KAYBOLAN YILLAR 34

Hepiniz hoşgeldiniz canlarımm . Bol bol yorum yapmayı unutmayın . Herkese iyi okumalar dilerimm.

...

İNCİ AKKOR

Hayatımızda bazı dönemler vardır ya sanki hiç geçmeyecek gibi gelir insana . Umudumuzun kalmadığı ,her anında çaresiz hissettiğimiz o dönem...

Ben o sıkıntılı dönem hiç geçmeyecek zannederdim . Cihangir o çocuk parkında beni bırakıp gitmişti ve bir daha geri gelmeyecekti . Kaç yıllar ben buna inandım.Cihangir yok İnci , bir daha da gelmeyecek dedim her gün kendime . Umutsuzdum ben . O dönem geçmeyecek diye umutsuzdum .

Ama inanın geçmişti o sıkıntılı dönem . Vallahi de billahi de geçmişti . Umudumun tükendiği an da benim umutlarım yeniden yeşermişti .

Cihangir geri gelmişti bana . Zor olmuştu ama yine başarıp bana geri gelmişti . Küçük İnci'nin Cihangir'i ona geri gelmişti . Sonra da bana ev vermişti . Evi olmayan İnci'ye ev vermişti .

Bir zamanlar evi bile olmayan İnci'nin bugününde kocaman evi olmuştu ...

İncili kız ve annesi de kimse ayıramamıştı . Hemen alt katındaki dairesinde yaşıyordu . İnci her ihtiyaç duyduğunda hemencecik geliyordu kızının yanına .

Bir zamanlar yapayalnız olan İnci'nin bugününde kocaman ailesi vardı .

Vallahi geçmez zannediyordu İnci . O zor zamanlar hiç geçmez zannediyordu o yanılmıştı . O zor zamanlar gitmiş yerine İncili kızın kalbi gibi güzel bir hayat gelmişti.

Ve iyi ki de gelmişti .

Bedenimdeki heyecanı biraz olsun bastırmak için derin derin nefes alıyordum ama geçecek gibi değildi heyecanım .

Birkaç dakika sonra bebeğimizin cinsiyetini öğrenecektik biz .

Heyecanımla birlikte yeniden Cihangir'in elini sımsıkı tuttum . Tıpkı benim gibi Cihangir'in de heyecanı üst seviyedeydi .

"Evet ,bebeğimizi kontrol ettiğimize göre cinsiyetini artık açıklayabiliriz ."

Cihangir de ben de pür dikkat doktorun ağzından çıkacak kelimeyi bekliyorduk .

"Tebrik ederim İnci , bir oğlunuz olacak ."

O an bir görseniz mutluluğumuzu .Ah keşke görebilseniz.Bize dünyaları verdiler o anda .

Oğlumuz olacaktı bizim . Cihangir ve İnci'nin bir oğlu olacaktı . Bir zamanlar birbirinden koparılan İnci ve Cihangir'in bir oğlu olacaktı .

Bütün dünya duymalıydı . Cihangir ve İnci'nin bir oğlu olacaktı .

...

"Cihangir ben bunu yemek istemiyorum ."

Önümdeki çorbayı biraz ittirip sandalye de geri çekildim.

"Olmaz İnci yemek zorundasın . Öyle her gün lahmacun yemek olmaz . "

Abartıyordu Cihangir her gün lahmacun falan yemiyordum. Sadece haftada dört gün yiyordum o kadar.

"Canım şu an çorba istemiyor benim . Hem oğlumun da canı çorba çekmiyor ."

"Bari yalanlarına oğlumu alet etme İnci ."

"Hiçte bile yalan söylemiyorum . Oğlumun canı da çorba çekmiyor Cihangir ."

Ne kadar kaçmaya çalışsamda kaçamamıştım . Cihangir sandalyemi tutmuş zorla çorba içirmeye başlamıştı.

"İyice yalancı oldun sen ."

Bir taraftan çorba içirmeye çalışıyordu diğer taraftan da bana laf atıyordu .

"Genelde öyle söylemezler bana ama ."

"Kandırmışlar kızım seni yalancısın sen ."

Cihangir nasıl becerdi bilmiyorum ama bütün çorbayı bana içirmişti .

"Tamam çorba içtiğime göre kalkıyorum ben sana afiyet olsun ."

"Olmaz daha sebze yiyeceksin bir yere kaçamazsın ."

