1. Bölüm

Bu yıl üniversite hayatıma başlıyorum diye heycanla yürüyordum etrafımdaki insanlar delirmişim gibi bakıyordu bende hala o"Umarım bu notumla iyi bir ortamda güzel bir fakültede okuyabilirim" diye kendimle konuşup yürüyordum....

En sonunda üniversite kapısına geldim ve okula baştan aşağı baktım büyük ve gösterişli bir fakülteydi ama benim kazandığım fakülte bu değildi üstünde Tıp fakültesi yazıyordu kafam çok karıştı fakülte kocamandı etrafında gezerken bir anda herkes bana bakmaya başladı kendime baktım "bende bişey mi var herkes bana bakıyor" derken yanıma bir kız geldi yüzü tam anlamıyla bir tabloydu ve yüzünde büyük bir eser vardı nasıl bu kadar çok boyayla böyle bir eser çıkarmış şaşırdım ben yine dalmışken kız bana tekrar seslendi

"Neden buradasın?"

Tüm herkes benden cevap bekliyordu. Bende gerildim ama hiç belli etmeden konuştum

"Ben üniversteniz de yeniyim fakültemi arıyordum."

"Peki fakültenin adı ne?"

"Güzel Sanatlar ve Tasarım Fakültesi."

"Yanlız orası en son fakülte senin gibi bir kız böyle bir fakültede neden okumak istiyor anlam veremedim."

"Gayet güzel bir fakülte bence tasarım yapmak benim en sevdiğim şey özellikle benim istediğim bölüm tekstil ve moda tasarımı."

"Ama bu bölümde kontenjan sayısı az oluyor sen alındığına emin misin?"

Bir an olsun duraksadım ve etrafa baktım sonra içime bir ürperti oturdu sanki herkesin içinde rezil olmuşum gibi herkes bana bakıyordu ve cevap bekliyordu... Üniversite böyle bir yermiydi yoksa ben yanlış bir yerden mi başladım.

Hemen soruyu cevapladım o an aklıma geleni söyledim

"Aslında aklımda olan bölüm tam olarak bu değil mimarlık düşünüyorum ev içi dizaynı ilgimi çekiyor."

"Öyle mi anladım... dediğim gibi son fakülte buradan düz yürü sonuna kadar bulursun bu arada adın ne?"

"Adım Fatma Koçari."

"Güzel bende Derin tanıştığımıza memnun oldum."

"Bende." diyip oradan uzaklaştım ardından uzun bir yürüyüş sonrası fakülteme ulaştım ve moda tasarım sınıfına gittim herkes yine bana baktı kendimi çok rezil hissettim içlerinden birisi yanıma geldi

"Sen yenimisin çünkü buradakiler kontenjan sayısına göre alınıyor ve sen fazlasın şu anda." diyerek bana kitlendi

Gerildim ve ayağa kalktım sanki kendi sınıfım gibi direk çantamı sıraya koymuştum utanç vericiydi tüm sınıf bana bakıyordu ardından hiç bişey demeden çantamı alıp sınıftan çıktım.

Alnıma vurup "Salaksın Fatma rezillik bu ilk günden kendini rezil ettin herkese bravo sana" derken birine çarptım hemen geri çekildim ve bana baktı

"Gerçekten salaksın önüne bile bakmıyorsun deli gibi kendi kendine konuşuyorsun." deyip beni sinir etti bende bir cesaretle

"Asıl önüne bakmayan sensin ben kendi yolumda yürüyorum zaten." dedim.

Sustum ve o konuşmaya başladı.

"Öylemi burası araba yolumu hem gidiş hem geliş yolu var hani nerede yazıyor ben göremiyorum."

Sonra yine sinirle karşılık verdim

"Körsün o yüzden göremiyorsun şimdi de gelmiş bana laf söylüyorsun biraz önüne baksan keşke bak benim önümde yeşil çizgi var senin olmadığın ama olman gereken yerde mavi çizgi var ve ben yeşil çizgiden giderken sen mavi çizgiden değil yeşil çizgiden yürüyordun ama neyse ki ben bunu biliyorum ve sana söylüyorum."

Bana bakıp gülmeye başladı

"Ne saçmalıyorsun sen? İlk gün diye sanırım asıl burada yeşil çizgiler mesafeyi mavi çizgiler öğrenciler için önceden yapılmış konuşma hizzaları ve artık kullanılmıyor baksana eskimiş ama asıl kör sensin bunu anlamıyorsun." Güldü ve arkadaşları geldi tüm arkadaşları bana baktı ve içlerinden en sıskası konuştu

"Ne oluyor burada bu kız neyin nesi?"

