34. Bölüm

İsmail'in gözleri doldu ve arkasına döndü..

Sende gel delikanlı nede olsa bizi yeniden bir araya getiren sensin..dedi babam ve İsmail önüne döndü

Yüzünde küçük bir tebessüm oldu ve yanıma gelip aileme sıkıca sarıldı

Gözleri parlıyordu, mutluydu...

Birbirimizden ayrıldık ve annem ile babam konuşmaya başladı

Kızım iyimisin o pislik sana zarar vermedi dimi...

Hayır anne İsmail beni korudu eğer o olmasaydı...

Gözlerim doldu ve kelimeler boğazımda düğüm oldu

İsmail eliyle omzuma dokundu ve konuştu

Ben buna asla izin vermezdim...Merak etmeyin efendim kızınız şu anda iyi ve bana güvenin ona bişey olmasına izin vermicem

Kızımız kaybolduğunda da sen bulmuştun hatta açlıktan çıkmış gibi kızımın salatasını yemiştin

İsmail utandı ve başını eğdi

Anne öyle söyleme ama...

Annem bana bakıp gülümsedi

Hadi artık evimize gidelim

Hanımefendi kusura bakmayın ama bu şerefsizler siz gidince evinizi de sattı...

Hayır... hayır emeklerimizdi o ev.. Fatma'nın doğduğu ilk adımlarını attığı gençliğini yaşadığı yerdi

Annemin gözleri doldu ve göz yaşlarını silip konuştum

Evi ev yapan biziz anne... Yeterki beraber olalım bir evi ev yapanda beraber olmamızdır... Herşeyin bir zamanı var bak evimiz artık yok ama yenisi olur daha güzeli olur

Ama o ev senin küçüklüğündü kızım...

Yeni evimizde benim çocuklarımın küçüklüğü olur...

Umarım o günleri görürüz kızım dikkat et herkes iyi değil

İnanın bunu kızınıza kaç defa söyledim...

O an İsmail'in konuşması aklıma geldi"Kaç defa söyledim ama dinlemedin sanırım senin görmen lazım yaşaman lazım..."demişti ve gerçekten olmuştu

Annem ve babam birbirine bakıp konuştu

Nerede kalıcaz o zaman

Benim evime gelebilirsiniz

Olmaz delikanlı sen evine git biz bugü-

Hayır efendim yarın okul var ve biz Fatma ile aynı okula gidiyoruz bende kalın merak etmeyin benim evimde kimse yok

Nasıl yok annen ve bab-

Benim ailem öldü...

Üzülme oğlum hem bizde senin annen ve baban sayılırız artık nede olsa sen bize kızımızı yeniden görme imkanı verdin

Teşekkür ederim Fatma sizin gibi ailesi olduğu için çok şanslı...

Sende şanslısın İsmail bizim gibi arkadaşların olduğu için...Bana demiştin ya sen tek değilsin diye bende sana söylüyorum sende tek değilsin ben varım ailem var Mehmet ile Poyraz var tek değilsin...

Haklısın Fatma tek değilim...

İsmail arabasının yanına gidip kapıyı açtı

Hadi ne duruyorsunuz

Annemle babamın gözlerine bakıp gülümsedim

Peki...

Babam İsmail'in yanına oturdu bizde annemle arkaya oturduk ardından yol boyunca şarkılar dinledik...

Ellerim istemsizce boynuma gitti ve vücudum titredi...

İçimden konuşmaya başladım "Hayır ben ne yapıcam ben nasıl unutucam..."

İsmail ve babam konuşmaya başladı ardından gülüşmeye başladılar

10-15 dakika sonra İsmail'in evine geldiğimizde ailem şaşkınlıkla eve baktı

Bu ev senin mi? dedi babam

Evet efendim bu ev benim ailemden bana kalan tek şey...

Ailemle eve girdik ardından İsmail yanımıza geldi

Geçin oturun rahatınıza bakın kendi eviniz gibi olun ben size mutfaktan birkaç bişey hazırlicam

İsmail mutfağa gitti ve bende arkasından gittim... mutfağa girdiğimde kimse yoktu tam arkamı döndüğümde İsmail beni tuttu

İyimisin?

Korktum...Ben sadece sana bakmaya geldim şimdi ne yaparsın bilmiyorum

Kızarmış tavuk yapıcam yanında da patates kızartması

İsmail dolabın yanına gitti ve dolabın kapağını açıp gözleriyle işaret etti

Hazır buraya gelmişken sende şu meşhur salatanı mı yapsan?

Senin açlıktan çıkmış gibi yediğin salata mı?

Fatma!

