20. Bölüm

Fatma'dan

Okulun çıkışında yine aynı araba ve arabaya yaslanmış Ayhan duruyordu.

Sonunda geldin küçük hanım

Küçük hanım mı?

Hanım sayılırsın öyle değilmi?

Bilmiyorum her neyse hadi gidelim

Arabaya binerken Ayhan kapıyı açtı ve ben oturunca kendisi kapatıp şoför koltuğuna geçti

Ayhan sana birşey sorucam? Dedim ona bakıp

Sor tabiki.

Neden bu kadar çok paran varken benim şoförüm oluyorsun?

Fatma bu işi seviyorum tek açıklaması bu.

Ama ben yokken yapmıyordun

Çünkü sen olduğun için yapıyorum ailen seni bize emanet etti baksana etrafına senin yanında duran biri varmı?

Ailem dedim sesim titremeye başladı ve gözlerim doldu

Onlar artık yok dedi Ayhan sert bir sesle

Arabayı durdur dedim.

Neden?

Nefes almak istiyorum çünkü

Ayhan arabayı durdurdu ve dışarı çıkıp derin bir nefes aldım. Ayhan elinde suyla yanıma geldi

İyimisin al bu suyu iç dedi nazikçe.

İyi değilim, kendimde değilim, mutlu değilim o eski ben değilim Ayhan, önceden olsa insanlar mutlu olsun o bana yeter diyordum ama şimdi...

Zaman Fatma... insan zaman ileri gittikçe değişir herşeyin farkına varır oysa ki farkına varmadan önce herşey güzel gelir insana ama farkında olunca kendinde suç bulur.

Sende mi hatayı kendinde buluyorsun...

Evet Fatma benimde hatalarım oldu bu dünyada hatasız kimse yoktur şu anda bak bana zenginim herşeyim var ama gerçek sevgi yok... Babam senin teyzenle evlenmiş beni hiç önemsemiyor senin teyzen zaten paradan başka birşeyi düşünmüyor kimse benim yanımda değil. Para insana sadece sahte mutluluk veriyor hiç biri gerçek değil.

O an aklıma İsmail geldi aynı konuşmayı oda yapmıştı...“Sorsana bana...O para bana annemi ve babamı getiriyor mu? Gerçek mutluluğu veriyor mu? Ben sana cevabı söylüyorum... Hayır Fatma, vermiyor, gerçek mutluluk annen ve babandır... Onlar olmayınca zengin olsan neye yarar ki...”dediği sözler aklıma geldi ve konuşmaya başladım.

Haklısın Ayhan ben gerçek sevgiyi annemden ve babamdan aldım

Ama ben kimseden almadım. Herkes beni param için sevdi kaç kişiyle sevgili oldum hepsi para için sevgili oldu bak şimdi elimde 100 dolarla sokağa çıkıp kim benimle sevgili olmak istiyor desem herkes yanımda olur çünkü para insanı köle yapıyor...

Haklısın ve bizde o parayı kazanmak için köle gibi çalışıyoruz...

Ayhan ayağa kalktı ve elini uzattı.

Fatma senden birşey istesem yapar mısın?

Ne istiyorsun...

Eğer gerçekten birgün gerçek aşkı bulursan o gün bana söyle bende gerçekten olduğuna inanayım çünkü sen temiz bir kız olduğun için gerçek aşkı bulacaksın ve o kişi çok şanslı olucak

Gerçekten benim hakkımda böyle mi düşünüyorsun.. daha yeni tanıyorsun beni

Hayır seni uzun zamandır tanıyorum sen beni görmüyordun, bilmiyordun ama ben seni her zaman biliyordum.

Ailem bu yüzden size güvendi

Evet...

Ayhan'ın elini tutup kalktım ve arabaya geçtik.

Eve geldiğimde yukarı çıktım ve duş alıp vize haftasına girdiğimiz için notlarıma çalıştım.

Kahretsin bütün notlarım yanımda değil eski evimde kaldı ben ne yapıcam şimdi diye düşünürken aklıma Poyraz geldi.

Telefonumu alıp Poyraz'ı aradım

Poyraz eğer işin yoksa beni bir yere kadar götürür müsün?

İşim yok ama ben İsmail'leyim şimdi

Haa tamam boşver o zaman

Arkadan bir ses duydum ve telefona kitlendim

Ben bırakırım Fatma'yı gideceği yere Poyraz sende böylece evine gidersin

Tamam dedi ve kapattı...

Ardından mesaj olarak konumumu istedi

Hayır İsmail ile gitmek istemiyorum

Konumu açtım ve tekrar düşündüm

Sadece notları alıp evden çıkıcam bu kadar başka bişey yok..

Konumu attım ve mesajıma kalp bıraktı bende o sırada hazırlandım ve aşağı indim.

Ben ders notlarımı almak için evime gidicem dedim ve Ayhan yanıma geldi.

Tek başına mı?

Hayır İsmail diye biri var o götürecek

Biri dediğin kişi senin neyin oluyor? dedi Ayhan

Sadece sıra arkadaşım oluyor dedim gülerek

Güvenmiyorum ona tanımıyorum neden seni ona emanet edelim ki?

Sendemi geleceksin?

Ben götürürüm seni, sen ara gelmesi-

Korna sesi geldi ve dışarı çıktım Ayhan'da arkamdan geldi...

Bumu İsmail?

Evet İsmail bu.

İsmail arabadan indi ve yanıma geldi

Gelmiyor musun?

Geliyorum!

Hayır gitmiyorsun!

