir benden ayrı biri değildi .

"O zaman yemekten sonra gidelim mi bebişe kıyafet bakmaya ? Yarın da Meltem ablaya gidip veririz . "

"Gideriz . Sen iste gideriz ."

...

"Baksana Cihangir , buradaki kıyafetler çok güzel ."

Alışveriş merkezine girer girmez karşımıza çıkan ilk bebek kıyafetleri olan mağazaya girmiştik .

"Çok güzel değil mi Cihangir ? "

Parlayan gözbebeklerimle renk renk kıyafetlere baktım .Hepsi birbirinden ayrı güzeldi .

"Çok güzel İnci ."

Cihangir'in de benden farkı yoktu . O da parıldayan gözlerle kıyafetlere bakıyordu .

"Kız olacak ya Cihangir tatlı kıyafetler alalım . "

"Erkek olsaydı tatlı kıyafet almayacak mıydık İnci ? "

"Lafın gelişi dedim ."

"Niye , sen erkek çocuk istemez miydin ? "

Cihangir'in sorusuyla kıyafetlerdeki bakışlarımı Cihangir'e çevirdim .

Sen erkek çocuk istemez miydin diye sormuştu.

Cihangir sorana kadar hiç düşünmemiştim ki ben . Hatta bir çocuğumun olabileceğini bile düşünmemiştim . Çünkü Cihangir yoktu benim hayatımda . O zaman evlilikte yoktu düşlerimde çocukta .

Benim bir hayalim bile yoktu .

Ben yıllar önce bir hayal kurmuştum Cihangir'le o da gerçekleşmemişti . Sonra da saçma geldi hayaller . Zaten gerçekleşmiyordu o zaman niye hayal kuruyordum ki .

"Düşünmedim hiç . Sen ister miydin erkek çocuk ? "

Cihangir benim aksime düşünmeden cevap verdi .

"İsterdim . "

Hayaller gerçekleşmiyordu ama yine bir hayal düştü zihnime . Cihangir ve benim bir çocuğumuzun olma hayali .

Ama kız belirmedi hayalimde . Cihangir'e benzeyen bir erkek çocuğu belirdi . Tıpkı küçük Cihangir gibiydi ve o an bir hayal daha kurmak istedim .

Cihangir'e benzeyen bir erkek çocuğu hayali .

"İnci daldın gittin ."

Hayallere dalmıştım ben . Belki yeniden gerçekleşmeyecek biricik hallerime dalmıştım .

"Hadi kıyafet alalım bebeğe . Sonra oyuncak da alalım ."

Cihangir'e benzeyen bir erkek çocuğu hayali . Cihangir'in baba benimde anne olduğum tarifsiz bir hayaldi .

"Bu nasıl sence İnci ? "

Cihangir'in elinde nereden baksan iki yaşında çocuğun giyebileceği bir elbise vardı .

"Cihangir bu çok büyük . Sen çocuk doğduğunda bu kadar büyük mü doğuyor zannediyorsun ."

"Bilmem daha önce yeni doğan bir bebek görmedim . Bundan daha mı küçük doğuyorlar ? "

Bundan daha küçük mü dediği iki yaşındaki bir bebeğin giyebileceği bir kıyafetti .

"Cihangir onlar ilk doğduklarında minicik oluyorlar ."

Raftaki yeni doğan tulumunu alıp Cihangir'e doğru uzattım.

"Bak işte bu kadar minicik oluyorlar ."

"Ama bu çok küçük İnci . Hem de çok küçük ."

Cihangir bir elimdeki kıyafete bakıyor bir de gözlerime bakıyordu .

"Evet , ilk doğduklarında minicik oluyorlar . Tutmaya korkuyorsun canını acıtırsam diye ."

Bana yabancı değildi bu hisler . Mahalledeki bir ablamız yeni doğum yapınca ona yardım etmiştim . Ama Cihangir'e yabancıydı .