Kalktığım sandalyeye Cihangir'in kolumdan tutmasıyla yeniden oturdum . Çorbayı bir şekilde içmiştim de hayatta sebze yiyemezdim ben . Hem oğlumun canı sebze de çekmiyordu.

"Oğlumun canı sebze de çekmiyor ki Cihangir ."

"Biz içeride padişah falan mı besliyoruz acaba İnci ? Yani önceden haber versin paşamız da sarayını hazırlayalım ."

"Abartma Cihangir . Bir şeyi de abartma sadece oğlumuz biraz yemek konusunda seçici ."

"O oğluna söyle İnci nimet seçilmez . Ne bulduysa onu yiyecek ."

O oğluna söyle diyordu birde . Sanki bir tek benim oğlumdu .

"Oğlun dediğine göre herhalde kendi kendime yaptım bu çocuğu ben ."

Cihangir yine laf arasında sebze yemeğinden ağzıma sıkıştırmıştı .

"Şimdi oturup çocuğu nasıl yaptığımı konuşmayalım İnci'm . Ben lafın gelişi dedim ."

Ağzımdaki sebze yemeğini zar zor yutup sinirle Cihangir'e cevap verdim .

"Özür dile çocuktan . Babasının onu sevmediğini düşünecek sonra ."

"Bir de veletten özür mü dileyeceğim ? "

Velet diyordu ya .

Bu adam beni çıldırtacaktı .

"Özür dile Cihangir hadi . Bak çocuk içeride ağlayacak sonra ."

Cihangir sabır çeke çeke karnıma eğilip öpücük kondurdu.

"Özür dilerim oğlum . Hele bir gel dünyaya senin kulağını çekeceğim ."

"Cihangir ."

"Tamam özür diledim işte İnci . Şimdi sebze yemeğini yiyebilirsin."

Ben o sebze yemeğinden kaçamadım . O tabakta bir sebze kalmayana kadar yedim . Sonra da Cihangir zorla sebze yedirdi diye küstüm .

"İnci , hadi ama asma artık o yüzünü ."

Kocaman bir tabak sebze yemiştim .

"Cihangir nereden baksan bir kilogram sebze yedim ya ."

"Ne güzel işte bu haftanın sebze kotasını doldurdun tek seferde ."

Hâlâ alay ediyordu benimle .

"Tamam , hadi karamelli dondurma alayım sana sonra barışalım olur mu ? "

Yaz iyiden iyiye gelmişti buralara . Her akşam olabildiğince Cihangir'le yürüyüşe çıkmaya çalışıyorduk.Bazen de yürüş sonrası Cihangir'in insafına gelirsek dondurma yiyorduk

Ama benim Cihangir'im çok insafsız olduğu için genelde çok yiyemiyorduk dondurma .

"Dört top dondurmada anlaşalım o zaman ."

"Oha İnci , dört top çok gelir sonra hasta olursun."

Üç toptan bir gram aşağı inmezdim .

"O zaman üç top . Buna da hayır diyemezsin Cihangir ."

"İki top olsun . Biri oğlumuzun biri de senin olmaz mı ?"

Küçücük bebekle ben nasıl aynı miktar dondurma yiyebiliyordum .

"Cihangir ya küçücük bebekle ben niye aynı miktarda yiyorum . Üç olsun işte . Ben iki top yiyeyim oğlumuz da bir top yesin ."

"Tamam başımın belası tamam . Hele bir hasta ol o zamam sorarım ben sana hesabını ."

"Tatlı bela ama değil mi Cihangir ? "

Cihangir'in nasihatlarını bir an olsun dinlemeden ona cevap vermemle kocaman gülümsedi .

"Hem de en tatlı olanından ."

Cihangir tatlı belasıydı İnci . Hem de en tatlı olanından bir belaydı ...

Cihangir'e sonunda dediğimi yaptırıp tam üç top dondurma aldırmıştım . Şu an benden keyiflisi yoktu inanınki .

"Yavaş ye önünden alan yok dondurmayı ."

Yanı başıma oturmuş hiç işi yokmuş gibi beni izliyordu.Sadece izlediği yetmiyor bir de konuşuyordu.Hep dondurmamı kıskandığından yapıyordu Cihangir .

"Al hadi sen de ye biraz . Kıskandığından yapıyorsun biliyorum ."

Dondurmamdan bir kaşık alıp Cihangir'e uzattım .