Herkes bana bakarken çok gerildim ve sinir oldum.

"Bu salak kız kendi kendine ben salağım diye yürüyordu sonra bana çarptı ardından bana kendi çarpmasına rağmen körsün dedi ve bu mavi-yeşil çizgiler gidiş geliş yolu dedi."

Tüm arkadaşları bana bakıp güldü sonra konuşmaya başladılar

"Gerçekten salak neden burada peki?"

Bende gururla konuştum

“Bu fakülteyi kazandım.”

Yüzü düştü ve bana baktı

"Gururla söylüyorsun ama sen şu anda yanlış yerdesin şimdi buradan defol git ve bir daha sakın karşıma çıkma."

Arkadaşları mavi çizginin orada durup dalga geçmeye başladı aralarından biri alaycı bir tavırla

"Hayır bu yol gidiş yolu sen yeşil çizgiden geçmek zorundasın." deyip güldü

Bende fazla durmadan uzaklaştım ve müzik fakültesine girdim herkes yine şaşkınlıkla bana baktı bende aynı şeyleri yaşamadan hemen oradan uzaklaştım artık bulamicağımı düşünüp en sonunda kartımı alıp danışmaya gittim..

Bana sınıfımı ve hangi bölümde olduğumu söyledi

Bölüm İç mimarlık sınıf numarası C kat 305

Teşekkürler...

Bölümünün nerde olduğunu öğrenip sınıfa giderken orada nasıl arkadaşlarım olucak acaba asıl konu derslerime odaklanabileceğim bir ortam mı diye düşünceye dalarken herkes sınıflara girdi ve koşturup sınıfımı bulmaya gittim

Bu sefer gerçekten sınıfımı bulmuştum kapıyı çalmadan sınıfa girdiğim için içerideki öğretmen bana baktı tüm sınıf yeni olduğu için sessizce birbirine bakıyordu

Özür dilerim!

Tüm sınıf bana bakmaya başladı öğretmen ayağa kalkıp

"Özür dilemene gerek yok kendini tanıt." dedi bende kendimi düzeltip tanıttım

"Benim adım Fatma Koçari."

Sınıftaki hiç kimse beni önemsemedi önümdeki oturan kız hariç.

"Memnun oldum Fatma ben Alya."

Sevindim çünkü çok tatlı bir kızla tanışmıştım

Öğretmen ayağa kalktı ve isimleri yazdı tüm isimleri yazıyordu en başta "Mehmet Yıldız" yazıyordu ve Alya bu ismi görünce heyecanlandı bende daha ilk tanışmamıza rağmen çekinerek sordum.

"Bu çocuk senin neyin oluyor?" dedim gülerek.

Alya güldü ve cevapladı

"Onunla lise boyunca aynı sınıfta okudum ve şimdi aynı üniversitede okuyoruz aslında ondan hoşlanıyorum ve o bunu biliyor ama ikimizde flört etmeyi bile beceremiyoruz tüm gün arkadaşları ile olduğu için burada bile yok şu anda." deyip sustu

Öğretmen etrafa baktı ve konuştu

"Mehmet Yıldız burada değil mi?"

Alya cevapladı

"Hayır burada değil efendim."

Öğretmen tahtaya 10'a yakın isim yazdı

"Mert Yıldız, Ayla Kılıç, Tuğçe Ruyan, Akın Şivan, Rıvan Diren, Yaren Tina, Simay Alır, Siyer Turan, İsmail Fırtına, Fatma Koçari..."

Öğretmen isimleri tahtaya yazdı ve en altına kendi adını yazdı ardından konuşmaya başladı

"Sınıfımıza en son gelen öğrenci sensin demek ki Fatma Koçari."

"Evet benim efendim ben yerleştirme sınavlarını kazanıp geldim."

Ayağa kalktım tam otururken kapı çaldı ve içeriye erkekler girdi en başta girenler yeniydi ama aralarındaki gülerek içeri giren sarı saçlı uzun boylu olan şahıs sabah beni herkese rezil eden kişiydi ismini bile bilmeden kendinden nefret ettirmişti öyle ki yüzünü görünce hemen yüzüm eşkidi ve ona kitlendim, beni farkedince oda baktı ardından öğretmen konuştu

“Neden geç geldiniz gençler? Daha ilk günden mi böylesiniz siz... Her neyse imza için gelin hepiniz”

İmzaları attık ve öğretmen isimlerimizi söylememizi istedi ilk önce erkekler başladı...