"Hadi gel oyuncak da alalım Cihangir ."

Cihangir elinden tuttuğum gibi oyuncak reyonuna doğru götürmeye başladım .

"İnci ."

"Hı ."

"Senin de buna benzer bir oyuncağın vardı hatırlıyor musun ? Hep mahallede yanında gezdirirdin ."

Hatırlamaz olur muydum hiç ? Tabi ki hatırlardım sonra o oyuncağa neler olduğunu da hatırlıyordum .

"Oyuncağı hatırlıyorsan o oyuncağa ne olduğunu da hatırlıyorsundur Cihangir ."

"Yok hatırlamıyorum . "

Bal gibi de hatırlıyordu . Bir de hatırlamıyorum diye yalan söylüyordu .

"Yalancısın oğlum sen ."

"Genelde öyle demezler aslında ."

"Yine kandırmışlar oğlum seni . Sen bildiğin yalancısın ."

O oyuncağa neler yaptığını tabiki de hatırlıyordu .

"Madem hatırlamıyorsun ben hatırlatayım sana . Sen ne yaptın o ayıcığa biliyor musun ? Mahalledeki çocukların kafasına fırlatıp paramparça yaptın ."

Bir kıskançlık uğruna benim ayıcığımı çocukların kafasına atıp paramparça yapmıştı .

"Ama ne söylediler duymadın mı ? Hele o Emirhan sadece ben sinir olayım diye ben İnci'yle evleneceğim diyordu ."

"E bu ayıcığımı parçalamana sebep miydi ? Ne kadar ağladım ben biliyor musun ? "

"Bu ayıcık İnci'yle benim çocuğum olacak diyordu çocuk ne yapsaydım İnci . Bir altın alıp hayırlı olsuna mı gelecektim ."

Yok yok hâlâ haklı görüyordu kendini . O zaman nasılsa hâlâ haklı görüyordu .

"Ama sonrasında sana yeni bir oyuncak almıştım .Hani barışmıştık ."

"Ama ben çok seviyordum o ayıcığı sen de gözümün önünde çocuklara fırlattın cani ."

"Oh az bile yapmışım . "

Yok . Mümkünatı yok hatasını kabul etmeyecekti .

"Sana bu ayıcığı alayım barışalım mı ? Hem seninkinden bin kat daha güzel ."

"Ya yine birilerine fırlatırsan ayıcığı ? "

"Ben Emirhan ,İnci'yle evleneceğim dedi diye fırlatmıştım. Şimdi bunlara gerek kalmadı .Farkındaysan ben evlendim seninle . "

Emirhan' a ne kadar sinirliyse o siniri hâlâ taptazeydi .Öyle nispetle ben evlendim seninle diyordu ki . Duymanız gerekliydi .

"Demek sen evlendin benimle ."

"Evet , parmağındaki yüzüklere bakıp tekrar hatırlatabilirsin kendine ."

Cihangir'le ben evlenmiştik . Güzel şartlar altında evlenmemiştik belki ama iyi ki evlenmiştik .

"O zaman bu ayıcığı yine sinirlenip birilerinin kafasına fırlatma sakın . "

"Sinirlenince artık niye ayıcığı kullanayım İnci . "

"Ha illa diyorsun çakma mafyalığımı göstereceğim ."

"Ya kaç kere dedim sana İnci . Çakma mafya nedir Allah aşkına ."

"Sen ister sev ister sevme . Ben çakma mafya diyeceğim sana . Hatta bu ayıcığın ismini de çakma mafya koyacağım ."

"Hani sadece bana diyecektin çakma mafya diye ."

Hem beğenmiyordu hem de bir ayıcıktan kıskanıyordu .

"Hani beğenmiyordun . Şimdi niye kıskanıyorsun ayıcıktan ."

"Tamam vazgeçtim sen sadece bana seslen çakma mafya diye . Bu ayıcığa da başka bir isim bul ."