Tamam sustum hemen yapıyorum

30-35 dakika sonra kara lahanaları zeytinyağı ile haşlandım ardından bir kaba alıp üstünde sosunu ekledim...

Tada işte Fatma salatası hazır!

Fatma fırından tavukları çıkarttı ve konuştu

Bende ana yemeği hazırladım

Yazar'dan

Fatma'nın anne ve babası mutfağın kapısından onları izlediler ve konuşmaya başladılar

Aynı bizim gibiler hayatım baksana şunlara... dedi babası

Fatma çok mutlu görünüyor kendi evi gibi hissediyor yabacı değil burada...dedi annesi

Sanki karşımızda duran kişiler bizim gençliğimiz...

Salona geçip yemeği beklediler

Fatma'dan

İsmail masayı salona getirip önce kızarmış tavukları ardından patates kızartmalarını masaya koydu...bende meşhur salatamı masanın ortasına koyup küçük tabakalara koydum

Yemek hazır deyip annemle babamı çağırdım

Annem şaşkınlıkla konuştu

Bizim kızımız büyümüşte yemek mi hazırlıyor... Yaşlandık biz hayatım baksana küçük kızımız bize yemek hazırladı

Yemeği ben değil İsmail yaptı

Hahahah bende güzel yemek yaparım delikanlı bir gün seninle beraber yemek yapalım hangimiz daha güzel yapıyoruz

Olur mu efendim siz varken ben kimim

Hahaha sevdim sen-

Fatma ileride evlendiğin zaman yemek yapmasını temizlik yapmasını bilen biriyle evlendiğine emin ol kızım bu devirde zor bulmak ben babandan razıyım

Yemek yerken gözlerim istemsizce İsmail'in dudaklarına kaydı...

İçimden düşüncelere daldım... İsmail beni öpmüştü ve şimdi ailemin yanında onların yüzüne bakıp gülüyordu...

Yemeği yerken yanlışlıkla dudağımı ısırdım ve kanamaya başladı

Sessizce yemeğe devam ettim ardından herkes doyduktan sonra masayı topladık ve bulaşıkları hemen bulaşık makinesine attım

3-4 saat zaman geçirdikten sonra hava karardı ve uyku vakti ailem alt kattaki odaya geçti

İyi geceler çocuklar...

İyi geceler anne! İyi geceler baba! dedim ve odalarına gittiler

İsmail bana bakıp konuştu

Sende istersen üst katta kal ben koltukta yatarım

Dudaklarımı birbirine bastırıp konuşurken dudağım yine kanadı

Sen kendi odanda kal ben koltukta yatarım İsmail... Senin evin burası

Hayır sen bana ben rahat olamam demiştin...

Hala hatırlıyor musun?

Hahahah o gün unutulur mu sence kaç çikolata almıştım hepsini yedin üstüne elektrikler kesildi ödevi yaparken yanlış yaptık en başından başladık...

Ne güzel günlerdi...

Evet ve sen şimdi yukarı çıkıyorsun çünkü rahat olmazsın koltukta

Peki deyip odaya çıktım.. İsmail arkamdan gelip bana baktı

İstediğin bişey varmı

Yok 

İsmail dikkatlice dudağıma baktı ve konuştu

Dudağın kanıyor Fatma farkında mısın?

Dudağıma dokunduğumda elim kan oldu

Dur krem sürelim geçsin

İsmail aşağı indi ve bende yatağa geçip başımı yastığa koydum

Kısa bir süre sonra İsmail geldiğinde başımı kaldırıp yatağa yaslandım

Yanıma geldi ve kremi alıp dudağımın kenarına sürdü... başımı kaldırıp gözlerine baktım kalbim hızla atmaya başladı ve başımı eğdim...

Kremi sürdükten sonra dağıttı ve bana bakıp konuştu

Şimdi daha iyimisin?

İyiyim hem gerek yoktu zaten basit bir ısırma bişey olmazdı bana

Biliyorum ama krem sürmen daha iyi oldu...

İsmail ayağa kalkıp bana baktı

İyi geceler...

İsmail giderken elinden tuttum ve şaşkın bakışlarıyla bana döndü

İsmail gitme... Bugün yaptığın herşey için teşekkür ederim

Bişey değil Fatma... Bundan sonra seveceğin kişiyi tanı çünkü bazı insanlar rolünü oynamakta usta olmuş...

Haklısın

Sessizce birbirimize baktık...

İstediğin başka bişey yoksa ben gideyim rahatsız olma daha çok

Burası senin evin zaten salak hahahaha

Hahahahah

Her neyse gidebilirsin son kez herşey için teşekkürler iyi uykular

Sanada...

İsmail yanımdan gitti ve bende başımı yastığa koyup gözlerimi kapattım