"Dondurmayı mı kıskanıyormuşum ? "

"Evet , zaten çok kıskançsın bir dondurmayı kıskanmadığın kalmıştı ."

"Genelde öyle demezler bana ama ."

Yine kandırmışlardı bu Cihangir'i . Bal gibi de kıskançtı .

"Kandırmışlar oğlum seni . Bal gibi de kıskançsın .Daha geçen gün kendi oğlunu kıskanıyordun ."

Geçen gün oğlumla konuşuyorum diye kıskanmıştı . Bir de gelmiş benimle neden böyle konuşmuyorsun İnci diyordu . Utanmasa bir de ağlayacktı .

"Beni mi daha çok seviyorsun yoksa dondurmanı mı ?"

Yine başlamıştık .

"Dondurmamı dersem bana ne yaparsın ? "

Bir taraftan dondurmamı yemeğe devam ediyordum diğer taraftan da Cihangir'le uğraşıyordum .

"Hiç düşünmedim inan . Hele bir dondurmayı seç o zaman görürsün ne yapacağımı ."

"O zaman seni seçeyim ben ne olur ne olmaz ."

"Ben sana daha da bir şey demiyorum İnci . Bir de hâlâ dondurma diyor ya sabır ."

Cihangir sabır çekmeye başladığına göre şimdi tamamlanmıştık işte .

"Şaka yaptım ya tabiki de seni seçerim Cihangir . Zaten seçeneklerde sen varsan diğer seçeneğin benim için bir önemi yok ki ."

Kedi gibi sırnaştım Cihangir'e . Gerçi kocaman göbeğimle biraz zor olmuştu ama yine de başarmıştım .

"Peki , ben mi lahmacun mu ? "

Cihangir'in sorusuyla yeniden kocaman gülümsedim .

"Tabiki lahmacun Cihangir bu da soru mu ? "

Bu sefer gerçekten Cihangir'in sabrını fazlaca sınamıştım . Hem de fazlaca .

"Cihangir ya şaka yaptım gel buraya ."

Tabi kendisinin kocaman göbeği olmadığı için rahatça kalkıp yatak odasına gitmişti . Ben de arkasından sesleniyordum ama gram beni dinlemiyordu .

"Sen git bu gece lahmacununla uyu İnci ."

Kapıyı kapatmadan önce son sözleri bu olmuştu Cihangir'in . O kadar komikti ki bu halleri koridorda dakikalarca gülmüştüm .

...

"Hadi ama Cihangir barışalım artık ."

Dün gece git lahmacununla uyu dediğinden beri hâlâ barışamamıştık .

"Bakıyorum da çabuk sıkıldın lahmacunundan ."

"Ya hemencecik sıkıldım .Hiçbiri bir sen etmiyor Cihangir ."

"Kıyamıyorum da sana ."

"Barıştık mı yani ? "

Başını sallayıp çayından bir yudum daha aldı .

"Bir daha öyle şeyler yapmayacağım Cihangir . Sonuçta seni yerin ayrı lahmacunun yeri ayrı ."

"Ya sabır ."

"Ne dedim ben şimdi de hemen sabır çekiyorsun ?"

"Oldu olacak oğlumuzun adını lahmacun koyalım İnci . Sen de rahatla ben de rahatlayayım ."

Mümkün olsa koymak isterdim ama o kadar da değildi yani .

"Abartma Cihangir ."

"Hiçte abartmıyorum . Artık lahmacun oğlum diye dolanıp durursun etrafta işte fena mı?"

Cihangir işin dalgasındaydı ama ben oğlumuz için hâlâ isim düşünmememizde takılıp kalmıştım .

"Cihangir ."

"Hı."

"Cihangir ,doğuma az kaldı biz hâlâ isim düşünmedik ."

Cihangir çayından son yudumunu da alıp ayaklandı . Sonra yanıma gelip saçlarıma öpücük kondurdu .

"Bu akşam anneni de çağırırız isim düşünürüz olur mu ?Ablam bebekle gelemez belki ama annen gelir olur mu sen dert etme ."

"Ama hemen bulalım olur mu isim ?"

"Buluruz güzelim , sen dert etme ."

Hemen isim bulmamız gerekiyordu . Akşama kadar beklemeyip bütün gün isim düşünmeye çalışmıştım ama bulamamıştım .Şimdi ise annem ve Cihangir'le salona oturmuş isim düşünüyorduk .