"Bak emin misin ? Sonra söylenme ."

"Tamam söylenmeyeceğim ."

Bundan sonra Cihangir dünya ahiret benim çakma mafyamdı .

Benim bir tanecik çakma mafyamdı hem de .

...

"İnci."

"Hı ."

"Gidiyorum ben ."

Yine nereye gidiyordu bu çakma mafya . Gitmese olmaz mıydı ?

"Nereye gidiyorsun ."

"Kliniğe gidiyorum yavrum . Sen uyumaya devam et uyanınca konuşuruz seninle ."

O kadar uykum vardı ki gözümü açıpta Cihangir'e bir el bile sallayamadım .

"Tamam git ."

Kliniğe gidiyorsa gidebilirdi .

"Sen bütün gece bu ayıcığa mı sarıldın ? "

"Ya gitsene Cihangir ."

Hem gideceğim diyordu hem de gelmiş benim uykumu dağıtıyordu .

"Keşke almasaydım bu ayıcığı sana ."

"Öyle deme ben onu çok sevdim ."

Gözlerim hâlâ kapalıydı ama Cihangir'e cevap vermekten de kendimi alıkoyamıyordum .

"Beni mi daha çok seviyorsun yoksa bunu mu ? "

Neyi kıyaslıyordu bu çakma mafya ? Bir oyuncakla kendini mi kıyaslıyordu ?

"Seni ."

"Beni başınsan göndermek için yalan söyleme ? "

"Seni seviyorum . Bu dünya da en çok seni seviyorum."

Cihangir ne haldeydi bilmiyorum ama ben gözlerim kapalı Cihangir'le iletişim kurmayı geliştirmiştim .

"Açmayacak mısın o yeşil gözlerini ? "

"Yok ."

Açmaya niyetim hiç yoktu . Hem de hiç .

"İyi uykular bir tanem . Uyanınca beni ararsın ."

Cihangir'ın sıcak dudaklarını ilk önce alnımda sonra dudaklarımda hissettim .

Sonra Cihangir'in ilk dudakları sonra da sesi kayboldu . Anlaşılan çakma mafya beni bırakıp işe gitmişti .

..

Elimdeki çöp poşetini konteynerine atıp aynı yavaş adımlarımla merdivenlerden çıkmaya başladım .

Merdivenlerden çıkmaya devam ederken Meltem ablanın kapısını görünce istemsizce gülümsedim . Doğacak bebişe çok güzel şeyler almıştık . Ben çok beğenmiştim aldıklarımızı belki Meltem abla 'da beğenirdi .

Yine aynı gülümsememle kapının önünden geçip gidecekken bir çığlık sesi duydum .

"Meltem abla ."

Panikle kapıya vurdum ama içeriden ses gelmiyordu .

"Meltem abla duyuyor musun beni ? "

Acı dolu bir çığlık duyduğuma emindim . Bir şey olmuştu . Meltem abla'ya bir şey olmuştu .

Panikle etrafa bakarken kapının üzerindeki anahtarı fark edip içeri girdim .

"Meltem abla ! "

Adımlarım hızlı hızlı odaların içinde dolaşırken yerde acı içinde kıvranan Meltem abla'yı fark ettim .

"Abla , abla duyuyor musun beni ? "

Bir eli karnını sarmış acı dolu inlemeler çıkıyordu ağzından .

"Sakin ol abla , şimdi ambulansı arıyorum sakin ol tamam mı ? "

Meltem ablayı sakinleştirmeye çalışıyordum ama ben hiç sakin değildim . Panikle ambulansı ararken bile neler dediğimi bilmiyordum .

"İnci ."

"Abla aradım hemem gelecek ambulans meraklanma sen ."

"İnci , bebeğim ."

"Bir şey olmayacak bebeğine abla . Ona bir şey olmayacak ."

"Korkuyorum ."