Ayhan elimden tuttu ve beni arkasına aldı

Nedeni geliyormuş seninle?

Çünkü onu evime bırakıcam!

Etrafına bir bak burada ben varken sana mı düşüyor bekar kızı arabanla baş başa eve götürmek?

Fatma ve biz sadec- derken Ayhan İsmail'in sözünü kesti ve konuştu

Sizin gibi serserilere güvenmiyorum kim bilir sen şimdi içiyorsundur da hem sen kimsin?

Tanımazsın!

Zaten tanımadığım için soruyorum sana İsmail misin nesin dedi sinirle Ayhan.

'Durun! Yeter' deyip aralarına girdim

Fatma gel benimle deyip elinden tuttu Ayhan ardından İsmail beni tuttu

Bırak kızı o bana söyledi ben buraya boşuna gelmedim

Asıl sen bırak başı boş köpek

İsmail kolumu sertçe çekti ve Ayhan ile kavga etmeye başladılar

Asıl köpek sensin

Senin sesini keserim benimle uğraşma

Hadi kes! yiyorsa yaparsın orospu çocuğu ama yemez ki

Ayhan'ı tutmaya çalıştım

Bırak Fatma şu şerefsizi yumruğumla tanıştırayım!

Bırak Fatma yapsın ne yapıyorsa!

Hayır deyip bu sefer İsmail'in önüne geçtim

Yeter!

Hayır az önce bana başı boş köpek dedi bu şahıs

İsmail geç arabaya ben seninle gidicem ve Ayhan sende eve geç merak etme İsmail benim arkadaşım onunla evime gidip notlarımı alıcam, yani siz kavga etmemiş olsanız şu anda sınava çalışıyordum

İsmail arabanın kapısını açtı ve içeri girdim Ayhan sinirle eve geçti. İsmail arabayı çalıştırdı ve konuşmaya başladı

Bu çocuk kim Fatma?

Bu benim üvey kuzenim Ayhan...

Neden bu kadar çok önemsiyor seni? dedi İsmail bana dönüp.

Bunu mu soruyorsun İsmail?

Evet çünkü seni öyle bir önemsiyor ki bana başı boş köpek muamelesi yaptı.

Onun adına ben özür dile-

İsmail arabayı durdurdu ve beni susturdu

Benden özür dileme asıl ben özür dilerim...

Ne?

Sana yanlış davrandım farkındayım sana o gün zavallı dememem gerekti beni affet...

İsmail'e şaşkın bir ifadeyle baktım ve dudaklarım oynadı..

İsmail sen az önce benden özür mü diledin?

Evet Fatma hata yaptım her zaman söylüyorum sen farklısın

İsmail yaklaş bir dedim ve elimle alnına dokundum

Senin ateşin yok eee senin başına taş falan mı düştü?

İsmail bana baktı sanki bişey söyliyecek gibiydi ama bir anda sustu ve arabayı çalıştırdı. Yolda giderken arabanın kendi radyosu açıldı ve şarkılar ardı ardına biterken eve doğru yaklaşık... İsmail konuştu

Poyraz'ı gerçekten seviyor musun...

Bende şaşkınlıkla İsmail'e döndüm

Farkına mısın? Sana bu soruları ben sorunca bana seni ilgilendirmez deyip kızıyordun ama şimdi bu soruları bana sen soruyorsun

Eve gelince İsmail ani frenle durdu ve konuştu.

Fatma ben senin Poyraz ile sevgili olmanı istemiyorum

Neden?

Kuzenimle gerçekten sevgili olmak istiyor musun o eski arkadaşlık olmicak çünkü siz eğer sevgili olursanız...

Eee biz sevgili olursak? dedim ve ciddilleşti

Eğer siz sevgili olursanız sen benim...Sen benim yengem olucaksın artık arkadaşlığımız eskisi gibi olmicak

Poyraz benim bu zamana kadar tanıdığım en iyi insan!

Peki ben?

Sen benim bu hayattaki en büyük hatam olarak başladığım ve hala öyle düşündüğüm sıra arkadaşımsın...

Ne yani Fatma biz seninle o kadar şey yaşadık ama senin için tek anlamı bumu?

"Evet İsmail" deyip arabadan indim ve Alya ile Mehmet'i yürüyüş yaparken gördüm

Aa Fatma siz ikiniz ne yapıyorsunuz burada?

Fatma evde kimse yok dedi beni evine çağırdı bende geldim.

İsmail yanlış anlaşılacak şekilde konuştu ve ben bile olayın ne zaman olduğunu düşündüm bir an.

Nasıl yani Fatma seni evine mi çağırdı dedi Mehmet ciddi bir tavırla

Hayır dedim ve konuya açıklık getirdim

Vize haftama çalışıyordum sonra notlarımı evde unuttuğumu hatırladım ve teyzemin evinden beni buraya getirmesini istedim olay bu ama ben Poyraz'ı çağırdım bana İsmail'i gönderen kişi Poyraz oldu...

Alya ile Mehmet birbirine baktı ve anlamsızca güldü ardından ben eve girip yukarı çıktım ve notlarımı toplarken İsmail yanıma geldi

Vay be odan burası mı

Hayır İsmail burası tuvalet dedim ve güldü

Bunu benden çaldın

Nasıl senden çaldım?

Bunu Akın geldiğinde ben söyledim burası hangi fakülte demişti hatırladın mı?

Eee bundan bana ne?

Haklısın...

İsmail sustu ve aşağı kattan ses geldi

Ne oldu az önce dedim ve aşağı indim

Sıkıntı yok kapı kapandı...