"Of bulamıyorum . Meğer ne kadar da zormuş isim seçmek ."

Beş dakika da bir oflayıp yeniden isim düşünmeye çalışıyordum .

"İnci'm biraz soluklan sonra yine düşünürsün . Hem hadi torunuma aldığımız kıyafetlere bak bakalım beğenecek misin ? "

Annem yanında getirdiği kocaman poşeti uzatınca heyecanla açmaya başladım . Poşetin içinden minik minik kıyafetler çıkıyordu ve benim gözlerim istemsizce dolmaya başlamıştı.

"Cihangir, baksana çok minikler ."

Cihangir de ben de dolu gözlerle bebek kıyafetlerine bakıyorduk .

"İnci , minicik baksana kolları ."

İsim işini unutmuş dakikalarca kıyafetlerle ilgilenmiştik.İçlerinden en çok mavi bir takım vardı onu beğenmiştim. O kadar güzeldi ki bakmaya doyamamıştım .

"Anne bu ne kadar da güzelmiş ."

"Onu Faruk aldı ama benim vermemi istedi İnci."

Keşke dedim yeniden . Keşke her şey bambaşka olsaydı.Keşke Faruk'la her şey bambaşka olsaydı .

"Çok güzelmiş ."

Elimdeki mavi takıma bakıp iç çektim .Sabırsızlanıyordum oğluma giydirmek için .

Ben hâlâ elimdeki kıyafete bakmaya devam ederken kapı çaldı .

"Ben bakarım ."

Cihangir yanımızdan ayrıldı . Geleni görememiştim ama Faruk'un sesine benzetmiştim . Bakışlarım salonun kapısına yöneldiğinde de yanılmamıştım gelen Faruk'tu .

"İyi akşamlar ."

Faruk önce elimdeki mavi takıma baktı sonra yüzüme çevirdi bakışlarını .

"Hoşgeldin ."

O an sadece utana sıkıla kapıda bekleyen Faruk'a hoşgeldin demek istedim . İlk kez evimize geliyordu .

"Rahatsız ettim sizi bu saatte ama Yavuz'la ilgili bir şeyler öğrendim onu için geldim ."

Sanki neden geldin demişim gibi kendini açıklamaya çalıştı .

"Neredeymiş o şerefsiz ?"

Bu sefer Cihangir'in sinirli sesi girdi aramıza . Tamamıyla sinir kusuyordu .

"Kanada'ya kaçmış iki ay önce .Şu anda da kendisinden haber alınamıyormuş . Anlayacağınız izini kaybettirip defolmuş ."

"Yani ,gelmeyecek değil mi bir daha ?"

Gelmesin istedim . Ben daha ailemi yeni tamamlamışken yeniden çıkıp her şeyi mahvetmesin istedim .

"Sanmıyorum gelmez bir daha Türkiye'ye . Bizden başka Yavuz'un peşinde olanlar da varmış ."

Cezasını çekmemişti Yavuz . Ama inanıyordum benim hakkım kalmayacaktı onda . Eninde sonunda çekecekti cezasını .

"Cezasını veremedim şerefsize ."

Cihangir en çok da bunu bekliyordu ama verememişti cezasını Yavuz'a .

"Ben inanıyorum Cihangir . Benim hakkım kalmayacak onda . Elbet bir gün çekecek cezasını ."

Belki her şey kalırdı da benim hakkım kalmayacaktı onda .

Yeniden umutlarım yeşerdi benim . Yavuz'da çıkıp gitmişti hayatımdan yeniden umutlarım yeşerdi .

Artık İncili kız umutsuz değildi .

Hem evini bulmuştu hem de ailesini tamamlamıştı . O kaybolan umutları yeniden yeşermişti .

Vallahi de billahi de artık İncili kız umutsuz değildi.

"Oğlumuzun ismi Umut olsun Cihangir ."

Cihangir ve İncili kızın bir oğlu olacaktı. İsmini de Umut koyacaklardı .

...

İlk olarak yıldızımızı daima parltamayı unutmayınn.

Cihangir ve İncilı kızın bir oğlu olacaktı ismini de Umut koyacaklardı . Adı gibi umut olacaktı anne babasına

Benim için söylemek çok zor ama diğer bölüm final bölümümüzde görüşene dek kendinize çok iyi bakın.

Çakma mafya ve İncili kızın masalının sonuna geliyoruz.