Bebeği onu bırakıp gitmesin diye sıkı sıkı tutuyordu karnını .

"Korkma abla . O yaşayacak hem dayısı ona bir sürü kıyafet aldı biliyor musun ? "

"Yaşayacak değil mi ? "

Şu an her şeyden çok bebeğin yaşamasını isterdim . Hem de her şeyden çok.

"Yaşayacak tabi ."

İnanmak istiyordu Meltem abla . Bebeğinin yaşayacağına inanmak istiyordu .

Ambulans gelip hastahaneye gidene kadar Meltem abla sadece bir soru sormuştu .

O da bebeğim yaşayacak mı ?

Gözleri kapanıp bilinci gidene kadar sadece bir soru sormuştu o da bebeğinin yaşayıp yaşayamayacağıydı .

"İnci , İnci ablam nerede ? İyi mi o ? "

Çöktüğüm duvar kenarından kalkıp Cihangir'e sarıldım .

"İyi değil mi o ? Bebeği de iyi değil mi ? "

"İyi olacaklar Cihangir ."

Korkuyordu Cihangir . Ablasına bir şey olmasından deli gibi korkuyordu .

"İnci o da gitmesin . O da beni bırakıp gitmesin . Ben dayanamam İnci ."

"Gitmeyecek Cihangir . Ablan da bebeği de iyi olacak ."

"İnci bebeğine bir şey olursa yaşayamaz o . "

Cihangir'in yüzünü alıp omzuma yatırdım . Şu an dayanağa ihtiyacı vardı .Cihangir'in ağlayacak bir omuza ihtiyacı vardı .

Kaç saat bekledik ya da o kadar saatler geçmiş miydi bilmiyordum ? Oturduğumuz sandalye de Cihangir omzuma yaslanmış şekilde öylece duvarları izliyordu .

"Cihangir , eniştene haber verdin mi ? "

"Verdim . Şehir dışında toplantıdaymış . Apar topar Ordu'ya geliyordu ."

Bana cevap verdikten sonra kaldırdığı başını yeniden omzuma yatırdı .

"Meltem Hanım'ın yakınları siz misiniz ? "

İçeriden çıkan doktorlar birlikte hemen ayaklandık .

"Ablam iyi mi ? "

"Ablanızın durumu gayet iyi ."

Cihangir sormaya korktuğu soruyu çekine çekine sordu .

"Peki , bebeği iyi mi ? O da yaşıyor değil mi ?"

"Evet , anne de bebekte sağlıklı şu anda . Ama bundan sonra Meltem Hanım'ın daha dikkatli olması gerekiyor ."

Cihangir'in o heyecanını bir görebilseydiniz ah bir görebilseydiniz .

"Görebilir miyiz peki ? "

"Çok yormadan iki dakika görebilirsiniz ."

Doktordan aldığımız izinle beraber heyecanla Meltem abla'nın kaldığı odaya ilerledik .

"Abla ."

Cihangir hızla Metlem ablanın yattığı yatağa yönelirken ben de kapının girişinden mutlulukla onlara baktım .

"Cihangir ."

"İyisin değil mi abla ? "

Meltem abla bir elini alıp karnının üzerine yerleştirdi .

"Ben de bebeğim de iyiyiz dayısı ."

O an gözümden düşen yaşa engel olamadım . Şükürler olsun ki bebeğe de Meltem abla'ya da bir şey olmamıştı .

Mutlulukla Cihangir ve Meltem abla'ya bakarken ,Meltem ablanın sesiyle kendime geldim .

"İnci , ne diye kapının girişinde bekliyorsun . Gelsene yanımıza ."

...

Bölümü beğendiyseniz yıldızımızı parlatmayı unutmayınn.

Hızınızı kesmeden sizi EFSUNKÂR'A davet ediyorum. Eminim onu da beğeneceksiniz .

Diğer bölümde görüşene dek kendinize çok çok iyi bakın ..