Hepsi teker teker adını söyledi. Alya'nın sevdiği çocuk en baştaydı ve arkamızda oturuyordu ama aklım hala sabah kavga ettiğim kişiyle aynı sınıfa düşmemdeydi o ve mimarlık yan yana bile gelmez nasıl olurda mimarlık bölümünü kazanır diye düşünürken Alya bana seslendi

"Fatma bu arada Simay benim en yakın arkadaşım onunla ortaokuldan beri arkadaşız." dedi ve Simay ile tanıştırdı Simay da Alya gibi tatlı ve iyi bir kızdı ardından öğretmen isimleri sayarken en arka sıradan biri konuştu

"İsmail Fırtına." diye seslendi arkamı döndüğümde arka sırada oturan kişinin sabah kavga ettiğim çocuğun olduğunu gördüm ismini öğrenmiştim artık ve maalesef 4 sene beraber okuyacağım o isim İsmail'di.

Garip diye yine kendi kendime konuşurken İsmail ayağa kalktı ve öğretmene sordu.

"Buradaki herkes birbirinin adını merak ediyor, kızlar devam etsin." dedi

Öğretmen kızları teker teker ayağa kaldırıp tanıttırdı sıra bana geldi ve öğretmen bana döndü ayağa kalkıp kendimi tanıtmamı istedi bende ayağa kalkıp kendimi tanıttım

“Ben Fatma Koçari tanıştığıma memnun oldum...” deyip oturucakken İsmail kollarını kavuşturup bana baktı ardından konuşmaya başladı

"Peki neden buradasın? Senin gibi kızlar bu işleri anlamaz." deyip sustu

Bende karşılık verdim

"Asıl senin ne işin var sen ne anlarsın mimarlıktan, dizayndan." deyip oturdum

İsmail sinir olup kaşlarını çattı

"Senin gibi kızların yapacağı tek iş moda git tekstil tasarımı oku tüh unuttum notun düşük olduğu için kontenjana giremedin dimi?"

Sinir oldum ve yine karşılık verdim

"Elimden geleni yaptım ben sen benimle dalga geç diye değil istediğim yerde okurum bu benim hayatım seni ilgilendirmez."

Dahada sinir olup cevap verdi

"Zaten beni ilgilendirmiyor! Umarım en yakın zamanda okuldan gidersin!”

Daha çok beklersin!

Önüme döndüm ve ders bitti yüm sınıf birbirini tanımaya başladı bende o fırsatta Mehmet'in yanına gidip onunla konuştum

"Merhaba ben Fatma."

"Evet biliyorum sen gidiş geliş yolu diyen kızsın."

Sinir oldum ama belli etmedim

"Evet benim, sana bişey sorucam."

"Peki sor ne diceksin?"

"Sevgilin var mı yani hoş bulduğun biri?"

"Sevgilim yok daha ilk günden aşık mı oldun yoksa?"

"Ne saçmalıyorsun sen sadece sordum."

"Peki tamam o zaman dinle hoş bulduğum biri var ama söylemem."

"Peki o kim?"

"Ne? Sana asla söylemem seni tanımıyorum bile."

"Söyle lütfen merak ettim."

"Hayır sadece şunu söylerim o çok güzel bir kız hatta mükemmel biri,uzun saçları esmer teni ve-"

"Alya mı?"

"Nereden biliyorsun?"

"Bunu yapma çünkü o da seni seviyor tek yapman gereken şey bir adım atmak inan sen bir adım atarsan o sana koşacak."

"Neden okulun ilk günü yeni tanıdığım daha doğrusu gördüğüm birine inanayım ki?"

"Haklısın ama ben öyle kötü biri değilim ve sen de salak olma seni seviyor bunu biliyorum sadece yanına git ve onunla konuş."

"Peki tamam bunu yapıcam."

"Tamam."

Mehmet Alya'nın yanına gidip onunla konuşmak istediğini söyledi ve onunla birlikte sınıftan çıktı ardından bunu görünce sevindim ve gülümserken İsmail yine tüm sevincimi mahvetti...